34. ୩୪. ୟୀଶୁ ଏଟାଃ କାହାନୀକୋତେ ୟଗି ସିଖାଅ କେଦାଏ

ୟୀଶୁ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ରାଃ ରାଇଜ୍ ବିଶାୟରେ ଏଟାଃ କାହାନୀକୋକେ ୟଗି ଉଦୁବ୍ କେଦାଏ। ଉଦାହାରାନ୍ ଲେକାତେ, ଇନିଃ କାଜିକେଦାଏ, ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ରାଃ ରାଇଜ୍ ମିୟାଃ ମାନିଜାଙ୍ଗ୍ ଲେକା ତାନାଃ ଜେତାଏ ମିହୋଡ଼୍ ଆଜାଃ ଲୋୟୋଙ୍ଗ୍ ରେ ହେର୍ ତାଦାଏ। ଆପେ ସାରିତାନାପେ ଯେ ଚି ମାନିଜାଙ୍ଗ୍ ସୋବେନ୍ ଜାଙ୍ଗ୍ କୋତେ ସୋବେନ୍ କୋୱାଃତେ ହୁଡିଙ୍ଗ୍ ତାନାଃ।”

“ମେନ୍ଦୋ ଚିମ୍ତାଙ୍ଗ୍ ମାନିଜାଙ୍ଗ୍ ତେ ଦାରୁ ହାରାୱାଃ ଦ ଏନା ବାଗିଚା ରାଃ ସୋବେନ୍ ଦାରୁତେ ମାରାଙ୍ଗ୍ ହୋବାୱାଃ, ଇମିନ୍ ମାରାଙ୍ଗ୍ ଚି ଅଡ଼େକୋ ହିଜୁଃକେତେ ଏନ୍ କୋତୋକୋରେ ଆରାମ୍ ଇଦିୟାକୋ।”

ୟୀଶୁ ଆଡୋଃ ମିୟାଃ କାହାନୀ ଉଦୁବ୍ କେଦାଏ,”ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ରାଃ ରାଇଜ୍ ମିୟାଃ ଖାମିର୍ ଲେକା ତାନାଃ ଏନାକେ ଇଦିକେତେ ମିୟାଃ କୁଡ଼ି ଆଟା ଶିପୁଃକାନ୍ ରେ ମେଷାକେଆଏ ଯାମିନ୍ ସାନ୍ ଚି ଏନା ସିପୁଃକାନ୍ ତେୟାଃରେ ମେସା କେନୋଗା।”

“ସିର୍ମା ଦିଶୁମ୍ ଏନ୍ ତୋପାକାନ୍ ଧାନ୍ ଲେକା ତାନାଃ ଜେତାଏ ମିହୋଡ଼୍ ଲୋୟୋଙ୍ଗ୍ ରେ ତୋପା ମାଣ୍ଡାଅ ତାଆଏ। ଏଟାଃ ମିହୋଡ଼୍ ଏନ୍ ତୋପା ଧାନ୍ କେ ନାମ୍ କେୟାଏ ହାର୍ ଇନି ଏନାତେ ନାମ୍ ଲାଗିନ୍ ଥିମ୍ବାଗି ସାନାଙ୍ଗ୍ କେଦାଏ। ଏନାଲାଗିନ୍ ଇନିଃ ଏନାକେ ଆଡୋଃ ମିଶା ତୋପା କେଦାଏ। ଇନିଃ ରାଶିକାତେ ଇମିନ୍ ଫେରେଃକାନ୍ ତାଇନାଏ ଚି ଇନିଃ ସେନ୍ କେତେ ଆପାନାଃ ତେୟାଃ ସୋବେନ୍ ଆଖିରିଙ୍ଗ୍ ତାଦାଏ ଚି ଇନିଃ ଏନ୍ ଲୋୟୋଙ୍ଗ୍ କେ ଖିରିଙ୍ଗ୍ ଧାଡ଼ିଆଏ ଅକତାଃରେ ଏନ୍ ଧାନ୍ ତାଇକେନା।”

“ସିର୍ମା ଦିଶୁମ୍ ମିୟାଃ ଥିମ୍ବା ଗୋନୋଙ୍ଗାନ୍ ମୋତି ଲେକା ତାନାଃ। ଚିମ୍ତାଙ୍ଗ୍ ଜେତାଏ ମିହୋଡ଼୍ ମୋତି ଆଖ୍ରିଙ୍ଗ୍ ବେପାରୀ ଏନାକେ ନାମ୍ ନେଲ୍ କେଆଏ ଦ ଇନିଃ ଏନାକେ ଖିରିଙ୍ଗ୍ ଲାଗିନ୍ ଆପାନାଃ ସୋବେନ୍ ତେୟାଃକେ ଆକ୍ରିଙ୍ଗ୍ ତାଆଏ।”

