7. ୦୭. ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ୟାକୁବ୍ କେ ଆଶିଷ୍ ଏମିତାନାଏ

ଚିମ୍ତାଙ୍ଗ୍ ଏନ୍ ହୋନ୍ କିନ୍ ମାରାଙ୍ଗ୍ ଯାନାକିନ୍ ଏଣ୍ଡେ ୟାକୁବ୍ କେ ଅଡ଼୍ଆଃ ରେ ତାଇନ୍ ବୁଗିନ୍ ଆଟ୍‍କାର୍ କିଜା, ମେନ୍ଦୋ ଏସାଓ କେ ପାଶୁ ଶିକାରୀ ବୁଗିନ୍ ଆଟ୍‍କାର୍ କିଜା। ରିବିକା ୟାକୁବ୍ କେ ଦୁଲାଡ଼ କିଜାଏ, ମେନ୍ଦୋ ଇସାହାକ୍ ଏସାଓ ଲୋଃ ଦୁଲାଡ଼୍ ମାଣ୍ଡାଅ କେଦାଏ।

ମୁଷିଙ୍ଗ୍ ହୁଲାଙ୍ଗ୍, ଚିମ୍ତାଙ୍ଗ୍ ଏସାଓ ଶିକାର୍ କେତେ ରୁଆଡ଼୍ ହିଜୁଃନାଏ ଇମ୍ତା ଇନିଃ କେ ଥିମ୍ବାଗି ରେଙ୍ଗେଃ କିଜା। ଏନ୍ତେ ଏସାଓ ୟାକୁବ୍ କେ କାଜିକିଜାଏ, “ଅକନାଃ ଆମ୍ ଇଷିଙ୍ଗ୍ କାଦାମ୍ ଏଣ୍ଡେତେ ଇଙ୍ଗ୍ କେ କାଟିଃ ଯୋମ୍ ଲାଗିନ୍ ଏମାଇଙ୍ଗ୍ ମେ।” ୟାକୁବ୍ କାଜିକିଜାଏ, “ସିଦା ଇଙ୍ଗ୍ ତେ କିରିୟା ଜୋମେମ୍ ଚି ମାରାଙ୍ଗ୍ ହୋନ୍ କୋଡ଼ା ରାଃ ଆଧିକାର୍ ଚାଲ୍ତେ ଅକନାଃ ଆମ୍ କେ ନାମୋଗା,ଏନା ସୋବେନାଃ ଆମ୍ ଇଙ୍ଗ୍ କେ ଏମାଇଙ୍ଗ୍ ୟାମ୍।” ଏନ୍ତେ : ଏସାଓ ଏନା ସବେନ୍ ଜିନିଷ୍ କୋକେ ୟାକୁବ୍ କେ ଏମ୍ ଲାଗିନ୍ କିରିୟା ଜୋମ୍ ତାଦାଏ। ଏନ୍ତେ ୟାକୁବ୍ ଆଏଃକେ ହୁଡିଙ୍ଗ୍ ଲେକା ଯୋଜୋମାଃ ଏମ୍ କିଜାଏ।

ଇସାହାକ୍ ଏସାଓ କେ ଆଶିଷ୍ ଏମ୍ ସାନାଙ୍ଗ୍ ତାଇନାଏ। ମେନ୍ଦୋ ନେୟାତେ ସିଦା ଚି ଇନିଃ ନେକା ରିକାୟାଏ, ରିବିକା ହାର୍ ୟାକୁବ୍ ବାରାନ୍ କିନ୍ ଇସାହାକ୍ କେ ହିଡ଼ କିଜାକିନ୍ ଚି ୟାକୁବ୍ ଗି ଏସାଓ ତାନିଃ। ଇସାହାକ୍ ହାଡ଼ାମ୍ ତାଇକେନାଏ ହାର୍ ନାଆ ନେଲ୍ କାଏ ଧାଡ଼ି ତାଇକେନାଏ। ଏନାମେନ୍ତେ ୟାକୁବ୍ ଏସାଓ ରାଃ ଲିଜାଃ ତୂସୀଙ୍ଗ୍ ଜାନାଏ ହାର୍ ମେରୋମ୍ ରାଃ ଉହୁର୍ କେ ଆଜାଃ ହୋଟୋଃ ରେ ହାର୍ ତିଇ ରେ ବିୟୁର୍ ତାଦାଏ।

ୟାକୁବ୍ ଇସାହାକ୍ ରାଃ ନାଡ଼େଏ ହିଜୁଃ ଜାନାଏ ହାର୍ କାଜିକିଜାଏ, “ଇଙ୍ଗ୍ ଏସାଓ ତାନିଙ୍ଗ୍। ଇଙ୍ଗ୍ ନେୟା ଲାଗିନ୍ ହିଜୁଃ କାନିଙ୍ଗ୍ ଚି ଆମ୍ ଇଙ୍ଗ୍ କେ ଆଶିଷ୍ ଏମାଇଙ୍ଗ୍ ମେ।” ଚିମ୍ତା ଇସାହାକ୍ ମେରୋମ୍ ରାଃ ଉବ୍ କେ ଆଟ୍‍କାର୍ କେଦାଏ ହାର୍ ଲିଜାଃ କେ ସୋହାନ୍ କେଦାଏ ଦ ଇନିଃ ପାହାମ୍ କେଦାଏ ଚି ନିଇଃ ଏସାଓ ତାନିଃ ହାର୍ ଇନିଃ କେ ଆଶିଷ୍ ଏମ୍ କିଜାଏ।

