42. ଯୀଶୁସ୍ ସ୍ୱରଗ୍ ଗେ କିର୍‌ଦାସ୍ କାଦାସ୍

ଜେନ୍ ଉଲ୍ଲ ପାରମେଶ୍ୱରସ୍ ଯୀଶୁସ୍ ଘି କେଚ୍‌କାସ୍ତିନ୍ ତି ଜୀବନ୍ ଚିଇଚାସ୍, ହୁସ୍‌କୀ ଜୋଡ଼େ ଚେଲାର୍ ଚାହାଁ ଘି ପାଡ଼ାଗେ କାଲାର୍ । ଏକ୍ ତେ ରାଇକିରି ହୁସ୍ ଯୀଶୁସ୍ ଘି ସାଙ୍ଗେନୁ ଜେନ୍ ଟା ମାଞ୍ଚ୍‌କିଚାଦ୍ । ହୁଦ୍ ଘି ବାରେନୁ କାଥା କାମାଲାର୍, ହୁସ୍‌କେ ଆଶା ରାଚାଦ୍ କା ହୁସ୍ ମାସିହିସ୍ ରାଚସ୍, ହାଲେ ହିଁ ହୁସ୍ ସିନ୍ ପିଟାର୍ ଚିଚ୍‌ଚାର୍ । ଆକୁନ୍ ହୁବ୍‌ଡ଼ା ମୁକାର୍ ତେଙ୍ଗାଲନାର୍ ହୁସ୍ ଫିରସ୍ତିନ୍ ଉଜୟାସ୍ କେର୍‌କାଦାସ୍ । ହୁବ୍‌ଡ଼ାର୍ ବାଆଲାର୍ ଲାଲାର୍ କା ଏକା କାଥାସ୍ତିନ୍ ବିଶ୍ୱାସ୍ କମ୍‌ନା ରାଇଦ୍ ।

ଯୀଶୁସ୍ ହୁବ୍ଡ଼ାର୍ ଘି ଚାହାଁ ବାରିକିରି ହୁବ୍ଡ଼ାର୍ ଘି ସାଙ୍ଗେ ଏକା ଗେ ସୁରୁ ନାଞ୍ଚାସ୍, ଲେକିନ୍ ହୁବ୍ଡ଼ାର୍ ହୁସିନ୍ ଚିହ୍ନା ଗେ ପଲାରିନ୍ । ହୁସ୍ ମେଞ୍ଚାସ୍ କା ହୁସ୍ ଏକା ଘି ବାରେନୁ କାଥା କାମାଲ୍‌ନାର୍ । ହୁବ୍ଡ଼ାର୍ ହୁସିନ୍ ପାଛ୍‌ଲି ଉଲ୍ଲାନୁ ଯୀଶୁ ଘି ସାଙ୍ଗେନୁ ମାଞ୍ଚ୍ କିଚା ଜାମା ଘାଟ୍‌ନା ଘି ବାରେ ନୁ ବାତା ବାଚାସ୍ । ହୁବ୍‌ଡ଼ାର୍ ସୋଚାର୍ କା ହୁସ୍ ଏକାସ୍‌ସ୍ତା ପାରଦେଶୀ ସ୍ତିନ୍ କାତ୍‌ଥା କାମାଲ୍‌ନାର୍ ନେର୍ ମାଲ୍ଲା ଆହୁର୍ କା ଯେରୁଶାଲେମ୍ ନୁ ଏନ୍ଦେର୍ ମାଞ୍ଜ୍ କି ଚାଦ୍ ।

ବାକେନ୍ ଯୀଶୁସ୍ ହୁବ୍ଡ଼ାରିନ୍ ବୁଝାବାଚାସ୍ କା ପାରମେଶ୍ୱରସ୍ ଘି ବାଚାନ୍ ମାସିହସ୍ ଘି ବାରେନୁ ଏନ୍ଦେର ବାଆଲିଦ୍ । ଡ଼େର୍ ଆଘ୍‌ଲି, ଭବିଷ୍ୟତବକ୍ତାସ୍ ତେଙ୍କାଚାସ୍ କା ଖରାପ୍ ଆଲାର୍ ମାସିହ ସିନ୍ ଦୁଃଖୁ ଚଅର ଆରୁ ପଟର ଚଅର । ଲେକିନ୍ ଭବିଷ୍ୟତବକ୍ତାର୍ ଏନେ ହିଁ ତେଙ୍କାଚାର୍ କା ହୁସ୍ ତିନ୍ ଦିନ୍‌ନୁ ହିଁ ଉଜ୍‌ଜୋସ୍ କୋସ୍ ।

