۱۹- پیامبران

اِ طول تاریخ اسرائیل، خدا پیامبرلِی اَرِه اُوِن رِ کِردِی. پیامبرل اِ خدا پیغُوم‌لُونِی مَگِرت ئو اَوَئونَه اَرِه مَرْدِم مُوئِت.

ایلیا پیامبری بی کِه اِ زِمُون پادشاهی اَخاب زِنِی‎یَه مَکِردِی. اَخاب پیا شَرآشوئِی بی کِه مَرْدِم دآوَه میاتی بُت بَعَل پرَسِش بِکَن. ایلیا وَ اَخاب وِت کِه خدا اُو مجازاتَه مَکِه. اُو وَ اخاب وِت: «اِ قلمرو اسرائیل، بی فِرمُون مِ، هُویچ وارُون یا شُونِمِی اَر زَمی نِمُوآرِی.» اَخاب اِ حَرف ایلیا هُونَه عَصَبُونی بی کِه قَصد کِردِی اُو بِکُشِی.

خدا وَ ایلیا وِت کِه بِچو اَ بیآووُن ئو وژ اِ اَخاب قائِم بِکِه. ایلیا چِی اَ بیآووُن ئو اِ لارُونَه جوئی کِه خدا نیشُون دایی، مَن. هَر روژ صُو ئو ایوارَه، قِلال اَرِه اُو نُون ئو گوشت‌ُونَه مآوِرد. اِ اِیی مُدَتَه، اَخاب ئو سپاهی‌لِی وَ دُم ایلیا مَگیردین، اَما نِمَتُونِسْتُو اُو پیا بِکَن.

اَرِه یَه کِه وارُونی نِمُوآری، دُما مُدَتی اَ جوئَه حُشک بی. وَ اِیی خاطِرَه ایلیا چِی اَ وِلاتی هَنی کِه اِ اَ نِزیکی‌ئَه بی. اِ اَ وِلاتَه ژَن ژاری وَ گَرْد کُری زِنِی‎یَه مَکِردِی کِه نُونُو وَ خاطِر حُشکسالی خِلاص بُویئی. وَ اِیی حالَه اَ ژَنَه ویردار ایلیا مُوئی ئو خدا هَم نیازل اُو ئو کُری جورَه مَکِردِی. تاپو آرد ئو هیزَه روین اُو هَرگِز حالی نُوئی ئو اِ دُورُن حُشکسالی، نُونُو اَرِه حُوآردِن داشت. ایلیا اَرِه سِه سال مَن اَر وِرَه.

دُما سِه سال ئو نیم، خدا وَ ایلیا وِت کِه دُوآرَه وارُونَه مُوآرِی. خدا اِ ایلیا گِسْتِی تا اُورگیردِی اَ قلمرو پادشاهی اسرائیل ئو وَ گَرْد اَخاب صُبَت بِکِه. وَخْتِی اَخاب ایلیا دیی‌تِی وَ اُو وِت: «تُونی کِه کُل اِیی مشکل‌لتَه وَ وجود اُوِردِی!» ایلیا اِ جُوآو اُو وِت: «کُل اِیی مشکل‌لَه وَ خاطِر تُونَه! تو یَهُوَه‌ت کِه خدا راسی‌ئَه هِیشتی ئو بَعَل پِرَسِشَه مَکِی. کُل قُوم اسرائیل بار اَ کُوی کَرمِل.»

کُل اسرائیل هَر وَ پیغَمبرل بَعَل کِه تعدادُو وَ ۴۵۰ نفر مَرَسی هَتِن اَ کُوی کَرمِل. ایلیا وِت: «تا کِئ مِئتُو دو دل بِمینی‎نُو؟ اَر یَهُوَه خدائَه، اُو بِپَرَسِن ئو اَر بَعَل خدائَه اِ اُو اطاعَت بِکَن.»

اَسَه ایلیا وَ پیغَمبرل بُت بَعَل وِت: «یِه کِلَه‎گائِی قربانی بِکَن، گوشتِی تیکَه تیکَه کَن ئو بِنِن اَر سَر قربانگاه، اَما آگِر نِئنِی. مِ هَم اَر سَر قربانگاهی هَنی هَر اِیی کارَه مَکَم. خدائی کِه اَرِه قربانگاه آگِر رِ کِئ خدا راسی‌ئَه.» وَ اِیی خاطِرَه پیغمبرل بُت بَعَل، قربانی‎ئو جور کِرد، وَلی آگِرُنِی اُور نَکِرد.

اَسَه اُوِن ویرِه بُت بَعَل دعائو کِرد: «اِ بَعَل، دَنگ اِیمَه بِشنُو!» اُوِن کُل روژ مشغول دُعا، هِناهو کِردِن ئو زیمدار کِردِن بدن وژَو وَ چَکو بین. اَما اِ لا بَعَل جُوآوئی نَهَت ئو آگِری هَم نازل نُوئی.

پیغمبرل بعل دُما یَه کِه کُل روژ دُعائو کِرد، شَکَت بین ئو دُعائو خِلاص کِرد. اَسَه ایلیا کِلَه‎گائِی هَنی اَرِه قربانی نیاتِی اَر سَر قربانگاه ئو وَ مَرْدِم وِت کِه دُوآزَه کُویزَه کَلِنگ آو بِرشِنِن اَر سَر قربانگاه، وَ طُوری کِه گوشت گا، هیزِم‌ ئو حتی زَمی دُوری هَم کُل تَر باو.

