35. ଦାୟାଲୁ କୁୟାସ୍ ଘି କାଥ୍‌ନୀ

ଅଣ୍ଟା ଉଲ୍ଲା, ଯୀଶୁସ୍ ହୁ ଜୁକୁକେନ୍ ଆଲାରିନ୍ ଶିକ୍ଷା ଚିୟାଲାସ୍ । ନେର୍ ହୁସ୍‌କି ମେନାଗେ ଲାଗାନ୍ ଲାଗାନ୍ ଅଠାଣସାନ୍ ମାଞ୍ଚ୍‌କାଚାର । ଇବ୍‌ଡ଼ା ଆଲାର୍ ମାଲ୍ ଗୁଜାରି ହୁର୍ ଆରୁ ସାଙ୍ଗେନୁ ଦୁସ୍‌ରା ଆଲାର୍ ଭି ରାଚାର୍ । ନେଦ୍ ଗୁଠିର୍ ଆରୁ ମୂସାସ୍ ଘି କାନୁ୍ ବୋନ୍ ଗହନ୍ କାମାଗେ ଚେଷ୍ଟା ମା’ ନାଞ୍ଚ୍‌ରା ।

କିଛି ଧାରର୍ମୀ ଆଗୁଆର୍ ଏରିୟାର୍ କା ଯୀଶୁସ୍ ଇବ୍ଡ଼ାର୍ ଆଲାରିନ୍ ଅଣ୍ଟା ସାଙ୍ଗେସ୍ କୀ ସାମାନ୍ କାଥା କାମାଲାର୍ । ଇଦ୍‌ଘି ଲାଗାନ୍ ହୁବ୍ଡ଼ାର୍ ଏକ୍ ଦୁସ୍‌ରେସ୍ତିନ୍ ଏନ୍ଦେର୍ ତେଙ୍ଗାନା ସୁରୁ କାମ୍‌ଚାର୍ ଚିଇଚାର୍ କା ହୁ ଗଲତୁ କାମାଲ୍‌ଦାସ୍ । ଯୀଶୁସ୍ ହୁସ୍‌କୀ କାଥା କାମ୍‌ନାବୋନ୍ ମେଞ୍ଚାସ୍, ଇଦ୍‌ଘି ଲାଗାନ୍ ହୁସିନ୍ ଏନେଏ କାଥ୍‌ନୀ ତେଙ୍ଗିୟାସ୍ ।

ଅଣ୍ଟା ଆଲାସ୍ ରାଚାସ୍ ହୁସ୍‌କୀ ଜୋଡ଼େ କୁକ୍‌କ ରାଚାର୍ । ଛୋଟ କୁକ୍‌କସ୍ ନିଜର୍ ବୁଆସିନ୍ ତେଙ୍ଗିୟାସ୍,“ ହେ ବୁଆ, ଏଙ୍ଘାଗେ ଆକୁନ୍ ଏଙ୍ଘାଏ ଭାଗ ଦରକାର୍ ! ବାକେନ୍; ବୁଆସ୍ ନିଜର୍ ଜୋଡ଼େ କୁକ୍‌କସ୍ ଘି ମାଝାନୁ ନିଜର୍ ଧାନୁ ବୋନ୍ ହାଟିୟାସ୍ ଚିଇଚାସ୍ ।”

“ଜାଲ୍‌ଦିନ୍‌ସ୍ତି ଛୋଟେ କୁକ୍‌କସ୍ ନିଜର୍ ଜାମା କିଛି ଅଠାଣାସାନ୍ କାମିକିରି ଗେଛା ରାଜି ଗେ ବୁଙ୍ଗା ଚିଇଚାସ୍ ଆରୁ ପାପ୍ ଘି ଜୀବନ୍ ଉଜାଗେ ନିଜର୍ ଜାମା ଧାନୁବୋନ୍ ବାର୍ବାଦ୍ କାମ୍‌ଚାସ୍ ଚିଇଚାସ୍ ।”

“ଇଦ୍ ଘି ପାଛ୍‌ଲି, ଏକାସାନ୍ ଛୋଟେ କୁକ୍‌କସ୍ ରାଆଚାସ୍ ହୁ ରାଜିନୁ ଅଣ୍ଟା ଭାୟା ନାକ୍ ଆକାକ୍ ମାଞ୍ଚାଦ୍ , ଆରୁ ହୁସ୍କୀ ଚାହାଁନୁ ମାଣ୍ଡି ହେନ୍ଦାଗେ ଲାଗନ୍ ଧାନୁ ମାଲ୍ଲା ରୁଦ୍ । ଇଦ୍‌ଘି ଲାଗାନ୍ ହୁସ୍ କେ ଜେନ୍ ନାଲ୍‌ଖୁ ହାଖ୍‌ରା ହୁଦ୍ କିସ୍‌ସୁ ବନ୍ ହାପାଗେ ରାଚାଦ୍ । ହୁସ୍ ଏତକ୍ ହୁଃଖୁନୁ ଆରୁ କିଡ଼ାନୁ ରାଚାସ୍ କା ହୁସ୍ କିସ୍‌ସୁଘି ଦାନା ମୋହାଗେ ଚାହାଲାସ୍ ।”

