38. ઈસુલ દોઅય દેઅના

દર વોરહી, યહૂદી લોક પાસ્કા સણ મોનાવતા આતા. ઓ યા બારામાય યોક ઉજવણી આતી, કા કોલહી પીડીહી પેલ્લા પોરમેહેરાય ચ્યાહા આગલ્યા ડાયહાન મિસર દેશા ગુલામી માઅને છોડાવલાં આતાં. લગભગ તીન વોરહા પાંચે ઈસુય ખુલ્લે રીતે પ્રચાર કોઅના એને શિક્ષણ દેઅના શુરુ કોઅયા. ઈસુય ચ્યા શિષ્યહાન આખ્યા કા તો ચ્યાહા આરે યારુસાલેમમાય પાસ્કા સણ મોનાવાં માગહે, એને ઈ બી કા તો માઆય ટાકલો જાય.

ઈસુ શિષ્યહામાય યોક યહુદા નાવા માઅહું આતો. યહુદા શિષ્યહા પોયહા ઠેલી રાખનારો ખજાંસી આતો, બાકી કોવે-કોવે તો ચ્યે ઠેલીમાઅને પોયહા કાડી લેતો આતો. ઈસુ એને શિષ્ય યારુસાલેમ શેહેરામાય પોઅચ્યા પાછે યહુદા યહૂદી આગેવાનહાપાય ગિયો. ચ્યાય પોયહા લેયન ઈસુલ દોઅય દેઅના સૌઉદો કોઅયો. તો જાંઅતો આતો કા યહૂદી આગેવાન નાંય માનતા આતા કા ઈસુજ ખ્રિસ્ત હેય. તો જાંઅતો આતો કા ચ્યા ચ્યાલ માઆય ટાકાં માગતા આતા.

મહાયાજકા આખલ્યા પુરમાણે યહૂદી આગેવાનહાય ઈસુલ ચ્યાહા આથામાય દોઅય માગાંહાટી યહુદાલ તીસ ચાંદી સિક્કા દેના. ઈ તેહેકેનુ જ જાયાં જેહેકેન ભવિષ્યવક્તાહાય આખલાં આતાં કા ઓઅરી. યહુદા માની ગિયો એને પોયહા લેયન જાતો રિયો. તો ઈસુલ દોઅય દાંહાટી ચ્યાહા મોદાત કોઅરાંહાટી યોક મોકો હોદતા આતા.

યારુસાલેમ શેહેરામાય, ઈસુય ચ્યા શિષ્યહા આરે પાસ્કા સણ મોનાવ્યો. પાસ્કા ખાઅનાં સમયે, ઈસુય બાખે લેયન તોડી. ચ્યાય આખ્યા, “યેલ લા એને ખા. ઈ મા શરીર હેય, જીં આંય તુમહે હાટી દેતહાવ. યાલ મા યાદગીરીમાય કોઅજા.” તેહેકેનુજ, ઈસુય આખ્યા કા તો ચ્યાહાહાટી મોઅય જાય, એટલે ચ્યાહાહાટી તો ચ્યા શરીર બલિ ચોડવી દી.

પાછે ઈસુય યોક દારાખા રોહા ગિલાસ લેદો એને આખ્યા, “યાલ પી લા. ઓ નોવા કરારા મા લોય હેય, જીં આંય રેચવુહું, જેથી પોરમેહેર તુમહે પાપહાલ માફ કોઅહે. હર વોખાત યાલ પીતે સમયે મા યાદગીરીમાય યાલ કોઆ, જીં આંય આમી કોઅય રિઅલો હેય.”

તોવે ઈસુય ચ્યા શિષ્યહાન આખ્યા, “તુમહે માઅને યોક જાંઆ માન દોઆડી દી.” શિષ્ય નોવાય પામી ગિયા, એને પૂછાં લાગ્યા કા કું ઓહડાં કામ કોઅરી. ઈસુય આખ્યા, “માન દોઅય દેનારો માતડો તો હેય જ્યાલ આંય ઈ બાખી ટુકડો દાહાંવ.” તોવે ચ્યાય તી બાખે યહુદાલ દેની.

ચ્યે બાખ્યેલ લેઅના પાછે, યહુદામાય સૈતાન વોળગી ગિયો. યહુદા નિંગીન ઈસુલ દો આડાહાટી યહૂદી આગેવાનહા મોદાત કોઅરાહાટી જાતો રિયો. ઓ રાત્રે સમય આતો.

