۱۲ - خروج
اسرائیلیل فِرَه هَوَسُونَه مَکِرْد کِه اِ مِصر مَکِرْدُون اَ دَر. اُوِن دِ بَرْدَه نُوئین ئو ویرِه سَرزَمین موعود پیشَه مَچیان. مصریل هَرچِی کِه اسرائیلیل گِسْتُو، اِ طُور نقرَه، طِلا ئو چیل قیمَتیئو وَ اُوِن بَخْشُو. قَرِی اِ قُوملی هَنی هَم کِه وَ خدا ایمانُو اُوِردی، وَ گَرْد اُوِن اِ مصر کِرْدُون اَ دَر.
سُوتینی اِ اُر اِ روژ، ئو سُوتینی اِ آگِر اِ شُو، اِ نُوا اُوِن حرکَتَه مَکِردِی. حضور خدا اِ سُوتین اُر ئو آگِر وَ گَرْد اُوِن بی ئو مِدُوم اُوِن اِ اِیی سَفَرَه هدایتَه مَکِردِی. تَنْیا کارِی کِه اُوِن مَگِست اَنجُوم دَن، یَه بی کِه وَ دُم اُو بِچِن.
دُما زِمُون کَمی فرعون ئو قُومی، اِ کار وژُو پَشیمُون بین ئو وَ دُم اسرائیلیل گیرْدین، تا یِه گِل هَنی اُوِن بِکَن اَ بَردَه وژُو. خدا نظر اُوِن اُورْگیردُونیتِی تا نیشُو دِ کِه تَنْیا اُو خدا حقیقیئَه، ئو مَرْدِم بِفیمِن کِه یَهُوَه، قویتِر اِ فرعون ئو خدال مِصرَه.
وَخْتِی اسرائیلیل سِپاه مِصرُو دیی، فیمین کِه اِ بِئن دَریا سرخ ئو سِپاه فرعون کَتِنَه سِه دُوم. اُوِن فِرَه زیلَهئو چِی ئو فریادُو دا: «اَرّا مِصرمُو ترک کِرْد؟» «کُل اِیمَه وَ زُویئی مَمِریم!»
موسی وَ اسرائیلیل وِت: «زیلَتُو نَچو! خدا اِیمرو اَرِه هُومَه مَجَنگی ئو نجات پیا مَکِینُو. اَسَه خدا وَ موسی فَرماش کِردِی: «وَ قُوم اسرائیل بوش کِه ویرِه دَریا سرخ حرکت بِکَن.»
اَسَه خدا سُوتین اُر جِمُونی ئو اَوَه اِ بِئن بنی اسرائیل ئو سپاه فرعون قِرار داتِی، تا سَروازل مصری دِ نَتُونِن اُوِن بُوینِن.
خدا وَ موسی دستور داتِی کِه دَس وژ اَر سَر دَریا بِلِنگ بِکِه. اَسَه خدا وائِی رِ کِردِی کِه آو دَریا اَر چپ ئو راس شَنی، وَ طُورِی کِه ریئِی اِ دَریا واز بی.
اَسَه قُوم اسرائیل اِ حالی کِه اِ هَردِک لائو دیوارِی اِ آو بی، اِ نُومجا دَریا وَ ری وژُو ادامَهئو دا.
دُما اَوَه، خدا سُوتین اُر داتِی اِ لا تا مصریل بِتُونِن فِرار اسرائیلیل بُوینِن. پَس مصریل تصمیمُو گِرْت کِه بِچِن اِ دُم اُوِن.
وَ اِیی خاطِرَه اُوِن چِن اَ دُم اسرائیلیل اِ نُوم دَریا، وَلی خدا مصریل اُوتِی اِ هول ئو کارِی کِردِی کِه گاریلُو گیر بِکَن اِ حَرّی. اُوِن هِنائو کِرد: «بِیهُوان! اَرِه یَه کِه خدا اَرِه اسرائیلیل مَجَنگی.»
دُما اَوَه کِه قُوم اسرائیل وَ سلامت رَسین اِ اَ لا دَریا، خدا وَ موسی فَرماش کِردِی: «یِه گِل هَنی دَس وژِت ویرِه دَریا دِرِیژ بِکَه.» زِمُونی کِه اُو اِیی کارَه کِردِی، آو رِشیا اَ سَر مصریل ئو گاریلُو، ئو کُلُو اِ دَریا خَفَه بین.
وَخْتِی اسرائیلیل نابودی کُل سِپاه مصرُو دیی، وَ خدا اعتمادُو کِرْد ئو وَ اِیی باورَه رَسین کِه موسی، پیامبرِی اِ لا خدائَه.
قُوم اسرائیل فِرَه خوشحال بین؛ اَرِه یَه کِه خدا اُوِن اِ بردگی ئو مرگ نجات داییتِی. ایسه اُوِن آزاد بین کِه خدا بِپِرَسِن ئو اِ اُو اطاعت بِکَن. اسرائیلیل سرول فِرِه اِ بالا آزادی وژُو وِت ئو خدائو ستایش کِرْد، کِه اُوِن اِ دَس لشکر مصر نجات داییتِی.
اَسَه خدا وَ قُوم فِرْمُون داتِی، کِه هَر سال اِیی جریانَه جَشن بِگِرِن ئو وَ ویر بارِن کِه خدا چِطُور مصریل شِکَس داسی ئو قُوم اسرائیل اِ بردگی آزاد کِرْدِسی. نُوم اِیی جشنَه نِریا اَ پسخ. اُوِن هَر سال وَ بِرّشُونِن وَرک قربانی وَ گَرْد نُو فَطیر، اَوَئونَه جشنَه مَگِرْت.
داستانی گیریا اِ کِتآو مقدس: (کِتآو خروج فصل ۱۲ آیَه ۳۳ تا فصل ۱۵ آیَه ۲۱)
رایگان برای استفاده، اقتباس و اشتراکگذاری تحت مجوز باز (CC BY-SA 4.0).