۴۷. پولُس و سیلاس پیلیپیئے شَهرا رئونت

وهدے شاوول رومئے شاهَنشاهیئے بازێن دَمگێا سَپَر کَنگا اَت، وَتی رومی نام «پولُس» کارمَرزیَ کُرت. یَکّ رۆچے پولُس گۆن وَتی سَنگَت سیلاسا په ایسّائے وَشّێن مِستاگئے شِنگ کَنگا پیلیپیئے شَهرا شُت. آ، شَهرا ڈَنّ کئورێئے کِرّا شُتنت که اۆدا مردُم په پَرَستِش کَنگا یَکجاهَ بوتنت. هَمۆدا سئوداگِرێن جَنێنے دیستِش که نامی «لیدیَه» اَت. آ هُدادۆستێن مردُمے اَت و هَر وَهدا هُدائے پَرَستِشیَ کُرت.

هُدایا لیدیَه واک و توان دات که ایسّائے مِستاگئے سَرا باوَر بکنت. پولُس و سیلاسا آ و آییئے لۆگئے سَجَّهێن مردُم پاکشۆدی داتنت. لیدیَها پولُس و سیلاس داوَت داتنت که منی لۆگا بدارێت، گُڑا آیان هَمۆدا داشت.

پولُس و سیلاس په مردمانی گِندگا گێشتِر هَمۆدا شتنت که یَهودی په دْوا کَنگا یَکجاهَ بوتنت. هَر رۆچ که پولُس و سیلاس دێم په اۆدا رئوگا اَتنت مۆلِدێن جِنکّے آیانی رَندا کَپت که جِنّے پِر اَتی. چَه جِنّئے کُدرتا مردُمانی بانداتئے بارئوا پێشگۆییَ کُرت و په وَتی واهُندان بازێن زَرّ و مالیَ کَٹِّت.

وهدے پولُس و سیلاس چه جِنکّئے کِرّا گوَستنت جِنکّا کوکّارَ کُرت و گوَشت: «اے مردُم، بُرزێن اَرشئے هُدائے هِزمَتکار اَنت و شُمارا رَکّێنگئے راها سۆجَ دئینت.» آییا هر رۆچ کوکّارَ کُرت. آهِرا پولُس بێزار بوت.»

یَکّ رۆچے که مۆلِدێن جِنکّا کوکّار کَنگ بندات کُرت، پولُسا جِنکّئے نێمگا چَکّ جَت و گۆن جِنّا گوَشتی: «مَن په ایسّا مَسیهئے ناما تَرا هُکمَ دئیان که چه اے جِنکّئے جانا دَر کَپ.» هَما دَمانا جِنّ چه آییئے جانا دَر آتک.

مۆلِدێن جِنکّئے واهُند باز زَهر گِپتنت. آیان زانت که بے جِنّا، جِنکّ مردُمانی بانداتئے بارئوا پێشگۆیی کُرتَ نکنت. نون مَردم واهُندان زَرَّ ندئینت که جِنکّ آیانی بانداتئے بارئوا بگوَشیت.

گُڑا جِنکّئے واهُندان پولُس و سیلاس رومئے سَرکارئے کِرّا بُرتنت. سَرکاری مَردمان پولُس و سیلاس جَتنت و بَندیجاها دئور داتنت.

پولُس و سیلاسِش کُنٹبَند کُرتنت و بَندیجاهئے آهِری کۆٹیا دئورِش داتنت. شَپنێما، پولُس و سیلاسا سئوت جت و هُدائے سَتا و سَنا کُرت.

هما دمانا اۆدا مزَنێن زِمین‌چَنڈے بوت. بَندیجاهئے سَجَّهێن دَروازگ پَچ بوتنت و بندیگانی زَمزیل بُتکنت.

نِگَهپان چه وابا پاد آتک. دیستی که بَندیجاهئے دَروازگ پَچ اَنت و گُمانی کُرت که سَجَّهێن بندیگ تَتکگ و شُتگ‌اَنت. تُرسِتی که نون منا رومئے سَرکارَ کُشیت که من نتوانت بندیگانی نِگَهپانیا بکَنان و گۆن وت شئوری کُرت که وَتا کُشان. پولُسا دیست و کوکّاری کُرت: «وتا هِچّ مکَن. ما سَجَّهێن هَمِدا اێن.»

بَندیجاهئے نِگَهپان په تُرس و لَرز پولُس و سیلاسئے کِرّا آتک و گوَشتی: «مَن چے بکَنان که بِرَکّان؟» پولُسا پَسّئو دات: «هُداوندێن ایسّائے سَرا ایمان بیار. گڑا تئو و تئیی لۆگئے سَجَّهێن مردُمَ رَکّنت.» پَدا بَندیجاهئے نِگَهپانا پولُس و سیلاس وَتی لۆگا بُرتنت و آیانی ٹَپّی دئوا و دَرمان کُرتنت. پولُسا په آییئے لۆگئے سَجَّهێن مردُمان ایسّائے وَشّێن مِستاگ رسێنت.

نِگَهپانئے لۆگئے سَجَّهێن مردُمان ایسّائے سَرا ایمان آوُرت و پولُس و سیلاسا آ پاکشۆدی داتنت. رَندا نِگَهپانا پولُس و سیلاس وَرگ وارێنتنت. آ سجّهێنان هۆریگا شاتکامی کُرت.

دومی رۆچا شَهرئے رهبران پولُس و سیلاس چه بَندیجاها آزات کُرتنت و گوَشتِش که چه پیلیپیا دَر بیاێت. پولُس و سیلاس، لیدیَه و دِگه لَهتێن باورمندانی گِندُکا شُتنت و پَدا شَهرِش یَلَه کُرت. ایسّائے وَشّێن مِستاگ گێشا چه گێش شِنگَ بوت و باوَرمَند هَر رۆچ گێشتِرَ بوتنت.

پولُس و کِلیسائے آ دِگه رَهبر بازێن شَهرێا شُتنت و ایسّائے وشّێن مستاگِش جارَ جت و نۆکێن باورمندِش تالیمَ داتنت. بازێن کاگَدے هَم په باورمندان نبشته‌اِش کرت که آیان تالیم و دِلبَڈّی برسیت. چه هَمے کاگَدان لَهتێن، پاکێن کِتابئے بَهرے بوتگ‌اَنت.