43. ୪୩. କାଲିସିୟା ସୁରୁନା

ୟୀଶୁ ସିର୍ମାଦିଶୁମ୍ ତେ ରୁଆଡ଼୍ ଜାନ୍ ରାଃ ତୟୋମ୍ତେ, ଚେଲାକୋ ୟୀରୁଶାଲେମ୍ ରେଗି ତାଇକେନାକୋ ଜେଲେକା ଚି ୟୀଶୁ ଆଜାଃ ଚେଲାକୋକେ ଆନାଚୁ ଲେଃକୋୱାଏ। ଏନ୍ତାଃ ରେନ୍ ବିଶ୍ଵାସୀ ହୋଡ଼ୋକୋ ସୋବେନ୍ ଇମ୍ତାଙ୍ଗ୍ ମିଶାତେ ବିନ୍ତି ଲାଗିନ୍ ମିଃତାଃ ହୁଣ୍ଡିନ୍ ତାଇକେନାକୋ।

ସୋବେନ୍ ବାରାସ୍, ଫାସାହ୍ ପାରାବ୍ ରାଃ ୫୦ ହୁଲାଙ୍ଗ୍ ରାଃ ତାୟୋମ୍ତେ, ୟାହୁଦୀ ହୋଡ଼ୋକୋ ପେଣ୍ଟିକୋଷ୍ତ୍ ନୁତୁମାନ୍ ମିୟାଃ ସାଲାକାନ୍ ହୁଲାଙ୍ଗ୍ କେ ମାନାତିଙ୍ଗ୍ ତିନାକୋ। ପେଣ୍ଟିକୋଷ୍ତ୍ ଏନ୍ ସାମାୟ୍ ତାଇକେନା ଚିମ୍ତାଙ୍ଗ୍ ୟାହୁଦୀକୋ ଗହମ୍ ରାଃ ଇର୍ର ତେୟାଃକେ ମାନାତିଙ୍ଗ୍ ତିନାକୋ। ସୋବେନ୍ ଅତେଦିଶୁମ୍ ରେନ୍ ୟାହୁଦୀକୋ ପେଣ୍ଟିକୋଷ୍ତ୍ ହୁଲାଙ୍ଗ୍ କେ ମିଶାତେ ମାନାତିଙ୍ଗ୍ ଲାଗିନ୍ ହିଜୁଃକାନ୍ ତାଇନାକୋ। ଏନ୍ ବାରାସ୍, ପେଣ୍ଟିକୋଷ୍ତ୍ ମାନାତିଙ୍ଗ୍ ରାଃ ସାମାୟ୍ ୟୀଶୁକେ ସିର୍ମାତେ ସେନୋଃ ଜାନ୍ ରାଃ ଲାଗ୍ ଭାଗ୍ ମିୟାଃ ହାପ୍ତା ରାଃ ତାୟୋମ୍ତେ ହିଜୁଃ ଲେନା।

ଅକନ୍ ସାମାୟ୍ ସୋବେନ୍ ପାଡ଼୍ ରେନ୍ ବିଶ୍ଵାସୀକୋ ମିଃତାଃ ହୁଣ୍ଡିକାନ୍ ତାଇନାକୋ, ଦୋ ଅକନ୍ ଅଡ଼୍ଆଃ ରେ ଇନ୍‍କୁ ତାଇକେନାକୋ, ଏନା ଇମ୍ତାଙ୍ଗ୍ ଗି ଥିମ୍ବାଗି ହୋୟୋ ରାଃ ଷାଡି ତେ ଫେରେଃ ଜାନା। ଏନ୍ତେ ସେଙ୍ଗେଲ୍ ରାଃ ଆଞ୍ଚ୍ ଜୁଲୋଃତାନ୍ ଲେକା ନେଲୋଃତାନ୍ ସୋବେନ୍ ବିଶ୍ଵାସୀ କୋୱାଃ ବୋହୋଃ ଚେତାନ୍ ରେ ନେଲ୍ ଜାନା। ଇନ୍‍କୁ ସୋବେନ୍ କୋ ପାବିତାର୍ ଆତ୍ମା ତେ ଫେରେଃ ଜାନାକୋ ହାର୍ ଇନ୍‍କୁ ଏଟାଃ-ଏଟାଃ ଭାଷା କୋରେ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ରାଃ ମାନାରାଙ୍ଗ୍ କେଦାକୋ। ନେୟା ଏନ୍ ଭାଷା ତାଇକେନା ଅକନ୍ କୋକେ କାଜି କାଜିଲାଗିନ୍ ଇନ୍‍କୁକେ ପାବିତାର୍ ଆତ୍ମା ପେଡ଼େଏ ଏମ୍ ଲେଦାଏ।

