2. पापस सुन दुनियास मन्ज़ यून
परमेश्वरन मर्द बेया ज़ानान अकिस बियिस संत रेनस ख़तरा बनायिन, तिम तथ बागस मन्ज़ ख़ुशी-ख़ुशी रेवन साय। परमेश्वरन यी बाग तिमन ख़तरा ब्नाव्मुत सवुन। तथ वक्तस तिमन निश लागनस कीच़ पलो सयिखना पैवन यथ ख़तरा तिम नंगय रेवन साय, मगर तेते तिम यथे कथे खतर शरमेंवन साय ना, केज्की तथ वक्तस दुनियास मन्ज़ पाप साव ना। तिम च़ीयीय तथ बागस मन्ज़ अन्ठन-फेरन साय बेया परमेश्वरस संत कथा करन साय।
मगर तथ बागस मन्ज़ अख सर्प साव। युव वरा चालाक साव। तिन सर्पन तिसे ज़ानाने संत गोरनोसे, “क्या परमेश्वरन पौजुय तोसे यथ बागस सिन केंसते कुलिस सिन फल खेनस ख़तरा मना कर्मुत थूना?”
तिन ज़ानाने जवाब दितनोस, “परमेश्वरन असे साथ ज़बमुत थून कि तुस्य जवन बेया अलग सुन युव कुल सुन फल थू तथ त्रायता बेया बाकिन सारिय कुल्यनिन फल खेथ ईकु। परमेश्वरन असे साथ ज़बमुत थून कि अगर तोसे तथ जवन बेया अलग सिन कुलिस सुन फल खेयेव या वोरेव ते, ता तुस्य मरि गस्सू।”
तिन सर्पन तिसे ज़ानाने जवाब दितनोसे, “यी पौज़ थूना! तुस्य मरुना। परमेश्वर ज़ानन थू कि इच्छडुय तुस्य तथ फलस खिवूस, तुस्य परमेश्वरस बराबर बन्य ग्स्सू बेया तिसिन तान्य जवन बेया अलग समझन लगु।”
इले तिन ज़ानाने उच्छुने कि सु फल उच्छंनस किच़ सोन्दर साव बेया खेनस ख़तरा सोदुल लगन सावl सी ज़ानान ते समझदार बानुन चावन साय, यथख़तरा तिने सु फल ठैन्यता खिवूनेl पता तिने सु फल पानिस खसम्स ते दितनोस बेया तिन ते खेथ ठुकुन।
फल खेनस बाद अचानक, तिमनिय अच्छया खुल्य गियिख, बेया तिमन दोन्य यी पता च्लुख कि तिम नंगय थे। पता तिमव पतरन किठय जोड़ायता तिमन पलो निन तान्य लेग्यता पनिस ज़ानस खटावनस सिय कोशिश करिख।
तिले तिन आदमन बेया तीसिय ज़ानान अवान तथ बागस मन्ज़ फेरन-फेरन परमेश्वरस सिय आवाज़ बुज़िख। तिम च़ीयीय परमेश्वरस अत्ता डेरय गेय बेया च़ाचेन मन्ज़ खटय रिठ। तिले परमेश्वरन आवाज़ दिच़नोख, आदम “तू कते थुख?” आदमन जवाब दितनोस, “में बागस मन्ज़ फेरन-फेरन तुसीय अवाज़ बुज़िम, बेया बो डेरय गिवुस, केज्की बो नंगय स्वुस। यथख़तरा बो खेटय रिठुस।”
पता परमेश्वरन आदमस संत गोरनोख, “च़ै कन्य ज़बुय कि तू नंगय थुख? क्या च़ै सु फल खिमुत थुखा अथ खेंनस ख़तरा मै च़ै मना करूंमय?” आदमन जवाब दितनोस, “युव ज़ानान च़ै में दिच़िख इनिय सु फल में दितुनोम। “तिले परमेश्वरन तिसे ज़ानाने संत गोरनोसे, च़ै यी क्या कर्मुत थुख?” तिने ज़ानाने ज़बनोसे, “सरपन में तोखा दितमुत थून।”
परमेश्वरन सर्पस संत ज़बनोस, “तू शापित थुख! तू पनिय येड़िन ज़ौरस संत अंन्ठख बेया ज़न खेख। तू बेया यी ज़ानान अकिस बियिस संत नफरत करू, बेया च़ान्य बुकित बेया तिसीन बुकित अकिस बियिस संत नफरत करन। इस ज़ानान्यून वंश च़ाये शेरे परच़निय, बेया तू तिसिये थोरे पान टक्कर ठुकिस।”
तिले परमेश्वरन ज़ानाने संत ज़बनोसे, “बो च़ानिस बुकतिस ज़ैवल्न्स सिय तकलीफे वरा दर्दनाक बनावयl तू पनिस खसम्सय पंसन्द (चयिस) करख, बेया सु च़ै पान राज़ करिय।”
परमेश्वरन मानिस संत ज्बनोस, “च़ै पांन्ये ज़ानानुन बुज़मूत थुख बेया मेयन आज्ञा मानमीच़ थेखना। यथख़तरा ज़मीन शापित गीमीच़ थे, बेया च़ै खेनस ता अनाज बनाव्न्स ख़तरा वरा सख्त मेनथ करिय पियीय। उयां तू मरि गास्ख, बेया च़ौन जान ज़नस मन्ज़ मिल गासिय।” “आदमन पनिय ज़ानान्यून नाम अव्वा थावनोसे, अथुन मतलब थू “ज़ीव दिनावेल्य”, केज़्की सी सारिय बिरादरी निय आदिमाता पेये। बेया परमेश्वरन आदमस बेया आवास ख़तरा जानवर निय चमड़ी सिन पल्लो बनायता तिमन लग्यनोख।
पता परमेश्वरन ज़बून, “उयां जवन बेया अलग सुन ज्ञान ज़ानस संत मौन अससे इछुड़ बैन्य गीमूत थू, यथख़तरा उयां तिमन जीवन सिन कुलिस सुन फल खेना दिमोस ना इच्छुड ना पेये कि तिम खेन बेया तिम अमेशा ख़तरा ज़िन्द्य्य रेन। “यथख़तरा परमेश्वरन आदम बेया अव्वा बागस अत्ता गुठ करिन। बेया परमेश्वरन तथ बागस सिन दरवाज़स पान शक्तिशाली स्वर्गदूतन पेर्स पान लागिन ताकि कुं ते तथ जीवन सिन कुलिस सुन फल खेंथ इकेना।
उत्पति अद्याय 3 अत्ता अख बाईबल सिय क़ानी
खुले लाइसेंस (CC BY-SA 4.0) के अंतर्गत उपयोग करने, बदलने और साझा करने के लिए निःशुल्क।