38. ୩୮. ୟୀଶୁ ସାବୋଗାଏ

ସୋବେନ୍ ବାରାଶ୍, ୟାହୁଦୀ କୋୱାଃ ଫାସାହା ପାରାବ୍ ମାନାତିଙ୍ଗ୍ ତିନାକୋ। ନେୟା ଏନ୍ ବିସାୟରେ ମିୟାଃ ପାରାବ୍ ତାଇକେନା ଚି ଚିମିନ୍ ଶାଅ-ଶାଅ ବାରାଶ୍ ସିଦା ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ଆକୋୱାଃ ସିଦାରେନ୍ ହାଡ଼ାମ୍ କୋକେ ମିଶାର୍ ରେ ଦାସୀକାନ୍ କୋତେ ଛୋଡାଅ ଲେଃ କୋୱାଏ। ଲାଗ୍-ଭାଗ୍ ଆପି ବାରାସ୍ ରାଃ ତାୟୋମ୍ତେ ୟୀଶୁ ସୋବେନ୍ କୋୱାଃ ଥାଲାରେ ପାର୍ଚାର୍ ହାର୍ ଶିଖାଅ ଏଟେଃ କେଦାଏ। ୟୀଶୁ ଆଜାଃ ଚେଲାକୋକେ ଉଦୁବ୍ କେଦାଏ ଚି ଇନିଃ ଇନ୍‍କୁୱାଃ ଲୋଃ ଫାସାହ୍ ପାରାବ୍ ମାନାତିଙ୍ଗ୍ ସାନାଙ୍ଗ୍ ତାନାଏ, ହାର୍ ନେୟାଅଗି ତାନାଃ ଚି ଇନିଃ ଏନ୍ତାଃରେ ବିଡ଼ା ଗୋଜୋଗାଏ।

ୟୀଶୁ ରାଃ ଚେଲା କୋଏତେ ମିୟାଃ ୟାହୁଦା ନୁତୁମ୍ ମିୟାଃ ହୋଡ଼୍ ତାଇକେନାଏ। ୟାହୁଦା ସାଲାକାନ୍ ଚେଲାକୋଆଃ ଟାକା ଥାଇଲା ରେନ୍ ଖାଜାନ୍ଚି ତାଇକେନାଏ,ମେନ୍ଦୋ ମିଶା-ମିଶା ଏନ୍ ଥାଇଲା ରାଃ ଟାକାକୋକେ ଅଡୋଙ୍ଗ୍ ତାଇକେନାଏ। ୟୀଶୁ ହାର୍ ଚେଲାକୋ ୟୀରୁଶାଲେମ୍ ସେଟେର୍ ତାୟୋମ୍ତେ ୟାହୁଦା ୟାହୁଦୀ କୋୱାଃ ଆଗୁଆ କୋତାଃ ସେନ୍ ଜାନାଏ। ଇନ୍‍କୁୱାଃ ଟାକା ରାଃ ବାଦ୍ଲାରେ ୟୀଶୁକେ ଇନ୍‍କୁୱାଃ ତିଇରେ ଶାବାଇ ରାଃ କାଜି ମାଣ୍ଡାଅ କେଦାଏ। ଇନିଃ ସାରିତାଇନାଏ ଚି ୟାହୁଦୀ ଆଗୁୱାକୋ କାକୋ ମାନାତିଙ୍ଗ୍ ତିନାକୋ ଚି ୟୀଶୁ ମାସୀହ୍ ତାନ୍ନିଃ ଇନିଃ ସାରିତାଇନାଏ ଚି ଇନ୍‍କୁ ଇନିଃକେ ଗୋଏଃ ସାନାଙ୍ଗ୍ ତାନାକୋ।

ମାରାଙ୍ଗ୍ ୟାଜାକ୍ କୋୱାଃ କାଜିରେ ୟାହୁଦୀ ଆଗୁୱା କୋ ୟୀଶୁକେ ଇନ୍‍କୁୱାଃ ତିଇରେ ସାବାଇ ଲାଗିନ୍ ୟାହୁଦା କେ ତିଶ୍ ରୂପା ରେନ୍ ଶିକ୍କା ଏନ୍ କିଜାକୋ। ନେୟା ଏନ୍ ଲେକା ହୋବାଜାନା ଜେଲେକା ଚି ନାବୀକୋ କାଜିଲାଆକୋ ଚି ହୋବାୱାଃ। ୟାହୁଦା ମାନାତିଙ୍ଗ୍ ଜାନାଏ ହାର୍ ଟାକା ଇଦି କେଃ ସେନୋଃ ଜାନାଏ। ଇନିଃ ୟୀଶୁକେ ବାଇରୀକୋଆଃ ତିଇରେ ସାବାଇ ଲାଗିନ୍ ଇନ୍କୁୱାଃ ସାହେତା ଲାଗିନ୍ ସାମାୟ୍ ଦାଣାବାଡ଼ା ତାଇନାଏ।

