5. ୫. ପାର୍‌ମାଣାମ୍‌ଦି କଡ଼ୋ

ଆବ୍ରାମ୍ ମାରି ସାରୀ କାଣାନ୍ ଦେଶେମ୍‌ଦୁ ଇଜି ପାଦି ପାଟେଙ୍ଗ୍‌ ୱେନ୍‌କା, ଇୟେଲ୍‌ବା ୱାରିଙ୍ଗ୍‌ କଡ଼କକ୍ରାର୍ ସିଲେଣ୍ଡା ମାର୍‌ହାର୍। ଆୟାୱାନ୍ଦିଙ୍ଗ୍‌ ଆବ୍ରାମ୍‌ଦି ଆଡ଼୍‌ସି ସାରି ୱାନିଙ୍ଗ୍‌ ୱେହ୍‌ତାତ୍, “ମାତର୍ ମାପ୍‌ରୁ ନାଙ୍ଗିଁ ଇୟେଲ୍‌ବା ଇୟାସାନ୍ଦି କଡ଼କକ୍ରାର୍ ଜନମ୍‌କିଦେଙ୍ଗ୍ ଶାକ୍ତି ସିଏନ୍ ମାରି ନାନୁ କଡ଼କକ୍ରାର୍ ଜନମ୍ କିଦେଙ୍ଗ୍ ଡକ୍‌ରି ଆତାନି, ସୁଡ଼୍‌ଆ, ନା ଗତି ରିପା ହାଜିରା ଇବେନୁ ମାନାତ୍‌। ଦାନିଙ୍ଗ୍‌ବା ପେଡ଼ିଆଆ ଏନେଟ୍‌ଗି ଆଦି ନା ୱାନ୍ଦିଙ୍ଗ୍‌ ଉଣ୍ଡ୍ରେ କଡ଼ ଜନମ୍ ସିପିତ୍।”

ମାରି: ଆବ୍ରାମ୍ ହାଜିରାଦିଙ୍ଗ୍ ପେଡ଼ି ଆତାନ୍‌। ହାଜିରାଦିଙ୍ଗ୍ ଅରେନ୍‌ କଡ଼ ଜନମ୍ ଆତାନ୍‌, ମାରି ଆବ୍ରାମ୍ ୱାନି ଦୋରୁ ଇସ୍‌ମାଏଲ ଇଟ୍‌ତାନ୍। ମାତର୍ ସାରି ହାଜିରାଦିଙ୍ଗ୍ କାକା ଆଦେଙ୍ଗ୍ ଆସ୍‌ତାତ୍‌। ଏସେଙ୍ଗ୍ ଇସ୍‌ମାଏଲ୍‌ଦିଙ୍ଗ୍‌ ପାଦାମୁଡ଼ୁ ପାଟେଙ୍ଗ୍‌ ଆତାମାହାତ୍, ମାପ୍‌ରୁ ମାରିଅର୍‌ସୁ ଆବ୍ରାମ୍‌ୱାଲେ ୱାର୍‌ଗିତାନ୍‌।

ମାପ୍‌ରୁ ୱେର୍‌ତାନ୍, “ନାନୁ ୱିଜୁଦିସାତୁଦି ମାପ୍‌ରୁ। ନାନୁ ନିୱାଲେ ଉଣ୍ଡ୍ରେ ନିୟମ୍ ତହ୍‌ନା।” ନାସ୍ତିୱାଲେ ଆବ୍ରାମ୍ ବୁମିଦୁ ଆର୍‌ଜି ମାଡ଼ିସ୍‌ତାନ୍। ମାପ୍‌ରୁ ଆବ୍ରାମ୍‌ଦିଙ୍ଗ୍ ଇକାବା ୱେର୍‌ତାନ୍, “ନିନୁ ନାଣ୍ଡୋ ଜାତିତି ବୁବା ଆନି। ନାନୁ ନିଙ୍ଗିଁ ମାରି ନି କୁଟୁମ୍‌ଦିଙ୍ଗ୍ ୱାରି ନିଜେଦି ଭୁମି ଆଦେଙ୍ଗ୍ କାନାନ୍ ଦେସେମ୍ ସିନା ମାରି ନାନୁ ୱିଜୁୱାଲେ ୱାରି ମାପ୍‌ରୁ ଆନା। ନିଙ୍ଗିଁ ନିଜେ ପରିବାର୍‌ଦି ୱିଜେରି ମେମାର୍ କଡ଼ଦି ତୋଲୁ କଇନାନ୍ (ସୁନ୍ନତ)।”

