29. ୨୯. ଦୟା ହିଲ୍ୱି ଦାସ୍ନି କାତା
ଦିନେକ୍ ପିତର ଯୀଶୁଙ୍ଗ୍ ୱେନ୍ବାତାନ୍, “ଗୁରୁ ଏଚେପାଦ୍ନା ନା ଟଣ୍ଡେନ୍ ନା ବିରଦ୍ତାକେ ପାପ୍ କିନାନ୍ ଆନେଙ୍ଗ୍ କେତେ ହଟ୍ ହେୱାନିଙ୍ଗ୍ କେମା ହିନାଙ୍ଗ୍? ଇନାକା ସାତ୍ ହଟ୍ ପାତେକ୍?” ଯୀଶୁ ୱେଚ୍ଚାନ୍, “ସାତ୍ ହଟ୍ ଆକାୟ୍ ସତୁରି ଗୁଣ୍ ପାତେକ୍!” ଇଦାଙ୍ଗ୍ କାଜିଙ୍ଗ୍ ଯୀଶୁ ୱେଚ୍ନି ଅର୍ତ ଇଦାଙ୍ଗ୍ ମାଚାତ୍ ଯେ ଆସେଙ୍ଗ୍ ୱିଜୁଦିନ୍ କେମା କିନି ଦର୍କାର୍। ତାପାଚେ ଯୀଶୁ ଇ କାତା ୱେଚ୍ଚାନ୍।
ଯୀଶୁ ୱେଚ୍ଚାନ୍, “ଈଶ୍ୱର ସାସନ୍କିନି ରାଜି ଇଲେକେ, ରାଜା ଲେକେ ଇନେର୍ ତା ଦାସ୍ ହୁଦାଙ୍ଗ୍ କୁଚ୍ଚି ହିସାବ୍ ପୁରା କିଦେଙ୍ଗ୍ ଇଚା କିତିସ୍। ତା ଦାସ୍ ମାନାୟାର୍ ବିତ୍ରେତାଙ୍ଗ୍ ରକାନ୍ ୨,୦୦,୦୦୦ ବାର୍ହୁନି ରୁଣ୍ ଉଦାର୍ କିଜି ମାଚାନ୍।”
“ଇନେସ୍କି ହେ ଦାସ୍ ରୁଣ୍ ହୁଜାଆଦେଙ୍ଗ୍ ଆଡ୍ୱାତାନ୍, ଲାଗିଙ୍ଗ୍ ରାଜା ୱେଚ୍ଚାନ୍, ଇ ମାନାୟ୍ ଆରେ ତା ପରିବାର୍ତିଙ୍ଗ୍ ଦାସ୍ ବାବ୍ରେ ପସି ରୁଣ୍ ହୁଜାଆଦେଙ୍ଗ୍ ହିୟାଟ୍।”
ହେ ଦାସ୍ ରାଜା କାଲ୍କୁ ତାରେନ୍ ଗୁର୍ଜି ୱେଚ୍ଚାନ୍, “ଦୟାକିଜି ନା ବିଷୟରେ ସାହାସ୍ ଆହା, ଆରେ ଆନେଙ୍ଗ୍ ନିବେ ରୁଣ୍ଆତି ୱିଜୁ ରୁଣ୍ ହୁଜା ଆଦ୍ନାଙ୍ଗ୍। ରାଜା ହେ ଦାସଙ୍ଗ୍ ଦୟା କିତାନ୍, ଲାଗିଙ୍ଗ୍ ହେୱାନ୍ ତା ୱିଜୁ ରୁଣ୍ତିଙ୍ଗ୍ ପିସ୍ତିହିତାନ୍।”
“ମାତର୍ ହେ ଦାସ୍ ଏଚେପାଦ୍ନା ରାଜା ଲାଗାୟ୍ ହାଚାନ୍, ହେପାଦ୍ନା ହେୱାନ୍ ଆରେ ରକାନ୍ ତା ହାଙ୍ଗ୍ଦାଙ୍ଗ୍ ମାନି ଦାସ୍ତିଙ୍ଗ୍ ଗିଟା ଆତାନ୍ ଇନେର୍କି ହେୱାନିଙ୍ଗ୍ ଚାରି ମାସ୍ତିକିଙ୍ଗ୍ ରୁଣ୍ ହୁଜାଆନିକିଙ୍ଗ୍ ମାଚିକ୍। ହେ ଦାସ୍ ତା ହେ ଗାଜା ଦାସ୍ତିଙ୍ଗ୍ ହାକ୍ତ ଆସ୍ତାନ୍ ଆରେ ୱେଚ୍ଚାନ୍, ‘ନାବେତାଙ୍ଗ୍ ଉଦାର୍ ଅତି ରୁଣ୍ ହିଦା!’”
