32. ଯୀଶୁ ର ଡୁମ୍ବା ଆଟିତି ଲୋକୁଇଁ ଅଡ଼େ ର ରୋଗ ଆୟାଟିଇଁ ନେହି କିନେସି

ର ଦିନା, ଯୀଶୁ ଅଡ଼େ ତାନି ଶିଷ୍ୟୟାଁ ର ଡଂଗାତା ହଚାହାଁ ଗରାଶୀୟ ଲୋକୁ ବାସା କିହିନି କାଡାତି ଆତାଲା ହାଚେରି ।

ଏଚିବେଲା ଏୱାରି କାଡା ଆତାଲା ଏତେରି, ର ଡୁମ୍ବା ଆଟିତି ଲୋକୁ ଯୀଶୁ ଡାଗେ ହଟିଁ ୱାତେସି ।

ଏ ଲୋକୁଇଁ ଇଚେକା ବ୍ଡ଼ାୟୁ ମାଚେ ଯେ ଏମିନି ଲୋକୁ ଜିକେଏ ତାଂଗେ ଆସାଲି ଆଡିଲାଃତେରି । ଲୋକୁ ଇଲେହେଁକି ତାନି ବୋମିୟାଁ ଅଡ଼େ କଡାଁ ବାରେ ହିକିଣୀଁ ତଲେ ଦସ୍ପାମାଚେରି, ମାତ୍ର ଏୱାସି ଏୱାଆଁ ବାରେ ଡାପ୍ହାତୁସିମାଚେସି ।

ଲୋକୁ ଏ ୱାକି ମାନି ମାହ୍‌ଣିମେଣ୍ଡାତା ବାସା କିହି ମାଚେସି । ଇ ଲୋକୁ ବାରେ ଦିନା ଅଡ଼େ ବାରେ ଲାଆଁ କାଲ ଆହି ମାଚେସି । ଏୱାସି ହେମ୍ବରୀ ଜିକେଏ ତୁର୍ହାଲାଃତେସି ଅଡ଼େ ଯାହାରାଇଁ ୱାଲ୍କା ତଲେ ୱେଚା କଡିମାଚେସି ।

ଏଚିବେଲା ଏୱାସି ଯୀଶୁ ଡାଗେ ୱାତେସି, ଏୱାସି ତାନି ନକିତା ମେଣ୍ଡା କୁତିତେସି । ଯୀଶୁ ଏ ଡୁମ୍ବାଇଁ ଏଲେଇଚେସି “ଇ ଲୋକୁଟିଏ ହଚା ହାଲାମୁ !”

ଡୁମ୍ବାଆଲଗିତାସି ହାରେକା କାଜା ଗିୟାଁ ତଲେ ଏଲେଇଚେସି “ହେ ଲାକପୁରୁ ମାନି ମାହାପୁରୁତି ମିର୍ଏତି ଯୀଶୁ ନି ତଲେ ନାଦି ଏନାଇ ମାନେ? କାର୍ମା ମେସାନା ନାଙ୍ଗେ ତାଡ଼ନା ହିୟାଃନି!” ଏଦାଆଁ ଜେଚ ଯୀଶୁ ଏ ଡୁମ୍ବାଇଁ ୱେଚେସି ନି ଦରୁ ଏନି ଦରୁ ?“ ନା ଦରୁ ବାହିନୀ, ଏନାଆତାକି ଇଚିସାରେ ମାମ୍ବୁ ହାରେକାଜାଣା ତମି ।” (ରୋମିୟ ସୈନ୍ୟ ବାହିନୀତା ମାନି ହାରେକା ହଜାରତି ର ଦଲ ।)