“ଆଖ୍‌ରିନୁ, ହୁ ଛୋଟେ କୁକ୍‌କସ୍ ନିଜ ହି ତେଙ୍ଗିୟାସ୍,“ ଏନ୍ ଏନ୍ଦେର୍ କାମ୍‌ଲ ଦାନ୍ ? ଏଙ୍ଘାଏ ବୁଆସ୍ ଘି ଜାମା ଧାଙ୍ଗର୍ ଗୁଠିରି ଘି ଆନାଗେ ଜକୁକେନ୍‌ସ୍ତିନ୍ ରାଇଦ୍, ହାଲେ ହିଁ ଏନ୍ ଇସାନ୍ କିଡ଼ାନ୍‌ତି ଖିୟାଲ୍‌ଦାନ୍ ଏନ୍ ନିଜର୍ ବୁଆସ୍ ଘି ଚାହାଁ କିର୍‌ରନ୍ କନ୍ ଆରୁ ନିଜର୍ ବୁଆସ୍ ଘି ଧାଙ୍ଗର ମାନାଗେ ତାଙ୍ଗାନ୍ ବିନ୍ତି କାମନ୍ ।”

ବାକେନ୍: ହୁ ଛୋଟେ କୁକ୍‌କସ୍ କିରିକିରି ନିଜର୍ ବୁଆସ୍ ଘି ଏଡ଼ଗା ଗେ ଆରୁ କାଲାଗେ ସୁରୁ କାମ୍‌ଚାସ୍ । ଯେ ବାକେନ୍ ହୁସ୍ ଆକୁନ୍ ଗେଛାନୁ ରାଚାସ୍, ହୁସ୍ କି ବୁଆସ୍ ହୁସିନ୍ ଏରିୟାସ୍ ଆରୁ ହୁସ୍‌କି ମିଆଁ ଦାୟା ବାର୍‌ଚା । ହୁସ୍ କୁଦ୍‌ୟାର୍‌ତେ ନିଜର୍ ହାଦୁସ୍ ଘି ଚାହାଁଗେ କେରାସ୍ ଆରୁ ହୁସିନ୍ ଗାଲେ ମିନ୍‌ରିକିରି ଚୁମା ଚିଇ ଚାସ୍ ।”

“ହୁ କୁକ୍‌କସ୍ ତେଙ୍ଗିୟାସ୍,’ ହେ ବୁଆ, ଏନ୍ ପାରମେଶ୍ୱରସ୍ ଘି ଆରୁ ନିଘାଏ ବିରୁଦ୍ଧ ପାପ୍ କାମ୍‌ଚକାଦାନ୍ । ଏନ୍ ନିଙ୍ଘାଏ କୁକ୍‌କସ୍ ତେଙ୍ଗନାଘି ଲାଏକ୍ ଭୀ ମାଲ୍‌ଦାନ୍ ।”

“ ଲେକିନ୍ ନୁଆସ୍ ନିଜର୍ ଅଣ୍ଟା ସେବକସିନ୍ ତେଙ୍ଗିୟାସ୍, “ ଜାଲ୍‌ଦି କାଇକିରି ଜାମାସ୍ତିନ୍ ବାନେ ଚିଡ଼ା ନେଇ କିରି ବାରା ଆରୁ ଏଙ୍ଘାଏ କୁକ୍‌କସ୍ କେ ଆତ୍‌ତଆ । ହୁସ୍ କୀ ହେଖାନୁ ଆଙ୍ଗୁଠି ଆରୁ ହୁସ୍‌କୀ ହେଡୁନୁ ଜୋତା ଆତ୍‌ତା । ଆରୁ ଜାମାସ୍ତିନ୍ ବାନେ ଏଡ଼ା ପିଟା ଏନ୍ଦେର୍ ଗେ କା ନାମ୍ ମୋହତ୍ ଆରୁ ଖୁସି ମାନାବତ୍, ଏନ୍ଦେର୍ ଗେକା ଏଙ୍ଘାଏ କୁକ୍‌କସ୍ କେଚାସ୍ କେର୍‌କାଚାସ୍, ଲେକିନ୍ ଆକୁନ୍ ହୁସ୍ ଉଜିୟାସ୍ କେରାସ୍ ।ହୁସ୍ ଏଫ୍‌ସ୍‌ରାଆସ୍ କର୍‌କା ଚାସ୍, ଲେକିନ୍ ଆକୁନ୍ ନାମ୍ ହୁସିନ୍ ହାକାତ୍ ।

“ଇଦ୍‌ଘୀ ଲାଗାନ୍ ଆଲାର୍ ଗୁଠିର୍ ଖୁସି ମାନାଗେ ସୁରୁ କାମ୍‌ଚାର୍ । କିଛି ସମୟ ବିତ୍‌ର୍‌କାଘି ପାଛ୍‌ଲି, ବାଡ଼କା କୁକ୍‌କସ୍ ହାଲ୍ଲୁନୁ ନାଲ୍‌ଖୁ କାମିକିରି ଏଡ଼ପା ବାର୍‌ଚାସ୍ କେରାସ୍ କା ଇସାନ୍ ଏନ୍ଦେର୍ ପାନାଲିନ୍ ।”