ଚିମ୍ତାଙ୍ଗ୍ ୟୀଶୁସାଲେମ୍ ରେ ତାଇନ୍ ତାନ୍ ହୋଡ଼ୋକୋ ଏନ୍ ଇନକୁୱାଃ କାଉରି କେ ଆୟୁମ୍ କେଦାକୋ, ଦୋ ଇନ୍‍କୁ ମିଃଥିମ୍ବା ହୋଡ଼ୋ ହୋବାକେତେ ହିଜୁଃଜାନାକୋ ଚି ନେତାଃରେ ଚିନାଃ ହୋବାଅଃ ତାନାଃ ଏନା ନେଲେୟାକୋ। ଇନ୍‍କୁ ବିଶ୍ଵାସୀକୋକେ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ରାଃ ହୋରାତେ ହୋବାକାନ୍ ମାରାଙ୍ଗ୍-ମାରାଙ୍ଗ୍ କାମୀକୋୱାଃ ବିଶାୟ୍ କେ ଉଦୁବ୍ ତାନ୍ ଆୟୁମ୍ କେଦାକୋ। ଇନ୍‍କୁ ଆକ୍ ଦାନ୍ଦାଅ ତିନାକୋ ଚିୟାଃଚି ଇନ୍‍କୁ ଏନ୍ କାମୀକୋକେ ଆକୋୱାଃ ଗି ଭାଷାରେ ଆୟୁମ୍ ତିନାକୋ।

ଇନକୁଏତେ ଚିମିନାଙ୍ଗ୍ ହୋଡ଼ୋକୋ କାଜିକେଦାକୋ ଚି ଇନ୍‍କୁ ବୁଲା କାନାକୋ। ମେନ୍ଦୋ ପାତ୍ରାସ୍ ତିଙ୍ଗୁ ଜାନାଏ ହାର୍ ଇନିଃ କାଜି ଏଟେଃ କେଦାଏ, “ଇଙ୍ଗ୍ଆଃ କାଜି ଆୟୁମ୍ ଏପେ! ନେ ହୋଡ଼ୋକୋ କାକୋ ବୁଲା କାନା! ମେନ୍ଦୋ, ଅକନାଃ ଆପେ ନେଲ୍ ତାନାପେ ଏନା ହେନା ତାନାଃ ଅକନାଃ ୟୋଏଲ୍ ନାବୀ କାଜି ଲେଦାଏ ଚି ହୋବାଅଃୱା: ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ କାଜିକାଦାଏ, ‘ଟୁଣ୍ଡୁ ହୁଲାଙ୍ଗ୍ କୋରେ, ଇଙ୍ଗ୍ ଇଙ୍ଗ୍ଆଃ ଆତ୍ମା ଦୁଲେୟାଇଙ୍ଗ୍।’”

“ହେ ଇସ୍ରାଏଲୀକୋ ହୋଡ଼ୋକୋ, ୟୀଶୁ ମିୟାଃ ନେକାନ୍ ହୋଡ଼୍ ତାଇକେନାଏ ଅକନିଃ ନେୟାଃ ଦେଖାଅ ଲାଗିନ୍ ଚି ଇନିଃ ଅକଏ ତାଇକେନାଏ ଥିମ୍ବାଗି ଆକ୍ ଦାନ୍ଦାଅ କାମୀକୋ କାମୀ କେଦାଏ। ଇନିଃ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ରାଃ ପେଡ଼େଏ ତେ ଥିମ୍ବାଗି ଆକ୍ ଦାନ୍ଦାଅ କାମୀକୋ କାମୀ କେଦାଏ। ଆପେ ନେୟା ସାରିୟାପେ, ଚିୟାଃଚି ଆପେମାନ୍ ନେ କାମୀକୋକେ ନେଲ୍ କାଦାପେ। ମେନ୍ଦୋ ଆପେ ଇନିଃକେ କ୍ରୁଶ୍ ରେ ରାକାବ୍ କିଜାପେ!”

“ୟୀଶୁ ଗୋଏଃଜାନ୍ ରେଅଗି ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ଇନିଃ କେ ଗୋଏଃ କାନ୍ କୋଏତେ ଜିଃବିରିଃ କିଜାଏ। ନିଇ ଏନ୍ କାଜିକେ ପୁରାକେଦାଏ ଅକନାଃ କେ ମିୟାଃ ନାବୀ ଅଲ୍ ଲେଦାଏ: ‘ଆମ୍ ଆମାଃ ପାବିତାର୍ ହୋଡ଼୍ କେ କାବାର୍ ରେ କାମ୍ ସୋୟାଃ ରିକାୟାମ୍।’ ଆଲେ ଗୋଆ ତାନ୍ ଲେ ଚି ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ୟୀଶୁକେ ଆଡୋଃ ମିଶା ଜିହିଃ ତିଜାଏ।”

“ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ଆପୁ ନାଆଃ ୟୀଶୁକେ ଆଜାଃ ଜୋମ୍ ତିଇପାଡ଼୍ ଦୁବ୍ କେତେ ଇନିଃକେ ମାଇନ୍ କିଜାଏ। ହାର୍ ୟୀଶୁ ଆବୁଆଃ ଲାଗିନ୍ ପାବିତାର୍ ଆତ୍ମା କୁଲ୍ କାଦାଏ ଜେଲେକା ଚି ଇନିଃ କିରିୟାଃ ଜୋମ୍ ଲାଆଏ ଚି ଇନିଃ କୁଲେୟାଃଏ। ପାବିତାର୍ ଆତ୍ମାଗି ଏନ୍ କାମୀକୋକେ ରିକାତାନାଏ ଅକନାଃକେ ଆପେ ନେଲ୍ ତାନାପେ ହାର୍ ଆୟୁମ୍ ତାନାପେ।”

