۳۰- عیسی مسیح وَ پنج هزار نفر نُونَه مِئ

عیسی رسول‌ل اَرِه بشارت ئو آموزش رِ کِردِی اَ آبادی‌ل فِرِه. دُما اُورگیردی‎نُو، اُوِن عیسی‎ئو اِ کارلِی کِه کِردی خَوَر دار کِرد. اَسَه عیسی اُوِن بِردِی اَ جا چولی اِ نِزیکی دریاچَه تا کَمی استراحت بِکَن. پَس کُل سُوار یِه قایق بین ئو چِن ویرِه اَ لا رو.

چون مَرْدِم دیی‌یُو کِه عیسی ئو شاگردل سُوار قایق بی‎نَه اِ وِرَه مَچِن، اِ رُونَه دریا شروعو کِرد اَ دُویئِن تا وِرِه اُوِن بِرَسنَه اَ لا دریا. وَ اِیی خاطِرَه وَخْتِی عیسی ئو شاگردلِی رَسین اَ وِرَه، جَرخَه کَلِنگی اِ مَرْدِم چِیم اَ رِی‌ئو بین ئو چِن اِ نُوائُو.

تعدادُو بِجُز ژَنل ئو اُویل‌ل، نِزیک پنج هزار پیا بی. دل عیسی مسیح فِرَه وَ حالُو سِت، اَرِه یَه کِه چی می‌ل بی شُوُن بین. پس شُرو کِردِی اَ آموزش اُوِن ئو کَس‎لِی کِه بیمار بین، شفا داتِی.

ایوارَه، شاگردل هَتِن اَ تِه عیسی ئو وِتُو: «اِ استاد! مَرْدِم رِ کَه تا اَرِه وژُو نُو جور بِکَن؛ اَرِه یَه کِه اِ اِیی جا دویر کَتِی‌ئَه، چی‌ئِی اَرِه حُوآردِن پیا نِمو.»

اَما عیسی وَ شاگردل وِت: «هُومَه وژتُو نُو بِئن اَ بینُو.» اُوِن جُوآو دا: «چطور مَتُونیم اِیی جَمیَت اِ مَرْدِمَه سیر بِکِیم؟! اِیمَه هَر پنج نُون ئو دو ماهی گُوجَر دیریم ئو بس.»

عیسی وَ شاگردل وژ فرماش کِردِی تا بوشِن اَ مَرْدِم، کِه اِ بِرّل پَنجا نفری بِنیشِن اَر رویی سُوزی‌ل.

اَسَه عیسی پنج نُون ئو دو ماهی گِرتِی اِ دَس ئو سِیل آسْمُون کِردِی ئو خدا اَرِه نُو شُکر کِردِی ئو اَوَه برکت داتِی.

اَسَه عیسی نُون‌ل ئو ماهی‌ل کُت کُت کِردِی ئو دانِی اَ شاگردلِی تا اِ نُوم مَرْدِم بیر کَن. شاگردل نونُونَه میا اَ مَرْدِم. کُل حُواردُو ئو سیر بین، اَما چی‌ئی اِ اَ نُون‌لَه کَم نِمُوئی.

اَسَه شاگردل باقی مَنی نُونُو جَم کِرد، وَ هُونَه اِ باقی اَ پنج نُون ئو دو ماهی‌ئَه، دُوآزَه سَلَه پِر بی.