“ନି ଆଡ଼୍‌ସି ସାରୀ ଉଣ୍ଡ୍ରେ କଡ଼ ଜନମ୍ କିନାତ୍- ୱାଣ୍ଡ୍ରୁ ପାର୍‌ମାଣାମ୍‌ଦି ମାରିନ୍‌ ଆନାତ୍। ୱାନି ଦରୁ ଇସାକ୍ ଇଡ୍‌ଆ। ନାନୁ ୱାନିୱାଲେ ନା ନିୟମ୍‌ଦି ୱିଜୁୱାଲେ ମାଞ୍ଜିନାତ୍ ମାରି ୱାଣ୍ତ୍ରୁ ଅରେନ୍ ପେରି ଜାତି ଆନାନ୍। ନାନୁ ଇସ୍‌ମାଏଲ୍‌ଦିଙ୍ଗ୍ ବା ପେରି ଜାତି ତିଆର୍ କିନା, ମାତର୍‌ ନା ନିୟମ୍ ଇସାକ୍ ୱାଲେ ମାନ୍‌ଜିନାତ୍।” ଦାନିୱେନ୍‌କା ମାପ୍‌ରୁ ଆବ୍ରାମ୍‌ଦି ଦରୁ ବାଦ୍‌ଲେକିଜି ଆବ୍ରାହାମ୍ କିତାନ୍, ଏୟେ ଅର୍ଥ ଆଜିନାତ୍ “ୱିଜୁ ୱାରି ବୁବା”। ମାପ୍‌ରୁ ସାରିଦି ଦରୁ ବାଦ୍‌ଲେକିଜି ସାରା ସିତାନ୍, ଏୟେ ଅର୍ଥ ଆଜିନାତ୍ “ମଦଲ୍‌ତି ୟାୟା।”

ଆୟାଦିନ୍ ଆବ୍ରାହାମ୍ ନିଜେ ପରିବାର୍‌ତି ୱିଜୁ ମେମାର୍ କଡ଼ରି ତୋଲୁ କଇତାନ୍‌(ସୁନ୍ନତ)। ପାକାପାକି ଉଣ୍ଡ୍ରେ ପାଟେଙ୍ଗ୍ ୱେନ୍‌କା, ଏସ୍ତିୱାଲେ ଆବ୍ରାହାମ୍‌ଦି ୱାନ୍ଦା ପାଟେଙ୍ଗ୍‌ ଆତାମାର୍‌ହାତ୍ ମାରି ସାରା ତମ୍ବାଇ ପାଟେଙ୍ଗ୍‌ ଆତାମାର୍‌ହାତ୍, ନାସ୍ତିୱାଲେ ସାରା ଆବ୍ରାହାମଦିଙ୍ଗ୍‌ କଡ଼ ଜନମ୍ କିତାତ୍। ଏନେଟ୍‌ ମାପ୍‌ରୁ ୱେହ୍‌ତାମାହାନ୍ ୱାଣ୍ତ୍ରୁ ୱାନି ଦରୁ ଇସାକ୍ ଇଟ୍‌ତାନ୍।

ଏସ୍ତିୱାଲେ ଇସାକ୍ ମୁର୍‌ଲି ଆତାନ୍ ଆୟାୱାଲେ ମାପ୍‌ରୁ ଇକା ୱେହ୍‌ସି ଆବ୍ରାହାମ୍‌ଦି ବିସ୍‌ବାସ୍‌ଦିଙ୍ଗ୍‌ ପରିକା କିତାନ୍, “ନିଜେଦି ଲାଡ୍‌ଦି ମାରିନ୍ ଅଆ, ମାରି ନାୱାନ୍ଦିଙ୍ଗ୍ ବଲିଦାନ୍ ୱାଜା ସିହ୍ଆ।” ମାରିଅର୍‌ସୁ ଆବ୍ରାହାମ୍‌ ମାପ୍‌ରୁଦି ମାଟା ୱେର୍‌ହାନ୍ ମାରି ନିଜେଦି ମାରିନ୍‌ଦିଙ୍ଗ୍‌ ବଲିଦାନ୍ ୱାଜା କିଦେଙ୍ଗ୍ ତିଆର୍ କିତାନ୍।