ଯିରୁସାଲେମ୍ ସାହାର୍ ରେ ୟୀଶୁ ଆଜାଃ ଚେଲାକୋଲୋଃ ଫାସାହ୍ ପାରାବ୍ ମାନାତିଙ୍ଗ୍ କେଦାଏ। ଫାସାହ୍ ପାରାବ୍ ଜୋମ୍ ସାମାୟ୍ ରେ, ୟୀଶୁ ହୋଲୋଙ୍ଗ୍ ଇଦିକେଃ କେଚାଃ କେଦାଏ। ଇନିଃ କାଜିକେଦାଏ, “ନେୟା ଇଦି ପେ ହାର୍ ଜୋମେପେ। ନେୟା ଇଙ୍ଗ୍ଆଃ ହୋଡ୍ମୋ ତାନାଃ ଅକନାଃ ଇଙ୍ଗ୍ ଆପେୟାଃ ଲାଗିନ୍ ଏମ୍ ତାନିଙ୍ଗ୍। ନେୟାତେ ଇଙ୍ଗ୍ କେ ପାହୋମିଙ୍ଗ୍ ପେ।” ନେ ଲେକାତେ, ୟୀଶୁ କାଜିକେଦାଏ ଚି ଇନିଃ ଇନ୍‍କୁୱାଃ ଲାଗିନ୍ ଗୋଯୋଗାଏ, ମାନେ ଇନ୍‍କୁୱାଃ ଲାଗିନ୍ ଇନିଃ ଆପାନାଃ ହୋଡ଼ମୋ କେ ଦାଣେ ରାକାବ୍ ତାଆଏ।

ଏନ୍ ତାଆଏତେ ୟୀଶୁ ମିୟାଃ ଆଙ୍ଗୁର୍ ରାଶି ଗ୍ଲାସ୍ ଇଦିକେଦାଏ ହାର୍ କାଜିକେଦାଏ, “ନେୟାଃ କେ ନୁଏପେ। ନେୟା ନାୱାଃ ନିୟାମ୍ ରାଃ ଇଙ୍ଗ୍ଆଃ ମାୟୋମ୍ ତାନାଃ ଅକନାଃ ଚି ଇଙ୍ଗ୍ ଦୁଲ୍ ତାନିଙ୍ଗ୍। ତାଚି ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ଆପେୟାଃ ପାପ୍ କୋକେ ଛାମାୟାଏ। ଆପେ ସୋବେନ୍ ନୁୟେ ସାମାୟ୍ ରେ ଇଙ୍ଗ୍ କେ ମୋନେ ଲାଗିନ୍ ରିକାଏପେ ଅକନାଃ ଇଙ୍ଗ୍ ନାଆ ରିକାତାନିଙ୍ଗ୍।”

ଏନ୍ତେ ୟୀଶୁ ଆଜାଃ ଚେଲାକୋକେ କାଜିକେଦାଏ, “ଆପେ କୋଏତେ ମିୟାଃ ହୋଡ଼୍ ଇଙ୍ଗ୍ କେ ସାବ୍ ଜିମା ତାଆଏ।” ଚେଲାକୋ ଆକ୍- ଦାନ୍ଦା ଜାନାକୋ, ହାର୍ କୁଲିକେଦାକୋ ଚି ଅକଏ ନେକା କାମିୟାଃଏ। ୟୀଶୁ କାଜିକେଦାଏ, ଇଙ୍ଗ୍ କେ ସାବ୍ ଜିମା ହୋଡ଼୍ ଇନିଃ ତାନିଃ ଅକନିଃକେ ଇଙ୍ଗ୍ ହୋଲୋଙ୍ଗ୍ ରାଃ କେଚାଃ କେ ଏମ୍ ତାନିଙ୍ଗ୍।” ଏନ୍ତେ ଇନିଃ ଏନ୍ ହୋଲୋଙ୍ଗ୍ କେ ୟାହୁଦା କେ ଏମିଃଯାଏ।

ୟାହୁଦା ଏନ୍ ହୋଲୋଙ୍ଗ ଇଦି ତାୟୋମ୍ତେ, ୟାହୁଦା ରେ ସାଏତାନ୍ ବୋଲୋ ଜାନାଏ। ୟାହୁଦା କେ ସାବ୍ ଥୋଲି ଲାଗିନ୍ ୟାହୁଦୀ ଆଗୁଆ କୋୱାଃ ସାହାଏତା ଲାଗିନ୍ ସେନୋଃ ଜାନାଏ। ନେୟାଃ ନିଦାରାଃ ସାମାୟ୍ ତାଇକେନା।

