27. ଦାୟାଲୁ ସାମରୀ ଘି କାଥନୀ

ଉନ୍ଦୁଲ, ୟୁହଦୀ କାନୁନ୍ ଘି ଅଣ୍ଟା ବିଶେଷ୍ ଆଲାସ୍ ଯୀଶୁସ୍ ଘି ଚାହାଁ ବାର୍‌ଚାସ୍ । ହୁସ୍ ଜାମାରିନ୍ ଇଦାନ୍ ଏଦାଗେ ଚାହାଁ ଲାସ୍ କା ଯୀଶୁସ୍ ଭୂଲ୍ ରିତୀନୁ ବୁଦ୍ଧି ଚିୟାଲାସ୍ । ଇଦ୍ ଘି ଲାଗାନ୍ ହୁସ୍ ତେଂଗିୟାସ୍, “ହେ ଗୁରୁ, ଅନନ୍ତ ଜୀବନ୍ ହାଖାଗେ ଏନ୍ ଏନ୍ଦେର୍ କାମାନ୍ ?”ଯୀଶୁସ୍ ଜାବାବ୍‌ଚିଚାସ୍,“ପାରମେଶ୍ୱରସ୍ ଘି କାନୁନ୍‌ନୁ ଏନ୍ଦେର୍ ଲିଖା ଆତ୍‌ଲି?”

ହୁ ଆଲାସ୍ ତେଂଗିୟାସ୍ ,“ହୁ ତେଂଗିଦ୍ କା ନିଜର୍ ପାରମେଶ୍ୱରସ୍ ସିନ୍ ନିଜର୍ ଜାମା ମୋନ୍,ଜିଆ, ଆରୁ ବୁଦ୍ଧିସ୍ତିନ୍ ପ୍ରେମ୍ ଉଇୟା । ଆରୁ ନିଜର୍ ପାଡ଼ାନ୍‌ନ୍ତାରିନ୍ ନିଜର୍ ଲେଖାନୁ ପ୍ରେମ୍ ଉଇୟା ।”ଯୀଶୁସ୍ ଯୀଶୁସ୍ ଜବାବ୍ ଚିଇଚାସ୍,“ନିନ୍ ସଥେନ୍ ହିଁ ସତ୍‌ତୁନ୍ ରାଦାଏ ! ଲେକିନ୍ ନିନ୍ ଏନ୍ନେ କାମୟଏ, ତା ନିଂଗାନ୍ ଅନନ୍ତ ଜୀବନ୍ ହାକ୍‌ଖା ଆଂଗଏ ।”

ଲେକିନ୍ ହୁ କାନୁନ୍ ଘି ବିଶେଷ୍ ଆଲାସ୍ ଆଲାରିନ୍ ଏଦାଗେ ଚାହାଲାସ୍ କା ହୁସ୍ ଘି ଜୀବନ୍‌ନୁ ଉଜ୍‌ଜାଗେ ଲାଗାନ୍ ସାହି ରାଚାଦ୍ । ଇଦ୍ ଘି ଲାଗାନ୍ ହୁସ୍ ଯୀଶୁସିନ୍ ମେନ୍‌ଚାଦ୍ “ବାନେ ରାଇ” ତା ଏଂଘାଁ ପାଡ଼ିୟାର୍ ନେଦ୍ ?”

ଯୀଶୁସ୍ ହୁ କାନୁନ୍ ଘି ବିଶେଷ୍ ଆଲାରିନ୍ ଆଣ୍ଟା କାଥନି ତେଂଗନା ଘି ଚାଲ୍‌ତେ ଜାବାବ୍ ଚିଚ୍‌ଚାସ୍ ।“ଅଣ୍ଟା ୟହୁଦୀ ଆଲସ୍ ଅଣ୍ଟା ପାବୁନ୍‌ନ୍ତି ମାନିକିରି ଯେରୁଶାଲେମ୍ ସ୍ତିନ୍ ଯିରିହ ଗେ କାଲାସ୍ ।”

“ଲେକିନ୍ କିଛି ଡାକୁର୍ ହୁସିନ୍ ଏରିୟାର୍ ଆରୁ ହୁସ୍ କି ମିଆଁ ହାମ୍‌ଲା କାମ୍‌ଚେ ଚାର୍ । ହୁବ୍ଡ଼ାର୍ ହୁସ୍ ସ୍ତିନ୍ ଜାମା ଅଚାର୍ କେରାର୍ ଆରୁ ହୁସିନ୍ ଖିନାତକ୍ ଡେମ୍‌ଚାର୍ ଆରୁ ହୁବ୍ଡ଼ାର୍ ବୁଙ୍ଗେଚାର୍ ।”

“ହୁଦ୍ ଘି ପାଛ୍‌ଲି, ଅଣ୍ଟା ୟହୁଦି ମୁଖିଆ ହୁ ପାବୁନ୍‌ନ୍ତି ମାନାକିରି କେରାସ୍ । ହୁ ମୁଖିଆସ୍ ହୁ ଆଲାସିନ୍ ପାବୁନୁ ଖାତ୍‌ରକା ଏରିୟାସ୍ । ଯେବାକେନ୍ ହୁସ୍ ଏରିୟାସ୍ ତା ହୁସ୍ ପାବୁ ଘି ଦୁସ୍‌ରା ତାରା ମାନାକିରି ଆଘ୍‌ଲି ବାଡ୍ ରାସ୍ । ହୁସ୍ ହୁ ଆଲାସିନ୍ ପୁରାପୁରି ଆନ୍ ଦେଖା କାମ୍‌ଚାସ୍ ।”