“ଯେତେବାକେନ୍ ବାଡ଼୍‌କା କୁକ୍‌କସ୍ ହାକ୍‌ଖା ଅଙ୍ଗିୟାସ୍ କା ହୁବ୍‌ଡ଼ାର୍ ଇଦ୍ ଘି ଲାଗାନ୍ ଖୁସି ମାନା ବାଲ୍‌ନାର୍ ଏନ୍ଦେର୍ ହୁସ୍‌କୀ ଭାଇସ୍ ଏଡ଼ଖା ବାର୍‌ଚାସ୍ କେର୍‌କାଚାସ୍ ; ବାକେନ୍ ହୁସ୍ ଖିସାରାସ୍ କେରାସ୍ ଆରୁ ଏଡ଼୍‌ପାନୁ ସାମିଲ୍ ମା’ ମାଞ୍ଚାସ୍ । ହୁସ୍‌କୀ ବୁଆସ୍ ବାହାରି ବାରିକିରି ହୁସିନ୍ ହୁସ୍‌କୀ ସାଙ୍ଗେ ଖୁସି ମାନାବାଗେ ଅନମୋତୀ ଚିଇଚାସ୍ , ଲେକିନ୍ ହୁସ୍ ମାନା କାମ୍‌ଚାସ୍ ଚିଇଚାସ୍ ।”

“ହୁସ୍ ବାଡ଼୍‌କା କୁକ୍‌କସ୍ ନିଜର୍ ବୁଆସିନ୍ ତଙ୍ଗିୟାସ୍,’ଇବ୍‌ଡ଼ା ଜାମା ବଛରନୁ ଏନ୍ ନିଙ୍ଘାଏ ଲାଗାନ୍ ଇମାନ୍ ଦାରିନୁ ନାଲ୍‌ଖୁ କାମ୍‌ଚ୍‌କାଚକାନ୍ ! ଆକୁନ୍ ହିଁ ନିଙ୍ଘାଏ କାଥାବିନ୍ ମାଲା କିରିତୁନ୍, ଲେକିନ୍ ନିନ୍ ଏକା ବାକେନ୍ ଭି ଏଙ୍ଗାଗେ ଅଣ୍ଟା ଛୋଟେ ଟେ ଏଡ଼ା ହିଁ ମାଲ୍ଲା ଚୁୟୁ ଲେକିନ୍ ଏନ୍ ନିଜର୍ ସାଙ୍ଗେର୍ ଘି ଗାନେ ଭିଜ୍ କାମା ଗେ ଅଙ୍ଗନ୍। ଲେକିନ୍ ନିଙ୍ଘାଏ ଇ କୁକ୍‌କସ୍ ନିଙ୍ଘାଏ ଧାନୁବନ୍ ପାପ୍ ନାଲ୍‌ଖୁ କାମିକିରି ଭି ବାର୍‌ବାପ୍ କାମ୍‌ଚାସ୍ ଚିଇ ଚାସ୍ । ଆରୁ ଆକୁନ୍ ବାକେନ୍ ହୁସ୍ ବାର୍‌ଚାସ୍ ତା ହୁସ୍‌କି ଲାଗାନ୍ ଖୁସି ମାନାବାଗେ ତିନ୍ ଜାମାସ୍ତିନ୍ ବାନେ ଏଡ଼୍‌କା ପିଟ୍‌କାଏ ଚିଇଚ୍ କାୟ !”

“ବୁଆସ୍ କାଥା ଚିଇଚାସ୍,“ ହେ ଏଙ୍ଗାଏ କୁକ୍‌କ ନିନ୍ ଜାମା ବାକେନ୍ ଏଙ୍ଘାଏସାଙ୍ଗେନୁ ରାଆଦାୟ, ଆରୁ ଜେନ୍ କିଛି ଏଙ୍ଘାଏଦ୍ ହୁଦ୍ ଜାମାଦ୍ କିଙ୍ଘାଏଦ୍ । ଲେକିନ୍ ଏମାଏ ଲାଗାନ୍ ଖୁସି ମାନାବାଗେ ସାଭି ରାଇଦ୍ ଏନ୍ଦେର ଗେକା ନିଙ୍ଘାଏ ଭାଇସ୍ କେଏଚାସ୍ କେର୍‌କାଚାସ୍, ଲେକିନ୍ ଆକୁନ୍ ହୁସ୍ ଉଜ୍‌କା ଦାସ୍ । ହୁସ୍ ଏଫ୍‌ସ୍‌ରାସ୍ କେରାକାଆଚାସ୍, ଲେକିନ୍ ଆକୁନ୍ ନାମ୍ ହୁସିନ୍ ହାଖ୍‌ଦାତ୍ କେର୍‌କାତ୍ ।“