27. ୨୭- ନିୟାଟେ ସମିରନିୟନେ କେରାଲ୍

ଦିନେକ୍ ଉକୁର୍ ଜିଉଦି ବେବସ୍‌ତାଟେ ସାସ୍‌ତିରି ଜିସୁଙ୍ଗ୍ ପରିକିୟା କେଗିଙ୍ଗ୍ ପାଇଟ୍ ପାସାର୍‌ତଣ୍ତ୍, “ଗୁରୁ ପଲାଟେ ଜିୱେ ପାୟ୍‌ଏରିଙ୍ଗ୍ ଏନ୍‌ଗଡ୍ ଆନ୍ ଏନାଦ୍ କେଗିଙ୍ଗ୍ ଏଦା?” ଜିସୁ ଉତର୍ ସିନଣ୍ତ୍, “ବେବସ୍‌ତାନ୍ ଏନାଦ୍ ଲେକାମା?”

ବେବସ୍‌ତାଟେ ସାସ୍‌ତିରି ଉତର୍ ସିନଣ୍ତ୍ ମାପ୍‌ରୁନେ ବେବସ୍‌ତା ପକୁଦା, “ଇନ୍ ପର୍‌ବୁ ମାପ୍‌ରୁଙ୍ଗ୍ ଇନେ ପାଟିନ୍ ଗର୍‌ବେ, ପାଟିନ୍ ଜିୱେ, ପାଟିନ୍ ସକ୍‌ତି, ଆରେ ପାଟିନ୍ ମନ୍ ସି ଲାଡ୍ କେ। ଆରେ ଇମ୍ ଆର୍‌ସେଲ୍‌ଟେ ଲକୁଙ୍ଗ୍ ଆତ୍‌ମାନା ଲାଡ୍ କେ।” ଜିସୁ ଉତର୍ ସିନଣ୍ତ୍, “ଇନ୍ ଟିକ୍ ପକିମାଟ୍! ଇପାଡ୍ କେ ଆଟେକଡ୍ ଇନ୍ ବସ୍ ଏଦାଟ୍।”

ମାତର୍ ବେବସ୍‌ତା ମାନ୍‌ଏରାକ୍ ସାସ୍‌ତିରି ନିଜେନିଙ୍ଗ୍ ଦରମ୍ ଟଣ୍ତ୍ ଏଞ୍ଜି ପକେଣ୍ତ୍, “ଆନ୍ ପର୍‌ତିବାସି ଏଇଣ୍ତ୍?”

ଜିସୁ ବେବସ୍‌ତାଟେ ସାସ୍‌ତିରିଲକ୍‌ନେ ଉକୁଟ୍ କେରାଲ୍ ପକି ଇଦିନେ ଉତର୍ ପକି ସିନଣ୍ତ। “ଉକୁର୍ ଲକ୍ ଜିରୁସାଲାମ୍‌ଟୁକ୍ ଜିରିୟନ୍ ସେନ୍‌ନଣ୍ତ୍।

ଆୟ୍ ଅଣ୍ଡ୍‌ ଏସେବେଲ୍ ସେନ୍‌ନଣ୍ତ୍, ଆଟେଲ୍ ଅଣ୍ତ୍ ଉକୁଟ୍ ଡାକୁ ଦଲ୍‌କାକେଲ୍ ଦାରାସିନଣ୍ତ୍, ଅଣ୍ତୁନ୍ କାକେଲ୍ ମାନଣ୍ତି ପାଟିନ୍ ଆୟ୍‌ଲକ୍ ପାତିସେୟର୍ ଆରେ ଅଣ୍ତୁଙ୍ଗ୍ ସାଦାନ୍ ୱାଡିନ୍ ଆଟେର୍, ଆମାଟୁକ୍ ଆୟ୍‌ଲକ୍ ପେସି ସେୟର୍।

ଆୟ୍‌ବେଲ୍ ଉକୁର୍ ଜିଉଦି ଜାଜକ୍ ଆୟ୍ ପାୱ୍‌ସି ସେନ୍‌ନଣ୍ତ୍, ଏସେବେଲ୍ ଆୟ୍ ଦରମ୍‌ଗୁରୁ ମାଡ୍ ଏରି ଅଡି ମାନାକିଙ୍ଗ୍ ସୁଡେଣ୍ତ୍, ଅଣ୍ତ୍ ଆଟେଲ୍ ୱେନ୍ ପାଉଙ୍ଗ୍ ଏୟ୍‌ଙ୍ଗି ସେୟ୍‌ଣ୍ତ୍, ଅଣ୍ତ୍ ସାୟ୍‌ଜ କେଦାଣ୍ତ୍ ଏଞ୍ଜି ଆସା କେଗିନଣ୍ତ୍, ମାତର୍ ଅଣ୍ତୁନ୍ ପେଲ୍‌ଟୁକ୍ ୱେନ୍ ପାଉଙ୍ଗ୍ ପେସି ସେୟଣ୍ତ୍।