ଏସ୍ତିୱାଲେ ଆବ୍ରାହାମ୍ ମାରି ଇସାକ୍ ବଲିଦାନ୍ କିନି ବାଡିଦୁ ସନ୍‌ଡ୍ରେଙ୍ଗ୍ ଆସ୍‌ତାର୍‌ ନାସ୍ତିୱେଲେ ଇସାକ୍ ୱେର୍‌ତାନ୍, ଏ ବୁବା, ମାଡାଗ୍‌ରୁ ବଲିଦାନ୍ କିଦେଙ୍ଗ୍‌ ୱେହ୍‌କୁ ତୋ ମାନେ, ମାତର୍ ବଲିଦାନ୍ ୱାନ୍ଦିଙ୍ଗ୍‌ ମେଣ୍ଢା ଏମେଦିଲୁ?” ଆବ୍ରାହାମ୍ ଉତର୍ ସିତାନ୍, “ଏ ନା ମାରିନ୍‌, ମାପ୍‌ରୁ ବଲିଦାନ୍ କିଦେଙ୍ଗ୍ ମେଣ୍ଢା ସିବିତାନାନ୍‌।”

ଏସ୍ତିୱାଲେ ୱାଣ୍ତ୍ରୁ ବଲିଦାନ୍ ସିନି ବାଡିଦୁ ଇତାନ୍ ଦାନିୱେନ୍‌କା ଆବ୍ରାହାମ୍ ଇସାକ୍‌ଦିଙ୍ଗ୍ ତହ୍‌ସି ବେଦି ମୁସ୍‌କୁ ତେର୍‌ପ୍‌ତାନ୍। ୱାଣ୍ତ୍ରୁ ୱାନି କଡ଼ଦିଙ୍ଗ୍ କାତ୍‌ନି ମୁସ୍‌କୁ ମାର୍‌ହାର୍‌, ମାରି ମାପ୍‌ରୁ ୱେହ୍‌ତାନ୍, “ମାନ୍‌ଆ! କଡ଼ଦିଙ୍ଗ୍ ନାସ୍ଟୁ ଆଦେଙ୍ଗ୍ ସିମା! ଇୟେଲ୍ ନାନୁ ନେସ୍‌ତା ଜେ ନିନୁ ନାଙ୍ଗିଁ ମାନାଜିନି ମାତର୍ ନିନୁ ନାୱାନ୍ଦିଙ୍ଗ୍‌ବା ଲାଡ୍‌ଦି ମାରିନ୍‌ଦିଙ୍ଗ୍ ଜିପିସ୍‌ସି ଇଡ଼୍‌ଇତି।”

ଆୟା ଡାଗ୍‌ରୁନେ ଆବ୍ରାହାମ୍ ଉଣ୍ତ୍ରେ ମେଣ୍ତାଦିଙ୍ଗ୍ ସୁଡ଼୍‌ତାନ୍‌ ଏମେକାଗି ବୁଟାଦୁ ଡ଼ୁଗିତା ମାର୍‌ହାତ୍। ଇସାକ୍‌ଦି ବାଦ୍‌ଲୁ ବଲିଦାନ୍ କିନିୱାନ୍ଦିଙ୍ଗ୍ ମାପ୍‌ରୁଦୁ ମେଣ୍ଢା ତିଆର୍ କିତା ମାର୍‌ହାନ୍। ଆବ୍ରାହାମ୍ ସାର୍‌ଦା ମେଣ୍ଢାଦିଙ୍ଗ୍‌ ବଲିଦାନ୍ ସିତାନ୍।

ନାସ୍ତିୱାଲେ ମାପ୍‌ରୁ ଆବ୍ରାହାମ୍‌ଦି ୱେର୍‌ତାନ୍, “ମାତର୍ ନିନୁ ନାୱାନ୍ଦିଙ୍ଗ୍‌ ୱିଜୁ ଇନିକା ମାନ୍‌ସୁକିତିମାହି, ଏନେଟ୍‌ଗି ନି ଲାଡ୍‌ଦି କଡ଼ଦିଙ୍ଗ୍‌ବା, ଆୟାୱାନ୍ଦିଙ୍ଗ୍‌ ନାନୁ ନିଙ୍ଗିଁ ଆର୍ଶିବାଦ୍ କିଦେଙ୍ଗ୍ ପାର୍‌ମାଣାମ୍‌ କିଜିନା। ନି କୁଟୁମ୍ ବାଦଡ଼୍‌ତି ସୁକ୍‌ୱେଙ୍ଗାୱାଜା ନାଣ୍ଡୋ ଆନାର୍‌। ମାତର୍ ନିନୁ ନା ଆଦେସ୍‌ ମାନାତି ଆୟାୱାନ୍ଦିଙ୍ଗ୍ ନାନୁ ନି ପରିବାରଦି ବାଣାନ୍ ଦୁନିଆଦି ୱିଜୁ ଜାତିଦିଙ୍ଗ୍ ଆର୍ଶିବାଦ୍ କିନା।”