۴۶- پولُس مسیحییَه مو
پِیائِی بی وَ نُوم سولُس کِه اِ جُوُنی مُوقَه کُوشتِن استیفان، ویردار لباس یهودیلَه مُوئِی ئو وَ عیسی ایمان نیاشتِی. اُو مسیحیل آزارَه میاتِی ئو اِ اورشلیم اِ مالی اِرَه مالی هَنی مَچیا تا پِیال ئو ژَنل دَسگیر بِکِه ئو باوژِی اِ زِندُو. کاهن کَلِنگ وَ اُو وِت کِه بِچو اَ شیر دمشق تا مسیحیل وِرَه دَسگیر بِکِه ئو اُورگیردِنِی اَ اورشلیم.
وَ اِیی خاطِرَه سولُس ویرِه دمشق کَت اِ ری. وِرِه رَسیئِن اَ وِرَه، نویر نویرُونیئِی اِ آسْمُو دُور ئو وَر اُو گِرتِی اِ وَر ئو کَت اَر زَمی. سولُس دَنگی شِنَفتِی کِه وَ اُو وِت: «شائول، شائول، اَرّا اَر مِ جفائَه مَکِی؟» سولس پِرسیتِی: «سرورِم، تو کیئی؟» عیسی وَ اُو جُوآو داتِی: «مِ عیسیئِم. هَر اَوَه کِه وَ اُو آزارَه مَرَسِنی!»
وَخْتِی کِه سولُس اِ جا هیز گِرتِی، چِیملِی نِمِئیتِی. دوسلِی اُوئو ویرِه دمشق رَهمُونی کِرد. سولُس اَرِه سِه روژ، چیئِی نَحُواردِی ئو نَنوشیتِی.
اِ شیر دمشق، شاگِردِی وَ نُوم حنانیا زِنِییَه مَکِردِی. خدا وَ اُو فَرماش کِردِی: «بِچ اَ مالی کِه سولُس هاتیر. دسل وژِت بِن اَر اُو تا بِتُونِی دُوآرَه بُوینِی.» اَما حنانیا وِت: «خداوندِم! مِ شِنَفتِمَه کِه اِیی پِیائَه چِطُور وَ ایماندارل جفا مَرَسِنِی.» خدا اِ جُوآو وِت: «بِچو! مِ اُوم اُرگِرتِی تا نُوم مِ وَ یهودیل ئو طایفهلِی هَنی اعلام بِکِه. اُو وَ خاطِر نُوم مِ، رنج ئو تِلابهل فِرِه مُوینِی.»
پس حنانیا چِی اَ تِه سولُس ئو دَسل وژ نیاتِی اَر اُو ئو وِت: «هَر اَ عیسی کِه اِ نُوم ری اَر تو ظاهر بییَه، مِ رِ کِردِی تا تو بینائی وژِت دُوارَه پیا کِی ئو اِ روحالقدس پِر بوی.» سولُس دَرجا تُونِستِی دُوآرَه بُوینِی ئو حنانیا اُو تعمید داتِی. اَسَه سولُس نُو حُواردِی ئو قدرتِی اُورگیردی.
سولُس دَرجا موعظَه اَرِه یهودیل دمشق شُرو کِردِی ئو مُوئِتِی: «عیسی پسر خدائَه!» یهودیل فِرَه آچِن، اَرِه یَه کِه پِیائی کِه هَلگَه میاتی ایماندارل اِ بِئن بُورِی، ایسه وژ وَ عیسی ایمان اُوِردِسِی! سولُس بِنیا نیاتِی اَ جَرئوجُر وَ گَرد یهودیل. اُو ثابِت کِردِی کِه عیسی هَر اَ مسیحَه سَه.
دُما چَن روژ، یهودیل قصد کُوشتِن سولُسُو کِرد. اُوِن کَسلُونِی رِ کِرد تا اُو اِ دروازل شیر پِیا بِکَن ئو بِکُوشِن. اَما سولُس اِ نیت اُوِن خَوَر دار بی ئو دوسلِی اُوئو یاری کِرد تا بِگُوریزِی. یِه شُو اُوئو نیا اِ نُوم سَلِه ئو اِ دیوارل شیر رِ کِرد اَ هُوار. دُما اَوَه کِه سولُس اِ دمشق گُریزیا، وَ موعظَه اِ بارَه عیسی ادامَه داتِی.
سولُس چِی اَ اورشلیم تا وَ گَرد رسولل دیدار بِکِه، اَما اُوِن اِ اُو زیلَهئو چِی. اَسَه یِه ایماندارِی وَ نُوم برنابا، سولُس بِردِی اَ تِه رسولل. اُو وَ اُوِن وِت کِه سولُس چِطُور، وَ دلیری اِ دمشق موعظَه کِردیتِی. دُما اَوَه بی کِه رسولل، سولُسُو قبول کِرد.
قَرِی اِ ایماندارل کِه اِ جفا شیر اورشلیم گُریزیائین، چِن اَ شیر دویرِی وَ نُوم انطاکییَه ئو اِ بارَه عیسی موعظَهئو کِرد. بیشتِر مَرْدِم انطاکییَه یهودی نُوئین، اَما اَرِه اَوَلی گِل ایمانُو اُوِرد. برنابا ئو سولُس چِن اَ وِرَه تا وَ ایماندارل تازَه، اِ بارَه عیسی بیشتِر تعلیم دَن ئو کلیسا تقویت بِکَن. اِ انطاکییَه بی کِه وَ ایماندارل وَ مسیح، اَرِه اَوَلی گِل وِتُو «مسیحی».
یِه روژ مسیحیل انطاکییَه مشغول دُعا ئو روژِی بین کِه روحالقدس وَ بینُو فَرماش کِردِی: «برنابا ئو سولُس اَرِه کارِی کِه اُوِنِم اَرِه اَنجُومی هِنا کِردِی، جیا بِکَن.» اَسَه کلیسا انطاکییَه دَسل وژُو نیا اَ رویی برنابا ئو سولُس ئو اَرِنُو دُعائو کِرد. اَسَه اُوِنُو رِ کِرد تا خَوَر خوش عیسی اِ جائلِی هَنی موعظَه بِکَن. برنابا ئو سولُس وَ مَرْدِم فِرِه اِ طایفهل جورآجور تعلیمُو دا ئو فِرَه کَسل وَ عیسی ایمانُو اُوِرد.
داستانِی گیریا اِ کِتآو مقدس: (کِتآو اعمال رسولل باب ۸ آیَه ۳؛ باب ۹ آیَه ۱ تا ۱۳؛ باب ۱۱ آیهل ۱۹ تا ۲۶؛ باب ۱۳ آیهل ۱ تا ۳)
رایگان برای استفاده، اقتباس و اشتراکگذاری تحت مجوز باز (CC BY-SA 4.0).