39. ଯୀଶୁଇଁ ବିଚାରା କିୱି ଆନେ

ଏଚିବେଲା ମାଦି ଲାଆଁ ମାଚେ । ମହାଯାଜକ ଏନିକି ପ୍ରଶ୍ନ ୱେନେରି ଏଦାଆଁ ତାକି ସୈନ୍ୟୟାଁ ତାଂଗେ ମହାଯାଜକତି ଇଜ ଅହାସ୍ତେରି । ପିତର ହେକଟି ମାଞ୍ଜାହାଁ ତାମି ଜେଚ ଜେଚ ହାଜି ମାଚେସି । ଯୀଶୁଇଁ ଏଚିବେଲା ଏ ଇଲୁତା ଅତେରି, ପିତର ପଂଗାତା ମାଞ୍ଜାହାଁ ହିଚୁ କାଇ ମାଚେସି ।

ଇଲୁବିତ୍ରା, ଯିହୂଦୀ ନେତାୟାଁ ଯୀଶୁଇଁ ବିଚାରା କିତେରି । ଏୱାରି ହାରେକା ମିଚି ସାକିଣୀ ତାତେରି ଏମିନିଗାଟାରି ତାନି ବିରୁଦ୍ଦତା ମିଚି ସାକୀ ଜଲିନେରି । ମାତ୍ର, ତାମି କାତା ତାମି ତାମି ବିତ୍ରା କାତା ଆଣ୍ଡିଲାଃତେ, ଏଦାଆଁ ତାକି ଯିହୂଦୀ ନେତାୟାଁ ପାର୍ମାଣା କିହାଲି ଆଡାଃତେରି ଯେ ଏୱାସି ଏନି ଭୁଲ୍ କିହାମାନେସି । ଯୀଶୁ ଏନାଆଁ ଜଲାଃତେସି ।

ଡାୟୁ, ମହାଯାଜକ ଯୀଶୁଇଁ ମେସାହାଁ ଏୱାଣାଇଁ ୱେଚେସି “ମାଙ୍ଗେ ୱେସ୍ତାମୁ, ନିନୁ ଏ କି ଜୀୱୁଗାଟି ମାହାପୁରୁତି ମିର୍ଏତି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ?”

ଯୀଶୁ ଏଲେଇଚେସି “ନାନୁ ଏୱାତେଏଁ, ଅଡ଼େ ମିରୁ ନାଙ୍ଗେ ମାହାପୁରୁତି କୁର୍ଚିତା କୁଗାଲି ଅଡ଼େ ସର୍ଗଟି ୱାନାଣୀଇଁ ମେହ୍ ଦେରି ।” କାଜା ଯାଜକ କାର୍ବିତଲେ ତାନି ହେମ୍ବରି ଗେସାହାଁ ଏଟ୍କା ଦାର୍ମୁତି ନେତାଣୀଁ କାଲ ଆହାଁ ଏଲେଇଚେସି “ମା ସାକୀ ଦରକାର ଆଃଏ! ମିରୁ ୱେଚେରି ଯେ ଇୱାସି ମାହାପୁରୁତି ମିର୍ଏସି ଇଞ୍ଜି ୱେସି ମାଞ୍ଜାନେସି । ମି ବିଚାରା ଏନାଇ ?”

ଯିହୂଦୀ ନେତାୟାଁ ମହାଯାଜକଣୀଁ ଏଲେଇଚେରି “ଏୱାସି ପାଇୱି ଆନାଇମାନେ” ଏଦାଆଁ ଜେଚ ଏୱାରି ଯୀଶୁଇଁ କାନୁତା ପାସ୍କି ଦସ୍ତୁସ୍ତେରି, ତାଂଗେ ବେତେରି, ତାନି ଲାକ ହୁପିତେରି ଅଡ଼େ ତାଂଗେ ଲାଜା କିତେରି ।

ପିତର ଇଲୁ ପଙ୍ଗାତା କାଚି ମାନିବେଲା, ର ହଲିଏଣୀ ପଦା ତାଙ୍ଗେ ମେସାହାଁ ଏଲେଇଚେ “ନିନୁ ଜିକେଏ ଯୀଶୁ ତଲେ ମାଚି!” ପିତର ଇ କାତାଇଁ ମିଚି ଜଲିତେସି । ଡାୟୁ ବେଲାତା, ଅର ପଦା ଇ ରଣ୍ଡିଏ କାତା ଜଲିତେ, ମାତ୍ର ପିତର ଏଦାଆଁ ଜିକେଏ ମିଚି ଜଲିତେସି । ଡାୟୁବେଲାତା, ଲୋକୁ ଏଲେଇଚେରି,” ମାର ପୁଞ୍ଜାମାନମି ଯେ ନିନୁ ଯୀଶୁ ତଲେ ମାଚି ଏନାଆଁତାକି ଇଚିସାରେ ମିରୁ ରିଆତେରି ଗାଲିଲୀଟି ୱାହା ମାଞ୍ଜେରି ।”

