39. ୩୯. ୟୀଶୁ କେ ବିଚାର୍ ୟାକୋ

ନାଆ ନେୟା ଆଧାନିଦା ରାଃ ସାମାଏ ତାଇକେନା। ଏନ୍ ସିପାହୀକୋ ୟୀଶୁକେ ମାରାଙ୍ଗ୍ ୟାଜାକ୍ ରାଃ ଅଡାଃତେ ଆଉଲିଜାକୋ, ଚିୟାଃଚି ଇନିଃ ୟୀଶୁକେ କୁଲିସାନାଙ୍ଗ୍ ତିନାଏ। ପାତ୍ରାସ୍ ସାଙ୍ଗିନ୍ତେ ଇନ୍ କୁୱାଃ ତାୟୋମ୍-ତାୟୋମ୍ ଅତୋଙ୍ଗ୍ କୋ ତାଇନାଏ। ଚିମ୍ତାଙ୍ଗ୍ ୟୀଶୁକେ ଏନ୍ ଅଡାଃରେ ଇଦିକିଜାକୋ, ଦୋ ପାତ୍ରାସ୍ ବାହାରେ ତିଙ୍ଗୁକେତେ ସେଙ୍ଗେଲ୍ ଜୁରୁବ୍ ତିନାଏ।

ଅଡାଃ ରାଃ ଭିତାର୍, ୟାହୁଦି ଆଗୁଆକୋ ୟୀଶୁକେ ବିଚାର୍ ତାଇନାକୋ। ଇନ୍ କୁ ଇନିଜାଃ ବିରୁଦ୍ଦରେ ଲୋଗୋ କାଜିକୋ ଲାଗିନ୍ ଥିମ୍ବାଗି ବେଦାଗୋୱାଃ କୋ ଆଉକେଦାକୋ। ଏଣ୍ଡେଅଗି, ଇନ୍ କୁୱାଃ କାଜିକୋ ମିହୋଡ୍ ଏଟାଃନିଜାଃ ଲୋଃ କା ଯୋକା ଜାନା, ଏନାଲାଗିନ୍ ୟାହୁଦି ଆଗୁୱାକୋ ନେୟା କାକୋ ଉଦୁବ୍ ଧାଡ଼ିଜାନା ଚି ଇନିଃ ଜେତାନ୍ କାଜିରେ ଦୋଷୀ ତାନିଃ। ୟୀଶୁ ଜେତାନାଃ କାଏ କାଜିକେଦାଏ।

ଆଖ୍ରୀରେ, ମାରାଙ୍ଗ୍ ୟାଜାକ୍ ୟୀଶୁପାର୍ ନେଲ୍ କେତେ କାଜିକେଦାଏ, “ଆଲେକେ ଉଦୁବ୍ ଲେମ୍ ଚି ଆମ୍ ଜିହିଃ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ରାଃ କୋଡାହୋନ୍ ମାସିହ୍ ତାନ୍ ମେ?”

ୟୀଶୁ କାଜିକେଦାଏ, “ଇଙ୍ଗ୍ ତାନିଙ୍ଗ୍, ହାର୍ ଆପେ ଇଙ୍ଗ୍ କେ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ଲୋଃ ଦୁବାକାନ୍ ହାର୍ ସିର୍ମାତେ ହିଜୁଃତେୟାଃ ଅଗି ନେଲେୟାପେ।”ମାରାଙ୍ଗ୍ ୟାଜାକ୍ ଆଜାଃ ଲିଜାଃକେ ଚେଚାଃ କେଦାଏ ଚିୟାଃଚି ଅକନାଃ ୟୀଶୁ କାଜିଲାଆଏ ଇନିଃ ଏନ୍ ବାଖାଣ୍ ତେ ଖିସ୍ ଲେନାଏ। ଇନିଃ ଏଟାଃ ଆଗୁଆ କୋକେ କିର୍ଲାଅ କେଦାଏ, “ଆବୁକେ ନେୟା ଉଦୁବ୍ ଲାଗିନ୍ ଜେତାନ୍ ନିଜାଃ ଗୋୱାଃ ଦାର୍କାର୍ ବାନ୍ଅ ଚି ନେ ହୋଡ୍ ଚିନାଃ ରିକା କାଦାଏ! ଆପେ ଆପେଗି ଇନିଃକେ ନେୟା କାଜିତେ ଆୟୁମ୍ ଲିଜାପେ ଚି ଇନିଃ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ରାଃ ହୋନ୍ ତାନିଃ। ଇନିଃଜାଆ ବିଷାୟରେ ଆପେୟାଃ ଚିନାଃ ବିଚାର୍ ମେନାଃ?”

