29. କାର୍ମା ମେହ୍ଆଗାଟି ହଲିଆତି ପୁସ୍ପନି

ର ଦିନା, ପିତର ଯୀଶୁଇଁ ୱେଚେସି “ଗୁରୁ, ନା ତାଇ ନା ବିରୁଦ୍ଦତା ପାପୁ କିନେସି ଆତିସାରେ ନାନୁ ଏଚି ଦେବା କ୍ଷମା ହିଇଁ? ଏନାଆଁ ସାତାଦେବା ପାତେକା ?” ଯୀଶୁ ଏଲେଇଚେସି “ସାତା ଦେବା ଆଃଏ,ମାତ୍ର ସାତାଦେବା ସତୁରୀ ଗୁଣୁ ପାତେକା !” ଇଦାଆଁ ତଲେ, ଯୀଶୁ ଜଲିନି ଅର୍ତ ମାଚେ ମାର ସବୁବେଲା କ୍ଷମା କିନାଇ ମାନେ । ଏଦାଆଁ ଯୀଶୁ ର ପୁସ୍ପନି ୱେସ୍ତେସି ।

ଯୀଶୁ ଏଲେଚେସି “ମାହାପୁରୁତି ରାଜି ଇଲେତି ର ରାଜାଲେହେଁ ଏମିନିଗାଟାସି ତାନି ହଲିଆଁ ତଲେ ପୁରା କୁଗାହାଁ କିହାଲି ଅଣପିତେସି । ତାନି ହାଲିଆଁ ବିତ୍ରା ରଅସି ୨,୦୦,୦୦୦ ବାର୍ଷାତି ହାରେକା ଡାବୁଁ ଇଟା ମାଚେସି ।”

ଏନାଆଁତାକି ଇଚିସାରେ ଏ ଡାବୁଁ ୱେଠ୍ହାଲି ଆଡାଃତେସି, ଏଦାଆଁ ତାକି ରାଜା ଏଲେଇଚେସି” ଇୱାଣାଇଁ ଅଡ଼େ ଇୱାଣା ଇଜତି ଲୋକୁଣିଇଁ ହଲିଆ ଲେହେଁ ପାର୍ଚାହାଁ ଡାବୁଁ ୱେଠ୍ହାଲି ହିଦୁ ।”

“ଏ ହଲିଆ ରାଜା କଡାଁ ଡ଼ଇ ତର୍ଗାହାଁ ଏଲେ ଇଚେସି ‘କାର୍ମା ମେସାନା ନା କାତାଇଁ କାତାମୁଁ, ଅଡ଼େ ନାନୁ ନି ତାଣା ମାନି ରିଣା ବାରେ ୱେଠ୍ହାସ୍ତାଇଁ ।’ ରାଜା ଏ ହଲିଆତି କାର୍ମା ମେସ୍ତେସି, ଏଦାଆଁ ତାକି ଏୱାସି ତାନି ବାରେ ରିଣାଇଁ ପିସ୍ତୁସ୍ତେସି ।”

ମାତ୍ର ଏ ହଲିଆ ଏଚିବେଲା ରାଜା ତାଣାଟି ହାଚେସି, ଏଚିବେଲା ଏୱାସି ଅଡ଼େ ର ତାନିଲେହେଁ ର ହଲିଆଇଁ ବେଟା ଆତେସି ଏମିନିଗାଟାସି ତାଙ୍ଗେ ଶାରି ଲେଞ୍ଜୁତି ରିଣା ହିନାଇ ମାଚେ । ଏ ହଲିଆ ତାନିଲେହେଁତି ହଲିଆଇଁ ହେର୍କି ଆସ୍ତେସି ଅଡ଼େ ଏଲେଇଚେସି “ନା ଟିଏ ଉଦାରା କିହାନି ରିଣା ହିୟାମୁ !”

“ତାନିଲେହେଁତି ହଲିଆଇଁ ଏ ହଲିଆ କଡାଁଣାଁ ରିହାଁ ଏଲେଇଚେସି ‘କାର୍ମା ମେସ୍ତାମୁ ନାଂଗେ ସାଣେକା କାତାମୁ, ଅଡ଼େ ନାନୁ ଉଦାରା ଅହାନାଣୀ ବାରେ ନିଂଗ ୱେଠ୍ହାଇଁ ।‘ ମାତ୍ର ଏଦାଆଁ କିନି ବାଟା ଏୱାସି ରିଣା ହିନି ପାତେକା ତାଂଗେ ଜେଲ୍ ତା ମେତ୍‌ହାସ୍ତେସି ।

“ଏମିନି ହଲିଆଁ ଇଦାଆଁ ମେସାମାଚେରି, ଏୱାରି ହାରେକା ଦୁକୁ ଆତେରି । ଏୱାରି ରାଜାତି ଡାଗେ ହାଚେରି ଅଡ଼େ ଇ କାତା ବାରେ ୱେସ୍ତେରି ।

“ରାଜା ଏ ହଲିଆଇଁ ହାଟାହାଁ ଏଲେଇଚେସି, ’ନିନୁ ର ଲାଗେଃତି ହଲିଆ !” ନିନୁ ନାଂଗେ କ୍ଷମା ରିସାମାଞ୍ଜାତି ଏଦାଆଁ ତାକି ନାନୁ ନି ବାରେ ରିଣା ପିସାମାଞ୍ଜାତେଏଁ ! ନିନୁ ଜିକେଏ ଏଲେକିଁଏ କିନି କାତା ମାଚେ ।‘ ରାଜା ଇଚେକା କାର୍ବି ଆହା ମାଚେସି ଯେ ଏ ଲାଗେଃତି ହଲିଆଇଁ ରିଣା ହିନି ପାତେକା ଜେଲ୍ ତା ମେଥ୍‌ହାସ୍ତେସି ।

ଏଦାଆଁଜେଚ ଯୀଶୁ ଏଲେଇଚେସି “ଏମିନିଗାଟାରି ଯାହାରା ତାଇଇଁ କ୍ଷମା ହିଃଅରି ନା ଲାକପୁରୁମାନି ମାହାପୁରୁ ଜିକେଏ ଏଲେହେଁଏ କିନେସି ।”