ବାକେନ୍ ହୁସ୍ ହୁ ପାଡ଼ାଗେ ଆଣସିୟାସ୍ ଏକାସାନ୍ ହୁବ୍‌ଡ଼ାର୍ ଦୁଇ ଲୋକ୍ ରାଗେ ଚାହାଲାର୍, ହୁବାକେନ୍ ଲାଗ୍‌ଭାଗ୍ ମାହାଁ ମାଞ୍ଚା କେର୍ କିଚା । ହୁବ୍ଡ଼ାର୍ ଯୀଶୁସିନ୍ ହୁସ୍ କୀ ଘି ସାଙ୍ଗେ ରାଗେ ଅନୁମୋତି କାମ୍‌ଚାର୍, ଆଖ୍‌ରିନୁ, ହୁସ୍ ହୁବ୍ଡ଼ାର୍ ଘି ସାଙ୍ଗେ ଅଣ୍ଟା ଏଡ଼୍‌ପା ଗେ କେରାସ୍ । ନିଜର୍ ମାହାଁନ୍‌ନ୍ତା ମାଣ୍ଡି ଆନାଗେ ଅକିୟାର୍ । ଯୀଶୁସ୍ ଅଣ୍ଟା ଆସ୍‌ମା ବୋନ୍ ହୋଇ କିରି ହୁବନ୍ ଲାଗାନ୍ ପାରମେଶ୍ୱରସିନ୍ ଧନ୍ୟବାଦ୍ ଚିଇଚାସ୍, ଆରୁ ଫିର୍ ହୁବନ୍ ଖଣ୍ଡିଯାସ୍ । ଅହନାସାରେନ୍, ହୁବ୍ଡ଼ାର୍ ଆହା ଅଙ୍ଗିୟାର୍ କା ହୁସ୍ ଯୀଶୁସ୍ ରାଚାସ୍ । ଲେକିନ୍ ହୁ ସମୟ, ହୁବ୍ଡ଼ାର୍ ଘି ହାନ୍‌ନୁ ଗୁଠି ଧନ୍ଧୁଲା ମାଞ୍ଚାର୍ କେରାର୍ ।

ହୁ ଦିଲୋକ୍‌ରିନ୍ ଅଣ୍ଟା ଦୁସ୍‌ରେସିନ୍ ତେଙ୍ଗିୟାସ୍, “ହୁ ଯୀଶୁସ୍ ରାଚାସ୍ ! ଇଦ୍‌ଘି ଲାଗାନ୍ ହୁସ୍ ନାମାରିନ୍ ପାରମେଶ୍ୱରସ୍ ଘି କାଥା ବୋନ୍ ବୁଝାବାଚ୍‌କାଚାସ୍ ତା ନାମ୍ ମୁରୁଖ୍ ଖୁସିନୁ ରାଚ୍‌କତ୍ ।” ଜାଲ୍‌ଦିନ୍ତ ହୁବ୍‌ଡ଼ାର୍ ଉର୍‌ଖିକିରି ଯେରୁସାଲେମ୍ ଗେ କେରାର୍ ବାକେନ୍ ହୁବ୍ଡ଼ାର୍ ଆଣସ୍‌ନାର୍ ତା ହୁବ୍‌ଡ଼ା ଚେଲାରିନ୍ ତେଙ୍ଗ୍‌ନାର୍,“ ଯୀଶୁ ଉଜ୍ ଜାଲ୍ ଦାସ୍ ! ଏମ୍ ହୁସିନ୍ ଏର୍ କାମ୍ ।”

ବାକେନ୍ ଚେଲାର୍ କାଥା କାଚ୍‌ଲେଖ୍‌ରାଲାର୍, ଯୀଶୁସ୍ ଅହନାସାରେନ୍ ସ୍ତିନ୍ ହୁ ବାଖ୍‌ରାନୁ ହୁବ୍ଡ଼ାର୍ ସାଙ୍ଗେନୁ ଏଥ୍‌ରାସ୍ । ହୁସ୍ ତେଙ୍ଗିୟାସ୍,“ ନିମାଁଗେ ଶାନ୍ତି ହାକ୍‌ଖ ରଦ୍ !” ଚେଲାର୍ ସୋଚାର୍, କା ହୁଦ୍ କିଛି ଭୂତୁ ରାଚାଦ୍, ଲେକିନ୍ ଯୀଶୁସ୍ ତେଙ୍ଗିୟାସ୍,“ ନିମ୍ ଏନ୍ଦେର୍ ଗେ ଏଲ୍‌ଚାଲ୍‌ଦାର୍ ? ନିମ୍ ଏନେଏ ଏନ୍ଦେର୍ ଗେ ମା’ ସୋଚାଲ୍‌ଦାର୍ ଇଦ୍ ସଥେନ୍ ସ୍ତି ଏନ୍, ଯୀଶୁନ୍ ? ଏଙ୍ଘାଏ ହେକ୍ଖା ଆରୁ ହେଡ଼ୁନ୍ ବୋନ୍ ଏରା । ଭୂତ୍ ଘି ଏନେଏ ମେଦୁ ମା’ ରାଇଦ୍ ଜେସ୍‌କେ ଏଙ୍ଘାଏନୁ ରାଇଦ୍ ।” ଇଦାନ୍ ଏଦାଗେ କା ହୁଦ୍ କିଛି ଭୂତ୍ ମାଲ୍ଲା ରୁଦ୍, ହୁବ୍ଡ଼ାର୍ ଅନାଗେ କିଛି ନିଚାସ୍ । ହୁବ୍ଡ଼ାର୍ ହୁସ୍‌କେ ଘି ଅଣ୍ଟା ଖାଡ଼େ ଚିଇଚାସ୍, ଆରୁ ହୁସ୍ ହୁ ଇନ୍‌ଜୋ ବୋନ୍ ମକ୍‌ଖାସ୍ ।

