32. ୩୨. ୟୀଶୁ ମିୟାଃ ବୋଙ୍ଗାଆତ୍ମାରେ ଏସେର୍ କାନ୍ ହୋଡ଼୍ ହାର୍ ମିୟାଃ ବିମାର୍ କୁଡ଼ିକେ ବେଶ୍ କିଜାଏ

ୟୀଶୁ ହାର୍ ଆଜାଃଚେଲାକୋ ଆକୋୱାଃ ଡୋଙ୍ଗାରେ ଏନ୍ ଜାଗାରେ ସେନ୍ ଜାନାକୋ ଅକତାଃରେ ଗିରାସିନି ହୋଡ଼ୋକୋ ତାଇନ୍ ତିନାକୋ। ଇନ୍‍କୁ ଏନ୍ ଜାଗାରେ ସେଟେର୍ କେତେ ଡୋଙ୍ଗାତେ ଆଡଗୁ ଜାନାକୋ।

ଏନ୍ତାଃରେ ମିୟାଃ ହୋଡ଼୍ ତାଇକେନାଏ ଅକନ୍ନିଜାଃରେ ବୋଙ୍ଗାଆତ୍ମା ଆସେର୍ କାନ୍ ହୋଡ଼୍ ତାଇକେନାଏ।

ଏନ୍ ହୋଡ଼୍ ଇମିନ୍ ପେଡ଼େଜାନ୍ ତାଇକେନାଏ ଚି ଜେତାଏ ୟଗି ଆଏଃକେ ସାମ୍ ଳାଅ କାକୋ ଧାଡ଼ି ତାଇନା। ଚିମିନ୍ ବେର୍ ହୋଡ଼ୋକୋ ଇନିଜାଃ ତିଇକେ ହାର୍ କାଟାକେ ସିକ୍ରିରେ ୟଗି ଥଲ୍ ଲିଜାକୋ, ମେନ୍ଦୋ ଇନିଃ ଏନାକୋକେ ଟୋଟାଃ କେ ତାଇନାଏ।

ଏନ୍ ହୋଡ଼୍ ଏନ୍ ଜାଗାକୋରାଃ କାବାର୍ କୋରେ ତାଇନ୍ ତାଇନାଏ। ନେନ୍ ହୋଡ଼୍ ସୋବେନ୍ ଶିଙ୍ଗୀ-ସାଟୁବ୍ ହାର୍ ସୋବେନ୍ ନିଦାରେ କିର୍ଲାଅ ତାଇନାଏ। ଇନିଃ ଲିଜାଃକାଏ ତୁସିଙ୍ଗେନ୍ ତିନା ହାର୍ ଘାରି-ଘାରି ଆପାନ୍ କେ ଦିରିକୋରେ ଘାଅନ୍ ତାଇନାଏ।

ଏନ୍ ହୋଡ଼୍ ନେର୍ କେତେ ୟୀଶୁ ରାଃ ନାଡ଼େଏ ହିଜୁଃ ଲେନାଏ ହାର୍ ଇନିଜାଃ ସାମ୍ନାଙ୍ଗ୍ ରେ ଇକ୍ ଡୁମ୍ କେଦାଏ। ଏନ୍ତେ ୟୀଶୁ ଏନ୍ ହୋଡ଼୍ ରାଃ ଭିତାର୍ ରେନ୍ ବୋଙ୍ଗାଆତ୍ମ ଲୋଃ ବାଖାଣ୍ କେଦାଏ ହାର୍ କାଜିକେଦାଏ, “ ନେନ୍ ହୋଡ଼୍ ତେ ବାହାରି ଅଡୋଙ୍ଗ୍ କେନୋଃ ମେ!”

