35. କାର୍ମା ମେହ୍ନି ଆବାତି ପୁସ୍ପନି

ର ଦିନା, ଯୀଶୁ ହାରେକା କରଗ୍ରାହୀୟାଁ ଅଡ଼େ ଏଟ୍କା ପାପୀଣୀଇଁ ଏମିନିଗାଟାରି ଶଭାତା କୁଡ଼ା ଆହାମାଚେରି, ଜାପ୍ହିମାଚେସି ।

ଏମ୍ବାଆଁ ମାନି କଚେକା ଦାର୍ମୁ ନେତାଣୀ ଯୀଶୁଇଁ ପାପୀୟାଁ ତଲେ ତଡ଼ୁ ଲେହେଁ ଲେମ୍ବି ମାଚାଣୀଇଁ ମେସ୍ତେରି, ଅଡ଼େ ଯାହାର୍ ତାକି ଏୱାରି ତାନି ବିରୁଦ୍ଦତା କାଲ ଆହାଲି ମାଠ୍ହେରି । ଏଦାଆଁ ତାକି ଏୱାରାଇଁ ର ପୁସ୍ପନି ୱେସ୍ତେସି ।

“ରଅଣାଇଁ ରି ମିର୍କା ମାଚେରି । ଇଚାସି ଆବାଇଁ ଏଲେଇଚେସି,’ଆବା,ବୁମିବାଡାତି ଏମିନି ବାଗା ନାଦି ମାନେ ଏଦାଆଁ ନାଂଗେ ହିୟାମୁ !’ ଏଦାଆତାକି ଆବା ଏ ରି ମିର୍କାଁ ବିତ୍ରା ବୁମିବାଡା ବାଗା କିତେସି ।”

“ତାନି ଇଚି ମିର୍ଏସି ତାନି ତାଣା ମାନି ବାରେ କୁଡ଼ି କିହାଁ ହେକ ଟାୟୁତା ହାତୁସ୍ତେସି ଅଡ଼େ ହାରେକା ଲାଗେଃତି ଜୀୱୁ ଲେମ୍ବାଲିତାକି ଦନ ଉପ୍‌ହାସ୍ତେସି ।”

“ଏଦାଆଁ ଜେଚ, ଇଚାସି ଏମିନି ଦେଶାତା ଡ଼ଇ ମାଚେସି ଏ ଦେଶାତା ର ଗାଡି କାତାରା ୱାତେ, ଅଡ଼େ କାଦି କଡାଲିତାକି ତାନି ତାଣା ଡାବୁଁ ହିଲାଃତେ । ଏଦାଆଁତାକି ୱାର୍ଇ ପାଜୀଁ ତିସାଲିଏଦେ କାମା ମେଡ଼ା ଆତେ । ଏୱାସି ଇଚେକା କାର୍ମାଗାଟାସି ଅଡ଼େ ହାକି ମାଚେସି ଯେ ଏୱାସି ପାଜୀଁ ତିନାଣୀ ଚିଞ୍ଜାଲି ଅଣପିତେସି ।”

“ଜେଚବେଲା, ଉଣା କକାସି ତାନୁ ତାନୁ ଜଲା କଡିତେସି ‘ନାନୁ ଏନାଆଁ କିହିମାଇଁ ? ମାବାତି ବାରେ ହଲିଆଁ ତାକି ହାରେକା କାଦି ମାନେ, ଅଡ଼େ ନାନୁ ଇମ୍ବାଆଁ ହାକିତା ହାହିମାଇଁ । ନାନୁ ମାବା ତାଣା ହାଃଇଁ ଅଡ଼େ ନାଙ୍ଗେ ତାନି ହଲିଆଁ ବିତ୍ରାତି ର ଜାଣା ଲେହେଁ ଇଟାଲି ଏଲେଇଇଁ ।”

“ଏଦାଆଁତାକି ଇଚାସି ତାନି ଆବା ତାଣା ୱେଣ୍ଡା ହାଜାଲି ତାକି ହତେସି । ଏୱାସି ଏଚିବେଲା ହେକ ମାଚେସି, ତାନି ଆବା ହେକଟିଏ ମେସାହାଁ ଡ଼ୟାଲି ଆଡାଃନା କାର୍ମା ଆହା ହାଚେସି । ଏୱାସି ତାନି ମିର୍ଏଣା ଡାଗେ ହଟି ହାଜାହାଁ ପମାସ୍ତେସି ଅଡ଼େ ନଣ୍ଡାସ୍ତେସି ।”

“ମିର୍ଏସି ଜଲିତେସି,’ଆବା, ନାନୁ ମାହାପୁରୁତି ବିରୁଦ୍ଦ ଅଡ଼େ ନି ବିରୁଦ୍ଦ ପାପୁ କିହା ମାଇଁ । ନି ମିର୍ଏତେଏଁ ଇଞ୍ଜି ହାଟ୍କି ଆହାଲି ଯୋଗ୍ୟ ତେଏଁ ଆଃଏ।”

