42. ୪୨. ୟୀଶୁ ସିର୍ମାଦିଶୁମ୍ ତେ ରୁଆଡ଼୍ ଜାନାଏ

ଅକନ୍ ହୁଲାଙ୍ଗ୍ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ୟୀଶୁକେ ଗୋଜାକାନ୍ କୋଏତେ ଜିହିଃବିରିଃ କିଜାଏ,ଇନିଜାଃ ବାରିଆ ଚେଲା ନାଡ଼େଏ ଜାପାଃ ରାଃ ଟଲାରେ ସେନ୍ ତିନାକିନ୍। ସେନ୍ତାନ୍ ଲୋଃ ଇନ୍ କିନ୍ ୟୀଶୁଲୋଃ ଅକନାଃ ହୋବାଲେନା। ଏନାରାଃ ବିଷାୟରେ ବାଖାଣ୍ ତିନାକିନ୍, ଇନ୍ କିନାଃ ଆଶ୍ରା ତାଇକେନା ଚି ଇନିଃ ମାସିହା ତାଇକେନା, ମେନ୍ଦୋ ଏଣ୍ଡେ ଅଗି ଇନିଃ ଗୋଜାକାନ୍ ତାଇନାଏ। ନାଆ ଏନ୍ କୁଡ଼ିକୋ କାଜିତାନାକୋ ଚି ଇନିଃ ଆଡୋଃଗି ଜିହିଦାକାନାଏ। ଇନ୍ କିନ୍ କାକିନ୍ ସାରିକେଦା ଚି ଅକନ୍ କାଜିରେ ବିଶ୍ଵାସ୍ ୟାକିନ୍।

ୟୀଶୁ ଇନ୍ କିନାଃ ନାଡ଼େଏ ହିଜୁଃକେତେ ଇନ୍ କିନାଃ ଗାତିରେ ସେନ୍ କେଦାଏ, ମେନ୍ଦୋ ଇନ୍ କିନ୍ କାକିନ୍ ସାରିଉରୁମ୍ କିଜା। ଇନିଃ କୁଲିକେଦାଏ ଚି ଇନ୍ କିନ୍ ଅକୟାଃ ବିସାୟରେ ବାଖାଣ୍ ତିନାକିନ୍। ଇନ୍ କିନ୍ ଇନିଃକେ ସେନୋଃକାନ୍ ହୁଲାଙ୍ଗ୍ ରେ ୟୀଶୁ ଗାଃରେ ହୋବାକାନ୍ ସୋବେନ୍ ଘାଟ୍ନା କୋକେ ଉଦୁବ୍ କିଜାକିନ୍। ଇନ୍ କିନ୍ ପାହୋମ୍ ତିନାକିନ୍ ଚି ଇନିଃ ଅକନ୍ ମିହୋଡ଼୍ ହୋନୋର୍ ତାନ୍ ହୋଡ଼୍ ଲୋଃ ବାଖାଣ୍ ତିନାକିନ୍ ଇନ୍ କିନ୍ କାକିନ୍ ସାରିତାଇନା ଚି ଯିରୁସାଲେମ୍ ସାହାର୍ ରେ ଚିନାଃ ହୋବାଲେନା।

ଏନ୍ତେ ୟୀଶୁ ଇନ୍ନ କିନ୍ କେ ବୁଝାଅକେଃ କିନାଏ ଚି ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ମାସିହା ରାଃ ବିଷାୟରେ ଚିନାଃ କାଜିୟାଃଏ। ସିଦା ସାମାୟ୍ ରେ, ନାବୀକୋ କାଜିଲାଆକୋ ଚି ଖାରାବ୍ ହୋଡ଼ୋକୋ ମାସୀହ୍ କେ ବିଡାୟାକୋ ହାର୍ ଗୋଜିୟାଃକୋ। ମେନ୍ଦୋ ନାବୀକୋ ନେୟାୟଗି କାଜିଲାଆକୋ ଚି ଇନିଃ ଆପି ହୁଲାଙ୍ଗ୍ ରେ ଜିବିରିଦ୍ଅଗାଏ।

