29. દોયા નાંય કોઅનારો નોકાર

યોક દિહી, પિત્તરે ઈસુલ પૂછ્યાં, “ઓ સ્વામી, માન મા બાહાલ કોલાદા ક્ષમા કોઅરા જોજે, જોવે તો મા વિરુધ પાપ કોઅહે? કાય હાત દા?” ઈસુય આખ્યા, “હાત દા નાંય, બાકી હાતા સિત્તેર દા!” યાકોય, ઈસુ મોતલબ હેય કા આપહાન સદામાટે ક્ષમા કોઅરા જોજે. તોવે ઈસુય ઈ વાર્તા આખી.

ઈસુય આખ્યા, “પોરમેહેરા રાજ્ય યોક રાજા હારકા હેય જો ચ્યા સેવાકાકા ઈસાબ લાં માગતો આતો. ચ્યા સેવક 2,00,000 વોરહા મોજુરી યોક મોઠાં કોરજાં આતાં.”

બાકી તો સેવક ચ્યા કોરજાં ચુકાડી નાંય હોક્યો, યાહાટી રાજાય આખ્યા, “યા કોરજા ચુકાડાહાટી યા માટડાલ એને યા પરિવારાલલ ગુલામાંરુપામાય વેચી દા.”

“ચ્યા નોકારાય રાજા હુંબુર ગુટણે પોડીન આખ્યા, ‘કૃપા કોઈન મા આરે ધીરજ દો, એને આંય મા કોરજા બોદા પોયહા બોઅય દીહી.’ રાજાય નોકારાવોય દોયા કોઅયી, યાહાટી ચ્યાય ચ્યા બોદા કોરજાં માફ કોઅય દેના એને ચ્યાલ જાં દેના.”

“બાકી જોવે તો નોકાર રાજાપાઅને બાઆ ગિયો, તે ચ્યાલ ચ્યા યોક હાંગાત્યો નોકાર મિળ્યો જો ચ્યા ચાર મોયનાહાં મોજરી કોરજાં આતાં. ચ્યા નોકારાય ચ્યા હાંગાત્યા નોકારાલ દોઅયો એને આખ્યા, “જી તોવોય મા કોરજાં હેય માન તી ચૂકતાં કોઅય દે.”

“ચ્યા હાંગાત્યા નોકારાય ગુટણે પોડીન આખ્યા, ‘કૃપા કોઈન મા આરે ધીરજ દો, એને આંય મા કોરજા બોદા પોયહાં ચુકતા કોઅય દીહી.’ બાકી ચ્યા નોકારાય ચ્યા હાંગાત્યા નોકારાલ જેલેમાય ટાકી દેનો, જાંવ લોગું તો ચ્યા કોરજાં ચુકતા નાંય કોઅય દેય.”

જીં કાય જાયલાં આતાં ચ્યાલ કાહી બીજા નોકારાહાય દેખ્યા એને ચ્યા બોજ નિરાશ ઓઅય ગિયા. ચ્યા રાજાપાંય ગિયા એને ચ્યાલ બોદા કાય આખી દેના.”

“રાજાય ચ્યા નોકારાલ હાદીન આખ્યા, ‘ઓ દુષ્ટ નોકાર! માયે તો કોરજાં યાહાટી માફ કોઅલાં આતાં, કાહાકા તુંયે માન વિનંતી કોઅલી આતી. તે તુંયે બી એહેકેજ કોઅના આતા.’ રાજા ઓલો ખીજવાય ગીઅલો આતો કા ચ્યાયે ચ્યા દુષ્ટ નોકારાલ જેલેમાય ટાકી દેનો. જાંવ લોગું તો ચ્યા બોદાં કોરજાં પાછા ચુકાડી નાંય દેય.”

તોવે ઈસુય આખ્યા. “મા હોરગામાય વિરાજમાં આબહો તુમહા માઅને દરેકા આરે એહેકેજ કોઅરી, જો તુમા તુમહે બાહાલ તુમહે હૃદયાકોય ક્ષમા નાંય કોઅહા.”