“ଆଦିଙ୍ଗ୍ କୁଣ୍ଡେଲ୍ ଏନେତ୍ ପର୍ ସେନ୍‌ତାଲିନ୍ ଆୟ୍ ପାୱ୍ ସି ଉକୁର୍ ଲେବି ୱାନଣ୍ଡ୍।(ଲେବିୟତୁଲ୍ ଏରିଦାର୍ ଜିଉଦିତିଲ୍‌ନେ ଉକୁଟ୍ ଜାତି ଏର୍‌କି ଜାଜକ୍‌ତୁଲୁଙ୍ଗ୍ ମନ୍ଦିର୍‌ତିନ୍ ସାୟ୍‌ଜ କେଗିନର୍।) ଲେବିୟ ମେନ୍ ଆୟ୍ ପାୱ୍‌ଟେ ଆରେକୁଟ୍ ପାକାଙ୍ଗ୍ ଏୟ୍‌ଙ୍ଗି କେରିନ୍ ଆୟ୍ ଦେର୍‌ମେଣ୍ଡାନା ଏରୁଙ୍ଗ୍ କି ଜୁରାସି ଉୟିମାଟର୍ ଆରେ ମାଡ୍ ତିଞ୍ଜି ଇଲିମାନାକ୍ ଲକୁନ୍ ପେଲ୍‌ଟୁଙ୍ଗ୍ ପନ୍ଦ୍ ମାଣ୍ଡ୍‌ସି ପେସି ସେୟଣ୍ଡ୍।”

“ଆରେକୁର୍ ଆୟ୍‌ବେଲ୍ ଆୟ୍ ପାୱ୍‌ସି ୱାନଣ୍ତ୍ ଅଣ୍ତ୍ ଉକୁର୍ ସମିରନିୟ ଲକ୍ ମାଟଣ୍ତ୍,। (ସମିରନିୟତୁଲ୍ ଏରିଦାର୍ ଜିଉଦିତିଲ୍‌ନେ ପରିବାର୍‌ଟେ ଲକ୍ ଏର୍‌କି ୱେନ୍ ଦେସ୍‌ଟୁକ୍ ଅଦୁର୍ ଆଲାପ୍ ଏରିମାଟର୍)। ସମିରନିୟତୁଲ୍ ଆରେ ଜିଉଦିଲକ୍ ନିଜେନିଙ୍ଗ୍ ଗୁର୍‌ନା କେଗିନର୍।) ମାତର୍ ସମିରନିୟଲକ୍ ଏସେବେଲ୍ ଆୟ୍ ଜିଉଦି ଲକୁଙ୍ଗ୍ ସୁଡେଣ୍ତ୍, ଅଣ୍ତ୍ ଅଣ୍ତୁଙ୍ଗ୍ ପେଲ୍ ଦୟାନା ପୁରୁନ୍ ଏରି ଅଣ୍ତୁଙ୍ଗ୍ ଜତନ୍ ଉନଣ୍ତ୍ ଆରେ ଅଣ୍ତୁନେ ମାଡ୍‌ଏରଣ୍ତି ପାଟିନ୍ ତୁର୍‌ସି କାରେଣ୍ତ୍।”

“ଆମାଟୁକ୍ ଆୟ୍ ସମିରନିୟ ଆୟ୍ ଲକୁଙ୍ଗ୍ ସିଣ୍ତୁସି ନିଜେଟେ ଗଦ ପୟିତାନ୍ ଉଣ୍ତୁତଣ୍ତ୍ ଆରେ ଅଣ୍ତୁଙ୍ଗ୍ ରାସ୍‌ତା କାକେଲ୍‌ଟେ ମେଡିକାଲ୍‌ତିନ୍ ଉଇ ସେୟଣ୍ତ୍ ଆମାନ୍ ଅଣ୍ତୁଙ୍ଗ୍ ଜତନ୍ କେନଣ୍ତ୍।”

“ଆରେକୁଟ୍ ସିରିସ୍, ଆୟ୍ ସମିରନିୟ ଲକ୍ ସେୟଣ୍ତ୍, ଅଣ୍ତ୍ ମେଡିକାଲ୍‌ତିନ୍ ଦୁତିୟ ତର୍ ମାନାକ୍ ଲକୁଙ୍ଗ୍ କାଣ୍ତେକ୍ ଡାବୁଲ୍‌ସି ପକେଣ୍ତ୍, ଅଣ୍ଡୁଙ୍ଗ୍‌ ଜତନ୍ କେ ଆରେ ଇନ୍‌ଜଦି ଇଦିନ୍ ପେଲ୍‌ଟୁକ୍ ଅଦିକ୍ କର୍‌ସ ଏଦାୱ୍, ଆଟେକଡ୍ ଆନ୍ ମାଣ୍ତିୱାଦାନ୍ ବେଲ୍ ଆୟ୍ ଡାବୁଲ୍ ସିଦାନ୍।”

ଆମାଟୁକ୍ ଜିସୁ ବେବସ୍‌ତାଟେ ସାସ୍‌ତିରିଙ୍ଗ୍ ପକେଣ୍ତ୍, “ଇନ୍ ଏନାଦ୍ ବାବାକିଦାଟ୍? ଇ ତିନ୍‌ଲକୁନ୍ ପେଲ୍‌ଟୁକ୍ ଏଇଣ୍ତ୍ ଡାକୁତୁଲୁଙ୍ଗ୍ ଆବୁଡ୍ ତୁନ୍ ପଡ୍‌ଏରାକ୍ ଲକ୍‌ନେ ପର୍‌ତିବାସି ଏଇଣ୍ତ୍? ଅଣ୍ତ୍ ଉତର୍‌ସିନଣ୍ତ୍, “ଏଇଣ୍ତ୍ ଅଣ୍ତୁଙ୍ଗ୍ ପେଲ୍ ଦୟାକେନଣ୍ତ୍, ଅଣ୍ତ୍। “ଜିସୁ ଅଣ୍ତୁଙ୍ଗ୍ ପକେଣ୍ତ୍, “ଇନ୍ ସେଞ୍ଜି ଆୟ୍‌ୱାଡିନ୍ କେ।”