5. ୦୫. କିରିୟା ଏମାକାନାଃ ହୋନ୍‍କଡ଼ା

ଆବ୍ରାମ୍ ହାର୍ ସାରା କାନାନ୍ ଦିଶୁମ୍ ସେଟେର୍ ରାଃ ଦାସ୍ ବାରାସ୍ ତାୟୋମ୍ତେ ସାନ୍ତେ ହଁ ଇନ୍‍କିନାଃ ମିୟାଦୋ ହୋନ୍ କାକୋ ତାଇକେନା। ଏନାଲାଗିନ୍, ଆବ୍ରାମ୍ ରାଃ କୁଡ଼ି ସାରା ଆଏଃ କେ କାଜିକିଜାଏ, “ଚିୟାଃଚି ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ନାଆ ସାନ୍ତେ ଇଙ୍ଗ୍ କେ ହୋନ୍ ଜାନାମ୍ ଲାଗିନ୍ କାଏ ବାଇକାଦିଙ୍ଗ୍ଆଏ ହାର୍ ନାଆ ଇଙ୍ଗ୍ ହୋନ୍ ଜାନାମ୍ ଲାଗିନ୍ ବୁଡି ଜାନିଙ୍ଗ୍, ନେଲେମ୍, ଇଙ୍ଗ୍ଆଃ ଦାସୀ ହାଜିରା ନେତାଃ ରେ ମେନିଜା। ଇନିଃକେ ହଗି ଆଣାଦୀ କିମେ ଏନାତେ ଇନିଃ ଇଙ୍ଗ୍ଆଃ ଲାଗିନ୍ ମିୟାଃ ହୋନ୍ ଜାନାମ୍ ୟାଏ।”

ଏନ୍ତେ: ଆବ୍ରାମ୍ ହାଜିରା ଲୋଃ ଆଣାଦୀ ଜାନାଏ। ହାଜିରା ରାଃ ମିୟାଃ କୋଡ଼ା ହୋନ୍ ଜାନାମ୍ ନାଏ, ହାର୍ ଆବ୍ରାମ୍ ଇନିଜାଃ ନୁତୁମ୍ ଇଶ୍ମାଏଲ୍ ମାଣ୍ଡାଅ କେଦାଏ। ମେନ୍ଦୋ ସାରା ହାଜିରା କେ ହିଶିଙ୍ଗା କିଜାଏ। ଚିମ୍ତାଙ୍ଗ୍ ଇଶ୍ମାଏଲ୍ କେ ତେରା ବାରାସ୍ ରେନ୍ ତାଇକେନାଏ, ଇମ୍ତା ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ଆଡୋଃଗି ଆବ୍ରାମ୍ ଲୋଃ ବାଖାଣ କେଦାଏ।

ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ କାଜିକେଦାଏ, “ ଇଙ୍ଗ୍ ମାରାଙ୍ଗ୍ଉତ୍ତାର୍ ପେଡ଼େଜାନ୍ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ତାନିଙ୍ଗ୍।” ଏନ୍ତେ ଆବ୍ରାମ୍ ଇକ୍‍ଡ଼ୁମ୍ କେତେ ଜୋହାର୍ କିଜାଏ। ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ଆବ୍ରାମ୍ ନେୟା ହଗି କାଜିକିଜାଏ, “ଆମ୍ ଥିମ୍ବାଗି ଜାତି କୋଆଃ ଆପୁ ବାୟୋଗାମ୍। ଇଙ୍ଗ୍ ଆମ୍ କେ ହାର୍ ଆମାଃ ବାଂଶ୍ ରେନ୍ କୋକେ ଆକୋୱାଃ ନିଜ୍ ଅତେ ହୋବାଅଃ ଲାଗିନ୍ତେ କାନାନ୍ ଦିଶୁମ୍ ଏମାକୋୱାଇଙ୍ଗ୍। ହାର୍ ଇଙ୍ଗ୍ ସବେନ୍ ହୁଲାଙ୍ଗ୍ ଲାଗିନ୍ତେ ଇନ୍‍କୁୱାଃ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ବାଇୟୋଗାଇଙ୍ଗ୍। ଆମ୍ କେ ଆମାଃ ଅଡ଼୍ଆଃ ରେନ୍ ସବେନ୍ କୋଡ଼ା କୋକେ ଖାତ୍ନା କୋୱାମ୍।”