ସୋବେନ୍ ୟାହୁଦି ଆଗୁୱାକୋ ମାରାଙ୍ଗ୍ ୟାଜାକ୍ କୋକେ କାଜିକେଦାକୋ, “ ଇନିଃ ଗୋଜୋଃ ଦାନ୍ନଡ୍ ନାମେନିଃ ତାନିଃ!” ଏନ୍ତେ ଇନ୍ କୁ ୟୀଶୁରାଃ ମେଏଃରେ ସେରେଃ ଲିଜାଃତେ ଥଲ୍ କିଜାକୋ, ଇନିଃଜାଆରେ ବେଏଃ କେଡାକୋ, ଇନିଃକେ ବିଡାକିଜାକୋ,ହାର୍ ଲାନ୍ଦା କିଜାକୋ।

ହାର୍ ପାତ୍ରାସ୍, ଚିମ୍ତାଙ୍ଗ୍ ଇନିଃ ଅଡାଃ ବାହାରେ ହର ତାଇକେନାଏ। ଏନ୍ତେ ମିଆଃ ଦାସୀକୁଡ଼ି ଇନିଃକେ ନେଲ୍ କିଜାଏ। ଇନିଃ ଇନିଃକେ କାଜିକିଜାଏ, “ଆମୋଗି ୟୀଶୁରାଃ ଗାତିରେ ତାଇକେନାମ୍!” ପାତ୍ରାସ୍ ମାନା ତାଦାଏ। ତାୟୋମ୍ତେ, ଜେତାଏ ଏଟାଃ କୁଡ଼ି ଏନ୍ କାଜିକେଗି କାଜିକେଦାଏ,ହାର୍ ପାତ୍ରାସ୍ ଆଡୋଃମିସା ମାନା କେଦାଏ। ଆଖିରୀରେ, ଚିମିନ୍ ହୋଡ଼ୋକୋ କାଜିକେଦାକୋ, “ଆଲେ ସାରିତାନାଲେ ଚି ଆମ୍ ୟୀଶୁଲୋଃ ତାଇକେନାମ୍ ଚିୟାଃଚି ଆବେନ୍ ବାରାକିନ୍ ଗାଳିଲ୍ ସାହାର୍ ରେନ୍ ତାନ୍ ବେନ୍।”

ଏନ୍ତେ ପାତ୍ରାସ୍ କାଜିକେଦାଏ, “ଆଗାର୍ ନେ ହୋଡ୍ କେ ସାରିରେଦୋ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ଇଙ୍ଗ୍ କେ ଆଭିସାପ୍ ଏମେକାଏ!”ସେକାଡ୍ ଗି ପାତ୍ରାସ୍ ନେ ଲେକା କିରିୟାଃ ଜୋମ୍ ରାଃ ତାୟୋମ୍ତେ, ମିଆଃ ସିମ୍ ରାଆ କେଦାଏ। ୟୀଶୁ ଦୟାପାର୍ ବିୟୁର୍ କେତେ ପାତ୍ରାସ୍ ନେଲ୍ କିଜାଏ।

ପାତ୍ରାସ୍ ଏନ୍ତାଏତେ ସେନୋଃ ଯାନାଏ ହାର୍ ଶିସ୍କାଆ-ଶିସ୍କାଆ ରାଆ କେଦାଏ। ଏନ୍ ସାମାଏରେଗି, ୟୀଶୁ କେ ସାବାଇନିଃ ୟାହୁଦା ନେଲ୍ କିଜାଏ ଚି ୟାହୁଦି ଆଗୁୱା କୋ ଗୋଏଃରାଃ ଦାଣ୍ଡ ଏମ୍ କିଜାକୋ। ୟାହୁଦା ଥିମ୍ବାଗି ଦୁକୁ ଯାନାଏ ହାର୍ ସେନ୍ କେତେ ଆପାନ୍ ଗି ଗୋଏଃ ଜାନାଏ।

ଏନ୍ତେ ଏନ୍ ଦିଶୁମ୍ ରେ ରାଇଜ୍ କେ ରାଜ୍ପାଲ୍ ହାକିମ୍ ପିଲାତୁସ୍ ତାଇକେନାଏ। ଇନିଃ ରୋମ୍ ସାର୍କାର୍ ଲାଗିନ୍ କାମୀ ତିନାଏ। ୟାହୁଦି ଆଗୁୱା କୋ ୟୀଶୁକେ ଇନିଃଜାଆ ନାଡେଃ ଇଦିକିଜାକୋ। ଇନ୍ କୁ ସାନାଙ୍ଗ୍ ତିନାକୋ ଚି ପିଲାତୁସ୍ ଇନିଃକେ ଗୋଜୋଃ ଦାଣ୍ଡ ଏମେକାଏ ହାର୍ ଗୋଜିକାଏ। ଏନ୍ତେ ପିଲାତୁସ୍ ୟୀଶୁକେ କୁଲିକିଜାଏ, “ଚିନାଃ ଆମ୍ ୟାହୁଦି କୋୱାଃ ରାଜା ତାନ୍ମେ?”