ଏନ୍ ବୋଙ୍ଗାଆତ୍ମା ଯୋର୍ତେ କିର୍ଲାଅ କେଦାଏ, “ହେ ୟୀଶୁ,ମାରାଙ୍ଗ୍ ଉଥାର୍ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ରାଃ ହୋନ୍,ଆମ୍ କେ ଇଙ୍ଗ୍ଆଃ ଲୋଃ ଚିକାନ୍ କାମି?ଦାୟାତେ ଇଙ୍ଗ୍ କେ ଆଲୋମ୍ ହାସୁ ଏମିଙ୍ଗ୍ୟାଃ!”ଏନ୍ତେ ୟୀଶୁ ଏନ୍ ବୋଙ୍ଗାଆତ୍ମା କେ କୁଲିକିଜାଏ, “ଆମାଃ ନୁତୁମ୍ ଚିନାଃ ତାନାଃ?” ଇନିଃ କାଜିକେଦାଏ, “ଇଙ୍ଗ୍ଆଃ ନୁତୁମ୍ ଶିଫାଇକୋ ତାନାଃ, ଚିୟାଃଚି ଆଲେ ଥିମ୍ବା ଗିୟାଲେ।” (ରୋମ୍ ରାଇଜ୍ ରେନ୍ ଶିଫାଇକୋୱାଃ ମିୟାଃ ଭିଡ଼୍ କେ “ସେନା” କାଜିୟାକୋ)

ଏନ୍ ବୋଙ୍ଗାଆତ୍ମାକୋ ୟୀଶୁ କେ ଆର୍ଜିକେଦାକୋ, “ ଦାୟାତେ ଆଲେକେ ନେ ଜାଗାତେ ବାହାରି ଆଲୋମ୍ କୁଲ୍ ଲେୟା!”ଏନ୍ ନାଡ଼େଏ ବୁରୁରେ ସୁକୁରୀ କୋଆଃ ମିୟାଃ ଭିଡ଼୍ ଆତିଙ୍ଗ୍ ତିନାକୋ। ଏନାଲାଗିନ୍ ଏନ୍ ବୋଙ୍ଗାଆତ୍ମାକୋ ୟୀଶୁକେ ବିନ୍ତି କିଜାକୋ, “ଦାୟା ରିକାକେତେ ଆଲେକେ ଏନ୍ ସୁକ୍ରି କୋଆଃରେ କୁଲ୍ ତାଲେମେ!” ୟୀଶୁ କାଜିକେଦାଏ, “ଠିକ୍ ମେନାଃ, ଇନ୍‍କୁୱାଃରେ ସେନୋଃପେ!”

ଏନ୍ତେ ଏନ୍ ବୋଙ୍ଗାଆତ୍ମାକୋ ଏନ୍ ହୋଡ଼୍ ରାଃ ତେ ଅଡୋଙ୍ଗ୍ କେତେ ଏନ୍ ସୁକ୍ରିକୋୱାଃ ରେ ସୋବେନ୍ ବୋଲୋଜାନାକୋ। ଏନ୍ ସୁକ୍ରିକୋ ନିର୍ କେତେ ମିୟାଃ ଉଚ୍ଚା ଜାଗାତେ ଦୋନ୍ କେଦାକୋ ହାର୍ ଗୋଏଃ ଜାନାକୋ। ଏନ୍ ଭିଡ୍ରେ ରେ ଲାଗ୍ ଭାଗ୍ ୨୦୦୦ ସୁକ୍ରିକୋ ତାଇକେନାକୋ।

ଏନ୍ତାଃରେ ଏନ୍ ସୁକ୍ରିକୋକେ ଜାତାନ୍ ଇଦି ହୋଡ଼ୋକୋ ତାଇକେନାକୋ। ଅକନାଃ ସୋବେନ୍ ହୋବାଲେନା ଏନାକୋକେ ନେଲ୍ କେଦାକୋ ଦୋ ଇନ୍‍କୁ ସାହାର୍ ତେକୋ ସେନୋଃ ଜାନାକୋ। ୟୀଶୁ ଅକନାଃ ରିକାଲାଆଏ ଏନ୍ତାଃରେ ଇନ୍‍କୁ ସୋବେନ୍ କୋକେ ଉଦୁବ୍ କେଦାକୋ। ଏନ୍ ସାହାର୍ ତେ ଅଡୋଙ୍ଗ୍ ଜାନାକୋ ହାର୍ ଏନ୍ ହୋଡ଼୍ କେ ନେଲ୍ କିଜାକୋ ଅକନିଃଜାଃ ରେ ବୋଙ୍ଗାଆତ୍ମାକୋ ତାଇକେନାକୋ। ଇନିଃ ଶାନ୍ତିରେ, ଲିଜାଃତୁସିଙ୍ଗ୍ କାନ୍, ହାର୍ ମିୟାଃ ସାଧାରାନ୍ ହୋଡ଼୍ ଲେକା ଦୁବାକାନ୍ ନେଲ୍ କିଜାକୋ।