“ ଆମାଃ କୁଡ଼ି ସାରା ରାଃ ମିୟାଃ ହୋନ୍‍କଡ଼ା ଜାନାମ୍ ଅଗାଏ-ଇନିଃ କିରିୟା ଏମାକାନାଃ ହୋନ୍‍କଡ଼ା ହୋବାଅଃୱାଏ। ଇନିଃଜାଃ ନୁତୁମ୍ ଇସ୍‍ହାକ୍ ମାଣ୍ଡାଅୟାମ୍। ଇଙ୍ଗ୍ ଇନିଜାଃ ଲୋଃ ଇଙ୍ଗ୍ଆଃ ନିୟାମ୍‍ଥଲ୍ କେ ବାଇକେତେ ମାଣ୍ଡାଅୟାଇଙ୍ଗ୍ ହାର୍ ଇନିଃ ମିୟାଃ ମାରାଙ୍ଗ୍ ଜାତି ବାଇ କେନୋଗାଏ। ଇଙ୍ଗ୍ ଇଶ୍ମାଏଲ୍ କେ ହଁ ମିୟାଃ ମାରାଙ୍ଗ୍ ଜାତି ବାଇୟାଇଙ୍ଗ୍, ମେନ୍ଦୋ ଇଙ୍ଗ୍ଆଃ ନିୟାମ୍‍ଥଲ୍ ଇସ୍‍ହାକ୍ ଲୋଃ ତାଇନା।” ଏନ୍ତେ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ଆବ୍ରାମ୍ ରାଃ ନୁତୁମ୍ କେ ବାଦ୍‍‍ଲାଅ କେତେ ଆବ୍ରାହାମ୍ ଦୋହୋ କେଦାଏ, ଏନାରାଃ ମାନେ ତାନାଃ “ଥିମ୍ବା କୋୱାଃ ଆପୁ”। ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ସାରେ ରାଃ ନୁତୁମ୍ ବାଦ୍‍‍ଲାଅ କେତେ ସାରା ଦୋହୋ କେଦାଏ, ଏନାରାଃ ମାନେ ତାନାଃ “ରାଜ୍ କୁମାରୀ”।

ଏନ୍ ହୁଲାଙ୍ଗ୍ ଆବ୍ରାହାମ୍ ଆଜାଃ ଅଡ଼୍ଆଃ ରେନ୍ ସବେନ୍ କୋଡ଼ାକୋକେ ଖାତ୍ନା କେଃକୋୱାଏ। ଲାଗ୍‍ଭାଗ୍ ମିୟାଃ ବାରାସ୍ ରାଃ ତାୟୋମ୍ତେ, ଚିମ୍ତାଙ୍ଗ୍ ଆବ୍ରାହାମ୍ ଶାଅ(୧୦୦) ବାରାଶ୍ ରେନ୍ ତାଇକେନାଏ ହାର୍ ସାରା ନାବେ(୯୦) ବାରାଶ୍ ରେନ୍ ତାଇକେନାଏ, ଇମ୍ତାଙ୍ଗ୍ ସାରା ଆବ୍ରାହାମ୍ ରାଃ ହୋନ୍‍କଡ଼ା କେ ଜାନାମ୍ କିଜାଏ। ଜେଲେକା ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ଇନ୍‍କିନ୍ କେ କାଜିଲେଃକିନାଏ ଇନ୍‍କିନ୍ ଇନିଜାଃ ନୁତୁମ୍ ଇସ୍‍ହାକ୍ ମାଣ୍ଡାଅ କେଦାକିନ୍।

ଚିମ୍ତାଙ୍ଗ୍ ଇସ୍‍ହାକ୍ ଜାୱାନ୍ ଜାନାଏ ଦୋ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ନେୟା କାଜିକେତେ ଆବ୍ରାହାମ୍ କେ ବିଶ୍ଵାସ୍ ରାଃ ପାରିକ୍ଷା କିଜାଏ, “ଆମାଃ ମିୟାଃଗି ହୋନ୍‍କଡ଼ା କେ ଇଦିମ୍, ହାର୍ ଇନିଃକେ ଇଙ୍ଗ୍ଆଃ ଲାଗିନ୍ ଦାଣେ ଲାଗିନ୍ତେ ଗୋଜିମ୍।’’ ଆଡୋଃଗି ଆବ୍ରାହାମ୍ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ରାଃ କାଜିକେ ମାନାତିଙ୍ଗ୍ ଜାନାଏ ହାର୍ ଆଜାଃ ହୋନ୍‍କଡ଼ା କେ ଦାଣେ ଏମ୍ ଲାଗିନ୍ ସେକାଡ଼୍ କିଜାଏ।

