27. ନେହି ଶମିରୋଣିୟତି ପୁସ୍ପନି

ର ଦିନା, ର ଯିହୁଦୀ ପାଣ୍ଇମେରା ପୁଚି ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞ ଯୀଶୁଇଁ ପରିକ୍ଷା କିହାଲି ତାକି ୱେଚେସି, “ଗୁରୁ, କାଲାକାଲାତି ଜୀୱୁ ବେଟା ଆହାଲି ତାକି ନାନୁ ଏନାଆଁ କିହାଲି ଲାଗିନେ ?” ଯୀଶୁ ଏଲେଇଚେସି “ପାଣ୍ଇମେରାତା ଏନାଆଁ ରାସ୍କି ଆହାମାନେ ?”

ପାଣ୍ଇମେରା ପୁଚାସି ଏଲେଇଚେସି ଯେ ମାହାପୁରୁତି ପାଣ୍ଇମେରା ଜଲିମାଞ୍ଜାନେ “ମିରୁ ମାହାପୁରୁଇଁ ମି ବାରେ ହିୟାଁ, ବାରେ ବ୍ଡ଼ାୟୁ ଅଡ଼େ ବାରେ ମନ ହିହାଁ ଜୀୱୁ ନଦୁ । ଅଡ଼େ ମି ଇଲୁ ଟଟ ତାରାଇଁ ହିୟାଁତଲେ ଜୀୱୁ ନଦୁ ।” ଯୀଶୁ ଏଲେଇଚେସି “ନିନୁ ସାତା ଜଲାତି ! ଇଦାଆଁ କିମୁ ଆତିଁଦେ ନିନୁ ନିଡିଦି ।”

ମାତ୍ର ପାଣ୍ଇମେରା ପୁଚି ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞ ଯାହାରାଇଁ ଦାର୍ମୁ ତସା କଡାଲି ୱେଚେସି “ନା ଇଲୁ ଗାଟାତାରି ଏମ୍ବାଃରି ?”

ଯୀଶୁ ପାଣ୍ଇମେରା ପୁଚି ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞଣୀ ର ପୁସ୍ପନି ୱେସାହାଁ ଜଲିତେସି । ରଅସି ଯିରୁଶାଲମ ଜିରୁଟିଏ ଯିରିହୋତା ହାଜିମାଚେସି ।

ଏୱାସି ଏଚିବେଲା ହାଜିମାଚେସି, ଏଚିବେଲା ଏୱାସି ର ଡାକୁଁ ଦଲ ତାଣା ହେର୍ୱା ହାଚେସି । ତାନିତାଣା ମାନି ବାରେ ଜିନିଷ ଏୱାରି ଅତେରି ଅଡ଼େ ତାଂଗେ ହାନିଲେହେଁ ମାଡା ୱେତେରି । ଏଦାଆଁଜେଚ ଏୱାରି ହାତୁସ୍ତେରି ।”

ଏ ବେଲାତା ର ଯିହୁଦୀ ଯାଜକ ଏ ଜିରୁଟି ହାଜିମାଚେସି । ଏଚିବେଲା ଏ ଦାର୍ମୁ ଗୁରୁ ମାଡା ୱେପି ଆହାଁ ତର୍ଗାମାନି ଲୋକୁଇଁ ମେସ୍ତେସି ଏୱାସି ଏଚିବେଲା ଜିରୁତି ଅରୱାକି ହାତୁସ୍ତେସି, ଏମିନାସି ସାୟମି ରିସିମାନି ଲୋକୁଟିଏ ମୁମ୍ବୁ ତିର୍ୱି କିହାଁ ହାତୁସ୍ତେସି ।”