ଜୋମେ ରାଃ ତାୟୋମ୍ତେ, ୟୀଶୁ ହାର୍ ଆଜାଃ ଚେଲାକୋ ଜାଇତୁନ୍ ବୁରୁତେ ସେନୋଃ ଜାନାକୋ, “ଆପେ ସୋବେନ୍ କୋ ଇସିଙ୍ଗ୍ ନିଦା ବାଗେ ତିଙ୍ଗ୍ୟାଃପେ। ନେୟା ଅଲାକାନା, ‘ଇଙ୍ଗ୍ ଗୁପିଃ ନିଃ କେ ଗୋଜିଇଙ୍ଗ୍ ହାର୍ ସୋବେନ୍ ମିଣ୍ଡୀକୋ ଛିତିବିତି କେନୋଗାକୋ।‘”

ପାତ୍ରାସ୍ କାଜିରୁଆଡ଼୍ କେଦାଏ, “ଆଗାର୍ ଆମ୍ କେ ସୋବେନ୍ କୋ ବାଗେ ତାଃକୋ, ଇଙ୍ଗ୍ କାଇଙ୍ଗ୍ ବାଗେୟା” ଏନ୍ତେ ୟୀଶୁ ପାତ୍ରାସ୍ କେ କାଜିକେଦାଏ, “ସାଏତାନ୍ ଆପେ ସୋବେନ୍ କୋକେ ଇଦି ସାନାଙ୍ଗ୍ ତାନାଏ, ମେନ୍ଦୋ ହେ ପାତ୍ରାସ୍ ଇଙ୍ଗ୍ ଆମାଃ ଲାଗିନ୍ ବିନ୍ତି କାଦିଙ୍ଗ୍ ଚି ଆମ୍ ବିଶ୍ଵାସ୍ କେ ଆଲୋମ୍ ଦୁର୍ବାଲ୍ ଏନା। ଏଣ୍ଡେ ଅଗି, ଇସିଙ୍ଗ୍ ନିଦା,ଶିମ୍ କୋ ରାଆ ସିଦାରେ ଆମ୍ ଆପିସା ମାନାୟାମ୍ ଚି ଆମ୍ ଇଙ୍ଗ୍ କେ କାମ୍ ସାରିୟାମ୍।”

ଏନ୍ତାଏତେ ପାତ୍ରାସ୍ ୟୀଶୁକେ କାଜିକିଜାଏ, “ଆଗାର୍ ଇଙ୍ଗ୍ ଗୋଏଃ କେନୋଃ ରେଅଗି, ଇଙ୍ଗ୍ ଚିଉଲା ୟଗି ଆମ୍ କେ କାଇଙ୍ଗ୍ ସାରିଆ ମେନ୍ତେ କାଇଙ୍ଗ୍ କାଜିୟା!” ଏଟାଃ ଚେଲାକୋ ୟଗି ଏନ୍ ଲେକାଗି କାଜିକେଦାକୋ।

ଏନ୍ତେ ୟୀଶୁ ଆଜାଃ ଚେଲାକୋଲୋଃ ଗେଶିମୋନି ନୁତୁମ୍ ଜାଗାରେ ସେନ୍ ଜାନାକୋ। ୟୀଶୁ ଆଜାଃ ଚେଲାକୋକେ ବିନ୍ତି ଲାଗିନ୍ କାଜିକେଦାଏ ଚିକାଲାଇ ଚି ସାଏତାନ୍ ଇନ୍‍କୁୱାଃ କାଏ ପାରିକ୍ଷା କାଏ। ଏନ୍ତେ ୟୀଶୁ ଆୟେଃଗି ବିନ୍ତି ଲାଗିନ୍ ସେନୋଃ ଜାନାଏ।

ୟୀଶୁ ଆପିସା ବିନ୍ତି କେଦାଏ, “ହେ ଇଙ୍ଗ୍ ଆ ଆପୁ, ଆଗାର୍ ହୋବାଅରେ ଦୋ ଦାୟା ତେ ନେ ଦୁକୁରାଃ ନୁଏଃଗ୍ଲାସ୍ କେ ନୁୟେ ଲାଗିନ୍ ଇଙ୍ଗ୍ କେ ଆଲୋମ୍ ଏମିଙ୍ଗ୍ ୟାଃ। ମେନ୍ଦୋ ଆଗାର୍ ହୋଡ଼ୋକୋୱାଃ ପାପ୍ ଛାମା ଲାଗିନ୍ ଜେତାନ୍ ହୋରା ବାନୋଃ ରେ ଦୋ, ଆମାଃ ଗି ସାନାଙ୍ଗ୍ ପୁରାଅଃ କା।”ୟୀଶୁ ଥିମ୍ବାଗି ଦୁକୁରେ ତାଇକେନାଏ ହାର୍ ଇନିଜାଃ ବାଲ୍-ବାଲ୍ ଦାଆ ମାୟୋମ୍ ରାଃ ଟିପାଃଲେକା ତାଇକେନା। ଇନିଃକେ ପେଡ଼େଏ ଏମ୍ ଲାଗିନ୍ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ମିୟାଃ ସିର୍ମାଦାସୀ କେ କୁଲ୍ କିଜାଏ।

