۲۲- پیدا شُدونِ یوحنا

۲۲- پیدا شُدونِ یوحنا — تصویر 1

خدا دَه سابق کَد پیغُمبرای ‌خو صُوبَت مُوکَد تا اُونا بیتنَن کَد قوم خو صُوبَت کَنَن. باد اَزو ۴۰۰ سال مَوداد شد که خدا کَد مرتیکو توره نگفت. اَزُوختی خدا یگ فرشته‌ رَه پیش کاهنِ که زکریا نام دَشت، رَیی کَد. زکریا و خاتون ‌شی الیزابت، خدا رَه گرامی مِیدَشتَن. اُونا غَدَر پیر بودَن و الیزابت اِیج اولاد نکدَد.

۲۲- پیدا شُدونِ یوحنا — تصویر 2

فرشته دَه زکریا گفت: «خاتون تو یگ بچه خاد دَشت. نام اَزو رَه یوحنا خاد ایشتی. خدا او رَه کَد روح القدوس پُر خاد کَد و یوحنا مردم رَه بلدِه قبول کَدون مسیح تیار خاد کَد!» زکریا جواب دَد: «ما و خاتون‌ مه بلدِه اولاددار شدو غَدَر پیر شُدیم! چطور بُفامُم که تو کَد مه راس مُوگی؟»

۲۲- پیدا شُدونِ یوحنا — تصویر 3

فرشته دَه زکریا جواب دَد: «ما رَه خدا رَیی کدَه تا اِی خبر خوش رَه بلدِه تو بَیرُوم. از خاطریکه تو دَه مه باور نکدی، تا غَیتیکه نیلغه پیدا نَشدَه تورَه گفته نَمیتنی.» یگ دفه‎ی، زکریا از تورَه گفتو مَند. اَزُوختی فرشته زکریا رَه ترک کَد. اَزو پاس، زکریا خانه‎ رافت و خاتون‌ شی باردار شد.

۲۲- پیدا شُدونِ یوحنا — تصویر 4

وختیکه الیزابت شش مَینه باردار بود، اَمو فرشته ناگانی دَه مریم که خویشای الیزابت بود، خودخو رَه نِشو دَد. او یگ باکره بود و کَد یگ مرتیکه دَه نام یوسف نامزد شُدَد تا عروسی کَنَه. فرشته گفت: «تو باردار خاد شدی و یگ بچه دَه دنیا خاد اَوُ‌ردی. او رَه عیسی نام کو. او بچه خدای متعال خاد بود و تا ابدالاباد سُلطنت خاد کَد.»

۲۲- پیدا شُدونِ یوحنا — تصویر 5

مریم جواب دَد: «چطور امکان دِرَه اِی‌ رقم شُونَه؟ تبالی ما باکره یُوم!» فرشته توضیح دَد: «روح القدس دَه تو خاد اَماد و قدرت خدا دَه تو خاد رسید. پس نیلغه مقدس خاد بود، او بچه خدا خاد بود.» مریم دَه چیزای که فرشته گفت باور کَد.

۲۲- پیدا شُدونِ یوحنا — تصویر 6

باد اَزی رُخداد، مریم دَه دیدون الیزابت رافت. اَمِیکه مریم دَه او سلام کَد، نیلغِه الیزابت دَه مِنِه کَورِه شی شور خورد. خاتونو از کاری که خدا بلدِه از وا انجام دِدَد، کَد یگدیگه خو خوشالی کَدَن. باد ازیکه مریم سه ماه دَه پیش الیزابت بود، پس دَه خانه خو رافت.

۲۲- پیدا شُدونِ یوحنا — تصویر 7

باد ازیکه بچه الیزابت دَه دنیا اَماد، زکریا و الیزابت اَمو رقم که فرشته دستور دِدَد، نیلغه رَه "یوحنا" نام کَدَن. اَزو پاس خدا زکریا رَه قدرت دَد که بسَم توره بوگه. زکریا گفت: «خدا رَه شکر، از خاطریکه او دَه یاد شی‎ یَه تا دَه قوم خو کمک کَنَه! تو، بچه‌ مه، پیغُمبر خدای متعال خاد بودِی. تو دَه مردم خاد گفتی‌ که چیز رقم مِیتنَن بلدِه گناهای‌ خو بخشش بِیگرَن!»

قصه‌ی از کتاب مقدس: انجیل لوقا، فصل ۱

خواندن در خواننده

رایگان برای استفاده، اقتباس و اشتراک‌گذاری تحت مجوز باز (CC BY-SA 4.0).