30. ઈસુ પાંચ ઓજાર લોકહાન ખાઅનાં દેહે.

ઈસુય ચ્યા શિષ્યહાન પ્રચાર કોઅરા એને લોકહાન શિક્ષણ દાંહાટી બોજ અલગ-અલગ ગાવહાંમાય દોવાડ્યા. જોવે ચ્યા પાછા ફિરી યેના જાં ઈસુ આતો, તે ચ્યાહાય આખ્યા, કા ચ્યાહાય કાય કોઅલા આતાં. તોવે ઈસુય ચ્યાહાન ફૂગારા બીજે મેરે ચ્યાઆરે યોક શાંત જગ્યાવોય જાયન કોલહોક સમય આરામ કોઅરા આખ્યા. છેલ્લે ચ્યાં યોકા ઉડ્યાવોય ચોડી ગિયા, એને ફૂગારા બીજે મેરે જાતા રિયા.

બાકી તાં બોજ ઓહડા લોક આતા, જ્યાહાય ઈસુ એને શિષ્યહાન ઉડીમાય જાતા દેખલા આતા. ચ્યા લોક ચ્યાહાં પેલ્લા ફૂગારા બીજે મેરે જાંહાટી ફૂગારા મેરે-મેરે દાહુંદીન ગિયા. છેલ્લે જોવે ઈસુ એને ચ્યા શિષ્ય પોઅચ્યા તે લોકહા યોક મોઠો ટોળો ચ્યાહા વાટ જોવીન તાં પેલ્લાજ આતો.

ચ્યા ટોળામાય થેઅયો એને પોહહાં ગોણાત્રી છોડીન 5,000 કોઅતા વોદારી માટડા આતા. ઈસુય ચ્યા લોકહાવોય કીંવ કોઅય યેની. ઈસુહાટી ચ્યા લોક વોગાર મેંડવાળ્યા ગેટહાંહારકા આતા. યાહાટી ચ્યાયે ચ્યાહાન શિક્ષણ દેના એને ચ્યાહા વોચમાય જ્યા લોક બિમાર આતા ચ્યાહાન હારાં કોઅયા.

દિહ્યા છેલ્લે, શિષ્યહાય ઈસુલ આખ્યા, “આમી મોડાં ઓઅય ગીઅલાં હેય, એને આહીપાહી કાય્જ જાવ નાંય હેય. યા લોકહાન છુટા કોઓ, જેથી ચ્યા જાયન ખાંહાટી કાંય લેય લે.”

બાકી ઈસુય શિષ્યહા આખ્યા, “તુમાજ ચ્યાહાન ખાંહાટી કાંય દા!” ચ્યાહાય જાવાબ દેનો, “આમાં એહેકેન કેહેકેન કોઅય હોકતાહા? આમહે પાંય કેવળ પાંચ બાખ્યો એને બેન વાહને માછલેં હેય.”

ઈસુય ચ્યા શિષ્યહ્સ્સ્ન આખ્યા, કા ચ્યા ટોળામાઅને લોકહાન ગાહાયાંવોય પોચહા-પોચહા પાંગાત કોઈન બોહરાં આખા.

તોવે ઈસુય પાંચ બાખ્યો એને બેન માછલે લેયન હોરગા એછે એઅયાં, એને ચ્યા ખાઅનાંહાટી પોરમેહેરા ધન્યવાદ કોઅયાં.

પાછે ઈસુય બાખે એને માછલાંહા ટુકડા કોઅયા. ચ્યાયે લોકહાન દાંહાટી ચ્યા શિષ્યહાન ચ્યા ટુકડા દેય દેના. શિષ્ય ચ્યા ખાઅનાલ વાટતા રિયા, એને તી કોવેજ નાંય પારવાયાં! ચ્યા બોદા લોક ખાયન દારાય ગિયા.

ચ્યા પાછે, શિષ્યહાય ચ્યા ખાઅનાલ બેગાં કોઅયાં, જી ખાઅના ઉગરી ગીઅલાં આતા તી બાર ટોપલ્યો બાઆયાં. તી બોદા ખાઅનાં ચ્યે પાંચ બાખ્યો એને બેન માછલાંહા પાઅને મિળલાં આતાં.