ଏସାଓ ୟାକୁବ୍ କେଃ କାଏ ସୁକୁ କିଜାଏ ଚିୟାଃଚି ୟାକୁବ୍ ଇନିଜାଃ ତେ ସୀଦା ମାରାଙ୍ଗ୍ ହୋନ୍ କୋଡ଼ା ରାଃ ଆଧିକାର୍ ହାର୍ ଆଶିଷ୍ କେ କୁମ୍ଡ଼ୁ କେଦାଏ। ଏନାତେ ଇନିଃ ଆଜାଃ ଆପୁ ରାଃ ଗୋଜୋଃ ତାୟୋମ୍ତେ ୟାକୁବ୍ କେ ଗୋଏଃ ଲାଗିନ୍ତେ ରୋଜୋଟ୍ କେଦାଏ।

ମେନ୍ଦୋ ରିବିକା ଏସାଓ ଚିନାଃ ଚିକାୟାଏ ଏନାକେ ଆୟୁମ୍ କେଦାଏ। ଏନାଲାଗିନ୍ ଇନିଃ ହାର୍ ଇସାହାକ୍ ୟାକୁବ୍ କେ ଆଜାଃ ପେଡ଼ାକୋ କୋତାଃ ତାଇନ୍ ଲାଗିନ୍ ସାଙ୍ଗିନ୍ ତେ କୁଲ୍ ତିଜାକିନ୍।

ୟାକୁବ୍ ଥିମ୍ବାଗି ସିର୍ମା ସାନ୍ତେ ରିବିକା ରାଃ ପେଡ଼ା କୋଲୋଃ ତାଇନ୍ ଜାନାଏ। ଏନ୍ ସାମାୟ୍ କୋରେଗି ଇନିଃ ଆଣାଦି ଜାନାଏ ହାର୍ ଆଜାଃ ବାରା ଝାନ୍ କୋଡ଼ା ହୋନ୍ ହାର୍ ମିୟାଃ କୁଡ଼ି ହୋନ୍ କୋ ହୋବାଜାନାକୋ। ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ଇନିଃ କେ ଥିମ୍ବାଗି କିଷାଣ ବାଇ କିଜାଏ।

ବିସ୍ ସିର୍ମା ସାନ୍ତେ କାନାନ୍ ଦିଶୁମ୍ ରେ ଆଜାଃ ଅଡ଼୍ଆଃ ତେ ସାଙ୍ଗିନ୍ ରେ ତାଇନ୍ ଲେନ୍ ତାୟୋମ୍ତେ, ୟାକୁବ୍ ଆଜାଃ ଅଡ଼୍ଆଃ ରେନ୍ କୋଲୋଃ, ଆଜାଃ ଦାସୀକୋ ଲୋଃ ହାର୍ ଆଜାଃ ପାଶୁକୋୱାଃ ସୋବେନ୍ ଗୋଟ୍ କୋକେ ଆଉ କେତେ ଏନ୍ତାଃ ରୁଆଡ଼ ହିହୁଃ ନାଏ।

ଏନାମେନ୍ତେ ୟାକୁବ୍ ଥିମ୍ବାଗି ବୋରୋ ଲେନ୍ ତାଇନାଏ ଚିୟାଃଚି ଇନିଃ ପାହୋମ୍ ତାଇନାଏ ଯେ ଏସାଓ ନାଆଃ ସାନ୍ତେ ଆଏଃ କେ ଗୋଏଃ ସାନାଙ୍ଗ୍ ତାନାଏ। ଏନାମେନ୍ତେ ଆଏଃ କେ ଭେଟ୍ ଏମ୍ ଲେକା ପାଶୁକୋୱାଃ ଗୋଟ୍ କୋକେ ଏସାଓ ରାଃ ନାଡ଼େଏ ରେ କୁଲ୍ କେଦାଏ। ଅକନ୍ ଦାସୀକୋ ଗୋଟ୍ କୋକେ ଇଦି ଲେଃ ତାଇକେନାକୋ ଇନ୍‍କୁ କାଜିକେଦାକୋ, “ଆମାଃ ଦାସୀ ୟାକୁବ୍, ନେ ପାଶୁକେକେ ଆମ୍ କେ ଏମାମେ ତାନାଏ। ଇନିଃ ସେକାଡ଼୍ ଗି ହିଜୁଃ ତାନାଏ।”

ମେନ୍ଦୋ ଏସାଓ ନାଆ ୟାକୁବ୍ କେ ଯେତେନାଃ ହାନି ନାଙ୍ଗ୍ କାଏ ସାନାଙ୍ଗି ତାଇନା। ମେନ୍ଦୋ ଏନା ବାଗି କେତେ, ଇନିଃ ଆଏଃକେ ଆଡୋଃ ମିଶା ନେଲ୍ କେତେ ଥିମ୍ବାଗି ସୁକୁ ଜାନାଏ। ଏନାରାଃ ତାୟୋମ୍ତେ ୟାକୁବ୍ କାନାନ୍ ରେ ସୁକୁରେ ତାଇନ୍ ଜାନାଏ। ଏନ୍ତେ ଇସାହାକ୍ ଗୋଏଃ ଜାନାଏ ହାର୍ ୟାକୁବ୍ ହାର୍ ଏସାଓ ଇନିଃକେ ତୋପାକିଜାକିନ୍। ନିୟାମ୍‍ଥଲ୍ ରାଃ କିରିୟା ଅକନାଃ ପାର୍ମେଶ୍ଵାର୍ ଆବ୍ରାହାମ୍ ଲୋଃ ରିକାଲେଃ ତାଇନାଏ ଏନା ନାଆ ଇସାହାକ୍ ଏତେ ୟାକୁବ୍ ଚେତାନ୍ ରେ ହିଜୁଃ ଲେନ୍ ତାଇନା।