ખાઅના પાછે, ઈસુ એને ચ્યા શિષ્ય જૈતુન ડોગાવોય ગિયા. ઈસુય આખ્યા, “તુમા બોદા આજ રાતી માન છોડી દાહા. ઈ લોખલાં હેય, ‘આંય મેંડવાળ્યાલ માઅહી એને બોદે ગેટે વિખરાય જાય.’”

પિત્તરાય જવાબ દેનો, “ભલે બાકીને બોદા તુલ છોડી દેય, આંય નાંય છોડું!” તોવે ઈસુય પિત્તરાલ આખ્યા, “સૈતાન તુમા બોદહાન લેય લાં માગહે, બાકી ઓ પિત્તર, માયે તોહાટી પ્રાર્થના કોઅલી હેય કા તું બોરહાકોય ચુકી નાંય જાં. તો બી, આજે રાતી, કુકડો વાહાયાં પેલ્લા તું તીન વોખાત મોનાય કોઅહે કા તું માન જાંઆંબી નાંય.”

પિત્તરાય તોવે ઈસુલ આખ્યા, “ભલે આંય મોઅય બી જાહી, આંય કોવેજ તો ઇંકાર નાંય કોઉં!” બાકીને બોદા શિષ્યહાય બી એહેકેજ આખ્યા.

તોવે ઈસુ ચ્યા શિષ્યહા આરે ગતસમાની નાવા જગ્યાવોય ગિયો. ઈસુય ચ્યા શિષ્યહાન પ્રાર્થના કોઅરાહાટી આખ્યા, જેથી સૈતાન ચ્યાહા પોરીક્ષા નાંય કોએ. તોવે ઈસુ પોતે પ્રાર્થના કોઅરાહાટી જાતો રિયો.

ઈસુય તીન વોખાત પ્રાર્થના કોઅયી, “ઓ મા આબા, જો ઓઅય હોકે તે કૃપા કોઈન ઓ દુઃખા પ્યાલો પીયાંહાટી માન માં દેહે. બાકી જો લોકહા પાપહા માફીહાટી કોઅલાં જાંહાટી આજું બીજો ઉપાય નાંય હેય, તે તોજ ઈચ્છા પૂરી ઓએ.” ઈસુ બોજ ઉદાસ આતો એને ચ્યા ગોદારો લોયા ટીપહા હારકો આતો. ચ્યાલ સામર્થ્ય દાંહાટી પોરમેહેરાય યોક હોરગા દુતાલ દોવાડ્યો.

હર વોખાત પ્રાર્થના કોઅના પાછે, ઈસુ ચ્યા શિષ્યહાપાય પાછો યેનો, બાકી ચ્યા હુવી ગીઅલા આતા. જોવે ઈસુ તીજી વોખાત પાછો યેનો તે ઈસુય આખ્યા, “ઉઠી જા! માન દોઅનારો ઈહી હેય.”

યહૂદી આગેવાન, સૈનિક, એને લોકહા યોક મોઠો ટોળો યહુદા આરે યેનો. ચ્યાહાય તાલવાર્યો એને લાકડ્યો લેદલ્યો આત્યો. યહુદાય ઈસુપાય યેયન ચ્યાલ આખ્યા, “ઓ ગુરુ, નમસ્કાર,” એને ચ્યાલ ગુળા દેના. ચ્યાય દોઅનારા માઅહાલ યહૂદી આગેવાનહાલ ખોબાર પોડે યાહાટી એહેકેન કોઅયાં. તોવે ઈસુય આખ્યા, “ઓ યહુદા, કાય તું યોકદા ગુળા દેયન માન દોઆડી રિઅલો હેય?”

જોવે ચ્યા સૈનિક ઈસુલ દોઅય રિઅલા આતા, તે પિત્તરાય ચ્યા તાલવાર કાડી એને મહાયાજાકા યોકા સેવકા કાન કાપી ટાક્યો. ઈસુય આખ્યા, “તાલવાર દૂઉ કોઓ! આંય મા આબહાલ મા બોચાવ કોઅરાહાટી હોરગા દૂતહા યોક સેનાહાટી વિનંતી કોઅય હોકહું. બાકી માન મા આબહા વાત માનના હેય.” તોવે ઈસુય ચ્યા સેવકા કાન હારો કોઅય દેનો. તોવે બોદા શિષ્ય નાહી પોડ્યા.