“ମାତ୍ର ତାନି ଆବା ତାନି ହଲିଆଁ ବିତ୍ରା ରଅଣାଇଁ ଏଲେଇଚେସି,’ ଜିକି ହାଲାମୁ ଅଡ଼େ ବାରେକିହାଁ ନେହି ହେମ୍ବରୀ ଚାଚିଁ ୱାମୁ ଅଡ଼େ ଏଦାଣୀ ନା ମିର୍ଏଣାଇଁ ତୁର୍ୱି କିମୁ ! ତାନି ୱାଞ୍ଜୁତା ମୁଦି ଅଡ଼େ କଡାତା ଶେପୁଁ ହିମୁ । ଏଦାଆଁ ଜେଚ ବାରେକିହାଁ ନେହି ଗରି ଡାଲୁଇଁ ପାୟାମୁ ଅଡ଼େ ମାର ୱାଜାହାଁ ତିନାଇ ତିଆର୍ କିହାଁ ରାହାଁ କିନ, ଏନାଆତାକି ଇଚିସାରେ ନା ମିର୍ଏସି ହାହାମାଚେସି, ମାତ୍ର ନେଏ ଏୱାସି ନିଡାମାନେସି ! ଏୱାସି ଜାଂଗା ହାଜାମାଚେସି, ମାତ୍ର ନେଏ ବେଟା ଆତେଏଁ!”

“ଏଦାଆଁତାକି ଲୋକୁ ରାହାଁ କିହାଲି ମାଠ୍ହେରି । ବେଲା ଆନି ନକେଏ, ବାଡ଼ାତା କାମା କିହିନି କାଜାସି ଇଜ ୱାତେସି । ଏୱାସି ପାଚୁ ଅଡ଼େ ଏନ୍ଦିନି ହାଡା ୱେଚେସି ଅଡ଼େ ଏନାଆଁ ଆହାମାନେ ଇଞ୍ଜି କାବା ଆହାହାଚେସି ।”

“ତାନି ବୋୱା ୱାହାମାନେସି ଇଞ୍ଜି ଇ ବାରେ ପାର୍ବୁ ଆହି ମାନେ ଇଞ୍ଜି ଏଚିବେଲା କାଜା ମିର୍ଏସି ମେସ୍ତେସି, ଏଚିବେଲା ଏୱାସି ହାରେକା କାର୍ବି ଆହାମାଚେସି ଅଡ଼େ ଇଜ ବିତ୍ରା ହାଲାଃତେସି । ତାନି ଆବା ୱାତେସି ଅଡ଼େ ତାମି ତଲେ ପାର୍ବୁ ନାମାଲି ତାକି ଏଲେଇଚେସି, ମାତ୍ର ଏୱାସି କୁତେସି ।”

କାଜା ମିର୍ଏସି ତାନି ଆବାଇଁ ଏଲେଇଚେସି “ଇଚେକା ବାର୍ଷା ଆସାହାଁ ନାନୁ ନାମୁ ତଲେ ନି କାମା କିହାମାଇଁ! ନାନୁ ଏଚେଲା ନି ବୋଲୁ କୁହାଲଃଅଁ, ଆତିଁ ଜିକେଏ ନିନୁ ନା ତାକି ର ଇଚି ଗରି ଡାଲୁ ଜିକେଏ ହିହା ମାଞ୍ଜଃତି ଏନିକିକି ନା ତଡୁଁ ତଲେ ପାର୍ବୁ କିଇଁ । ମାତ୍ର ନି ଇ ମିର୍ଏସି ଉଜୁଉଜେଏ ନି ବାରେ ଦନ ରାପ୍ହାହାଁ ଇଜୱେଣ୍ଦିତେସି, ନିନୁ ଏୱାଣ୍ ତାକି ବାରେ କିହାଁ ନେହି ଡାଲୁଇଁ ପାଇତି !”

“ଆବା ଏଲେଇଚେସି,’ମିର୍ଏତି, ନିନୁ ସବୁବେଲା ନା ତଲେ ମାଞ୍ଜି, ଏମିନିଗାଟାଇ ନାଦି ଇ ବାରେ ନିଦି । ମାତ୍ର ମା ତାକି ପାର୍ବୁ କିନାଇ ମାଚେ, ଏନାଆଁ ତାକି ଇଚିସାରେ ନି ତାଇ ହାହା ହାଜା ମାଚେସି, ମାତ୍ର ନେଏଁ ନିଡା ମାନେସି । ଏୱାସି ଜାଂଗା ହାଜା ମାଚେସି ମାତ୍ର ନେଏଁ ବେଟା ଆତାଇ!”