46. પાઉલ ખ્રિસ્તી બનત આહાય

શાઉલ એક જુવાન માણુસ આશી જો લોકાંચે કપડાંચી રક્ષા કરત આશી જાંહે સ્તેફનદય મારનો આશી. તો ઇસુખ્રિસ્તવર વિશ્વાસ કરત નાહાં આશી તે સાઠીં તો વિશ્વાસીહાંદય હેરાન કરત આશી. તો યરુશાલેમમાં ઘરા ઘરામાં જાહું ને બાઈલ, ગોહલો આખાંદય બંદી બનાવત આશી કાય તાદય ઝેલમાં પૂરું શકય પ્રમુખ યાજકને શાઉલદય પરવાનગી ઓપી કાય તો ખ્રિસ્તી લોકાંદય બંદી બનાવોં સાઠીં દમસ્કમાં જાય ને તાંદય આઝુન યરુશાલેમમાં ધીહું યેય.

જંય શાઉલ દમસ્કસચે વાટેવર આશી તંય ડાંબરામાંશી હજદ ઉજેડ તાચે ચારી વાઠીન ચમકીન ને તો બુડા પડીન. શાઉલ ને કોનાંદય આખતાં આયકી, “શાઉલ!શાઉલ! તું માંદય કશા હેરાન કરત આહાસ?’’ શાઉલને સુદકરી, “પ્રભુ તું કોણ આહાશ?’’ ઇસુ ને જવાબ ઓપી, “મંય ઇસુ આહાંય.તું માંદય હેરાન કરત આહાશ!”

જંય શાઉલ ઉઠીન, તંય તો નાઘું શકત નાહાં આશી તાચે દોસ્તારાંદય તાદય દમસ્કચે વાટે હાથ ધરું ધીહું જાવાં પડીન. શાઉલને તીન દિસ હુધી કાંય ખાધ કાય પીધ નાહાં.

દમસ્કમાં અનાન્યા નાંવચો એક ચેલો આશી. દેવાને તાદય આખી, “જે ઘરમાં શાઉલ રહનો આશી તથય જા. તાવર તુઝો હાથ ઠોવ કાય તો આઝુન નાંગતો હોહું શકય." પણ અનાન્યા ને આખી, “પ્રભુ યે માણસાને વિશ્વાસીહાંદય કશોક હેરાન કરનો આહાય મંય તાચે બારામાં આયકનો આહાય. દેવાને તાદય જવાબ ઓપી, “જા! મંય તાદય પસંદ કરનો આહાય કાય તો યહૂદી ને દુસરે જાતિહાંદય માંઝો નાંવ આખય.તો માંઝે નાંવચે કારણે હજળ દુઃખ હુંકલય્દ.’’

તે સાઠીં અનાન્યા શાઉલશીં જાવ, તાવર પોતાચો હાથ ઠોવી, ને આખી, “યેતાં ટાઈમેં ઇસુ જો તુઝે વાટેમાં તુદય પ્રગટ હોન, તેહેં માંદય તુઝશી દવડી આહાય. કાય તું પોતાચી નજર આઝુન મીળવું શકશ ને પવિત્રઆત્માખલ ભરાહું શકશ. શાઉલ લંગેજ આઝુન નાંગતો હોહું જાવ, ને અનાન્યાને તાદય બપ્તિસમાં ઓપી. મંગે તેહેં ખાના ખાદ ને તાચી શક્તિ આઝુન યીહું જાવ.

તે ટાઈમે, શાઉલ દમસ્કમાં રહત યહૂદીહાંદય પ્રચાર કરોં મંડીન, “ઇસુ દેવાચો પોસો આહાય!’’ યહૂદી લોક ચકીત હોન કાય જો માણુસ વિશ્વાસીહાંચો નાશ કરોંચી કોશીશ કરત આશી તેહેં પણ આતાં ઇસુવર વિશ્વાસ કરું ધીદ આહાય. શાઉલ યહૂદીશીં યો સાબિત કરત આશી કાય ઈસુ તોજ ખ્રિસ્ત આહાય.

ઘણે દિસ મંગે, યહૂદીયાંહે શાઉલદય મારું મેલોંચો નક્કી કરી. તાહેં શહેરાચે દારાશીં લોકાંદય નજર રાખોં સાઠીં દવડી કાય તાદય મારું મેલવામાં યેય. પણ શાઉલને તે વિચારચે બારામાં આયકી. ને તાચે દોસ્તારાંહે તાદય બચોંદય સાઠીં મદદ કરી. એક રાતચે તાહેં તાદય ટોપલામાં બસવુંને કોટા વરશી ઉતારું ઠોવી દમસ્કશીં નીઘુંને લંગેજ તેહેં ઇસુચો પ્રચાર કરોંચો ચાલુ રાખી.

શાઉલ ચેલાંદય મીળો સાઠીં યરુશાલેમમાં જાવ પણ તે તાચેશીં બિહને આશી. મંગે બાર્નાબાસ નાંવચો એક વિશ્વાસી શાઉલદય પ્રેરિતાંશીં ધીહું જાવ ને તેહેં આખી કાય શાઉલને દમસ્કમાં કશેક રીતે હિંમતશીં પ્રચાર કરનો આશી. ને તાચે મંગે, ચેલાંહે શાઉલચો સ્વીકાર કરું ઘીદ.

કલેખાંડ વિશ્વાસીહાં જે યરુશાલેમચી સતાવાણીશીં દુર જાયને આશી તે દુર અંત્યોખ સાહરામાં જાવ ને તથય ઇસુચી સુવાર્તાચો પ્રચાર કરી. અંત્યોખમાં વધારે લોક યહુદી નાહાં આશી, પણ પહલે વાર તાંહચેમાશીં ઘણે લોક વિશ્વાસી બનું જાવ. બાર્નાબાસ ને શાઉલ યે નવે વિશ્વાસીહાંશીં પાસ જાવ કાય તે ઇસુચે બારામાં વધારે આઝુન શીખવું શકત ને ખ્રિસ્તી લોકાંદય મજબૂત કરું શકત. અંત્યોખમાં પહલે વિશ્વાસી લોક “ખ્રિસ્તી ” આખાને આશી.

એક દિસ, જંય અંત્યોખચે આખે ખ્રિસ્તી લોક ઉપવાસ ને પરાથના કરત આશી, તંય પવિત્રઆત્માને તાંહદય આખી, “બાર્નાબાસને શાઉલદય માંઝો કામ કરોં સાઠીં અલગ કરા જાચે સાઠીંમંય તાંહદય સાદનો આહાય.તંય અંત્યોખચી મંડળી બાર્નાબાસ ને શાઉલ સાઠીં પરાથનાં કરું તાંહાવર પોતાચે હાથ ઠોવી.તંય તાંહે તાંહદય દુસરી જગ્યાવર ઇસુચી સુવાર્તા પ્રચાર કરોં સાઠીં દવડી.બાર્નાબાસ ને શાઉલને ઘણી હજડ જાતિચે લોકાંદય ઇસુચી સુવાર્તા આયકવી ને ઘણાં હજડ લોકાંહે ઇસુવર વિશ્વાસ કરી.