3. ૦૩. જલાપાલું

બદ્દી વસ્તુ બણાવા ના ઘણા ટાએંમ બાદ દુન્ય મ મનખં રેંતં હેંતં. વેય ઘણં ભુંડં અનેં હત્યારં બણેંજ્ય હેંત. વેય એંતરં ભુંડં હેંતં કે, પરમેશ્વરેં એંવો ફેસલો કર લેંદો કે આખી દુન્ય ન મનખં નેં જલાપાલું કરેંનેં નાશ કર દે.

પુંણ નૂહે પરમેશ્વર ની નજર મ કૃપા મેંળવી, વેયો ભુંડં મનખં વસેં રેં નેં હુંદો ધર્મી માણસ હેંતો. પરમેશ્વર ઝી જલાપાલું કરવા નો હેંતો, હીની યોજના ના બારા મ હેંને નૂહા નેં જાણ કરી. હેંને નૂહા નેં એક મુંટું નાવડું બણાવા હારુ કેંદું.

પરમેશ્વરેં નૂહા નેં નાવડું બણાવા નો માપ ઈવી રિતી આલ્યો, નાવડા ની લંબાઈ 450 ફૂટ, પોળાઈ 75 ફૂટ, અનેં ઉંસાઈ 45 ફૂટ. વેયુ તાંણ માળ વાળું અનેં મએં ઘણા બદા કમરા અનેં એક બારી રાખવા નું હુંદું કેંદું. આખું નાવડું ગોપેર નામ ના ઝાડ ના લાખડા નું બણાનું અનેં ઇપેર થી આખું પેક કરવા કેંદું. કેંમકે જલાપાલા ના ટાએંમ મ નૂહો, હેંનો પરિવાર અનેં દરેક જીવ-જનાવર બસેં સકે.

નૂહે પરમેશ્વર ની આજ્ઞા પાળી, હેંને અનેં હેંનં તાંણ સુંરંવેં પરમેશ્વર ના કેંવા ને પરમણેસ નાવડું બણાયુ. ઈયુ નાવડું બણાવા મ હેંનનેં ઘણં વરહં લાગ્ય, કેંમકે વેયુ ઘણું મુંટું હેંતું. નૂહે આવવા વાળા જલાપાલા ના બારા મ મનખં નેં સેતવણી આલી, અનેં પરમેશ્વર તરફ ફરવા નું કેંદું. પુંણ વેય નૂહા નું કેંદેંલું નેં માન્ય.

પરમેશ્વરેં નૂહા અનેં હેંના પરિવાર હારુ અનેં જીવ-જનાવરં હારુ પુરતું ખાવાનું ભેંઘું કરવા નું હોકમ કર્યુ. ઝર બદ્દું તિયાર થાએંજ્યુ તર પરમેશ્વરેં નૂહા નેં કેંદું કે જાલાપાલું કરવા નો ટાએંમ આવેંજ્યો હે,એંતરે હારુ તું તારી ઘેર વાળી અનેં તારા તાંણ સુંરા અનેં હેંનની તાંણ બજ્યેરેં, બદ્દ મળેંનેં આઠ મનખં નાવડા મ આવેં જાએ.

પરમેશ્વરેં દરેક જીવ-જનાવરં મહં અનેં ઉડવા વાળં જનાવરં મહં નાર-નારી ની જુંડ થાએંનેં નૂહા કનેં મુંકલ્ય કે વેય નાવડા મ જાએંનેં જલાપાલા ની વખતેં વેય બસેં જાએ. અનેં ઝી જીવ-જનાવરં બલિદાન હારુ કામ મ આવે હે, હેંવં નેં હાત-હાત જુંડ મુંકલ્ય. ઝર વેય બદ્દ નાવડા મ સડેંજ્ય તર પરમેશ્વરેં બાએંણું બંદ કર દેંદું.

હેંનેં બાદ વરહાત, વરહાત અનેં વરહાત સલું થાએંજ્યો. સાળીસ દાડા અનેં સાળીસ રાત વરહાત પડતોસ રિયો. જમીન મહું હુંદું પાણેં નકળવા મંડ્યુ, આખી દુન્ય અનેં હેંનં મનું બદ્દું પાણેં મ બુડેંજ્યુ, એંતરું બદ્દું કે મુંટા-મુંટા ડુંગરા હુંદા બુડેંજ્યા.