ଚିମ୍ତାଙ୍ଗ୍ ଇନ୍ କିନ୍ ଏନ୍ ସାହାର୍ ରେ ସେଟେର୍ ଯାନାକିନ୍ ଅକତାଃରେ ଏନ୍ ବାରହୋଡ଼୍ ତାଇନ୍ ସାନାଙ୍ଗ୍ ଟିନାକିନ୍, ଇମ୍ତାଙ୍ଗ୍ ଲାଗ୍-ଭାଗ୍ ଶିଙ୍ଗୀଦୁବ୍ଇଯୋଃ ଲେନା। ଇନ୍ କିନ୍ ୟୀଶୁକେ ଆକୋୱାଃ ଲୋଃ ଗାତିରେ ତାଇନ୍ ଲାଗିନ୍ କେଡା କିଜାକିନ୍, ଏନ୍ତେ ଇନ୍‍କୁ ମିୟାଃ ଅଡ଼୍ଆଃରେ ତାଇନ୍ ଲାଗିନ୍ ସେନ୍ ଜାନାକୋ। ଆକୋ ନିଦାରାଃ ଯୋମ୍ ଲାଗିନ୍ ଦୁବ୍ ଜାନାକୋ। ୟୀଶୁ ମିୟାଃ ହୋଲୋଙ୍ଗ୍ ସାବ୍ କେତେ ଆଜାଃଲାଗିନ୍ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ କେ ଧାନ୍ୟାବାଦ୍ କେଦାଏ, ହାର୍ କେଚାଃ କେଦାଏ। ସେକାଡ଼୍ ଗି, ଇନ୍ ସାରିକେଦାକୋ ଚି ଇନିଃ ୟୀଶୁ ତାଇକେନାଏ। ମେନ୍ଦୋ ଏନ୍ ସାମାୟ୍ ଗି, ଇନିଃ ଆକୋୱାଃ ମେଏଃତେ ଛାଏମାନ୍ ଜାନାଏ।

ଏନ୍ ବାରାକିନ୍ ବାଖାଣ୍ ଯାନାକିନ୍, “ଇନିଃ ୟୀଶୁ ତାଇକେନାଏ! ଏନାଲାଗିନ୍ ଚିମ୍ତାଙ୍ଗ୍ ଇନିଃ ଆଲାଙ୍ଗ୍ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ରାଃ ବାଚାନ୍ କେ ବୁଝାଅ ତାଇନାଏ ଦୋ ଆଲାଙ୍ଗ୍ ଥିମ୍ବା ଉସ୍ସାହୀତ୍ ତାଇନ୍ କେନାଲାଙ୍ଗ୍!” ସେକାଡ଼୍ ଗି,ଇନ୍‍କୁ ଅଡୋଙ୍ଗ୍ କେତେ ୟୀରୁଶାଲେମ୍ ରୁଆଡ଼୍ ଯାନାକିନ୍। ଚିମ୍ତାଙ୍ଗ୍ ଇନ୍ କିନ୍ ସେଟେର୍ ଜାନାକିନ୍ ଦୋ ଚେଲାକୋକେ ଉଦୁବ୍ କେଦାକିନ୍, “ୟୀଶୁ ଜିହିଃ ମେନିଯା!ଆଲିଙ୍ଗ୍ ଆଏଃକେ ନେଲ୍ କିଜାଲିଙ୍ଗ୍!”

ଚିମ୍ତାଙ୍ଗ୍ ଚେଲାକୋ ବାଖାଣ୍ ତିନାକୋ, ୟୀଶୁ ଇମ୍ତାଗି ଏନ୍ କୁଠିରୀରେ ଇନ୍‍କୁୱାଃ ନାଡ଼େଏରେ ନେଲ୍ ଜାନାଏ। ଇନିଃ କାଜିକେଦାଏ, “ଆପେକେ ଶାନ୍ତି ନାମୋଃକା!”ଚେଲାକୋ ପାହାମ୍ ତିନାକୋ ଚି ଇନିଃ ଯାହାନ୍ ବୋଙ୍ଗା ତାନିଃ, ମେନ୍ଦୋ ୟୀଶୁ କାଜିକେଦାଏ, “ଆପେ ଚିକାଲାଗିନ୍ ବୋରୋ ତାନାପେ?ଆପେ ଚିକାଲାଇ କାପେ ପାହୋମ୍ ତାନା ଚି ଇଙ୍ଗ୍ଗି ସର୍ତି ତାନିଙ୍ଗ୍, ୟୀଶୁ? ଇଙ୍ଗ୍ଆଃ ତିଇ କେ ହାର୍ କାଟାକେ ନେଲେପେ। ବୋଙ୍ଗାକୋତାଃ ନେକା ହୋଡ୍ମୋ କା ତାଇନା ଜେଲେକା ଇଙ୍ଗ୍ଆଃ ତାଆଃ ମେନାଃ।” ନେୟାଃ ଉଦୁବ୍ ଲାଗିନ୍ଚି ଇନିଃଜେତାଏ ବୋଙ୍ଗା କାଏ ତାଇକେନା, ଇନିଃ ଯୋମ୍ ଲାଗିନ୍ କାଟୀଃ ଆସିକେଦାଏ। ଇନ୍‍କୁ ଇନିଃକେ ମିୟାଃ ହାକୁରାଃ ଆନ୍ଦାକାନ୍ କାଣ୍ଡାକେ ଏମିଃଜାକୋ, ହାର୍ ଏନାକେ ଇନିଃ ଯୋମ୍ କେଦାଏ।