ଏନ୍ ହୋଡ଼ୋକୋ ଥିମ୍ବାଗି ବୋରୋଆ କାନ୍ ତାଇକେନାକୋ ହାର୍ ଇନ୍ ୟୀଶୁକେ ସେନୋଃ ଲାଗିନ୍ କାଜିକିଜାକୋ। ଏନ୍ତେ ୟୀଶୁ ଡ଼ୋଙ୍ଗାରେ ରାକାବ୍ ଜାନାଏ। ଏନ୍ ହୋଡ଼୍ ଅକନିଃଜାଃ ରେ ବୋଙ୍ଗାଆତ୍ମା ତାଇକେନା ଇନିଃ ୟୀଶୁଲୋଃ ସେନ୍ ଲାଗିନ୍ ବିନ୍ତିକିଜାଏ।

ମେନ୍ଦୋ ୟୀଶୁ ଇନିଃକେ କାଜିକିଜାଏ, “କାହା। ଇଙ୍ଗ୍ ସାନାଙ୍ଗ୍ ଚି ଆମ୍ ଅଡ଼୍ଆଃ ସେନ୍ କେତେ ସୋବେନ୍ କୋକେ ଉଦୁବ୍ବେମ୍ ଚି ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ଆମାଃ ଲାଗିନ୍ ଚିନାଃ ରିକା କାଦାଏ। ଇନ୍‍କୁକେ ଉଦୁବ୍ କୋମ୍ ଚି ଚିଲ୍‍କା ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ଆମାଃରେ ଦାୟା କାଦାଏ।”

ଏନ୍ତେ ଏନ୍ ହୋଡ଼ୋ ସେନୋଃ ଜାନାଏ ହାର୍ ସୋବେନ୍ କୋକେ ଏନ୍ ବିଷାୟରେ ଉଦୁବ୍ କେଦାଏ ଅକନାଃ ୟୀଶୁ ଆଜାଃ ଲାଗିନ୍ ରିକା ଲାଆଏ। ଆଜାଃ କାହାନୀକେ ଆୟୁମ୍ ସୋବେନ୍ ମିୟାଃ ହୋଡ଼୍ ଆକ୍ ଦାନ୍ଦା ଜାନାକୋ।

ୟୀଶୁ ସାମୁଦାର୍ ରାଃ ଏଟାଃ ଫାରୋମ୍ ରୁଆଡ଼୍ ଜାନାଏ। ଇନିଜାଃ ଏନ୍ତାଃରେ ସେଟେର୍ ତାୟୋମ୍ତେ, ମିୟାଃ ମାରାଙ୍ଗ୍ ଭିଡ଼୍ ଇନିଜାଃ ନାଡ଼େଏ-ଜାପାଃରେ ହୁଣ୍ଡି ଜାନାକୋ ହାର୍ ଇନିଃକେ ଠେଲାଅ ବାଡା ତିନାକୋ। ଏନ୍ ଭିଡ଼୍ ରେ ମିୟାଃ କୁଡ଼ି ତାଇକେନାଏ ଅକନିଃଜାଃରେ ବାରା ବାରାସ୍ ତେ ମାୟୋମ୍ ଲିଙ୍ଗୀ ବିମାର୍ ତାଇକେନା। ଇନିଃ ଆଜାଃ ସୋବେନ୍ ଧାନ୍ ଟାକା-ପାଏସା ବାଇଦ୍ କୋକେ ଏମ୍ ଖାର୍ଚା ଛାବା କେଦାଏ ଚିୟାଃଚି ଇନ୍‍କୁ ଆଏଃକେ ବୁଗିନ୍ କାକୋ, ମେନ୍ଦୋ ଇନିଜାଃ ବେମାର୍ ଆଡୋଃଗି ବାଗାଡାଅ ଜାନା।