ଚିମ୍ତାଙ୍ଗ୍ ଆବ୍ରାହାମ୍ ହାର୍ ଇସ୍‍ହାକ୍ ଦାଣେ ଏମ୍ ରାଃ ଜାଗା ପାଡ଼୍ ସେନ୍ ଏଟେଃ କେଦାକିନ୍ ଇମ୍ତାଙ୍ଗ୍ ଇସ୍‍ହାକ୍ କୁଲିକିଜାଏ, “ହେ ଆବା, ଆଲାଙ୍ଗ୍ ତାଃ ଦାଣେ ଲାଗିନ୍ ସାହାନ୍ ଦୋ ମେନାଃ, ମେନ୍ଦୋ ଦାଣେ ଏମ୍ ଲାଗିନ୍ ମିଣ୍ଡି ଅକତାଃ ରିୟା?” ଆବ୍ରାହାମ୍ କାଜିକିଜାଏ, “ହେ ଇଙ୍ଗ୍ଆଃ ହୋନ୍‍କଡ଼ା, ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ଦାଣେ ଏମ୍ ଲାଗିନ୍ ମିଣ୍ଡି ଯୋଗାଡ଼ିୟାଏ।”

ଚିମ୍ତାଙ୍ଗ୍ ଇନ୍‍କିନ୍ ଦାଣେ ଏମ୍ ଜାଗା ତାଃ ସେଟେର୍ ଜାନାକିନ୍, ଦୋ ଆବ୍ରାହାମ୍ ଇସ୍‍ହାକ୍ କେ ଥଲ୍ କେତେ ଦାଣେ ଏମ୍ ବେଦୀ ରେ ଗିତିଃ ତାଜାଏ। ଇନିଃ ଆଜାଃ ହୋନ୍‍କଡ଼ା କେ ଗୋଜି ରାଃ ଚେତାନ୍ ରେ ତାଇକେନାଏ ଚି ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ କାଜିକିଜାଏ, “ରାହା! କୋଡ଼ା କେ ଆଲୋମ୍ ମାଆ ଇୟା! ନାଆ ଇଙ୍ଗ୍ ସାରିତାଦିଙ୍ଗ୍ ଚି ଆମ୍ ଇଙ୍ଗ୍ କେ ବୋରୋୟାମ୍ ଚିୟାଃଚି ଆମ୍ ଆମାଃ ମିୟାଃଗି ହୋନ୍‍କଡ଼ା ହଁ ଇଙ୍ଗ୍ଆଃ ତେ ବାଚାଅ କେତେ କାମ୍ ମାଣ୍ଡାଅ କିଜା।”

ନାଡ଼େଏ ରେଗି ଆବ୍ରାହାମ୍ ମିୟାଃ ମିଣ୍ଡି କେ ନେଲ୍ କିଜାଏ ଅକନିଃ ଚୁପାଃ ରେ ଫାଶେକାନ୍ ତାଇକେନାଏ। ଇସ୍‍ହାକ୍ ରାଃ ବାଦ୍ଲି ରେ ଦାଣେ ଲାଗିନ୍ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ମିଣ୍ଡି କେ ଯୋଗାଡ଼ ଲିଜାଏ। ଆବ୍ରାହାମ୍ ରାଶିକାତେ ମିଣ୍ଡି ରାଃ ଦାଣେ ରାକାବ୍ କେଦାଏ।

ଏନା ତାୟୋମ୍ତେ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ଆବ୍ରାହାମ୍ କେ କାଜିକିଜାଏ, “ଚିୟାଃଚି ଆମ୍ ଇଙ୍ଗ୍ଆଃ ଲାଗିନ୍ ସୋବେନାଃ କେ ଏମ୍ ଲାଗିନ୍ ସାନାଙ୍ଗ୍ ଲାଆମ୍, ନେତାଃ ସାନ୍ତେ ଚି ଆମାଃ ମିୟାଃଗି ହୋନ୍‍କଡ଼ା କେ ହଁ, ଏନା ଲାଗିନ୍ ଇଙ୍ଗ୍ ଆମ୍ କେ ଆଶିଷ୍ ଏମ୍ ରାଃ କିରିଆ ଏମାମେ ତାନିଙ୍ଗ୍। ଆମାଃ ବାଂଶ୍ ରେନ୍ କୋ ରିମିଲ୍‍ଦିଶୁମ୍ ରେନ୍ ଇପିଲ୍ କୋତେ ହଁ ଥିମ୍ବା ହୋବାଅଃ ୱାକୋ। ଚିୟାଃଚି ଆମ୍ ଇଙ୍ଗ୍ଆଃ ଆନାଚୁ କେ ମାନାତିଙ୍ଗ୍ କାଦାମ୍ ଏନା ଲାଗିନ୍ ଇଙ୍ଗ୍ ଆମାଃ ଅଡ଼୍ଆଃ ରେନ୍ କୋୱାଃ ହୋରାତେ ଅତେଦିଶୁମ୍ ରେନ୍ ସବେନ୍ ଅଡ଼୍ଆଃ ରେନ୍ କୋକେ ଆଶିଷ୍ ଏମା କୋୱାଇଙ୍ଗ୍।”