اَسَه ایلیا هُونَه دُعا کِردِی: «اِ یَهُوَه، اِ خدا ابراهیم، اسحاق ئو یعقوب، اِیمروژ وَ اِیمَه نیشُون بِئ کِه تو خدا اسرائیلی ئو مِ خدمتگزار تُونِم. دُعا مِ قبول بِکَه تا اِیی قومَه بِزانِن کِه تو خدا راسی‌ئی.»

دَرجا آگِرِی اِ آسْمُون نازل بی ئو گوشت، هیزِم، بَردل، خاک ئو حتی آو دُور قربانگاه هَم سِزُونِی. وَخْتِی مَرْدِم یَه‌ئونَه دیی، دَرجا کَتِن اَ رویی زَمی ئو وِتُو: «یَهُوَه خدائَه! یَهُوَه خدائَه!»

اَسَه ایلیا وِت: «نِیلِن حتی یِه نفر اِ پیغَمبرل بُت بَعل بِی‎هُوای!» پس مَرْدِم پیغمبرل بُت بَعَل‌ُو دَسگیر کِرد ئو کُل‌ُو اِ وِرَه بِردِن ئو وَ قتل رَسُون.

اَسَه ایلیا وَ اَخاب پادشاه وِت: «دَرجا اُورگیرد اَ مالِت، اَرِه یَه کِه وَ زُویئی وارُونَه مُوآرِی.» هَر اِ اَ وَخْتَه، اُورل سی، آسْمُونُو گِرت اِ وَر ئو وارُون تُنِی شُرو کِردِی اَ واری‎ئِن. یَهُوَه حُشکسالی خِلاص کِردِی ئو وَ اِیی کارَه ثابت کِردِی کِه هَر اُو خدا راسی‌ئَه.

دُما یَه کِه ماموریت ایلیا تَمُوم بی، خدا پیائی وَ نُوم اِلیشَع وَ پیامبری وژ انتخاب کِردِی. خدا معجزه‎ل فِرَه وَ وَسیلَه اَلیشَع اَنجُوم داتِی. یَکی اِ اِیی معجزه‎لَه اَرِه نَعَمان اتفاق کَت کِه اِ فَرمُوندل ارتش دشمن بی. اُو وَ نوعی بیماری وحشتناک پوسی دُچار بی. اُو اِ بارَه اِلیشع شِنَفتی‌تِی، وَ اِیی خاطِرَه چِی اَر تِه اُو ئو تقاضا شفا کِردِی. اِلیشَع وَ نَعَمان وِت کِه هفت گِل وژ بُرِی اِ نُوم رو اردن .

اِ اَوَل نَعمَان اِ اِیی پیشنِهادَه عَصَبُونی بی ئو اَرِه یَه کِه اِیی کارَه احمَقُونَه مزانِستِی، نِمَگِستِی اَوَه اَنجُوم دِ. اَما اَسَه تصمیم وژ عوض کِردِی ئو هفت گِل وژ بِردِی اِ نُوم رو اردن. زِمُونِی کِه اَرِه هَفتِمی گِل اِ آو هَت اِ دَر، کامل شفا پیا کِردی‎تِی! خدا اُو شفا داتِی.

خدا پیامبرل فِرِه هَنی هَم اَرِه قُوم اسرائیل رِ کِردِی. کُل اُوِن وَ مَرْدِم هشدارُو میا کِه اِ پرَسِش بُت‌ل دَس بِکیشِن، وَ گَرْد کَس‎لِی هَنی عادِلُونَه رفتار بِکَن، نسبت وَ یَکتِری رَحمُو داشتو، اِ شرارت دویری ئو اِ جائی اِ خدا اطاعت بِکَن. اَر هُونَه رَفتار نَکَن، اِ نظر خدا گناهکارَه مان اَ حِسآو ئو اُو مجازات‌ُونَه مَکِه.

اِ بیشتِر وَخْت‌ل، مَرْدِم اِ خدا اطاعتُو نِمَکِرد. اُوِن بیشتِر وَ گَرد پیامبرل رفتار گَن‌ُونِی داشت ئو تاگِه گِلِی حتی اُوِنُو مَکُشت! یِه گِل، ارمیا پیغَمبَرُو اُوشت اِ نُوم چاهی ئو اِ وِرَه وِل‌‌ُو کِرد تا بِمِرِی. ارمیا اِ تیَه چاه چِی اِ نُوم حَرّی ئو خورّ. اَما دُما اَوَه، پادشاه اَر اُو رحم کِردِی ئو وَ نوکَرلِی دستور داتِی تا وِرِه اَوَه کِه بِمِرِی اِ نُوم چاه بارِنی اِ دَر.

وَ حالی کِه مَرْدِم اِ پیامبرل نِفرَتُو داشت، اُوِن هَنی هَم اِ بارَه خدا صُبَتُونَه مَکِرد. اُوِن وَ مَرْدِم هشدارُونَه میا کِه اَر توبَه نَکَن، اِ بِئنَه مَچِن. ئو اُوِن وَعدَه خدائو مآوِرد اَ ویر مَرْدِم کِه هَر اَ رِ کِردِن مسیح موعودَه بی.