39. ઈસુવોય કેસ ચાલાડના

આમી ઓ આરદી રાતી સમય આતો. ચ્યા સૈનિક ઈસુલ મહાયાજકા ગોઓ લેય ગિયા, કાહાકા તો ઈસુલ સવાલ કોઅરાંમાગતો આતો. પિત્તર દૂઉ-દૂઉ ચ્યાહા પાછલા જાય રીઅલો આતો. જોવે સૈનિક ઈસુલ ગોઅમેં લેય ગિયા, તે પિત્તર બાઆ ઉબો રોયન આગડાપાય તાપાયાં લાગ્યો.

ગોઅમે, યહૂદી આગેવાનહાય ઈસુવોય કેસ ચાલાડી. ચ્યા ઈસુ વિરૂદ જુઠયો વાતો બોલાંહાટી બોજ જુઠા સાક્ષીદાર લેય યેના. બાકી ચ્યાહા વાતો યોક બીજાઆરે સહમત નાંય આત્યો, યાહાટી યહૂદી આગેવાન ઈ સાબિત નાંય કોઅય હોક્યા કા તો યોકદી વાતેમાય દોષી હેય. ઈસુય કાયજ નાંય આખ્યા.

છેલ્લેમાય, મહાયાજકાય ઈસુ એછે એઇન આખ્યા, “ આમહાન આખ કા કાય તુંજ જીવિત પોરમેહેરા પોહો ખ્રિસ્ત હેય?”

ઈસુય આખ્યા, “આંય હેતાવ, એને તુમા માન પોરમેહેરા આરે બોઠલો એને હોરગામાઅને યેતો બી એઅહા.” મહાયાજાકાય ચ્યા ડોગલે ફાડી લેદે કાહાકા જીં ઈસુય આખ્યા ચ્યાકોય તો બોજ ખીજવાય ગિયો. તો બીજા આગેવાનાલ બોંબલ્યો, “આમહાન ઈ આખાંહાટી આજું કાદા સાક્ષીદારા ગોરાજ નાંય હેય કા યા માઅહાય કાય કોઅલાં હેય! તુમહાય પોતેજ ચ્યાલ ઈ આખતાં વોનાય લેદાં કા તો પોરમેહેરા પોહો હેય. ચ્યા બારામાય તુમહે કાય નિર્ણય હેય?”

બોદા યહૂદી આગેવાનહાય મહાયાજકાલ જવાબ દેનો, “તો મોઅના લાયકે હેય!” તોવે ચ્યાહાય ઈસુ ડોળહાવોય પોટો બાંદ્યો, ચ્યાવોય થુપ્યાં, ચ્યાલ ઠોકયો, એને ચ્યા મશ્કરી કોઅયી.

એને પિત્તર, જોવે તો ગોઆ બાઆ વાટ જોવી રીઅલો આતો. તોવે યોક દાસીય ચ્યાલ દેખ્યો. ચ્યેય ચ્યાલ આખ્યા, “તું બી ઈસુ આરે આતો! પિત્તરાય મોનાય કોઅય દેના. પાછે, કાદી બીજ્યે પોહયીય ઈજ વાત આખી, એને પિત્તરાય પાછાં મોનાય કોઅય દેના. છેલ્લેમાય, કાહીં લોકહાય આખ્યા, “આમાં જાઅજેહે કા તું ઈસુ આરે આતો, કાહાકા તુમા બેની ગાલીલમાઅને હેય.”

તોવે પિત્તરાય આખ્યા, “જો આંય યા માઅહાલ જાંઅતો ઓઅરી, તે પોરમેહેર માન હારાપ દેય!” તારાતુજ પિત્તરા ઈ શપથ ખાઅના પાછે, યોક કુકડો વાહાયો. ઈસુય પાછલા ફિરીન પિત્તરાલ દેખ્યા.

પિત્તર તાઅને જાતો રિયો એને હુઅકા ટાકીન રોડ્યો. ચ્યેજ સમયે, ઈસુલ દોઅય દેનારા યહુદાય દેખ્યા કા યહૂદી આગેવાનહાય ઈસુલ મોરણા શિક્ષા દેનલી હેય. યહુદા બોજ દુખી ઓઅય ગિયો એને જાયન આત્મહત્યા કોઅય લેદાં.

ચ્યા દેશા રાજ્યપાલ પિલાત આતો. તો રોમ દેશાહાટી કામ કોઅતો આતો. યહૂદી આગેવાન ઈસુલ ચ્યાપાય લેય યેના. ચ્યાહા મોરજી આતી કા પિલાત ચ્યાલ મોરણા શિક્ષા દેય એને ચ્યાલ માઆય ટાકે. તોવે પિલાતાય ઈસુલ પૂછા, “કાય તું યહૂદીયાહા રાજા હેય?”

ઈસુય જવાબ દેનો, “તુંય હાચ્ચા આખ્યા. બાકી મા રાજ્ય ઈહી દોરતીવોય નાંય હેય, જો ઓઅતાં તે મા દાસ માહાટી લોડાય કોઅતા. આંય દોરતીવોય પોરમેહેરાબારામાય હાચ્ચા આખાં યેનહો. દરેક માઅહું જીં હાચ્ચા પ્રેમ કોઅહે તીં મા વોનાયેહે.” પિલાતાય આખ્યા, “તે હાચ્ચા કાય હેય?”

ઈસુ આરે વાત કોઅના પાછે, પિલાતાય બાઆ ગિરદીપાય જાયન આખ્યા, “માન યામાય ઓહડાં કાયજ કારણ નાંય દેખાય કા આંય યા માઅહાલ મોરણા શિક્ષા કોઉં.” બાકી યહૂદી આગેવાન એને ગિરદીમાઅને લોકહાય આખ્યા, “ચ્યાલ હુળી ખાંબાવોય ચોડવી દા!” પિલાતાય જવાબ દેનો, “ચ્યામાય કાયજ ખોટાં કોઅના દોષ નાંય હેય.” બાકી ચ્યે આજું બી મોઠેરે બોંબલાં લાગ્યે. તોવે પિલાતાય તીજેદા આખ્યા, “તો દોષી નાંય હેય.”

પિલાત ગાબરાય ગિયો, કા ગીરદી દોંગો કોઅના શુરુ નાંય કોઅય દેય, યાહાટી તો ચ્યા સૈનિકાહાકોય ઈસુલ હુળી ખાંબાવોય ચોડવાંહાટી માની ગિયો. રોમી સૈનિકાહાય ઈસુલ ચાપકા માર ઠોકયો, એને ચ્યાલ રાજા ડોગલે પોવાડ્યે, એને ચ્યા ટોલપીવોય કાટહાં બોનાવલો મુકુટ થોવ્યા. તોવે ચ્યા ઈ આખીન ચ્યા મશ્કરી કોઅરાં લાગ્યા, “દેખા, યહૂદીયાહાં રાજા!”