ଯୀଶୁସ୍ ତେଙ୍ଗିୟାସ୍,“ ଏଙ୍ଘାଏ ବାରେନୁ ପାରମେଶ୍ୱରସ୍ ଘି ବାଚାନ୍ ଜେନ୍ କିଛି ଭି ତେଙ୍ଗାଲିଦ୍ ହୁଦ୍ ଘାଟାରଦ୍ । ଏନ୍ ନିମାରିନ୍ ତେଙ୍କାନ୍ ଚିଇଚ୍‌କାଚ୍‌କାନ୍ କା ଇଦ୍ ଘି ମାନ୍ନା ଜରୁର୍ ରାଇଦ୍ ।” ବାକେନ୍ ଯୀଶୁସ୍ ହୁବ୍ଡ଼ାରିନ୍ ପାରମେଶ୍ୱରସ୍ ଘି ବାଚାନ୍ ବାନେକିରି ବୁଝା ବାଚାସ୍ । ହୁସ୍ ତେଙ୍ଗିୟାସ୍, ଡ଼େର୍ ଆଘ୍‌ଲି ଭବିଷ୍ୟତବକ୍ତାର୍ ଲିଖ୍‌ଚ୍‌କାଚାର୍ କା ଏଙ୍ଘାନ୍, ମାସିହିସ୍ କେ ଦୁଃଖୁ ଉଠାବାଗେ ପାତ୍ରୋଦ୍, ଖିନା ମାନଦ୍ ଆରୁ ଫିର୍ ତିସ୍‌ରା ଉଲ୍ଲାନୁ କେଚ୍‌କାନ୍‌ସ୍ତିନ୍ ଜି ଉଠ୍‌ରନା ମାନଦ୍ ।”

ଭବିଷ୍ୟତବକ୍ତାର୍ ଏନେ ହିଁ ଲେଖା ରାଚାଦ୍ କା ଏଙ୍ଘାଏ ଚେଲାର୍ ପାମେଶ୍ୱରସ୍ ଘି ବାଚାନ୍ ଘି ଘୋଷଣା କାମ୍‌ରୋ । ହୁବ୍‌ଡ଼ା ଜାମା ଅଣ୍ଟାରଗେ ପାଛ୍‌ପରାଗେ ତେଙ୍ଗ୍‌ର୍ । ଲେକିନ୍ ଇବ୍‌ଡ଼ାର୍ ଏନେଏ ତେଙ୍ଗାଲ୍‌ନାର୍ କା ପାରମେଶ୍ୱରସ ହୁବ୍ଡ଼ାର୍ ଘି ପାପ୍‌ବୋନ୍ ଛେମା କାମ୍‌ଚୋସ୍ । ଏଙ୍ଘାଏ ଚେଲାର୍ ଇ ଖବର ଘି ପ୍ରଚାର୍ କାମାଗେ ଯେରୁସାଲେମ୍ ସ୍ତିନ୍ ସୁରୁ କାମ୍‌ମୋର୍ । ବାକେନ୍ ହୁବ୍ଡ଼ାର୍ ଜାମା ଆଡ଼ା ଜାମା ଜାତି ଗୁଠିନୁ କୋର୍ । ନିମ୍ ଗୁଠି ଏଙ୍ଘାଏ ଜାମା ଅଣ୍ଟା କାଥା ଆରୁ ନଲ୍‌ଖୁ ଘି ଗାୱାହା ମାନର୍ ଜେନ୍‌ଟା ଏନ୍ ତେଙ୍କାନ୍ ଆରୁ କାମ୍‌ଚ୍‌କାଚ୍‌କାନ୍, ଆରୁ ହୁ ଜାମାନ୍ ଜେନ୍‌ଟା ଏଙ୍ଘାଏ ଗାନେ ମାଚ୍‌କିଚାଦ୍ ।”

