۷. هُدا آکوبا بَرکَتَ دَنت

ایسّو و آکوب مزن بوتنت. ایسّوا شِکارئے هُبّ و واهگ هَست‌اَت و آکوبا لۆگئے نِندگ دۆستَ بوت. رِبِکّایا آکوب دۆست اَت و اِساکا ایسّو.

یَکّ رۆچے ایسّو چه شِکارا آتک و باز شُدیگ اَت. ایسّوا گۆن آکوبا گوَشت: «مَنا چه وَتی اَڈّ کُرتگێن وَرگان کَمُّکے بدئے.» آکوبا گوَشت: «پێسَرا تئو گۆن من یَکّ چیزّے کئول بکَن. تئو مئے پِتئے ائوَلی چُکّ ائے و تَرا چه من میراس گێشترَ رَسیت. تَرا هَر چیزّ که رَسیت منا بدئے.» ایسّوا گوَشت: «هئو، شَرّ اِنت.» گُڑا آکوبا ایسّو وَرگ دات.

دگه رۆچے اِساکا لۆٹِت که ایسّوا بَرکَت بدَنت. بَله ایسّوئے بَرکَت دئیگا پێسَر آکوب و آییئے مات رِبِکّا همشئور بوتنت و آیان اے پئیما اِساک رَد دات: رِبِکّایا ایسّوئے گُد زُرت و آکوبئے گوَرا داتنت و گَردِن و دَستی چه پَسئے پۆستا پۆشِتنت. اے پئیما آکوبا وَتارا ایسّو کُرت و اِساکئے کِرّا شُت. اِساک نون پیر اَت و چَمّی باز کَمزۆر اَتنت.

آکوب اِساکئے کِرّا آتک و گوَشتی: «مَن ایسّو آن. مَن آتکگان که تئو منا بَرکَت بدئیئے.» وهدے اِساکا آکوبئے دَست و گَردِنئے پَسی مود دَست جَتنت و گُد بۆ چِتنت هئیالی کرت که اے ایسّو اِنت. گُڑا آکوبی بَرکَت دات.

نون ایسّوا چه آکوبا نپرَتَ کُرت، پَرچا که آکوبا ایسّوئے میراس هَم بُرتگ‌اَت و آییئے بَرکَتی هَم دُزِّتگ‌اَت. گُڑا ایسّوا پَندَل سازِت که وَهدے مئے پِت بمِریت، گُڑا من اَکوبا کُشان.

رِبِکّا ایسّوئے پَندَلا سَرپَد بوت. گُڑا رِبِکّا و اِساکا، آکوب دورێن مُلکێا رِبِکّائے سیادانی کِرّا راه دات که آ هَمۆدا بداریت.

آکوب بازێن وَهدێا رِبِکّائے سیادانی کِرّا نِشت. هَمے وَهدا آکوبا سور کُرت و دوازدَه مردێن‌چُکّ و یَکّ جَنێن‌چُکّے بوتی. هُدایا آ باز سێر و هَزگار کُرت.

بیست سالا رَند آکوب گۆن وَتی لۆگئے مردُم و هِزمَتکار و مال و دَلوَتان وَتی مُلک کَنهانا پِر ترّت.

آکوب باز پَرێشان اَت، آییا هئیال کرت بَلکێن اَنگَت ایسّو منا کُشگَ لۆٹیت. گُڑا آییا وَتی بازێن دَلوَتے په ایسّوا ٹێکی دێم دات. هَما هِزمَتکاران که دَلوَت په ایسّوا آورتنت گۆن آییا گوَشتِش: «تئیی هِزمَتکار آکوبا اے دَلوَت په تئو دێم داتگ‌اَنت. آ وَت زوتّ پێداک اِنت.»

بَله ایسّوا نون نلۆٹِت که آکوبا بکُشیت. کُشگئے بَدَلا، آ گۆن آکوبئے گِندگا گَل بوت. گُڑا آ دوێن برات په سُهل و اێمِنی کَنهانئے مُلکا نِشتنت. پَدا اِساک مُرت و ایسّو و آکوبا آ کَلّ کُرت. هَما اَهد و پئیمان که هُدایا گۆن اِبراهێما بستگ‌اَت، نون آ اَهد و پئیمان چه اِساکا رَند گۆن آکوبا بستی.