2. पापना जगम जानू

देवये बनायेला चागलो बगीचाम आदम अन होनी बाई यो बह्योब घना खुश था। यो बह्योब नग्न था, पण हिवन सुख वाट्यु कोणी शेकी तुध जगम पाप कोणी थू। यो बह्योब रोज बगीचाम देवना बरोबर फिरू कन्या अन देवकेल बोलता था।

पण यो बागम एक धत साप थो, यो बाई कल बोल्मो, “तुमसु आ बगीचाना कोण तापण झाड़ना फल खावानु कोणी आम देवये तुमन बोलयु आवात खरी छ सु?”

बाईये जबाब दिदो, “बगीचाम कोणतोपण झाडनु फल खावानु हामन मोकलू छ पण चागला खराबना समजानु करीन देनेवालु फल खावानु कोणी बोल्लु, पण तुम्ह खादु फल तध तुम बारी जाशुन अन मरशुन।”

सापये बाईन बोल्यु, “आ खोटू छा तुम खरीच मरनेवाला कोणी आ फल खाया पर तमन हिना वाणी चागला खराबनी माहीत दुशेन।”

बाईये देख्यु क ये फल खावान चागलु अन दीखान देखनी लायक छ दीवन समजदार हुनु थू।” फेरी हिये थोडा फल लिदा अने खादा, फेरी हिये हिना वाघरीन खावान दिदु, ये हिना कन्ह थो, अन हिये बी यो खादु।

एक बिकिनु, दिना डोला खुली गया अन यो नग्न छ, यों हिवन समज्यु। फेरी हिवये झाड़ना पाण गुताईन आपना लापावानावास्तर कपडा बनाई डाल्या।

फेरी आदम अन हीनी बाई दिवये देवबा बगीचाम आवाज आयक्यो। यो बह्योव देकंत्ती लपी गया, देव आमन बोल्यो, “तुक्याहा छ?” आदाम ये दिन बोल्यु, “बगीचाम चालानो तारो आवाज आयक्यो, अन म घबरायो, शेकी म नग्न छू। हिनापायती म लपी गयो।”

महे कोणी बोलेलू फल किहे खादु सु? आदामये दिन बोलयु, “आ बाई मन दीदी, अणे दीणे आ फल मण दिदु।” तध देव बाईकेड बोल्यो, “तो आ सु कर्य?” बाईये हिना बदली बोल्यु, “सापने मन बोलयु।”

देव सापकेड बोल्यो, “तुन तो सराप दिराढ़योच, तू आपना पेटती चालीस अण माती खाईस अन बाई हिनाम गलत वात स्थापन करोस अन हिना बाईना सुतमबी म गलत स्थापन करोस। बाईना लड़का तारा मस्तक फोड़शेल अन दिना राच फोटशेल।”

फेरी देव बाईकेड बोल्यो, “त मोठा कष्टती मन खुश करीस आम म करोस। तरीपण तारा काम, तारा वाघरी केड रह्शेन, अन्यो तारा पर हुकुम चलावशेन।”

देव आदमीन बोलयो, “त तारा बाईनु आयक्य अन मारी वा आय को कोणी दिना पायती तुनभी भोगनु लागसेन हाकया तुन घणा कष्ट करीनच खानु मिलशे तथ मरीस, अन तारु आग माटीय मिलशेन। आदमये दिना बाईन हवा आ नाम दिदु हिनो अर्थ छ “जनम दिन शेकी हिनापायली सबन आदमी जनमान आवशेन। फेरी देवये आदाम अन हवा दिबन आम बोल्यु।

फेरी देव बोल्यो, “ह्क्था आदमी जनावर आपणावाणी हुयी गया, हिवन चागला ख़राबनी समजदारी हुयी हिवना जीवन झाड़ना फुल खावानु सबनकाल जग देवानु।” दिनापायती तुन देवये आदाम अन हवा दीवन चागला बगीचाम घाल्यु। देवये हिवना बगीचामा आंदर ताकतवर देवना देखनेवाला राखण करणवाला मडायो, शेक यों झाड़ना फल खादा कोणी पायजे।