ୟୀଶୁ କାଜିକେଦାଏ, “ ଇଙ୍ଗ୍ଆଃ ବିସାଏରେ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ରାଃ ବାଚାନ୍ ଯାହାନା କାଜିତାନାଏ ଏନା ହୋବାୱାଃ।ଇଙ୍ଗ୍ ଆପେକେ କାଜିଲେଦିଙ୍ଗ୍ ଚି ନେୟାରାଃ ହୋବାଅ ଜାଲେକାତେ ଗି ମେନାଃ।”ଏନ୍ତେ ୟୀଶୁ ଇନ୍‍କୁକେ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ରାଃ ବାଚାନ୍ ବୁଗିନ୍ ଲେକାତେ ବୁଝାଅ କେଦାଏ। ଇନିଃ କାଜିକେଦାଏ, “ସୀଦାତେ ନାବୀକୋ ଅଲ୍ ଲାଆକୋ ଚି ଇଙ୍ଗ୍ ମାସୀହ୍ କେ ଦୁକୁ ସାହାତିନ୍ ହୋବାୱାଃ, ଗୋଜୋଃ ହୋବାୱାଃ ହାର୍ ଆଡୋଃ ଆପି ହୁଲାଙ୍ଗ୍ ରେ ଗୋଏଃକେତେ ଜିବିରିଃ ହୋବାୱାଃ।”

“ ଏନ୍ କୋୱାଃ ପୁଥିରେ ନେୟାଃ ଅଗି ଅଲାକାନ୍ ତାଇକେନା ଚି ଇଙ୍ଗ୍ଆଃ ଚେଲାକୋ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ରାଃ ବାଚାନ୍ କେ ଉଦୁବ୍ ୟାକୋ। ଇନ୍ ସୋବେନ୍ କୋକେ ପାପ୍ ତେ ମୋନ୍ ରୁଆଡ଼୍ ଲାଗିନ୍ ଉଦୁବେୟାକୋ। ଆଗାର୍ ଇନ୍‍କୁ ନେକା ରିକାଏ ରେ ଦୋ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ଇନ୍‍କୁୱାଃ ପାପ୍ କୋକେ ଛାମା ତାଆଏ। ଇଙ୍ଗ୍ଆଃ ଚେଲାକୋ ନେ ସାନ୍ଦେସ୍ କେ ଉଦୁବ୍ ଲାଗିନ୍ ୟୀରୁଶାଲେମ୍ ସାହାର୍ ତେ ସୁରୁ ୟାକୋ। ଏନ୍ତେ ଇନ୍‍କୁ ସୋବେନ୍ ଜାଗା ସୋବେନ୍ କିଲିକୋତାଃ ସେନାକୋ। ଆପେମାନ୍ କୋ ଇଙ୍ଗ୍ଆଃ ସୋବେନ୍ ମିୟାଃ କାଜି ହାର୍ କାମୀରାଃ ଗୋୱାଃ କୋକେ ଅକନାଃ ଇଙ୍ଗ୍ କାଜିଲେଦିଙ୍ଗ୍ ହାର୍ ରିକା ଲେଦିଙ୍ଗ୍ ହାର୍ ଏନ୍ ସୋବେନ୍ ଅଗି ଅକନାଃ ଇଙ୍ଗ୍ଆଃ ଲୋଃ ହୋବାଲେନା।”