ହାଙ୍ଗ୍ଦି ଦାସ୍ ମାନାୟାର୍ ହେ ଗାଜା ଦାସ୍ନି କାଲ୍କୁ ତାରେନ୍ ଗୁର୍ଜି ୱେଚ୍ଚାନ୍, “ଦୟାକିଜି ନା କାଜିଙ୍ଗ୍ ସାହାସ୍ ଇଟା, ଆରେ ଆନେଙ୍ଗ୍ ଉଦାର୍ ଏନ୍ତିତି ୱିଜୁ ରୁଣ୍ ମିଙ୍ଗେଙ୍ଗ୍ ଲେଉଟାୟ୍ କିଦ୍ନାଙ୍ଗା। ମାତର୍ ହେୱାନ୍ ଦୟା କିନି ବାଦୁଲ୍ ହେୱାନିଙ୍ଗ୍ ରୁଣ୍ ହୁଜାଆନି ପାତେକ୍ ହେୱାନିଙ୍ଗ୍ ଜଇଲ୍ ଇଞ୍ଜ ବନ୍ଦି କିତାନ୍।”
“ଇମ୍ଣି ଦାସ୍ ମାନାୟାର୍ ଇ ଗଟ୍ନା ହୁଡ଼୍ଜି ମାଚାର୍, ହେୱାର୍ ଆଦିକ୍ ଚାନିଆ ଆତାର୍। ହେୱାର୍ ରାଜା ଲାଗାୟ୍ ହାଚାର୍ ଆରେ ୱିଜୁ କାତା ୱେଚ୍ଚାର୍।”
ରାଜା ହେ ଦାସ୍ତିଙ୍ଗ୍ କୁକ୍ଚି ୱେଚ୍ଚାନ୍, “ଏନେଙ୍ଗ୍ କରାପ୍ ଦାସ୍! ‘ଏନେଙ୍ଗ୍ ନାଙ୍ଗେଙ୍ଗ୍ କେମା ବିକ୍ୟା ଏନ୍ତିନି କାଜିଙ୍ଗ୍ ଆନେଙ୍ଗ୍ ନି ୱିଜୁ ରୁଣ୍ ପିସ୍ତାତାଙ୍ଗ୍! ଏନେଙ୍ଗ୍ ପା ଟିକ୍ ଇଲେକେ ନେ କିନି ଦର୍କାର୍।’ ରାଜା ରିସା ଆଜି ହାଲ୍ଜି ମାଚାନ୍ ଯେ ହେ କରାପ୍ ଦାସ୍ ୱିଜୁ ରୁଣ୍ ହୁଜା ଆନି ପାତେକ୍ ଜଇଲ୍ ଇଞ୍ଜ ବନ୍ଦି କିତାର୍।”
ତାପାଚେ ଯୀଶୁ ୱେଚ୍ଚାନ୍, “ଇମ୍ଣାକାର୍ ଜାର୍ ଟଣ୍ଡାରିଙ୍ଗ୍ କେମା କିଉର୍ ନା ସରଗ୍ନି ଆବା ପା ହେୱାରିଙ୍ଗ୍ କେମା କିଉନ୍।”
ବାଇବଲ୍ନି ର କାତା: ମାଥିଉ ୧୮: ୨୧- ୩୫
Free to use, adapt, and share under an open license (CC BY-SA 4.0).