“ଆପେ ଏନ୍ ହୋଡ୍, ୟୀଶୁକେ କୁରୁଶ୍ ଚେତାନ୍ ରେ ରାକାବ୍ କିଜାପେ। ମେନ୍ଦୋ ନେୟାଃ ସାରିଉରୁମ୍ ଏପେ ଚି ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ୟୀଶୁକେ ସୋବେନ୍ ତେୟାଃରେ ପ୍ରାଭୂ ହାର୍ ମାସୀହ୍ ବାରାନାଃ ମାଣ୍ଡାଅ କାଦାଏ!”

ପାତ୍ରାସ୍ ରାଃ ଆୟୁମ୍ ହୋଡ଼ୋକୋ ଇନିଜାଃ ହୋରାତେ କାଜିକାନ୍ ବାଖାଣ୍ ଭିତାର୍ ସାନ୍ ବେଦ୍ଧାଅ ତାଦାଏ। ଏନାଲାଗିନ୍ ଇନ୍‍କୁ ପାତ୍ରାସ୍ କେ ହାର୍ ଚେଲାକୋକେ କୁଲିକେଡାକୋ, “ହେ ହାଗାକୋ,ଆଲେ ଚିନାଃ ରିକାୟାଲେ?”

ପାତ୍ରାସ ଇନ୍‍କୁକେ କାଜିକେଃ କୋୱାଏ, “ଆପେ ମାନ୍ତେ ସୋବେନ୍ ମିପୀୟାଃ ଆପ୍ନାଆଃ ପାପ୍ କାମୀ ବାଗେ ତାପେ ଚିୟାଃଚି ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ଆପେୟାଃ ପାପ୍ କୋକେ ଛାମା ତାଆଏ, ହାର୍ ୟୀଶୁ ମାସୀହ୍ ରାଃ ନୁତୁମ୍ ରେ ବାପ୍ତିମା ଇଦିପେ। ଏନ୍ତେ ଇନିଃ ଆପେକେ ବାର୍ଦାନ୍ ଲେକା ପାବିତାର୍ ଆତ୍ମା ଏମାପେୟାଏ।”

ପାତ୍ରାସ୍ ଅକନାଃ କାଜିକେଦାଏ ଏନାରେ ଲାଗ୍-ଭାଗ୍ ୩୦୦୦ ହୋଡ଼ୋକୋ ବିଶ୍ଵାସ୍ କେଦାକୋ ହାର୍ ୟୀଶୁ ରାଃ ଚେଲା ବାଇଜାନାକୋ। ଇନ୍‍କୁ ବାପ୍ତିସ୍ମା ଇଦିକେଦାକୋ ହାର୍ ୟୀରୁଶାଲେମ୍ କାଲିସିୟା ରାଃ ଭାଗ୍ ବାଇଜାନାକୋ।

ଚିମ୍ତାଙ୍ଗ୍ ଚେଲାକୋ ଇନ୍‍କୁକେ ସିଖାଅ କେଦାକୋ ଦୋ ବିଶ୍ଵାସିକୋ ସୋବେନ୍ ସାମାୟ୍ ଆୟୁମ୍ କେଦାକୋ। ଇନ୍‍କୁ ସୋବେନ୍ ଇମ୍ତାଙ୍ଗ୍ ମେଶାଅଃ ତିନାକୋ ହାର୍ ମିଶାତୋରା ଯୋମ୍ ତାଇକେନାକୋ, ହାର୍ ଇନ୍‍କୁ ସୋବେନ୍ ଇମ୍ତାଙ୍ଗ୍ ମିହୋଡ଼୍ ଏଟାଃ ନିଜାଃ ଲାଗିନ୍ ବିନ୍ତି ତିନାକୋ। ଇନ୍‍କୁ ମେଶାକେତେ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ରାଃ ମାନାରାଙ୍ଗ୍ କେଦାକୋ ହାର୍ ଜେତାନାଃଆଃ ଇନ୍‍କୁୱାଃ ତାଃ ତାଇକେନା ଇନ୍‍କୁ ମିହୋଡ଼୍ ଏଟାଃ ନିଜାଃଲୋଃ ହାଟିଙ୍ଗ୍ଅ ତିନାକୋ। ସାହାର୍ ରେନ୍ କୋ ମିୟାଃ ଏଟାଃ ନିଜାଃ ଲୋଃ ବୁଗିନ୍ ବିଚାର୍ ମାଣ୍ଡାଅ ତିନାକୋ। ସୋବେନ୍ ହୁଲାଙ୍ଗ୍ ଥିମ୍ବାତେ-ଥିମ୍ବା ହୋଡ଼ୋକୋ ବାଇ ଇଦିଅଃ ତିନାକୋ।