۴۸- عیسی مسیحایِ وعده شده است

هنگامی‌که خدا جهان را خلق کرد، همه چیز کامل بود و هیچ گناهی در آن وجود نداشت. آدم و حوا یکدیگر را دوست داشتند و آنها خدا را همچنان بسیار دوست داشتند. در دنیا هیچ مریضی یا مرگی وجود نداشت و این همان دنیایی بود که خدا می‌خواست تا باشد.

شیطان، از طریق ماری در باغ عدن با حوا صحبت کرد، چون او می‌خواست تا حوا را فریب بدهد. پس از آن حوا و آدم در برابر خدا گناه کردند. بخاطر گناهی که آنها مرتکب شدند، تمام انسان های روی زمین می‌میرند.

چون آدم و حوا گناه کردند، اتفاق بدتری رُخ داد. آنها دشمنان خدا شدند. در نتیجه، از آن زمان تا اکنون همه گناه کرده‌اند و تمام انسان ها از زمانی که تولد می‌شوند دشمن خدا هستند. دیگر میان انسان ها و خدا هیچ صلحی وجود نداشت. اما خدا می‌خواست تا دوباره با انسان ها صلح کند.

خدا وعده داد که یکی از اولاده های حوا سر شیطان را خواهد شکست و شیطان کُری پای او را خواهد گزید. به عبارت دیگر، شیطان مسیح را خواهد کُشت، اما خدا او را دوباره زنده خواهد ساخت. آنگاه مسیح وعده شده، قدرت شیطان را برای همیشه از بین خواهد برد. پس از گذشت سال ها خدا به اثبات رسانید که عیسی همان مسیح وعده شده است.

خدا به نوح گفت که برای نجات فامیل‌اش از طوفانی که قرار است او بفرستد یک کشتی بسازد. خدا اینگونه مردمی را که به او ایمان آوردند نجات داد. از همین‌خاطر است که همه انسان ها از طرف خدا مستحق مرگ هستند، چون همگی آنها گناه کرده اند. اما خدا عیسی را فرستاد تا هر کی که به او ایمان آورد نجات یابد.

برای صد ها سال، کاهنان بخاطر خدا به قربانی کردن ادامه دادند. این کار به مردم نشان می‌داد که آنها گناه کرده اند و مستحق مجازات خدا هستند. اما آن قربانی ها نمی‌توانستند تا باعث بخشش گناهان انسان ها شوند. عیسی کاری کرد که کاهنان نمی‌توانستند بکنند. او جان خود را داد تا تنها قربانی‌ای باشد که می‌توانست گناهان همه‌ی انسان ها را از بین ببرد. او مجازاتی را که باید ما بخاطر گناهان خود مجازات می‌شدیم، بر خود گرفت. به همین دلیل، عیسی کاهن اعظم است.

خدا به ابراهیم گفت: «من از طریق تو به تمام قبیله های روی زمین برکت خواهم داد.» عیسی اولاده‌ای ابراهیم بود. خدا تمام مردم جهان را به وسیله ابراهیم برکت می‌دهد و خدا هر کسی را که به عیسی ایمان دارد، از گناه نجات می‌دهد. هنگامی‌که این اشخاص به عیسی ایمان می‌آورند، خدا آنها را اولاده ابراهیم می‌داند.

خدا به ابراهیم گفت که پسر خود اسحاق را برای من قربانی کن. اما سپس خدا بجای اسحاق یک قوچ را برای قربانی کردن فرستاد. همه‌ای ما مستحق این هستیم که بخاطر گناهان خود بمیریم! اما خدا عیسی را قربانی کرد تا بجای همه‌ای ما بمیرد. به همین خاطر است که ما عیسی را بره خدا هم می‌گوییم.

هنگامی‌که خدا آخرین بلا را بالای مصر فرستاد، او ‌‌به فامیل های اسرائیلی گفت که یک بره را بکُشید. بره باید هیچ عیبی نمی‌داشت. سپس تمام آنها باید خون بره را در بالا و اطراف دروازه های خانه های خود می‌پاشیدند. هنگامی‌که خدا خون را می‌دید، از خانه های آنها می‌گذشت و پسران اولباری آنها را نمی‌نکُشت. به همین خاطر وقتی این اتفاق افتاد، خدا آن را پِسَخ نامید.

عیسی مانند بره عید پِسَخ می‌باشد. او هرگز گناهی نکرد، هیچ عیبی در او وجود ندارد. او در روز های عید پِسَخ کُشته شد. زمانی‌که کسی به عیسی ایمان می‌آورد، خون عیسی کفاره گناهان آن شخص را می‌پردازد. گویا، خدا از تمام گناهان آن شخص گذشته و او را مجازات نمی‌کند.

خدا با اسرائیلیان عهد بست، چون آن ها مردمی بودند که خدا آنها را برای خود انتخاب کرده بود. اما اکنون خدا عهد جدیدی بسته است که برای تمام انسان ها می‌باشد. هر کس، از هر قوم و قبیله‌ای، اگر این عهد را بپذیرد او به قوم خدا می‌پیوندد. آن شخص این کار را انجام می‌دهد زیرا به عیسی ایمان دارد.

موسی پیامبری بود که کلام خدا را با قدرت بسیار زیاد اعلام می‌کرد. اما عیسی بزرگ‌تر از تمام پیامبران است. او خدا است، چون تمام کار های را که انجام داد و گفت، تمام آنها اعمال و گفتار خدا بودند. به‌ همین خاطر است که کتاب مقدس، عیسی را کلام خدا می‌گوید.

خدا به داوود پادشاه وعده داد که یکی از اولاده های او تا ابدالاباد بالای قوم خدا پادشاهی خواهد کرد. عیسی پسر خدا و مسیح وعده شده است، بنابراین او از نسل داوود است که می‌تواند برای همیشه حکومت کند.

داوود، پادشاه اسرائیل بود اما عیسی، پادشاه تمام جهان می‌باشد! او دوباره خواهد آمد و پادشاهی خود را با صلح و عدالت تا ابدالاباد بر قرار خواهد کرد.