33. ૩૩. ખેડું જી વારતા

હેકડો ડી, ઇસુ સમુન્ધર જે કન્ઠે હેકડે ગચ વડી ગીરધી કે બોધ ડીન્ધા વા. એનજો સોણે લા એતરા મડે માડુ આયા વા કે ઇસુ પાણી જે કન્ઠે તે હેકડી હોડી મેં વઈ રયા, એતરે લા કે એનીકે ગાલ કે લા જગા જુડી સગે. ઈ હોડી મેં વેઈ રયા ને માડુ એ કે બોધ ડેને જો ચાલુ ક્યા.

ઇસુ હી વારતા સોણાયા.”હેકડો ખેડું બેજ પોખે લા વ્યો. ઈ પેન્ઢ જે હથે સે બેજ વેજ્ધો વો, તડે કેતરાક બેજ વાટ મેં છણી પ્યા ને પંખી અચી ને એનકે ખાઈ વ્યા.

“બ્યા બેજ ક્પર વારે પટ તે છણ્યા, જેતે મટી લેખ જેડી વઈ ક્પર વારે પટ તે બેજ તેરજ ઓગી નેકરયા, પણ એનીજા મુર મટી મેં ઉના વ્યા ન.જડે સેજ મથે આયો ને ગરમી વધી, ત કોન્ઢાં મડે બરી વ્યા ને મરી વ્યા.

“ને કેતરાક બેજ કોન્ઢે વારે ભોથે મેં છણ્યા. ઉ બેજ વધે લા લગા, પણ કોન્ઢે વારે ભોથા એનકે ધભાય છડયા. ને જકો મોલ કોન્ઢે વારે ભોથે મેં ઓગ્યો વો તે મેં કીં એ ધાંઈ થ્યો ન.”

“કેતરાક બેજ ખાસી મટી મેં છણ્યા. ઉ બેજ વધ્યા ને એનમેં નું ૩૦, ૬૦, ને ૧૦૦ ડાણા જેતરો ધાંઈ પેધા થ્યો.”જેં કે કન વે ઉ હી સોણે!”

હી વારતા સોણે ને ચેલા મોંજી પ્યા. એતરે લા ઇસુ ઓનીકે હી વારતા જો અરથ ચઈ સોણાયા, “બેજ ઈશ્વર જો વચન આય. વાટ ઈ એડો માડુ આય કે ઈ ઈશ્વર જા વચન સોણે તો, પણ બોજે નતો, ને સેતાણ હી વચન કે એનસે છેટો કઈ છડેતો.

ક્પર વારો પટ એડા માડુ આય ક ઈ ઈશ્વર જા વચન સોણેતા, ને રાજીપે નું ગેને તા. પણ જડે એન મથે ઓખી ને જોલમ થીએતો તડે ઈ પોઠીઆ હટી વનેતા.

કોન્ઢે વારે ભોથે વારી મટી હકડો એડો માડુ આય કે જ ઈશ્વર જા વચન સોણેતા, પણ જીં ટેમ વેનેતો, તીં ચીન્ધા મેલ્કતલા મોભત, ધોનીયા જો આનંધ, ઈશ્વર લા ઓની કે જોકો ચાગ વઈ એન કે ખતમ કઈ છડેતી. ને જકો બોધ હી સોણ્યા વા એનકે ફર અચે નતો.”

“પણ ખાસી મટી, ઈ ઉ માડુ આય કે ઈ ઈશ્વર જા વચન સોણેતા, એન મથે સેરધા રખેતા, ને ઉ ફર ડીએતા.”