45. ફિલિપ ને કુશ દેશચો અધીકારી

પહલેનચે ખ્રિસ્તી લોકાંમાં એક માણુસ આશી જાચો નાંવ સ્તેફન આશી. તો એકબેસ ને જ્ઞાનખલ ને પવિત્રઆત્માખલ ભરનો આશી. સ્તેફનને ઘણે અશે નવાય લાગત અસે કામ કરને આશી. ને લોકાંદય તો માનશીં સમઝાવત આશી.

એક દિસ જંય સ્તેફન ઇસુચે બારામાં શીખવત આશી, તે કલેકખાંડ યહૂદી જે ઇસુવર વિશ્વાસ નાહાં કરત આશી, તાચે હારીં બોલાચાલી કરોં મંડીન.તે હજડ ખંતવાન ને સ્તેફનચે બારામાં ધાર્મિક આગેવાનાંદય ઠગી. તાહેં આખી, "હામીં તાદય મુસા ને દેવાચે વિરુઘ્ધ નિંદા કરતાં આયકી આહાર!“ધાર્મિક આગેવાનાહેં સ્તેફનદય ધરી ને મુખ્ય યાજક ને દુસરે યહૂદી આગેવાનાશીં ધીહું જાવ, જથય ઠગ સાક્ષી સ્તેફનચે બારામાં ખોટો બોલીન.

મુખ્ય યાજકને સ્તેફનદય સુદકરી, “કાય યી આખી ગોઠ ખરી આહાય?” સ્તેફનને તાંહદય ઈબ્રાહીમચે ટાઇમશીં તે ઇસુચે ટાઈમ હુધી દેવાખલ હોની મટી ગોઠ આઠોવ કરોવતાં જવાબ ઓપી કાય, કચે રીતે દેવાચે લોકાંહેં તાંચી આજ્ઞાચો માનનાહાં કરી તંય તેહેં આખી, “તુમી કડક મનચે ને લઢાઈ કરનારે લોક આહાયઝા, તુમી કાયમ પવિત્ર આત્માચો વિરોધ્ધ કરત રહત આહાયઝા જે રીતેં તુમચે પૂર્વજાંહેં પ્રબોધકાંદય મારું મેલુંને દેવાચો વિરોધ કરી. પણ તુમી તાંહચેશીં પણ ભૂંડો કામ કરી! તુમી ખ્રિસ્તદય મારું મેલી!’’

જંય યી ગોઠ ધાર્મિક આગેવાનાહેં આયકી તંય તે ખંતવાન ને તાંહેં પોતાચો કાન બંધ કરું ઘીદ ને ઝંટે આરડી. તે તાદય શાહરાચે બાહેર ધીહું જાવ ને તાદય મારું મેલોં સાઠીં તાવર દગડઆલોંટોંચો શરુ કરી.

જંય સ્તેફન મરત આશી,તંય તેહેં મટે જાબેં આખી, "ઈસુ માંઝે આત્માચો સ્વીકાર કર.” મંગે તેંહેં માંડીયે પઢુંને મટે જાબેં આખી કાય, “પ્રભુ યો ગુનો તાંહચે ટકલાવર નાખે ઠોવસ.’’ મંગે તો મરીન.

શાઉલ નાંવચો એક જુવાન સ્તેફનદય ઘાત કરોંદય રાજી આશી ને તો લોકાંચે કપડાચી રક્ષા કરત આશી જો તાદય દગડ આલોટત આશી તેજ દિસેં, યરુશાલેમમાં ઘણે લોક ઇસુચે મગલાઠીન ચાલનારાંદય હેરાન કરોં મંડીન, જાચે કારણે વિશ્વાસી લોક દુસરે જગ્યાવર પળું જાવ. તરી, તે જથય પણ જાવ તથય તાંહે ઇસુચી સુવાર્તાચો પ્રચાર કરી.

ઇસુચો એક ચેલો જાચો નાંવ ફિલિપ આશી તો વિશ્વાસીમાંચો એક આશી જો સતાવણીચે કારણે યરુશાલેમ છોઢુંને પળુંજાયનો આશી. તો શમરૂન શહેરામાં જાવ જથય તેહેં ઇસુચી સુવાર્તાચો પ્રચાર કરીને ઘણે લોકાંહેં તારણ મેળવી. એક દિસેં, દેવાચે એક દૂતાને ફિલિપદય અરણ્યચે વાટેવર જાવંચી આજ્ઞા ઓપી.જંય તો વાટેવર જાત આશી તંય ફિલિપ ને કુશચે એક મટે અમલદારદય પોતાચે રથવર જાતાં નાંગી. પવિત્રઆત્માને ફિલિપદય આખી કાય, “જા ને યે માણસાચે હારીં ગોઠ કર.’’

જંય ફિલિપ રથશીં પાસ જાવ તંય તેહેં ખોજાદય યશાયા પ્રબોધકચી ચોપડી વાંચતાં આયકી. તો વાંચત આશી, “તે તાદય ઘેંટાંચે જસે મારોં સાઠીં ધીહું જાવ ને તો ઘેંટાંચે જશો શાંત આશી, તેંહેં એકપણ શબ્દ નાહાં આખી. તાંહેં તાચે હારીં ખોટાં કામ કરી ને તાચો માન નાહાં રાખી. તાંહેં તાચો જીવ ઘીદ.’’

ફિલિપને ખોજાદય સુદકરી, “તું જો વાંચત આહાસ કાય તો તું સમજાત આહાસ?’’ ખોજાને જવાબ ઓપી “નાહાં.જંય હુધી માંદય કોનીં નાહાં સમઝાવય તંય હુધી મંય કચે રીતે સમઝું શકંય. દયા કરુંને માંઝે હારીંયીહુંને બસ. કાય યશાયા પોતાચે બારામાં લખત આહાય કાય કોની દુસરાચે બારામાં લખત આહાય?

ફિલિપને ઇથોપિયાચે તે માણસાદય સમઝાવી કાય યશાયા ઇસુચે બારામાં લખત આહાય ફિલિપ ને પવિત્રશાસ્ત્રચે દુસરે ભાગચો વાપર કરુંને ઇસુચી સુવાર્તા આયકવી.

વાટેમાં જાતાં ફિલિપને ઇથોપિયાચો રહવાવાળો થોડોક પાણી આશી તથય યાવ. ઇથોપિયાચે રહવાવાળાને આખી, નાંગ! અથય થોડોક પાણી આહાય! કાય માંદય બાપ્તિસમાં મીળું શકય?’’ ને તેહેં રથ ઊભો રાખોંદય આખી.

મંગે તે દોઘે પાણીમાં ઉતરીન, ને ફિલિપને ખોજાદય બાપ્તિસમાં ઓપી. જંયતે પાણીમાંશીં બાહેર નીઘીન તંય પવિત્ર આત્મા અચાનક ફિલિપદય ધીહું જાવ ને તથય તેહેં લોકાંદય ઇસુચે બારામાં આખોંચો ચાલુ રાખી.

ખોજો ઇસુદય જાણુંને ખુશ હોન ને પોતાચે ઘરાચે વાઠીનચો પ્રવાસ ચાલુ રાખી.