“ଏଦାଆଁଜେଚ ସାଣେକା ବିତ୍ରା, ଏ ଜିରୁଟି ର ଲେବିୟ ୱାତେସି । (ଲେବିୟଁ ଆହିମାନେରି ର ଯିହୁଦୀୟାଁ ର ଗଚି ଏମିନାରି ଯାଜକୟାଁ ମନ୍ଦିରତା ସାୟମି ଆହିମାଚେରି ) ଲେବିୟ ଜିକେଏ ଏ ଜିରୁତି ଅରୱାକିଟି ହାଜାହାଁ ଏ କାର୍ମାଗାଟାଣାଇଁ ଆମ୍ବାର୍ ତାଣାଟି ଶରୁ କିହାମାଚେରି ଅଡ଼େ ମାଡା ଚିଞ୍ଜା ତର୍ଗାମାନି ଲୋକୁଟିଏ ମୁମ୍ବୁ ତିର୍ୱି କିହାଁ ହାତୁସ୍ତେସି ।”

“ଡାୟୁ ବେଲାତା ଏମିନି ଗାଟାସି ଏ ଜିରୁଟି ହାଚେସି ଏୱାସି ର ଶମିରୋଣିୟ ଲୋକୁ ମାଚେସି ।(ଶମିରୋଣୀୟଁ ଆହିମାନେରି ଯିହୁଦୀତି ଗଚିତାରି ଏମିନିଗାଟାରି ଏଟ୍କା ଦେଶାଟି ବିହା ଆହାମାଚେରି )। ଶମିରୋଣୀୟୟାଁ ଅଡ଼େ ଯିହୁଦୀୟାଁ ତାମ୍ବୁତାମ୍ବୁ ଅପ୍ୱି ଆହିଲାଃତେରି । ମାତ୍ର ଶମିରୋଣୀୟ ଲୋକୁ ଏଚେବେଲା ଏ ଯିହୁଦୀ ଲୋକୁଇଁ ମେସ୍ତେସି, ଏୱାସି ତାଂଗେ କାର୍ମା ମେସ୍ତେସି । ଏଦାଆଁ ତାକି ତାନି ସେବା କିତେସି ଅଡ଼େ ତାନି ଗାହାଁ ବାରେଇଁ ଯେତେସି ।”

“ତାନିଜେଚ ଏ ଶମିରୋଣୀୟ ଏ ଲୋକୁଇଁ ପେର୍ହାଁ ତାନି ଗଦ ଲାକ କୁଗି କିତେସି ଅଡ଼େ ତାଂଗେ ଜିରୁ ଦାରି ର ଇଲୁତା ଅତେସି ଏମିନିତାଣା ତାଂଗେ ସେବା କିତେରି ।”

“ର ନେଚୁ ଡାୟୁ, ଶମିରୋଣୀୟ ଲୋକୁ ହାଚେସି । ଏ ଇଲୁତା ୱେସା ୱାହାନି ଲୋକୁଣି ଏଚେକା ଡାବୁଁ ହିହାଁ ଏଲେଇଚେସି “ତାନି ସେବା କିଦୁ ଅଡ଼େ ମିରୁ ଇଦାଆଁଟିଏ ଗାଡି କର୍ଚ କିତିସାରେ, ଆତିସାରେ ନାନୁ ୱେଣ୍ଡିନିବେଲା ଏ କର୍ଚ ୱେଠ୍ହାଇଁ ।”

ଏଦାଆଁ ଜେଚ ଯୀଶୁ ଏ ପାଣ୍ଇ ମେରା ପୁଚି ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞଇଁ ୱେଚେସି” ନିନୁ ଏନାଆଁ ଅଣପିମାଞ୍ଜି ? ଇ ତିନିଜାଣା ବିତ୍ରା ଏମ୍ବାଃସି ଡାକୁଁତାଣା ହେର୍ୱି ଆତି ଲୋକୁତି ଗାଟାତି ଲୋକୁ ଏମିନିଗାଟାଣା ୱାଇ ଶରୁ ଆତେ ଅଡ଼େ ମାଡା ୱେପି ଆତେ? ଏୱାସି ଜଲିତେସି “ଏମିନିଗାଟାସି ତାଂଗେ କାର୍ମା ମେସ୍ତେସି, ଏୱାସି ।” ଯୀଶୁ ତାଂଗେ ଏଲେଇଚେସି “ନିନୁ ହାଲାମୁ ଅଡ଼େ ଏଲେକିଁଏ କିମୁ ।”