ସୋବେନ୍ ଇମ୍ତାଙ୍ଗ୍ ବିନ୍ତି ତାୟୋମ୍ତେ, ୟୀଶୁ ଆଜାଃ ଚେଲାକୋତାଃ ରୁଆଡ଼୍ ହିଜୁଃ ଲେନାଏ, ମେନ୍ଦୋ ଇନ୍‍କୁ ଉଡୁମ୍ ତିନାକୋ। ଚିମ୍ତାଙ୍ଗ୍ ୟୀଶୁ ଆପିସା ହିଜୁଃ ରୁଆଡ଼୍ ଜାନ୍ ରେ ଦୋ ୟୀଶୁ କାଜିକେଦାଏ, “ବିରିଃପେ ଏନ୍ ପେ! ଇଙ୍ଗ୍ କେ ସାବ୍ ଜିମା ନିଃଇ ନେତାଃ ମେନିଯା।”

ୟାହୁଦୀ ଆଗୁୱା, ସିପାହୀକୋ,ହାର୍ ମିୟାଃ ମାରାଙ୍ଗ୍ ଭିଡ଼୍ ଲୋଃ ୟାହୁଦା ହିଜୁଃ ଲେନାଏ। ଇନ୍‍କୁ ତାଲ୍ୱାଃରକୋ ହାର୍ ଲାଠିକୋ ହାର୍ ହୁଲ୍ଲାକୋ ସାବ୍ ଲାଆକୋ। ୟାହୁଦା ୟୀଶୁରାଃ ନାଡ଼େଏ ହିଜୁଃକେତେ କାଜିକେଦାଏ, “ହେ ଗୁରୁ,ଜୋହାର୍, “ହାର୍ ଆଏଃକେ ଚୁମା କିଜାଏ। ୟାହୁଦୀ ଆଗୁୱା କୋ ଅକଏକେ ସାବିୟାକୋ ନେୟାଃ ଏନାରାଃ ଚିନ୍ ହା ତାଇକେନା। ଏନ୍ତେ ୟୀଶୁ କାଜିକେଦାଏ, “ହେ ୟାହୁଦା, ଚିନ୍ଆଃ ଆମ୍ ମିୟାଃ ଚୁମାତେ ଇଙ୍ଗ୍ କେ ବାଇରୀ କୋୱାଃ ତିଇ ରେ ଜିମାଇଙ୍ଗ୍ ତାନାମ୍?”

ଚିମ୍ତାଙ୍ଗ୍ ଏନ୍ ସିପାହୀକୋ ୟୀଶୁକେ ସାବିତାଇନାକୋ, ଦୋ ପାତ୍ରାସ୍ ଆଜାଃ ତାଲ୍ୱାଃର୍ ଅଡୋଙ୍ଗ୍ କେଦାଏ ହାର୍ ମାରାଙ୍ଗ୍ ୟାଜାକ୍ ରାଃ ମିୟାଃ ଦାସୀ ଗାଃ ଲୁତୁର୍ କେ ଖାଣ୍ଡାଅ ତାଦାଏ। ୟୀଶୁ କାଜିକେଦାଏ, “ତାଲ୍ୱାଃର୍ କେ ସାଙ୍ଗିନ୍ ଏମ୍! ଇଙ୍ଗ୍ ଇଙ୍ଗ୍ଆଃ ଆପୁକେ ଆପାନ୍ କେ ବାଚାଅନ୍ ଲାଗିନ୍ ସିର୍ମାଦାସୀ କୋଆଃ ଝୁଣ୍ଡ୍ ଲାଇ ଆର୍ଜି ରିକା ତେଇଙ୍ଗ୍। ମେନ୍ଦୋ ଇଙ୍ଗ୍କେ ଇଙ୍ଗ୍ଆଃ ଆପୁ ଗାଃ ମାନାତିଙ୍ଗ୍ ମେନାଃ।”ଏନ୍ତେ ୟୀଶୁ ଏନ୍ ହୋଡ଼୍ ରାଃ ଲୁତୁର୍ କେ ଠିକ୍ ତାଦାଏ। ଏନ୍ତେ ସୋବେନ୍ ଚେଲାକୋ ନିର୍ ଜାନାକୋ।