۱۲. اِسراییلی چه مِسرا دَرَ کَپنت

اِسراییلی باز گَل اَتنت که مِسرِش یَلَه داتگ‌اَت. نون چه گُلامیا آزات بوتگ‌اَتنت و دێم په هَما مُلکا رئوان اَتنت که هُدایا گۆن اِبراهێما کئول کُرتگ‌اَت که آ مُلک تئیی چُکّ و نُماسگانی میراسَ بیت. اِسراییلیان در کپگا پێسر چه وتی مِسری هَمساهگان تِلاه و نُگرَه و دِگه گرانبَهاێن چیزّ تَلَب کرتگ‌اَت و مِسریان اے چیزّ داتگ‌اَتنت. چه دِگه کئومان هَم لَهتێن مردُما هُدائے سَرا باوَر کُرتگ‌اَت و وهدے اِسراییلیان مِسر یَلَه دات، گُڑا آ هَم گۆن اِسراییلیان دَر کپتنت.

جَمبَرئے بَلاهێن مِنُکے زاهِرَ بوت و رۆچا اِسراییلیانی دێما رئوانَ بوت. شَپا هَمے مِنُک آسے بوت. هُدائے روه هَمے جَمبَر و آسئے مِنُکا مان اَت و اِسراییلیانی رَهدَربَریا کَنگا اَت. بَسّ اِسراییلیانی یَکّێن کار هَمِش اَت که هُدائے رَندگیریا بکَننت.

کَسانێن وَهدێا رَند پِرئون و آییئے مردُم چه اِسراییلیانی آزات کَنگا پَشۆمان بوتنت. مِسریان لۆٹِت که اِسراییلیان پَدا وَتی گُلام بکَننت. گُڑا آ اِسراییلیانی رَندا کَپتنت. هُدایا وَت مِسریانی دلا دات که چه وَتی کارا پَشۆمان ببنت. پَمێشکا چُشی کُرت که پێش بداریت که منِ هُداوَند چه پِرئون و مِسریانی سَجَّهێن هُدایان زۆرمَندتِر آن.

اِسراییلیان دیست که نون ما گَٹّ اێن، پُشتا مِسری لَشکَر پێداک اِنت و دێما دَریا اِنت. اے دَریایا «سُهرزِرَ» گوَشنت. آیان سَکّ تُرسِت، کوکّارِش کُرت و گوَشتِش: «ما پَرچا مِسر یَلَه دات؟ نون ما مِرێن.»

موسّایا گۆن اِسراییلیان گوَشت: «مَتُرسێت. مَرۆچی هُدا په شُما جَنْگَ کنت و شُمارا رَکّێنیت.» گُڑا هُدایا گۆن موسّایا گوَشت: «مَردُمان بگوَش که سُهرزِرئے نێمگا برئوێت.»

گُڑا جَمبَرئے مِنُک آتک و اِسراییلی و مِسریانی نیاما اۆشتات. شَپا همے مِنُک بدل بوت و آسئے مِنُکے بوت. سَجَّهێن شَپا مِسریان جُهد کُرت که اِسراییلیانی نێمگا بیاینت، بَله چه آسا گوَستِش نکُرت.

هُدایا گۆن موسّایا گوَشت که وَتی دَستا دَریائے نێمگا شَهار بدئے. گُڑا هُدایا گواتے راه دات، گواتا آپ اے نێمگ و آ نێمگا بُرت و آپئے تها راهے پَچی کُرت.

اِسراییلی دَریائے تها هُشکێن زِمینئے سَرا گوَستنت. دَریائے آپ آیانی دوێن نێمگان چۆ دیوالێا مِکّ اَت.

وهدے مِسریان دیست که اِسراییلی رئوگا اَنت، گُڑا اِسراییلیانی پُشتا آتکنت.

مِسری چه دَریائے تَهئے راها اِسراییلیانی رَندا کَپتنت. بَله چه هُدائے هُکما آیانی اَسپگاڑی دَریائے تها گَٹّتنت و نتوانتِش دێما برئونت. گُڑا آیان چه تُرسا کوکّار کُرت: «بتَچێت که هُدا په اِسراییلیان جَنْگ کَنگا اِنت.»

سَجَّهێن اِسراییلی چه آپا گوَستنت. گُڑا هُدایا گۆن موسّایا گوَشت که پَدا وَتی دَستا دَریائے نێمگا شَهار بدئے. اَنچُش که موسّایا وَتی دَست شَهار دات، آپ پَدا وَتی پێسَریگێن جاها آتک و اۆشتات و سَجَّهێن مِسری آپا بُکِّتنت.

وهدے اِسراییلیان دیست که سَجَّهێن مِسری مُرتنت، گُڑا آیان هُدائے سَرا باوَر کُرت. آیان اے هَم باوَر کُرت که موسّا هُدائے نبی اِنت.

اِسراییلی باز گَل بوتنت که هُدایا آ چه مرک و گُلامیا رَکّێنتنت. نون آزات اَتنت که هُدایا بمَنّنت و آییا پَرَستِش بکَننت. اِسراییلیان په وتی نۆکێن آزاتیئے شاتکامیا بازێن سئوتے جَت و هُدائے تاریپ کُرت که هُدایا آ چه مِسری لَشکَرا رَکّێنتنت.

هُدایا اِسراییلی هُکم داتنت که هَر سال جَشنے بگرێت که شمارا یات ببیت که من چۆن مِسری شِکِست داتنت و شُمارا چه گُلامیا آزات کُرت. اے جَشنئے نام «سَرگوَزئے ائیید» اِنت. په اے جَشنئے شاتکامیا اِسراییلیان اَلَّم شَرّێن و پَزّۆرێن گوَرانڈے کُشگی و آسئے سَرا پَچگی اَت و آیان اے گوَرانڈ گۆن بێهُمیرێن نَگنا ورگی اَت.