ୟୀଶୁ କାଜିକେଦାଏ, ଆମ୍ ସାର୍ତିଗି କାଜିତାନାମ୍। ମେନ୍ଦୋ ଇଙ୍ଗ୍ଆଃ ରାଇଜ୍ ନେତାଃରାଃ ଅତେଦିଶୁମ୍ ଲେକା ନାହାଲା। ଆଗାର୍ ହୋବାଅଃ ତେୟାଃ ଏଣ୍ଡେଦୋ ଇଙ୍ଗ୍ଆଃ ଦାସୀକୋ ଇଙ୍ଗ୍ଆଃ ଲାଗିନ୍ ଲାଡ଼ାଇ ତେୟାଃକୋ। ଇଙ୍ଗ୍ ଅତେଦିଶୁମ୍ ରେ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ରା ବିଶାଏରେ ସାର୍ତିକେ ଉଦୁବ୍ ଲାଗିନ୍ ହିଜୁଃ କାନିଙ୍ଗ୍। ଜେତାଏ ମିହୋଡ୍ ହୋଡ୍ ଅକଏ ସାର୍ତିକେ ଦୁଲାଡ୍ ମାଣ୍ଡାଅ ୟାଏ ଇନିଃଗି ଇଙ୍ଗ୍ଆଃ ଆୟୁମ୍ ୟାଏ।”ପିଲାତୁସ୍ କାଜିକେଦାଏ, ଦୋ ସାର୍ତି ଚିନାଃ ତାନ୍ଆ?”

ୟୀଶୁ ଲୋଃ ଜାଗାର୍ ତାୟୋମ୍, ପିଲାତୁସ୍ ବାହାରେ ଅଡ଼ୋଙ୍ଗ୍ କେତେ ଭିଡ୍ କୋକେ କାଜିକେଃ କୋୱାଏ, “ଇଙ୍ଗ୍ ନେକା ଜେତାନ୍ କାରାନ୍ କାଇଙ୍ଗ୍ ନାମ୍ ତାନା ଚି ନେ ହୋଡ୍ ଗୋଜୋଃ ଲେକା ନେଲୋଃ ତାନାଏ।” ମେନ୍ଦୋ ୟାହୁଦୀ ଆଗୁୱା କୋ ହାର୍ ଭିଡ୍ ରେନ୍ କୋ କିର୍ଲାଅ କେତେ କାଜିକେଦାକୋ, “ଇନିଃକେ କ୍ରୁଶ୍ ରେ ରାକାବ୍ ବିପେ!”ପିଲାତୁସ୍ କାଜିରୁଆଡ୍ କେଦାଏ, “ଇନିଃଜାଆରେ ଜେତାନାଃ ଗାଲ୍ତିକାମୀ ଲେକା ଦୋଷ୍ ବାନୋଗା।” ମେନ୍ଦୋ ଇନ୍ କୁ ଆଡୋଃଗି ଜୋର୍ତେ କିର୍ଲାଅ କେଦାକୋ। ଏନ୍ତେ ପିଲାତୁସ୍ ତିସ୍ରା ବେର୍ କାଜିକେଦାଏ, “ଇନିଃ ଦୋଷୀ ନାହାଲାଏ!”

ପିଲାତୁସ୍ ବୋରୋଯାନାଏ ଚି ଏନ୍ ଭିଡ୍ ଲାପାଡାଇ ଏଟେଃ ତାଆକୋ, ଏନାଲାଗିନ୍ ଇନିଃ ଆଜାଃ ସିପାହୀ ହୋରାତେ ୟୀଶୁକେ କ୍ରୁଶ୍ ଚେତାନ୍ ରେ ରାକାବ୍ ଲାଗିନ୍ ମାନାତିଙ୍ଗ୍ ଯାନାଏ। ରୋମୀ ସିପାହୀକୋ ୟୀଶୁକେ କୋର୍ଡାରେ ବିଡ଼ାକିଜାକୋ, ହାର୍ ଇନିଃକେ ରାଜାରାଃ ଲିଜାଃ ତୁସିଙ୍ଗ୍ କିଜାକୋ, ହାର୍ ଇନିଃ ଜାଃ ଭୋଅ ରେ ଜାନୁମ୍ ରାଃ ବାଇକାନ୍ ମୁକୁଟ୍ ତୁସିଙ୍ଗ୍ କିଜାକୋ। ଏନ୍ତେ ନେଆ କାଜିକେତେ ମାଯାକ୍ କିଜାକୋ, “ନେଲିପେ, ୟାହୁଦି କୋୱାଃ ରାଜା!”