ଇନିଃ ଆୟୁମ୍ ଲାଆଏ ଚି ୟୀଶୁ ଚିମିନ୍ ବେମାର୍ ତାନ୍ ହୋଡ଼ୋକୋକେ ବୁଗିନ୍ ଲେଃକୋୱାଏ ହାର୍ ଇନିଃ ପାହୋମ୍ କେଦାଏ, “ଇଙ୍ଗ୍ ବେଫିକିର୍ ମେନିଙ୍ଗ୍ୟାଃ ଆଗାର୍ ଇଙ୍ଗ୍ ଖାଲି ୟୀଶୁରାଃ ଲିଜାଃକେ ଜୁଟିଇଃ ତାରେ,ଦୋ ଇଙ୍ଗ୍ ବୁଗିନ୍ କେନୋଗିଙ୍ଗ୍!” ଏନାଲାଗିନ୍ ଇନିଃ ୟୀଶୁରାଃ ତାୟୋମ୍ ପାଡ଼୍ ହିଜୁଃ ଲେନାଏ ହାର୍ ଇନିଜାଃ ଲିଜାଃକେ ଜୁଟିଇଃ ତାଦାଏ। ଜାଲେକା ଇନିଃ ଇନିଃକେ ଜୁଟିଇଃ ତିଜାଏ,ଇମ୍ତାଗି ମାୟୋମ୍ ଲିଙ୍ଗୀ ବାନ୍ଦ୍ ଜାନା।

ଇମ୍ତାଗି, ୟୀଶୁ ସାରିକେଦାଏ ଚି ଆଜାଃତେ ପେଡ଼େଏ ଅଡ଼ୋଙ୍ଗ୍ ଜାନା। ଏନାଲାଗିନ୍ ତାୟୋମ୍ ପାଡ଼୍ ନେଲ୍ କେତେ କୁଲିକେଦାଏ, “ଇଙ୍ଗ୍ କେ ଅକଏ ଜୁଟିଇଃ କେଦାଏ?” ଚେଲାକୋ କାଜିକେଦାକୋ, “ନେତାଃରେ ଇମିନ୍ ଥିମ୍ବାଭିଡ଼୍ କୋ ଆମାଃ ସୋବେନ୍ ପାଡ଼୍ ମେନାକୋୱାଃ, ହାର୍ ଆମ୍ କେ ଠେଲାଅ ମେ ତାନାକୋ। ଦୋ ଆମ୍ ଚିକାଲି କୁଲିକେଦାମ୍ ଚି ଇଙ୍ଗ୍ କେ ଅକଏ ଜୁଟିଇଃ କେଦିଙ୍ଗ୍ ୟାଃଏ?”

ଏନ୍ କୁଡ଼ି ୟୀଶୁରାଃ ନାଡ଼େଏ ରେ ଥାର୍-ଥାର୍ ଅଃ ତାନ୍ ଲୋଃ ଥିମ୍ବାଗି ବୋରୋତାନ୍ ଲୋଃଗି ଆଏଃ ଇକ୍ ଡୁମ୍ କେତେ ଦୁବ୍ ଜାନାଏ। ଏନ୍ତେ ଇନିଃ ଉଦୁବ୍ କେଦାଏ ଚି ଇନିଃ ଚିନ୍ଆଃ ଚିକା ଲାଆଏ, ହାର୍ ନେୟା ଅଗି ଚି ଇନିଃ ବେଶ୍ ଜାନାଏ। ୟୀଶୁ ଇନିଃକେ କାଜିକିଜାଏ, “ଆମାଃ ବିଶ୍ଵାସ୍ ଆମ୍ କେ ଚାଙ୍ଗାଇ କାଦାଏ। ଶାନ୍ତିରେ ସେନୋଃ ମେ।”