ଇଦ୍ ଘି ପାଛ୍‌ଲି, କିଛି ସମୟ ବିତର୍ କାଘି ବାଦେ ଅଣ୍ଟା ଲେବି ହୁ ପାବୁନୁ ବାର୍‌ଚା ।(ଲେବୀ ୟହୁଦୀର୍ ଘି ଅଣ୍ଟା ଗୋପର୍ ରାଚାଦ୍ ଯେକି ମନ୍ଦିର୍‌ନୁ ମୁଖିୟାର୍ ଘି ମାଦେତ୍ କାମା ଲାଦ୍ ।) ହୁସିସ୍ ହୁ ଆଲାସିନ୍ ଆନ୍‌ଦେଖା କାମ୍‌ଚେଚାସ୍ ।”

“ଦୁସ୍‌ରା ଆଲାସ୍ ଯେ କାହୁ ପାବୁନୁ ବାର୍‌ଚାସ୍ ହୁ ସାମରିୟା ଅଣ୍ଟା ଆଲାସ୍ ରାଚାସ୍ ।( ସାମରୀର୍ ଆରୁ ୟହୁଦୀର୍ ଏକ୍ ଦୁସ୍‌ରେ ରିନ୍ ନଫ୍‌ରାତ୍ କାପାଲାର୍ ।) ହୁ ସାମରୀସ୍ ପାବୁନୁ ହୁ ଆଲାସିନ୍ ଏରିୟାସା ହୁସ୍ ଏରିୟାସ୍‌କା ହୁସ୍ ୟହୁଦୀ ରାଚାସ୍, ଲେକିନ୍ ଫିର୍ ହୁସ୍ ହୁସିନ୍ ମିଆଁ ଦୁଃଖୁ ଲାଗୁୟାଦ୍ । ଯେତେ ବାକେନ୍ ହୁସ୍ ହୁସ୍ ଚାହାଁଗେ କେରାସ୍ ଆରୁ ହୁସ୍ ଘି ଖାଦିବୋନ୍ ପାଟ୍‌ଟି ହିଁଚାସ୍ ।”

“ଆରୁ ହୁ ସାମରୀସ୍ ହୁ ଆଲାସିନ୍ ନିଜର୍ ଗାଧାମିଆଁ ତେଂଗେଡ଼ିୟାସ୍ ଆରୁ ହୁସିନ୍ ହୁ ପାବୁନସ୍ତିନ୍ ଅଣ୍ଟା ଡେରାଗେ ଆଚାସ୍ କେରାସ୍ । ଏକାସାନ୍ ହୁସ୍ ହୁସ୍ ଘି ଦେଖ୍ ଭାଲ୍ କାମାନା ତେୟାରି ଉଇୟାସ୍ ”

ଆଘ୍‌ଲି ଉଲ୍ଲାନୁ, ହୁ ସାମରୀ ନିଜର୍ କାନା ଘି ତେୟାରି ଜରୁରୀ ରାଚାଦ୍ । ହୁସ୍ ହୁ ଜିମାବାରି ଉଠାବାନା ଆଲାସ କେ କିଛି ଧାନ୍ନୁ ଚିଚାସ୍ । ହୁସ୍ ହୁସିନ୍ ତେଂଗିୟାସ୍, ଇ ଆଲାସ୍ ଘି ଦେଖ୍‌ଭାଲ୍ କାମକେ ।ଲେକିନ୍ ଇ ଧାନ୍ନୁ ବୋନ୍ ଆମ୍ବିକିରି ନିଂଘାଏ ଆରୁ ଧାନୁ ଖାର୍‌ଚା ମାନୋଦ୍ ହାଲେ ତା ଏନ୍ କିର୍‌ରୋନ୍ ହାଲେ ଏନ୍‌ ହୁ ବୋନ୍ ଖାର୍ଚା କିର୍‌ତୋ ଚୋନ୍ ।

ଫିର୍ ଯୀଶୁସ୍ ହୁ କାନୁନ୍ ଘି ବିଶେଷଜ୍ଞ ସିନ୍ ମେଞ୍ଚାସ୍,“ନିନ୍ ଏନ୍ଦେର୍ ସୋଚାଲ୍‌ଦାର୍ ? ଇ ତିନ୍ ଲୋକ୍ ଆଲାର୍ ସ୍ତିନ୍ ନେର୍ ହୁ ଆଲାସ୍ ଘି ପଡ଼ିୟାର୍‌ ରାଚାର୍ ଜେର୍ ଲୁଟାର୍ ଆରୁ ଡ଼େମ୍‌ଚ୍‌କାଚାର୍ ?”ହୁବ୍ଡ଼ାର୍ ଜବାବ୍ ଚିଚ୍‌ଚାସ୍,“ହୁସ୍ ଜେକା ହୁସ୍ ଘି ମିଆଁ ଦାୟା ରାଚାସ୍ ।” ଯୀଶୁସ୍ ହୁସିନ୍ ତେଂଗିୟାସ୍,“ ନିନ୍ କାଲା ଆରୁ ଏନ୍ନେ ହି କାମ୍‌ଚକେ ।”