2. ୦୨. ପାପ୍ ଅତେ ଦିଶୁମ୍ ରେ ବୋଲୋଜାନା
ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ଇନ୍କିନାଃ ଲାଗିନ୍ ମିୟାଃ ସୁନ୍ଦାର୍ ବାଗିଚା ବାଇଲେଦାଏ ଏଣ୍ଡେରେ ଆଦାମ୍ ହାର୍ ଆଜାଃ କୁଡ଼ି ବେଶେ ରାଶିକା ରେ ଜୀଦାନ୍ ବିତାଅ ତାଇ କେନାକିନ୍। ଇନ୍କିନ୍ ଲିଜାଃ କାକିନ୍ ତୂସୀଙ୍ଗ୍ ଏନ୍ ତାଇକେନାକିନ୍, ଏଣ୍ଡେ ହ ଇନ୍କିନ୍ ଗିୟୁଃ ଚିନାଃ ତାନାଃ କାକିନ୍ ସାରିତାଇନା। ଚିୟାଚି ଅତେ ଦିଶୁମ୍ ରେ ପାପ୍ କାତାଇକେନା। ଇନ୍କିନ୍ ବାଗିଚା ରେ ପ୍ରାୟ କିନ୍ ହୋନୋର୍ ବାଡ଼ା ତାଇକେନାକିନ୍ ହାର୍ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ଲୋଃ ବାଖାଣ୍ ତାଇକେନାକିନ୍।
ମେନ୍ଦୋ, ଏନ୍ ବାଗିଚା ରେ ମିୟାଃ ଚାତୁର୍ ବିଙ୍ଗ୍ ତାଇକେନାଏ। ଇନିଃ ଏନ୍ କୁଡ଼ି କେ କୁଲିକିଜାଏ, “ଚିନାଃ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ଆବେନ୍ କେ ସାର୍ତିଗି ମାନାକାଃ ବେନାଏ ଚି ବାଗିଚା ରାଃ ଜେତାନ୍ ଦାରୁ ରାଃ ଜୋଅ କେ ଆଲବେନ୍ ଜୋମେୟା?”
ଏନ୍ କୁଡ଼ି ଉତ୍ତାର୍ ଏମାଇଯାଏ,” ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ଆଲିଙ୍ଗ୍ କେ କାଜିକାଦାଏ ଚି ଆଲିଙ୍ଗ୍ ବୁଗିନ୍ ହାର୍ ଏତ୍କାନ୍ ରାଃ ସେଣା ଏହେମ୍ ଦାରୁ ରାଃ ଯୋଅ କେ ବାଗେ କେତେ ଯାହାନ୍ ଦାରୁ ରାଃ ଯୋଅ କେ ଜୋମ୍ ଧାଡ଼ିୟାଲିଙ୍ଗ୍। ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ଆଲିଙ୍ଗ୍ କେ କାଜିକାଃଲେୟାଏ, ଚି ଆଗାର୍ ଆବେନ୍ ଏନ୍ ଯୋଅ କେ ଜୋମେୟାବେନ୍ ୟାଦ ଜୁଟୀଃ ୟାବେନ୍, ଏଣ୍ଡେ ଇମ୍ତାଙ୍ଗ୍ ଗି ଆବେନ୍ ଗୋଜୋ ଗାବେନ୍।“
ଏନ୍ ବିଙ୍ଗ୍ କୁଡ଼ିକେ କାଜିରୁଆଡ଼୍ କିଜାଏ, “ନେୟା ସାର୍ତି ନାହାଲା! ଆବେନ୍ କାବେନ୍ ଗୋଜୋଗା। ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ସାରିୟାଏ ଚି ଚିଲ୍କା ଆବେନ୍ ଏନ୍ ଯୋଅ କେ ଜୋମେ ୟାବେନ୍, ଆବେନ୍ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ଲେକା ବାଇ କେନୋଗାବେନ୍ ହାର୍ ଇନିଃଜା ଲେକା ବୁଗିନ୍ ହାର୍ ଏତ୍କାନ୍ କେ ସାରିଧାଡ଼ିୟାବେନ୍।“
କୁଡ଼ି ନେଲ୍ କେଦାଏ ଚି ଏନ୍ ଯୋଅ କେ ନେନେଲ୍ ରେ ସୁନ୍ଦାର୍ ତାଇକେନା ହାର୍ ଜୋମ୍ ଲେରେ ହେଡ଼େମ୍ ଆଦା ଲେକା ତାଇକେନା। ଇନିଜୋଗି ସେଣାନ୍ ବାଇଏନ୍ ସାନାଙ୍ଗ୍ ତାଇକେନାଏ, ଏନାଲାଗିନ୍ତେ ଇନିଃ ଯୋଅ କେ ଗୋଃ କେଦାଏ ହାର୍ ଜୋମ୍ କେଦାଏ। ଏନାତାୟୋମ୍ତେ ଇନିଃ ଆଜାଃ କୋଡ଼ା ତେକେ ଏମାଇଜାଏ ଅକଏଚି ଆଜାଃ ଲୋଃ ତାଇକେନାଏ ହାର୍ ଇନିଜୋଗୀ ଜୋମ୍ ତାଦାଏ।