ଡୁମ୍ବାୟାଁ ଯୀଶୁଇଁ ବାତିମାଲିହିଁ ଜଲିତୁ “ଦୟା କିହାଁ ମାଙ୍ଗେ ଇମ୍ବାଟିଏ ଏଟ୍କା ୱାକି ପାଣ୍ଡାତୁସ୍ତାମୁ !” ଡାଗେ ର ହରୁତା ପାଜୀଁମାନ୍ଦା ମେଚିମାଚୁ । ଏଦାଆଁତାକି, ଏ ଡୁମ୍ବାୟାଁ ଯୀଶୁଇଁ ବାତିମାଲିହିଁ ଏଲେଇଚୁ “ତାନି ବାଟା ମାଂଗେ ଇ ପାଜୀଁ ବିତ୍ରା ପାଣ୍ଡାସ୍ତାମୁ !” ଯୀଶୁ ଏଲେଇଚେସି “ହାଜୁ!”

ଡୁମ୍ବାୟାଁ ଏ ଲୋକୁଟିଏ ହଚାହାଁ ପାଜୀଁ ବିତ୍ରା ହଟୁ । ଏ ପାଜୀଁୟାଁ ଲାକଟିଏ ହଟିହିଁ କାଡାତା ମେଦାହାଁ ହାତୁ । ଏମ୍ବାଆଁ ୨୦୦୦ ପାଜୀଁ ମାନ୍ଦା ମାଚୁ ।

ଏମିନି ଲୋକୁ ପାଜୀଁତି ସେବା କିହିମାଚେରି ଏୱାରି ଏନାଆ ଆତେ ଏଦାଆଁ ମେସ୍ତେରି, ଏୱାରି ଗାଡ଼ାତା ହଟେରି ଅଡ଼େ ଯୀଶୁ ଏନା ଏନାଆଁ କିହାମାଚେସି ଏଦାଆଁ ଏୱାରି ଯେତେ ଲୋକୁଇଁ ବେଟା ଆତେରି ବାରେ ଜାଣାଇଁ ୱେସ୍ତେରି । ଗାଡ଼ାତା ମାନି ଲୋକୁ ୱାହାଁ ନକେଏ ଡୁମ୍ବା ଆଲ୍ଗା ମାଚାଣାଇଁ ଏନାଏନାଆଁ ଆତେ ଏଦାଆଁ ବାରେ ମେସ୍ତେରି । ଏୱାସି ହିତିଡ଼ିତା, ହେମ୍ବରି ମେଦାହାଁ ମନତା ନେହି ଲୋକୁ ଲେହେଁ କୁଗା ମାନାଣାଇଁ ମେସ୍ତେରି ।

ଲୋକୁ ହାରେକା ଆଜା ହାଜା ମାଚେରି ଅଡ଼େ ତାମି ତାଣାଟିଏ ଯୀଶୁଇଁ ହାଜାଲି ତାକି ଏଲେଇଚେରି । ଏଦାଆଁ ତାକି ଯୀଶୁ ଡଙ୍ଗାତା ହଚାହାଁ ହାଜାଲି ତାକି ତିଆର୍ ଆତେସି । ଏମିନି ଲୋକୁଇଁ ଡୁମ୍ବା ଆଲ୍‌ଗା ମାଚେ ଏୱାସି ଯୀଶୁ ତଲେ ହାଜାଲି ତାକି ତାଙ୍ଗେ ବାତିମାଲି ତେସି ।

ମାତ୍ର ଯୀଶୁ ତାଙ୍ଗେ ଏଲେଇଚେସି “ଆଃଏ, ନାନୁ ଅଣପିମାଇଁ, ନିନୁ ଇଜ ହାଲାମୁ ଅଡ଼େ ନି ତଡ଼ୁ ଅଡ଼େ ଇଜତାରାଇଁ ମାହାପୁରୁ ନି ତଲେ ଏନାଏନାଆଁ କିହା ମାନେସି ଅଡ଼େ ନିଂଗେ ଏମିନି କାମା ତସାମାଞ୍ଜାନେସି ଏଦାଆଁ ବାରେ ୱେହ୍‌ମୁ ।”