ଏଦାଆଁ ଜେଚ ପିତର ପାର୍ମାଣା କିତେସି, ଜଲିତେସି “ମାହାପୁରୁ ନାଙ୍ଗେ ବାକା ହିୟାପେସି ନାନୁ ଏ ଲୋକୁଇଁ ପୁଞ୍ଜାମାଚିସାରେ!” ରେଟୁଲିଏ କୟୁ କ୍‌ଣେତେ, ଅଡ଼େ ଯୀଶୁ ୱେଣ୍ଡାହାଁ ପିତରଇଁ ମେସ୍ତେସି ।

ପିତର ହାତୁସ୍ତେସି ଅଡ଼େ ହାରେକା ଡ଼ିତେସି । ଇଦାଆଁ ବିତ୍ରା, ନାମୁ ଡିକ୍‌ହି ଯିହୂଦା ମେସ୍ତେସି ଯେ ଯିହୂଦା ନେତାୟାଁ ଯୀଶୁଇଁ ପାୟାଲି ତାକି ଦହ କିହାମାଚେରି । ଯିହୂଦା ହାରେକା ଦୁକୁ ଆତେସି ଅଡ଼େ ହାଜାହାଁ ତାଙ୍ଗେ ପାୟା କଡିତେସି ।

ଏ ଦିନା ଡାୟୁ ଲାଇସେଏ, ଯିହୂଦୀ ନେତାୟାଁ ଯିଶୁଇଁ ପିଲାତ ତାଣା ତାତେରି ଏମିନିଗାଟାସି ରୋମିୟଣୀଁ ତାକି କିହି ମାଚେସି । ଏୱାରି ଅଣପାମାଚେରି ପିଲାତ ଯୀଶୁଇଁ ଦହ କିହାଁ ପାୟାଲି ତାକି ବିଚାରା କିନେସି । ପିଲାତ ଯୀଶୁଇଁ ୱେଚେସି “ନିନୁ ଏନାଆଁ ଯିହୂଦୀଁତି ରାଜାତି ?”

ଯୀଶୁ ଏଲେଇଚେସି “ନିନୁ ଏନାଆଁ ଇଞ୍ଜିମାଞ୍ଜି, ମାତ୍ର ନା ରାଜି ଇ ଦାର୍ତିତି ଲେହେଁ ଆଃଏ । ଇଲେହେଁ ଅହାମାଚିହିଁ, ନା ହଲିଆଁୟାଁ ନା ତାକି ଯୁଦ୍ଦୁ କିତେରିମାଁ । ମାହାପୁରୁତି କାତାତି ସାତା କାତା ୱେସାଲିତାକି ନାନୁ ଦାର୍ତିତା ୱାହାମାଇଁ । ଏମିନିଗାଟାସି ସାତାଇଁ ଜୀୱୁ ନନେସି ଏୱାସି ନା କାତା ୱେନେସି । “ପିଲାତ ଏଲେଇଚେସି “ସାତା ଏନାଇ?”

ପିଲାତ ଯୀଶୁ ତଲେ କାତା ଆହାଲି ଆଡିତି ଜେଚ, ଲକୁତାଣା ହାଜାହାଁ “ଇ ଲକୁତାଣା ନାନୁ ଏନି ଦହ ବେଟା ଆହିଲଃଅଁ । ମାତ୍ର ଯିହୁଦୀ ନେତାୟାଁ ଅଡ଼େ ଜାନାଲୋକୁ କାଲ ଆହାଁ ଏଲେଇଚେରି” ତାଂଗେ କୃଶତା ୱେଦୁ !” ପିଲାତ ଏଲେଇଚେସି “ଏୱାସି ଦୋହ ଗାଟାସି ଆଃଏ । “ମାତ୍ର ଏୱାରି ହାରେକା କାଲ ଆହାଲି ମାଠ୍ହେରି । ଏଦାଆଁ ଜେଚ ପିଲାତ ତିନିବେଡ଼ା ଏଲେଇଚେସି “ଏୱାସି ଦହଗାଟାସି ଆଃଏ!”

ପିଲାତ ଆଜା ହାଜା ମାଚେସି ଯେ ଏଚୈତ ଲୋକୁ ଦଂଗା କିହାଲି ମାଠ୍ହା ତୁହ୍ନେରି, ଏଦାଆଁ ତାକି ଯୀଶୁଇଁ କ୍ରୁଶତା ୱେଚାଲି ତାକି ତାନି ସୈନ୍ୟଣୀ ହୁକୁମ୍ ହିତେସି । ରୋମିୟ ସୈନ୍ୟୟାଁ ଯୀଶୁଇଁ ଶାଟ୍‌ଣି ୱେତେରି ଅଡ଼େ ର ରାଜାତି ହେମ୍ବରୀ ଅଡ଼େ ତ୍ରାୟୁଁତା ହାପ୍କାତି ମୁକୁଟ ତୁର୍ୱି କିତେରି । ଏଦାଆଁ ଜେଚ ଏୱାରି ତାଙ୍ଗେ “ଯିହୂଦୀୟାଁ ରାଜାଇଁ ମେହ୍‌ଦୁ !” ୱେସିହିଁ ଲାଜା କିହିମାଚେରି ।