ଏନ୍ତାଃରେ ଚିମିନ୍ ହୋଡ଼୍ କୋ ତାଇକେନାକୋ ଇନ୍‍କୁ ପାହୋମ୍ ତିନାକୋ ଚି ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ଇନ୍‍କୁକେ ନେୟାଲାଗିନ୍ ମାନାତିଙ୍ଗ୍ ଏୟାଏ। ଚିୟାଃଚି ଇନ୍‍କୁ ବୁଗିନ୍ କାମି ତାନାକୋ। ନେ ହୋଡ଼୍ କୋ ନେକାନ୍ ହୋଡ଼ୋକୋକେ ହିଲାଙ୍ଗ୍ ତିନାକୋ ଅକନ୍ କୋ ଏନ୍ ବୁଗିନ୍ କାମିକୋକେ କାକୋ ମାନାତିଙ୍ଗ୍ ତିନାକୋ। ଏନାଲାଗିନ୍ ୟୀଶୁ ଇନ୍‍କୁକେ ନେ କାହାନୀ ଉଦୁବ୍ କେଦାଏ: “ବାରିୟା ହୋଡ଼୍ ତାଇକେନାକିନ୍ ହାର୍ ବାରାନ୍ କିନ୍ ଗି ବିନ୍ତିଲାଗିନ୍ ମାନ୍ଦିର୍ ତେ ସେନ୍ ଜାନାକିନ୍। ଇନ୍ କିନ୍ ତେ ମିହୋଡ଼୍ ମାଲ୍-ଟାକା ହାରୋମ୍ ନିଃ ତାଇକେନାଏ ହାର୍ ଏଟାଃ ମିହୋଡ଼୍ ଧାର୍ମିକ୍ ଆଗୁଆ ତାଇକେନାଏ।”

“ଏନ୍ ଧାର୍ମିକ୍ ଗୁରୁ ନେକା ବିନ୍ତି କେଦାଏ, “ହେ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍, ଆମାଃ ଧାନ୍ୟାବାଦ୍ ହୋବାଃଅକା ଚି ଇଙ୍ଗ୍ ଏଟାଃ ହୋଡ଼ୋକୋ ଲେକା-ଜେଲେକା ଚି ଡାକୁ, ଆଧାର୍ମିକ୍ ହୋଡ୍, ବ୍ୟାଭିଚାରି, ନେତାଃ ସାନ୍ତେ ଚି ନେ ଜାଗାରେ ତାଇନ୍ ଏନ୍ ମାଲ୍ ହାରୋମ୍ ଲେକା ମିୟାଃ ପାପି ହୋଡ଼୍ ନାହାଲିଙ୍ଗ୍।”

“ଉଦାହାରାନ୍ ଲାଗିନ୍, ଇଙ୍ଗ୍ ହାପ୍ତାରେ ବାର୍ସା ଉପାସ୍ ମାଣ୍ଡାଅ ୟାଇଙ୍ଗ୍, ଇଙ୍ଗ୍ କେ ନାମୋଃ ତେୟାଃରାଃ ଧାନ୍ ହାର୍ ଜିନିଷ୍ କୋରାଃ ଦାସ୍ୱାଃ ଭାଗ୍ (ଦାସ୍ ଭାଗ୍ ଏତେ ମିଃ ଭାଗ୍) ଆମ୍ କେ ଏମାମେ ତାନିଙ୍ଗ୍।”

“ମେନ୍ଦୋ ଏନ୍ ମାଲ୍ ହାରୋମ୍ ହୋଡ଼୍ ଏନ୍ ଧାର୍ମିକ୍ ଗୁରୁ ତେ ସାଙ୍ଗିନ୍ ରେ ତିଙ୍ଗୁ ଜାନାଏ। ଇନିଃ ସିର୍ମାଦିଶୁମ୍ ପାଡ଼୍ ମେଏଃୟଗି କାୟ ସାହାସ୍ କେଦା, ମେନ୍ଦୋ ଆଏଃ ଆଜାଃ ତିଇତେ ଆପାନାଃ କୁଡାମ୍ କେ ବିଳାକେଦାଏ ହାର୍ ବିନ୍ତି କେଦାଏ, ‘ହେ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍, ଦାୟା ରିକା କେତେ ଇଙ୍ଗ୍ଆଃରେ ଦାୟା ତାମେ ଚିୟାଃଚି ଇଙ୍ଗ୍ ମିୟାଃ ପାପି ତାନିଙ୍ଗ୍।’”

ଆଡୋଃଗି ୟୀଶୁ କାଜିକେଦାଏ, “ଇଙ୍ଗ୍ ଆମ୍ କେ ସାର୍ତି କାଜିତାନିଙ୍ଗ୍,ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ଏନ୍ ମାଲ୍ ହାରୋମ୍ ନିଜାଃ ବିନ୍ତିକେ ଆୟୁମ୍ ଲାଆଏ ହାର୍ ଇନିଃକେ ଧାର୍ମିକ୍ ଲେକା କିଜାଏ। ମେନ୍ଦୋ ଇନିଃ ଏନ୍ ଧାର୍ମିକ୍ ଗୁରୁରାଃ ବିନ୍ତିକେ କେ କାଏ ସୁକୁ ଜାନା। ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ସୋବେନ୍ ମିୟାଃ ହୋଡ଼୍ ରାଃ ମାରାଗେନ୍ ତେଆଃ କେକେ ବୋଅ ତିରୁବ୍ ରିକା କୋୱାଏ,ମେନ୍ଦୋ ଏନ୍ ସୋବେନ୍ ମିୟାଃ ହୋଡ଼୍ କୋକେ ମାଇନ୍ କୋୱାଏ ଅକଏ ଆପାନ୍ କେ ନାମ୍ର ରିକାୟାଏ।”