13. ૧૩. એજરાએલ ભેરો ઈશ્વર જો કરાર

ઈશ્વર એજરાએલીએ કે લાલ સમુન્ધર મેં નું પાર કરાય પોય ઓનીકે રેણ મેં સીનાઈ ડુંગર કોરા ગની વ્યા. ઈ ઉજ ડુંગર વો જતે મુસા ધોખધો જાડવો નેરે વે. લોક ડુંગર હેઠા પેન્ઢ જા તમ્ભુ લગાયા.

ઈશ્વર મુસા ને એજરાએલ જે લોક કે ચ્યાં, “આંઈ મુંજી આગના પારધા ને મુંજા કરાર પારધા ત આંઈ મુન્જો ખાસ ધન, યાજકે જો રાજ ને પવીતર ડેસ થીન્ધા.”

ત્રે ડી પોય, જડે લોક પેન્ઢ કે આત્મીક રીતા તૈયાર ક્યા, ઈશ્વર ગજણ, વેજ, ધુમારોને રેણસીન્ગડે જે વડે અવાજ ભેરા સીનાઈ ડુંગર મથે ઓતર્યા. ફક્ત મુસા કે ડુંગર મથે વને જી રજા વઈ.

તડે ઈશ્વર ઓનીકે કરાર ડના ને ચ્યાં, “આઉં યહોવા આંજો ઈશ્વર અયાં, જોકો આંકે મીસર જી ગુલામી મેં નું છડાય આય.” બ્યે ડેવ કે ન મનો.

આઈ મુર્તી ન ભનાયજા ને એનજી પુજા કેજા ન. કોલાય કે આંઉ યહોવા આસ્થાવાન ઈશ્વર અયાં. મું જો નાં ફોકટ મેં ન ગેન. સાબાથ ડી કે પવીતર મનેજો ભોલીજા ન. આંઈ છ ડી આંજા મડે કમ કઈ સકોતા, સતમો ડી આં લા આરામ જો ને યાધ કરે જો ડી આય.

આંજે માં પે કે માન ડયો. ખુન ન કેજ, વેભીચાર ન કેજ, ચોરી ન કેજ, ખોટો ન કોછ, આંજે પાડોસી જી ઘરવારી ને એનજો કીંએ વે એનજી લાલચ ન કેજ.

તે પોય ઈશ્વર હી ડો આગના ઉ પાયણે જી પાટી મથે લખે ને મુસા કે ડેના. ઈશ્વર બ્યા ગચ મડે નીયમ ને વીધી પારે લા ડેના. જ લોક હી નીયમ કે પારધા, ત ઈશ્વર વચન ડેના વા તીં ઓની કે આસીરવાધ ડીન્ધા ને જ ઉ આગના નઈ મને ત ઈશ્વર ઓની કે સજા કેન્ધા

એજરાએલીએ જોકો મન્ઢપ ભનાંય લા મંગ્ધા વા એનજી પુરેપપુરી માઈતી ઈશ્વર ઓની કે ડેના. એનકે મુલાકાત મન્ઢપ ચેં મેં આયો, એનમેં બ ઓયડા વા, જેં કે હકડે વડે પરધે સે અલગ કરે મેં અચીન્ધો વો.પરધે પોઠીઆ જે ઓયડે મેં વને જી રજા ફક્ત વડે યાજક કે વઈ, કોલાય કે ઓતે ઈશ્વર જી હાજરી વઈ.

જ કોઈ ઈશ્વર જી આગના ન મને ત ઈ મુલાકાત મન્ઢપ અગીયા હેકડો જનાવેર ગની અચે ને ઈશ્વર કે એનજો ભલીધાન ડીન્ધા વા. યાજક ઉ જેનાવર કે હણી વેજધો વો ને એનકે વેધી મથે બારધો વો. જ કો જેનાવર જો ભલીધાન ડને મેં અચીન્ધો વો ઉ જેનાવર જો લુઈ ઉ માડુ જે પાપ કે ઢકી ડીન્ધો વો ને ઉ માડુ કે ઈશ્વર જી નજર મેં પવીતર કેન્ધો વો. ઈશ્વર મુસા જે ભા હારુન ને હારુન જે વંશજ કે યાજક ભને લા પસંધ ક્યા.

ઈશ્વર જોકો નીયમ ડેના વા, મણી લોક કે ફક્ત ઈશ્વર જો જ ભજન કેણો ને ઓનીજા ખાસ લોક થે જો મડે કભુલ ક્યા. પણ ઉ ઈશ્વર કે આધીન રે જો જોકો વચન ડેના વા એનજે થોરેક ટેમ પોય ઉ વડો પાપ ક્યા.

મુસા ગચ ડી લગી ઈશ્વર ભેરો ગાલ કેન્ધે સીનાઈ ડુંગર મથે ખમ્યો. માડુ એનજી પાછા અચેજી વાટ નેરે ને કટાડી વ્યા. એતરે ઉ હારુન વટે સોન જા ધાગીના ખણી આયા ને એનકે એની લા મુર્તી ભનાય જો ચ્યાં.

હારુન ઓનીલા સોન જી મુર્તી ભનાય ને એનજો ગાટ ગાભે જેડો વો. માડુ જંગલી વારે ઉ મુર્તી જી પુજા કરે લા લગા ને એનકે ભલીધાન ચડાય લા લગા. ઈશ્વર ઓની તે બોરા ખારા થઇ વ્યા ને ઓનીજો નાસ કરે જી જોજના ભનાયા.

પણ મુસા ઓની લા પ્રાર્થના કઈ ને ઈશ્વર એનજી પ્રાર્થના સોણે ને ઓનીજો નાસ ક્યા ન. જડે મુસા ડુંગર મથે નું હેઠા આયો ને ઉ મુર્તી કે નેરે તડે એતરો મડે તપી વ્યો કે ઈ ઉ પાટી કે જેન મથે ઈશ્વર ડો આગના લેખ્યા વા એનકે ગા કઈ ને જોરી વેધે.

તડે મુસા ઉ મુર્તી કે કોટી ને ભુકો કઈ છડે ને ઉ ભુકે કે પાણી મેં મલાય ને માડુ એ કે પીરાય ડેને. ઈશ્વર માંડું મથે ભીમારી હલાયા ને ઓની મેં જા ગચ મડે મરી વ્યા.

મુસા બઈ ફેરા ડુંગર મથે વ્યો ને ઈશ્વર ઓનીકે માફ કરી ડીએ એન લા પ્રાર્થના કઈ. ઈશ્વર મુસા જો સોણે ને ઓનીકે માફ ક્યા. મુસા જોકો પાટી જોરી વધે વે એન ભધલે ઉ બઈ પાટી મથે ડો આગના લખે. તે પોય ઈશ્વર એજરાએલીએ કે સીનાઈ ડુંગર નું વચન જે ડેસ કોરા અગીયા ગની વ્યા.