ଆଘ୍‌ଲି ଚାଲିଶ୍ ଉଲ୍ଲା ଗୁଠିନୁ, ଯୀଶୁସ୍ ନିଜର୍ ଚେଲାର୍ ସାନ କେତେକ୍ ଥର୍ ପ୍ରଗଟ୍ ମାଚ୍ କା ଦାସ୍, ଅଣ୍ଟା ଥର ହୁସ୍ ଅଣ୍ଟାହି ସମୟନୁ ୫୦୦ ସ୍ତିନ୍ ବାଗେ ଆଲଗୁଠିର୍ ସାନ୍ ପ୍ରଗଟ୍ ମାଚ୍ କା ଦାସ୍! ହୁସ୍ ନିଜର ଚେଲା ଗୁଠିରିନ୍ କେତ୍‌କୋ ପ୍ରକାର୍ ଘିସ୍ତିନ୍ ସାବିତ୍ କାମ୍‌ଚାସ୍ କା ହୁସ୍ ଉଜ୍ଜାଲ୍ ଦାସ୍, ଆରୁ ହୁସିନ୍ ହୁବ୍ଡ଼ାରିନ୍ ପାରମେଶ୍ଵରସ୍ ଘି ରାଜି ଘି ବାରେନୁ ଶିକ୍ଷା ଚିଇଚାସ୍ ।

ଯୀଶୁସ୍ ନିଜର୍ ଚେଲା ଗୁଠିରିନ୍ ତେଙ୍ଗିୟାସ୍,“ ପାରମେଶ୍ୱରସ୍ ଏଙ୍ଗାନ୍ ସରଗ୍ ଆରୁ ଦୁନିଆଁ ଘି ଜାମା ଅଣ୍ଟା ଆଲାର୍‌ଘି ମିଆଁ ଶାସନ୍ କାମାଗେ ଅଧିକର ଚିଇଚ୍‌କା ଦାସ୍ । ଇଦ୍ ଘି ଲାଗାନ୍ ଆକୁନ୍ ଏନ୍ ନିମାରିନ୍ ତେଙ୍ଗାଲ୍ ଦାନ୍ । କାଇକିରି ଜାମା ଜାତି ଘି ଆଲାରିନ୍ ଚେଲା କମା । ଏନେଏ କାମ୍‌ନା ଘି ଲାଗାନ୍, ନିମାରିନ୍ ଇବ୍ଡ଼ାରିନ୍ ପିତା, ପୁତ୍ର ଆରୁ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ଘି ନାମେନୁ ବାତିସ୍‌ମ୍ମା ଚିଇୟାଗେ ରାଇଦ୍ । ଯେନ୍ କିଛି ଭି ନିମାରିନ୍ ଅନୁମୋତି ଚିଇଚ୍‌କା ଦାନ୍ ଜାମା କାଥା ଗୁଠିନ୍ ମାନାଗେ ଭୀ ନିମାଗେ ହୁବ୍‌ଡ଼ାରିନ୍ ଶିଖାବା ଗେ ରାଇଦ୍ । ମନେ ଉଇୟା, ଏନ୍ ଜାମା ବାକେନ୍ ନିମ୍ ହାଁ ସାଙ୍ଗେନୁ ରଅନ୍ ।”

ଯୀଶୁସ୍ ଘି କେଚ୍‌କା ସ୍ତିନ୍ ଜି ଉଠ୍‌ନା ଘି ଚାଳିଶ୍ ଉଲ୍ଲା ଘି ପାଛ୍‌ଲି, ହୁସ୍ ନିଜର୍ ଚେଲାରିନ୍ ତେଙ୍ଗିୟାସ୍,“ ଯେତ୍‌କ ତକ୍ ଏଙ୍ଘାଏ ବୁଆସ୍ ନିମାରିନ୍ ଶକ୍ତି ମା’ ଚିଇୟାଲଦାସ୍ ତବ୍ ତକ୍ ଯେରୁସାଲେମ୍ ନୁ ରାକାଲା । ହୁସ୍ ନିମ୍ ହଁ ମିଆଁ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ତାଇକା ଘି ଦ୍ୱାରା ଏନେଏ ନାନସ୍ ।” ବାକେନ୍ ଯୀଶୁସ୍ ସ୍ୱରଗର୍ଗେ ବୁଙ୍ଗାସ୍ ଚିଇଚାସ୍, ଆରୁ ଅଣ୍ଟା ବାଦ୍‌ଲିଦ୍ ହୁସିନ୍ ହିବ୍ଡ଼ାର୍ ଘି ଏର୍‌ନାସ୍ତିନ୍ ନୁଡ଼ା ଚିଇଚାସ୍ । ସ୍ୱରଗନୁ ଯୀଶୁସ୍ ଜାମା ଜୀଜୁ ମିଆଁ ଶାସନ୍ କାମାଗେ ପାରମେଶ୍ୱରସ୍ ଘି ତିନାତାର ଅକ୍‌ଇୟାସ୍ ।