41. દેવ ઇસુદય મરણામાંશી જીવતો કરત આહાય

જંય સૈનીકાંહે ઇસુદય કુરુસવર ઠોંકી, તંય અવિસ્વાસી યહૂદી યાજકાંહે પિલાતદય આખી, “યે ઠગ ઇસુને આખનો આશી કાય તો તીન દિસ મંગે મરણામાંશી ઉઠય્દ. કોનીંતરી તાચે કબરશીં જાહું ને ચૌકી કરોં પાયજય તાચેન નક્કી હોહું શકય કાય તાચે ચેલે તાચે લાશદય ચોરી કરું નાહાં નેત ને આખત કાય તો મરણમાશીં ઉઠીન આહાય.”

પિલાત ને આખી, “કબરચી રખેવાળી કરોં સાઠીં કલેકખાંડ સૈનીકાંદય ધીહું જાયા.” છેલ્લે તાંહે કબરચે દરવાજાવર ઠોવને દગડાવર સીક્કો મારી ને તથય સૈનિક બસવું ઠોવી કાય કોની પણ તાચે લાશદય ચોરું નાહાં ધીહું જાત.

ઇસુદય દાટીમંગેચો દિસ વિશ્રામવાર આશી ને સાબ્બાથ દિસેં યહૂદીયાંદય કબરશીં જાંવચી મનાય આશી. સાબ્બાથ મંગેચે દિસેં એકદમ સકાળચે ટાઈમેં કલેક બાઈલોં તાચે કબરશીં તાચે લાશવર ઘણો મસાલો લગાવોં જાવ.

અચાનક, તથય એક મટો ધરતીકંપ હોન.એક ઉજેડવાળો દૂત પ્રગટ હોન. તેહેં કબરચે દારાવર ઠોવનો દગડ સરકવી ને તાવર બસુ જાવ. જે સૈનિક કબરચી રખેવાળી કરત આશી તે બીહીન ને જમીનવર પડીન.

જંય બાઈલોં કબરશીં પહોચીન, સ્વર્ગદૂત ને તાંહદય આખી, “બીહા નાંખે. ઇસુ અથય નાહાં. જશો તાંહે આખનો આશી તશો તો મરણમાંશી ઉઠીન આહાય. યીયાને કબરમાં નાંગા.” બાઈલાંહે કબરમાં જથય ઇસુચો આંગ ઠોવનો આશી તથય નાંગી. તથય તાચો આંગ નાહાં આશી!

સ્વર્ગદૂત ને બાઈલાંદય આખી, “જાયા ને ચેલાંદય આખા, ઇસુદય મરણમાંશીં જીવતો હોન આહાય ને તો તાંહચે પહલો ગાલીલમાં જાય્દ.’’

બાઈલોં બીહુંને મટે ખુશીશીં ભરાહું જાવ. તે ચેલાંદય બેસ સમાચાર ઓપો ધાહું જાવ.

જંય બાઈલોં બેસ સમાચાર ઓપોંવાટેમાં જાત આશી, તંય ઇસુ પ્રગટ હોન ને તાંહે તાચી આરાધના કરી. ઇસુને આખી, “બીહા નાંખે. માંઝે ચેલાંદય આખા કાય તે ગાલીલમાં જાત. તે માંદય તથય નાંઘીત.’’