ଇମ୍ତାଗି, ଇନ୍କିନାଃ ମେଏଃ ଖୋଲାଅ ଜାନା, ହାର୍ ଇନ୍କିନ୍ ଆଟ୍କାର୍ କେଦାକିନ୍ ଚି ଆକିନ୍ ଯାହାନାଃ କାକିନ୍ ତୂସୀଙ୍ଗ୍ କାନା। ଇନ୍କିନ୍ ସାକାମ୍ କୋକେ ରୋଅ କେତେ ଆକିନାଃ ହୋଡ଼ମୋ କେ ହାରୁବ୍ ନାଙ୍ଗ୍ ସାନାଙ୍ଗ୍ ତାଇକେନାକିନ୍।
ଏନା ତାୟୋମ୍ତେ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ବାଗିଚା ଥାଲାତେ ହିଜୁଃ ରାଃ ଆୱାଜ୍ କେ କୋଡ଼ା ହାର୍ ଆଜାଃ କୁଡ଼ି ଆୟୁମ୍ କେଦାକିନ୍। ହାର୍ ବାରାନ୍କିନ୍ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ତେ ଉକୁ ଜାନାକିନ୍। ଏନ୍ତେ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ କୋଡ଼ା କେ କେଡ଼ା କିଜାଏ, “ଆମ୍ ଅକତାଃ ରେ ମେନାମା?” ଆଦାମ୍ କାଜିକିଜାଏ, “ଇଙ୍ଗ୍ ଆମ୍ କେ ବାଗିଚା ରେ ହୋନୋର୍ ତାନ୍ ଆୟୁମ୍ କେଦାଇଙ୍ଗ୍, ହାର୍ ଇଙ୍ଗ୍ ବୋରୋ ଜାନିଙ୍ଗ୍, ଚିୟାଃଚି ଇଙ୍ଗ୍ ଯାହାନାଃ କାଇଙ୍ଗ୍ ତୂସୀଙ୍ଗ୍ ଲେନା। ଏନାଲାଗିନ୍ତେ ଇଙ୍ଗ୍ ଉକୁ ଜାନିଙ୍ଗ୍।“
ଆଡୋଃଗି ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ କୁଲିକିଜାଏ, “ଆମ୍ କେ ଅକଏ ଉଦୁବ୍ କେଃମେୟାଏ ଚି ଆମ୍ ଯାହାନାଃ କାମ୍ ତୂସୀଙ୍ଗ୍ କାନା? ଚିନାଃ ଆମ୍ ଏନ୍ ଯୋଅ କେ ଜୋମ୍ ତାଦାମ୍ ଅକନାଃ କେଚି ଇଙ୍ଗ୍ ଆମ୍ କେ ଜୋମ୍ ଲାଗିନ୍ ମାନା ଲେଦିଙ୍ଗ୍?” କୋଡ଼ା କାଜିରୁଆଡ଼ କିଜାଏ, “ଆମ୍ ଇଙ୍ଗ୍ କେ ଅକନ୍ କୁଡ଼ି କେ ଏମାକାଦିଙ୍ଗ୍ଆମ୍ ଇନିଃଗି ଇଙ୍ଗ୍ କେ ଯୋଅ ଏମାଦିଙ୍ଗ୍ଆଏ।’’ ଏନ୍ତେ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ କୁଡ଼ି କେ କୁଲିକିଜାଏ, “ଆମ୍ ନେୟା ଚିନାଃ ଚିକା କେଦାମ୍?” ଏନ୍ କୁଡ଼ି କାଜିକେଦାଏ, “ବିଙ୍ଗ୍ ଇଙ୍ଗ୍ କେ ଲୋଗୋ ତାଦିଙ୍ଗ୍ଆଏ।
ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ବିଙ୍ଗ୍ କେ କାଜିକିଜାଏ, “ଆମ୍ ସାର୍ପାଅ ଜାନାମ୍! ଆମ୍ ଆମାଃ ଲାହେଃ ରାଃ ପେଡ଼େଏ ତେ ସେନେୟାମ୍ ହାର୍ ହାସା ଜାଲେୟାମ୍। ଆମ୍ ହାର୍ ନେ କୁଡ଼ି ଲୋଃ କାବେନ୍ ବାପାଇୟୋଃୱା, ହାର୍ ଆମାଃ ହୋନ୍ଗାଣାକୋ ହାର୍ ଆଜାଃ ହୋନ୍ଗାଣାକୋ ଥାଲା ରେ କାକୋ ବାପାଇୟୋଃୱା। ନେ କୁଡ଼ି ରାଃ କିଲିରେନ୍ କୋ ଆମାଃ ବୋଅ କେ ସେରେଦ୍ ୟାକୋ, ହାର୍ ଆମ୍ ଆଜାଃ କାଟା ରାଃ ଏଡ଼ି କେ ସୋଦାୟାମ୍।“
