8. ૦૮. ઈશ્વર યોસફ ને એનજે કોટમ કે ભચાયતા.

ગચ વરે પોય, જડે યાકોભ ગઢો થ્યો, ઈ એનજે ચાગલે પોત્તર યોસફ કે એનજા ભા જોકો રઢુ ચરાઈન્ધા વા ઓનીજી ખભર કઢેલા હલાય.

યોસફ જા ભા એનકે નફરત કેન્ધા વા કોલાય કે, ઓનીજો પે એનકે મણીનું જજો ચાગ કેન્ધો વો ને યોસફ કે સોણો આયો વો કે ઈ ઓનીજે મથા અધીકાર હલાઈન્ધો. જડે યોસફ ઇનીજે ભા વટે આયો, ઉ એનકે જલી ગના ને એનજો કતરાક ગોલે જે વેપારી ભેરો સોધો કેઈ છ્ડ્યા.

યોસફ જા ભા ઘરે પાછા વને તીના મોંધ ઓનીને યોસફ જો જભો ફાડી વધા ને એનકે બકરે જે લુઈ મેં ડબોડે. તે પોય ઓનીને ઈ જભો પેન્ઢ જે પે કે વતાયા, કે ઈ એડો વીચાર કેં કે જંગલી જનાવર યોસફ કે મારી વધે આય. યાકોભ બોરો ડોખી થ્યો.

ગોલે જા વેપારી યોસફ કે મીસર ખણી વ્યા. મીસર વડો ને બરુકો ડેસ વો ને નાઇલ નાંય જે કંઠે અચેલો વો. ગોલે જા વેપારી યોસફ કે સાઉકાર સરકારી અધીકારી કે વકી છ્ડ્યા. યોસફ એનજે માલીક જી સેવા બોરી ખાસી રીતા કઈ ને ઈશ્વર યોસફ કે આસીરવાધ ડના

એનજે માલીક જી ઘરવારી યોસેફ ભેરો સુમેલા મંગે, પણ યોસફ એન રીતા ઈશ્વર જી સામા પાપ કરેજો નાં ચેં ડને. એતરે ઈ બોરી ખારી થઈ વઈ ને યોસફ મથા ખોટો ભધ વધે જેસે એનજી ધરપકડ કરે મેં અચે ને એનકે જેલ મેં પુરી છડે મેં અચે. જેલ મેં પણ યોસફ ઈશ્વર કે વેસ્વાસુ રયો ને ઈશ્વર એનકે આસીરવાધ ડના.

જો ક ઉ નીરધોસ વો તીં છતાં ઈ જેલ મેં વો. બ વરે પોય પણ યોસફ જેલ મેં વો. હકડી રાત ફારુન જેં કે મીસર ડેસ જી પરજા રાજા મન્ધી વઈ, એનકે બ સોણા લધા. એતરે ઈ બોરો ભેચેન ભની વ્યો. એનકે સલા ડને વારા કો પણ એનજે સોણે જો અરથ ચેં સક્યા ન.

ઈશ્વર યોસફ કે સોણે જો અરથ કરે જી સકતી ડના વા એતરે ફારુન યોસફ કે જેલ મેં નું બારા ગની આયો. યોસફ સોણે જો અરથ ચોન્ધે એન કે ચેં કે, “ઈશ્વર ધાંઈ જે પાક જા ખાસા સત વરે ડને વારા આય ને તે પોય ડકાર જા સત વરે.”

ફારુન યોસફ નું બોરો રાજી થ્યો ને ઈ સજે મીસર મેં યોસફ કે મણી નું વડો અધીકારી ભનાય!

યોસફ માડુએ કે ધાંઈ જે ખાસે સત વરે મેં ખાધેલા ધાંઈ ભેરો કરેજો હોકમ ડને. તે પોય યોસફ ઉ ધાંઈ ડોકાર જે ટેમ તે વકાન્ધો ડને જેસે કરે ને ઓની વટે ગચ મડે ખાધે જો વે.

હી ડોકાર ફકત મીસર ડેસ લા જ ઓખો ન વો, પણ ક્નાન કે જતે યાકોભ ને એનજો કોટમ વસધો વો ઓતે પણ એતરોજ ઓખો વો.

એતરે યાકોભ એનજે વડે પોત્તરે કે ખાધે જો વકાન્ધો ગને લા મીસર હલાય. એનજા ભા જડે ધાંઈ વકાન્ધો ગને લા યોસફ અગીયા ઓભા વા તડે ઉ યોસફ કે ઓરખી શક્યા ન. પણ યોસફ ઓનીકે ઓરખી વ્યો.

એન જે ભા જી કસોટી કઈ હી જાણેલાં કે ઉ ભધલાઈ વ્યા આય કે ન, યોસફ ઓનીકે ચેં આંઉ “આંજો ભા યોસફ અયાં! ધરજજા ન. આંઈ જડે મુકે ગોલે વારે વકી ડના તડે આંઈ મુંજો ભોછ્ડો કરેજો મંગ્યા, પણ ઈશ્વર ઉ ભોછ્ડાઈ કે ખાસે લા ઉપયોગ ક્યા આય! આંઈ અચો ને મિસર મેં રો કે આંઉ આંજી ને આંજે કોટમ જી ખપ્ધી પુરી કઈ સકાં.”

જડે યોસફ જા ભા ઘરે પાછા આયા ને ઓનીજે પે યાકોભ કે ચ્યાં કે, “યોસફ જીરો આય.” તડે ઈ બોરો રાજી થ્યો.

જ કે યાકોભ બોરો ગઢો માડુ વો. ઈ પેન્ઢ જે કોટમ ભેરો મીસર મેં વ્યો ને ઓતે રયો. યાકોભ મરી વ્યો તીના મોન્ધ એનજે મડે પોત્તરે કે આસીરવાધ ડને.

કરાર જા વચન કે જે ઈશ્વર ઇભ્રાહીમ કે ડનાં વા ઉ ઇસાક વટે આયા ને તે પોય યાકોભ વટે ને યાકોભ પોય એન જે બારો પોત્તર ને ઓનીજે કોટમ વટે આયા બારો પોત્તર જા વંસ બારો ગોત્ર ભન્યા.