ઝી મનખં અનેં જીવ-જનાવરં નાવડા મ હેંતં હેંનનેં સુંડેંનેં ઝી જમીન મ હેંતું વેયું બદ્દું નાશ થાએંજ્યુ. નાવડું પાણેં ઇપેર તરવા મંડ્યુ અનેં ઝી કઈ હેંના નાવડા મ હેંતું વેયુ બસેંજ્યુ.

વરહાત બંદ થાયા પસી, નાવડું પાંસ મઈનં તક તરતું રિયુ. હેંનેં બાદ પાણેં ઘટવા મંડ્યુ. એક દાડો નાવડું મુંટ્ટા ડુંગોર ની ટેકરી ઇપેર થમેંજ્યુ, પુંણ ધરતી ઇપેર હજુ હુંદું ઘણું બદું પાણેં ભરાએંલું હેંતું. બીજં તાંણ મઈનં બાદ નાન-નાનં ડુંગરં ની સુંટજ્યી ભળાવા મંડળજ્યી.

હેંનં સાળીસ દાડં બાદ, નૂહે કાગડા નેં બારતં મુંકલ્યો, એંમ જાણવા હારુ કે પાણેં હુકાયુ કે નહેં. કાગડો કુરી જગ્યા હારુ અએં-તએં ફર્યો પુંણ હેંનેં ખિતી યે જગ્યા નેં મળી.

હેંનેં બાદ નૂહે કબૂતર નેં મુંકલ્યુ, પુંણ હેંનેં હુદી પોગ મેંલવા ની જગ્યા નેં, એંતરે હારુ કબૂતર હુંદું નૂહા કન પાસું વળેં આયુ. એક અઠવાડજ્યા બાદ નૂહે હેંના કબૂતર નેં પાસું મુંકલ્યુ. અનેં વેયુ જેતુન નામ ના ઝાડ નું પાંદડું લેંનેં પાસું આયુ. પાણેં કમ થાવા મંડ્યુ અનેં ઝાડં પાસં ઉગવા મંડ્ય.

નૂહે એક અઠવાડજ્યુ વાટ જુવી અનેં કબૂતર નેં તીજી વાર મુંકલ્યુ. ઈની વખત કબૂતર પાસું ફરેંનેં નૂહા કન નેં આયુ, કેંમકે હેંનેં બેંહવા હારુ જગ્યા મળેં ગઈ, પાણેં હુકાવા મંડ્યુ.

હેંનં બે મઈનં બાદ પરમેશ્વરેં નૂહા નેં કેંદું, “તું, તારો પરિવાર અનેં બદ્દ જીવ જનાવરં નાવડા મહં નકળેંનેં બારતં જો. તમું ઘણં-બદં સુંરા અનેં સુરજ્યી જણો અનેં ધરતી ભર દો.” એંતરે હારુ નૂહો અનેં હેંનો પરિવાર નાવડા મ થી બારતં આય.

નાવડા મ થી બારતં આવવા બાદ, નૂહે એક વેદી બણાવી અનેં ઝી જનાવરં નો ભુંગ કરેં સકતો હેંતો હેંનનો ભુંગ કર્યો. પરમેશ્વર હેંના ભુંગ થી ખુશ થાયો અનેં નૂહા નેં અનેં હેંના પરિવાર એં આશિર્વાદ આલ્યો.

હેંનેં બાદ પરમેશ્વરેં કેંદું, “હાવુ હૂં કેંરં યે મનખં ઝી ભુંડાઇ કરે હે, હેંનેં લેંદે ધરતી નેં હરાપ નેં આલું. અનેં જલાપાલું કરેંનેં દુન્ય નો નાશ નેં કરું. ઝી કે મનખં જલમ થકીસ પાપી હે.”

એંતરે હારુ પરમેશ્વરેં કરાર ની નિશાની ના રુપ મ પેલ્લું કબન તણાયુ.દરેક વખત ઝર બી કબન આકાશ મ તણાએ હે, તર પરમેશ્વર પુંતાના કરેંલા કરાર નેં ઇયાદ કરે હે, અનેં હિવીસ રિતી હેંનં મનખં હુંદં પરમેશ્વર ના કરેંલા કરાર નેં ઇયાદ કરે હે.