ହିଜୁଃ ଚାଲିସ୍ ହୁଲାଙ୍ଗ୍ ସାନ୍ତେ, ୟୀଶୁ ଆଜାଃ ଚେଲାକୋକେ ଚିମିନ୍ ବେର୍ ନେଲ ଜାନାଏ। ମୁସୀଙ୍ଗ୍ ଦୋ ମିୟାଃ ସାମାୟ୍ ରେ ଗି ୫୦୦ ସାଅତେ ଥିମ୍ବା ହୋଡ଼ୋକୋକେ ନେଲ୍ ଜାନାଏ ! ଇନିଃ ଆଜାଃ ଚେଲାକୋକେ ଚିମିନ୍ ଲେକାତେ ଉଦୁବ୍ ସାନାଙ୍ଗ୍ ତାଇନାଏ ଚି ଇନିଃ ଜିହିଃ ମେନିଯା, ଇନିଃ ଇନ୍‍କୁକେ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ରାଃ ରାଇଜ୍ ରାଃ ବିଷାଏରେ ସିଖାଅ କେଦାଏ।

ୟୀଶୁ ଆଜାଃ ଚେଲାକୋକେ କାଜିକେଦାଏ, “ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ଇଙ୍ଗ୍ କେ ସିର୍ମାଦିଶୁମ୍ ହାର୍ ଅତେଦିଶୁମ୍ ରେନ୍ ସୋବେନ୍ ଚେତାନ୍ ରେ ରାଇଜ୍ ଲାଗିନ୍ ଆଧିକାର୍ ଏମ୍ କାଦାଏ। ଏନାଲାଗିନ୍ ନାଆ ଇଙ୍ଗ୍ ଆପେକେ କାଜିତାନିଙ୍ଗ୍: ସେନ୍ କେତେ ସୋବେନ୍ ଜାତିରେନ୍ କୋକେ ଚେଲା ବାଇକୋପେ। ନେକାରିକାଏରେ ଦୋ, ଆପେ ଇନ୍‍କୁକେ ଆପୁ, ହୋନ୍,ହାର୍ ପାବିତାର୍ ଆତ୍ମାରାଃ ନୁତୁମ୍ ରେ ଆପେକେ ବାପ୍ତିସ୍ମା ଏମ୍ ମେନାଗା। ଅକନାଃ ସୋବେନ୍ ଇଙ୍ଗ୍ ଆପେକେ ଆଚୁ କାଃ ପେଇଙ୍ଗ୍ ଏନ୍ ସୋବେନ୍ କାଜିକୋକେ ଶିଖାଅ ମାନାତିଙ୍ଗ୍ ହଁ ଆପେ ଇନ୍‍କୁକେ ଉଦୁବ୍ କୋପେ। ମୋନେ ମାଣ୍ଡାଅ ଏପେ,ଇଙ୍ଗ୍ ସୋବେନ୍ ହୁଲାଙ୍ଗ୍ ଆପେୟାଃ ଲୋଃ ମେନିଙ୍ଗ୍ ୟାଃ।”

ୟୀଶୁକେ ଗୋଜୋଃ କୋଏତେ ଜିବିରିଃ ରାଃ ଚାଲିସ୍ ହୁଲାଙ୍ଗ୍ ରାଃ ତାୟୋମ୍ତେ, ଇନିଃ ଆଜାଃ ଚେଲା କୋକେ କାଜିକେଦାଏ, “ଚିମ୍ତା ସାନ୍ତେ ଚି ଇଙ୍ଗ୍ଆଃ ଆପୁ ଆପେକେ ପେଡ଼େଏ କାଏ ଏମ୍ ତାନା ଏନ୍ ସାନ୍ତେ ୟୀରୁଶାଲେମ୍ ରେ ତାଇନ୍ କାନୋଃପେ। ଇନିଃ ଆପେକେ ପାବିତାର୍ ଆତ୍ମା କେଲେରାଃ ହୋରାତେ ନେକା ରିକାୟାଏ। “ଏନ୍ତେ ୟୀଶୁ ସିର୍ମାରେ ତେ ସେନ୍ଅ ଜାନାଏ, ହାର୍ ମିୟାଃ ରିମିଲ୍ ଇନିଃକେ ଆକୋୱାଃ ମେଏଃତେ ଉକୁ ତାଜାଏ। ସିର୍ମାରେ ୟୀଶୁ ସୋବେନ୍ ତେୟାଃକୋରେ ରାଇଜ୍ ଲାଗିନ୍ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ରାଃ ଯୋମ୍ ପାଡ଼୍ ଦୁବ୍ କାନାଏ।