ଏନାତାୟୋମ୍ତେ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ କୁଡ଼ି କେ କାଜିକିଜାଏ, “ଇଙ୍ଗ୍ ଆମାଃ ବୁଗିୟୋଃ ଦୁକୁ ଥିମ୍ବାଗି ହାସୁ ତେ ଫେରେଃ ତାଃଇଙ୍ଗ୍। ଆମ୍ ଆମାଃ କୋଡ଼ା ନାଙ୍ଗ୍ ହାୟାଅଃୱାମ୍, ହାର୍ ଇନିଃ ଆମାଃ ଚେତାନ୍ ରେ ଆଧିକାର୍ ମାଣ୍ଡାଅ ୟାଏ।“
ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ କଡ଼ା କେ କାଜିକିଜାଏ, “ଆମ୍ ଆମାଃ କୁଡ଼ି ରାଃ ବାକାଣ କେ ଆୟୁମ୍ କାଦାମ୍ ହାର୍ ଇଙ୍ଗ୍ଆଃ ଆନାଚୁ କେ କାମ୍ ମାନାତିଙ୍ଗ୍ ଜାନା। ଏନାମେନ୍ତେ ଅତେ ସାର୍ପାଅ ଜାନା, ହାର୍ ଆମ୍ କେ ଯୋଜୋମାଃ ଅମୋନ୍ ଲାଗିନ୍ତେ ଥିମ୍ବାଗି କେଟେଃ କାମି ରିକା ହୋବାଅଃୱା। ନାଆ ଆମ୍ ଗୋଜୋଗାମ୍, ହାର୍ ଆମାଃ ହୋଡ଼ମୋ ହାସା ରେ ମେଶା କେନୋଗା।‘’ ଏନ୍ କଡ଼ା ଆଜାଃ କୁଡ଼ି ରାଃ ନୁତୁମ୍ ହାୱା ମାଣ୍ଡାଅ କେଦାଏ, ଏନାରାଃ ମାନେ ତାନାଃ “ଜୀଦାନ୍ ଏହେମ୍ ନିଃ,” ଚିୟାଃଚି ଇନିଃ ସୋବେନ୍ ହୋଡ଼ୋକୋୱା ଏଙ୍ଗା ବାୟୋଗାଏ। ଏନ୍ତେ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ଆଦାମ୍ ହାର୍ ହାୱା କିନକେ ପାଶୁ ରାଃ ଚାମ୍ଡ଼ା ତେ ତୂସୀଙ୍ଗ୍ କେଃକିନାଏ।
ଏନ୍ତେ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ କାଜିକେଦାଏ, “ନାଆ ବୁଗିନ୍ ହାର୍ ଏତ୍କାନ୍ କେ ସାରିଜାନ୍ତେ ହୋଡ଼ ଆବୁୱାଃ ଲେକା ହୋବାଜାନାଏ, ଏନାମେନ୍ତେ ଇନ୍କିନ୍ କେ ଏନ୍ ଜୀଦାନ୍ ଦାରୁ ରାଃ ଯୋଅ କେ ଜୋମ୍ କାଏମେ ଚାହି ଚି ଇନ୍କିନ୍ ସାଦାଏ ହୁଲାଙ୍ଗ୍ ଲାଗିନ୍ ଜୀହିଦ୍ ତାଇନାକିନ୍।‘’ ଏନାଲାଗିନ୍ତେ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ଆଦାମ୍ ହାର୍ ହାୱା କିନକେ ଏନ୍ ବାଗିଚା ତେ ଅଡୋଙ୍ଗ୍ ତାଃକିନାଏ। ଏନ୍ତେ ଜେତାଏ କେହଗି ଏନ୍ ଜୀଦାନ୍ ଏହେମ୍ ଦାରୁ ରାଃ ଯୋଅ କେ ଜୋମ୍ କାକୋ ଧାଡ଼ିକା ମେନ୍ତେ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ପେଡ଼େଜାନ୍ ସିର୍ମାଦାସୀ କୋକେ ଏନ୍ ବାଗିଚା ରାଃ ବୋଲୋ ଦୁଆର୍ ତାଃ ହୋରୋ ଲାଗିନ୍ ମାଣ୍ଡାଅ ତାଃକୋୱାଏ।
ବାଇବାଲ୍ ରାଃ ମିୟାଃ କାହାନୀ: ଶିର୍ଜାଅ ପୁଥି-୩
Free to use, adapt, and share under an open license (CC BY-SA 4.0).