1. संसारर बणंइबा
होरा ठो मुंह्डा किंञ दी परमेश्वरे बदे चीज़ोर बणांया। परमेश्वरे छ़: दियोन संसारा कि होरेक ज़ेभि संसारन असे तेनो बदे चीज़ोर बणांया। ज़ेखेए परमेश्वरे संसारर बणांया, तेस मुके पृथ्वी पुटि अनारा ओ पृथ्वी शुंण्णा थिया, किसबोलि एबेंईं च़ेक परमेश्वरे तेतन खि बि चीज़र बणांओरा नोथा। पर परमेश्वरा आत्मा पांईं पुटि थिया।
च़े परमेश्वरे लाई, “सर्गन प्रागा भो!” च़े प्रागा भुई गिया। परमेश्वरे कईया कि प्रागा रुठू असे च़े तेसर ‘दीया’ बोलिया। च़े परमेश्वरे प्रागेर अनारेंञ बिक्रे किया, ज़ेसर तेनी ‘रात’ बोलिया। परमेश्वरे संसारर बणईंबे मुहङ्क्वां दियन प्रागेर बणांया।
संसार बणंइबे होर्दी परमेश्वरे बोलिया, ‘‘पांईं पुटि एक फर्क भो।” होरक एक फर्क भुई गिया। परमेश्वरे तेस फर्कर ‘सर्ग’ बोलिया।
दुई दियो पिच़ंञ परमेश्वरे बोलिया, “पांईं एक्के ठारि ठोक्कन भुई ग होरक शुक्का धर्त कयो।” च़े परमेश्वरे शुक्के धर्तर ‘पृथ्वी’ बोलिया होरक पाईंर ‘समुंदर’ बोलिया। परमेश्वरे कईया कि ज़े तेनी बणांया से रुठू थिया।
च़े परमेश्वरे बोलिया, “पृथ्वी पुटि पाठि–पाठि बुटो उब्ज़ा।” च़े होरि भूई गिया। परमेश्वरे कईया कि ज़े परमेश्वरे अपें बणांयाति से रुठू थिया।
संसार बणंइबे त्राई दियो पिच़ंञ परमेश्वरे बोलिया, “सर्गा प्रागा भो।” च़े धुप, च़नी ओ तारे कऊए। परमेश्वरे तेनोर पृथ्वी पुटि प्रागा दीबे ओनि होरेक दिन-ओ रात, मौसम-ओ बर्षा बिच़ा फर्क पता च़लिबे ओनि बणांया।
च़ोउर दियो पिच़ंञ परमेश्वरे बोलिया, “पाईं बिच़ा ज़ीने प्राणी भो होरेक सर्गा च़ई-च़करु फंज़ी करो।” एरा करि परमेश्वरे पाईंन तारि देने जीवोर–ओ च़ई-च़करुओर बणांया। परमेश्वरे कईया कि इ रुठू थिया च़े तेनोर आशीष दिता।
संसार बणंइबे पन ध्याड़े पिचंञ परमेश्वरे बोलिया, “धरत्रि पुटि बेशने बदे पाठि जानवरो भो।” च़े परमेश्वरा बोलिबे मुताबिक भुई गिया। मिन जानवर जइबे ठो थिये, मिन धरत्रि पुटि छक्सल करने ठो, होरेक मिन ज़ेञ बंण जानवरो थिये। होरेक परमेश्वरे कईया कि इ बदे रुठू थिया।
च़े परमेश्वरे बोलिया, “अयो अस्पीं मऊंर हईंपें रुपन होरेक हईंपाठो बणऊंले। तेने संसारा पुटि ओ बदे जानवरो पुटि राज करेले।”
च़े परमेश्वरे ज़न लेई मुषुड्लेर बणांया होरेक तेसि अण्ङी जीवना-शा फुकिया। इस मऊं कि नाऊं आदम थिया। परमेश्वरे आदमर बेशिबोनि एक मोड़ा बगीचा बणांया होरेक तेस बगीचे देखभाला ओनि आदमर तेटि थेईया।
तेस बागा बिच़ा परमेश्वरे दुई खास बुटो लवाये जीवना बुट-ओ रुठ मदम-आ कि ज्ञाना बुटो। परमेश्वरे आदमर बोलिया कि से तेस बगीचे की रुठ-मदमा ज्ञान-आ बुटर छ़ई कोसंञ भि बुटा फल खई बटल। अगर तेनी तेस बुटा फल खाया त से मरि गाल।
च़े परमेश्वरे बोलिया, “मुषुड्ले कि एकेला बेशिबा रुठ नाईं।” पर कोसंञ भि जानवर आदम-आ साती भुई नोटिया।
तेरे परमेश्वरे आदमर सर्सुत निन्द्रा बिज़ छ़ईया। च़े परमेश्वरे आदमा कि एक रिश्पा लेई तेटिंञ एक ज़लऊं बणाईं च़े तेसर आदम-आ कच़ा लेई आया।
ज़ेखेंए आदम-ए तेसर कईया च़े तेनी बोलिया, “कम-से-कम इ त मेरि घाटे असे! इ ‘ज़लऊं’ गणेओलि, किसबोलि इ मुशुड्लेंञ बणांओरि भो।” इ बजे मुषुण्ला अपें या-बा-ओर छोड़ि अपें घर्नि सा भुई गाल।
परमेश्वरे ज़लऊं ओ मुषुड्लेर अपें रुपन बणांया। परमेश्वरे तेनोर आशीष दिता होरेक तेनोर बोलिया, “मस्ह ओलादोर पोत्रे-पड़पोत्रे जाओ होरेक धत्रि पुटि भरुई गाओ!” होरेक परमेश्वरे कईया कि ज़े भि तेनी बणांओरा थिया मस्ह रुठ थिया, होरेक परमेश्वर इनो बदेओंञ खुश थिया। इ बदेदीर संसार बणईबे कि पन दियो पिच़ंञ भूरा थिया।
ज़ेखेए छ़: दियो पिच़ंञा ध्याड़ा अपरिया त ज़ेभि परमेश्वर करला थिया तेनी से बदे कमर छ़ोई बिदा। तेनी छ़: दियो पिच़ंञा ध्याड़ेर आशीष दिता होरेक तेसर पवित्र ठेराया, किसबोलि परमेश्वरे बदे चीज़ोर बणंईं खोमसी कियाति। एरा करि परमेश्वरे संसारा कि होरेक ज़े भि तेतन असे तेनोर बणांया।
संसार बणंइबे पाठ 1-2 बाइबला की एक कथा
खुले लाइसेंस (CC BY-SA 4.0) के अंतर्गत उपयोग करने, बदलने और साझा करने के लिए निःशुल्क।