ଏଦାଆଁ ତାକି ଏ ଲୋକୁ ତାନି ଜିରୁତା ହାଚେସି ଅଡ଼େ ଯୀଶୁ ତାଂଗେ ଏନାଏନାଆଁ କିହାମାଚେସି ଏ ବାରେ କାତା ୱେସ୍ତେସି । ଏମିନିଗାଟାରି ତାନି କାତା ୱେଚେରି ଏୱାରି କାବା ଆତେରି ।

ଯୀଶୁ କାଡାତି ଆତାଲା ୱେଣ୍ଡିତେସି । ଏୱାସି ଏମ୍ବାଆଁ ଏତି ଜେଚ, ର କାଜା ମାନ୍ଦାଲୋକୁ କୁଡ଼ା ଆତେରି ଅଡ଼େ ତାନି ଲାକ ୱିସ୍ତୁସିମାଚେରି । ମାନ୍ଦାଲୋକୁ ବିତ୍ରା ର ଆୟାଟି ବାର ବାର୍ଷା ପାତେକା କାସା ହନି ରୋଗ ଆହା ମାଚେ । ଏଦି ହାରେକା ବୈଦ୍ୟତାଣା ହାଜାହାଁ ନେହି ଆହାଲି ତାକି ବାରେ ଡାବୁଁ ରାପ୍‌ହେ ମାତ୍ର ତାନୁ ଦିନା ତାକି ଦିନା ଗାଡି ଆତେ ।

ଏଦି ୱେଞ୍ଜା ମାଚେ ଯେ ଯୀଶୁ ହାରେକା ଆଡାଃଗାଟାରାଇଁ ନେହି କିହା ମାଚେସି ଅଡ଼େ ଅଣପିତେ “ନାନୁ ପୁଞ୍ଜାମାଇଁ ଯେ ନାନୁ ୱାର୍ଇ ଯୀଶୁତି ହେମ୍ବରୀ ଡିଗିତିହିଁ ନାନୁ ନେହି ଆଇଁ !” ଏଦାଆଁତାକି ଏଦୀ ଯୀଶୁଇଁ ଡାୟୁ ୱାକି ୱାହାଁ ତାନି ହେମ୍ବରୀ ଡିଗିତେ । ଏଚିବେଲା ଏଦି ହେମ୍ବରୀ ଡିଗିତେ ତାନି କାସା ହାନାଇ ବନ୍ଦ ଆତେ !

ରେଟୁଏ ଯୀଶୁ ପୁଞ୍ଜାଲି ଆଡିତେସି ଯେ ତାନି ତାଣାଟି ବ୍ଡ଼ାୟୁ ହାଜାମାନେ । ଏଦାଆଁତାକି ତିର୍ୱାହାଁ ୱେଚେସି “ଏମ୍ବାଇ ନାଂଗେ ଡିଗାତେ”

ଶିଷ୍ୟୟାଁ ଏଲେ ଇଚେରି “ହାରେକା ଲୋକୁ ନି ଶାରିୱାକି ମାନେରି ଅଡ଼େ ନି ଲାକ ୱିସି ମାଞ୍ଜାନେରି ।“ନାଂଗେ ଆମ୍ବାଇ ଡିଗାତେ?” ଇଞ୍ଜି ଏନାଆଁ ତାକି ୱେଞ୍ଜି ମାଞ୍ଜାଦି ? ଏ ଆୟାଟି ଯୀଶୁ ନକିତା ମେଣ୍ଡା କୁତିତେ, ଏଦି ତିର୍ଗିମାଚେ ଅଡ଼େ ହାରେକା ଆଜା ହାଚା ମାଚେ । ଏଦି ଏନାଆଁ କିହାମାଚେ, ଏଦାଆଁ ବାରେ ତାଙ୍ଗେ ୱେସ୍ତେ ଅଡ଼େ ଏଦି ନେହି ଆତେ । ଯୀଶୁ ତାଂଗେ ଏଲେଇଚେସି “ନି ନାମୁ ନିଙ୍ଗେ ନେହି କିହା ମାଞ୍ଜାନେ । ହିତିଡ଼ି ତଲେ ହାଲାମୁ ।”