1. १. सृष्टि
पट्ट न कुराकुङ सुरुवात इजाट्न छाना। परमेसोरै सारा सन्साराङ र होला लेच पट्ट न ठोकको ६ दिनाङ सृष्टि जाटा। परमेसोरै पृथ्वीयो सृष्टि जाटा जुन अन्धकार र शुन्य लेया, अनी होला हीर कुराको सृष्टि माजाट्नन्या। तर परमेसोरौ आट्मा डी मीटाक घुम्डीस्न ङुमन्या।
तब परमेसोरै डेया, “ट्याङ्हो”
सृष्टि जाट्च दोस्रो दिनाङ, परमेसोरैडेया र पृथ्वीमीटाक सर्घा सृष्टि जाटा। होसकै पृथ्वीम्हाका लेच डीकी अलग जाटार सर्घा खासा।
तेस्रो डीनाङ, परमेसोरै डेया र डीकी सुख्खा भुमिलकीङ अलग जाटा। होसकै सुख्खा भुमीकी ‘पृथ्वी’ डेया र डीकी ‘समुन्द्र’ डेया। लहे सृष्टि जाट्च पट्ट न कुराको परमेसोरै ङोसा र होसे असल लेया।
होसन्हुइङ परमेसोरै डेया, “पृथ्वीये पट्ट न खाल्या वनस्पतिको गेटाक्ख्यो।” अनी होङ्च न छाना। परमेसोरै डाङा कि होसकै खास् पट्ट न ठोक असल लेया।
सृष्टियो चौथो दिन, परमेसोरै डेया र नाखान, ग्यावट र टुगाको खासा। परमेसोरै होखुरीककी पृथ्वीयाङ ज्योति याखी, अनी नाम्सीन रनाबिक भाक्की, रीतुको र बर्सको भाक्कीयो लागी खासा। अनी परमेसोरै ङोसा, रहोसे असल लेया।
पाचौ दिन, परमेसोरै डेया, र डीयाङ पौडडीस्च पट्ट न ठोकको अनि पट्ट न किसिमुङ पंक्षिको खासा। परमेसोरै होखुरीककी ङोसा र असल डाङा, अनि होसकै होखुरीककी आसिस याहा।
सृष्टिको छैठौँ दिनाङ, परमेश्वरै डेया, “हाल हरेक प्रकारुङ जमिनाङ ह्वाच जीवजन्टुको छान्ख्यो।” अनी परमेसोरै डेच अनुसार न छाना। कोही जनावरको इमाङ कोक्च लेया, कोइ जमिनाङ घिस्रडीस्च लेया नी कोइ चही जङ्गली लेया। परमेसोरै डाङा कि होसे असल लेया।
होसन्हुइङ परमेसोरै डेया, “काल्हा भर्मीकी काल्हौ न सोरुपाङ काल्हा ल्याक्च न छान्कीयो लागी खासीङ। होखुरीकै पृथ्वीयाङ लेच जीवजन्तुकोमीटाक अधिकार जाट्ले।”
होटबाटै परमेसोरै भुमिलकिङ चेक्जा झा लार होसकी भर्मीयो आकार याहा, अनी होसलेठाङ जीवनौ सास काम याहा। इसे भर्मीयो म्यारमिन आदम लेया। परमेसोरै काट बगैचा खासा र होला आदम ङुमन्या। बगैचौ हेरचाह जाट् परमेसोरै होसकी होला डा।
बगैचौ मीघ्याङ, परमेसोरै निसवटा विषेश म्यार्टुङको रोप्डीया-जीवनौ म्यार्टुङ र असल र खराबौ ग्यान याछ म्यार्टुङ। परमेसोरै आदमकी डेया को पट्ट न म्यार्टुङुङ मीस्या हिर माआर्मीट्न ज्याकी ह्योक्ले तर असल र खराबौ ग्यान याछ म्यार्टुङौ मीस्या माज्याकी। इडीक होचे होसे म्यार्टुङौ मीस्या ज्यानाङ सिच लेया।
अनी परमेसोरै डेया, “भर्मी लाहा काट न ङुकी असल माले।” तर होला लेच कुसेर जनावर आदमौ सहयोगी छान्की माह्योका।
होटबाटै परमेसोरै आदमकी साप्फी मीमीक झुकाका। अनि परमेसोरै आदमौ करङ लकीङ काट करङ डोनार ला र होसेलकीङ काट सुन्दर मास्टो भर्मी खासा र होसकी आदम लेठाङ राका।
जब आदमै होसकी डाङा, होचे डेया, “अन्तत
परमेसोरै मास्टो र लेन्जाकी लहौ न सोरुपाङ खासा। होसके होखुरीककी आसिस याहा र डेया, “वास्टै मीजाको डीन्ही र पृथ्वीयाङ न्हेप्चै नुङ्नी।” परमेसोरै लहे खास्च पट्टन ठोकको डाङा अनी होसे पट्ट न कुरालकीङ एकदम खुसी छाना। होसे पट्ट न ठोक ६ याकाङ खास्नन्या।
जब सातौ दिन राहा, परमेसोरै लहो पट्ट न कामको भ्याटाकन्या। होटबाटै लहो पट्ट न कामकोलकीङ होसको म्हुङ बाटा। हपसकै सातौ दिनकी आसिस याहा र पवित्र खासा, हीजैडेनाङ होसे डिन होसकै लहो कामलकीङ म्हुङ बाटा। इजाट्न न परमेसोरै सारा सन्सार र होला लेच पट्ट न कुराकुङ सृष्टी जाटा।
बाइबलङ कथा : उत्पत्ती १-२ लकीङ
खुले लाइसेंस (CC BY-SA 4.0) के अंतर्गत उपयोग करने, बदलने और साझा करने के लिए निःशुल्क।