41. ४१. परमेसोरै येसुकी सीचलकीङ जीवाटाका

सिपाहीकै येसुकी कुरुसाङ टङ्‍गडीचपछि, अबिस्‍वासी यहुदी अगुवाकै पाटसकी डेया, “होसे झुटो येसुये डेच हो कि होसे सोम याक पछि मृत्‍युलकीङ सोले। होच्‍यो चेलाकै होसकुङ लास खुसार आल्‍हे अनी होसको सीचलकीङ जीवा डेम माडेख्‍यो डेच कुरौ पक्‍का जाट्‍की कुचेर होसे चिहान रुङ्‍की न पर्ले।”

पिलातसै डेया, “कोइ कोइ सीपाहीको आल्‍न्‍ही र होसे चिहानकी निये सक्‍दो सुरक्षित डौ।” होटबाटै होखुरीकै चिहानौ मेङ्‍गेराङ लेच ल्‍हुङाङ काट मोहर कार र कोचेर जीउ मापीचीछ्‍यो डेम पक्‍का जाट्‍की सीपाहीकोलाक होला डा।

येसुकी ठाक्‍च पिउह्राक लेखो म्‍हुङ बाट्‍च याक लेया, र यहुदिकोलाक होसे याक चिहानाङ नुङ्‍की मनाही लेया। होटबाटै म्‍हुङ बाट्‍च याकौ पिउह्रक लेखो सबेरै, कोइ मास्‍टोको येसुओ चिहानाङ होसकुङ सरीराङ अत्तरको मोल्‍न्‍ह याखी नुङ्‍की तयार छाना।

अचानक, काट बाड्‍को भुकम्‍प नुङा। चट्‍याङ लेखान चम्‍कडीस्‍न सोर्‍गडुत सोर्‌गलकीङ देखा पर्‍या। होचे चिहानौ मेङ्‍गेर थुन्‍न डाच ल्‍हुङकी होटै हटडीम याहा र होसे मीटाक ङुवा। चिहानौ पहरा जाट्‍न ङुच सिपाहीको बीर्‍हीया र सिच लेखान छानार झाङ कुह्रुवा।

जब होसे मास्‍टोको चिहानाङ टाराहा होसे स्‍वर्गडुटै होखुरीककी डेया, “माबिर्‍हीयो। येसु इला माले। होसकै डेनाङ लेखान, होसको सिचलकीङ जीवाम सोमने

अनी सोर्‌गडुटै मास्‍टोकोलाक डेया, “नुङ्‍नी र चेलाकोलाक डेनी, ‘येसु सीचलकीङ जीवाम सोमने र होसको नाखुरीकुङ अघी गालिलाङ नुङ्‍ले।”

होसे मास्‍टोको बिर्हिया र साफ्‍फी माह्राङा। होखुरीक चेलाकोलाक इसे खुसीयो समाचार सेटाक्‍की खेर्‍चै नुङा।

जब होसे मास्‍टोको चेलाकोलाक इसे खुसियो समाचार सेटाक्‍की नुङ्‍ङ न लेया, येसु होखुरीक लेठाङ डाङा अनी होखुरीकै होसकुङ आरधना जाटा। येसुये डेया, “माबिह्रीयो। नुङ्‍नी र ङौ चेलाकोलाक गालीलाङ नुङ्‍की डेमयान्‍ही। होखुरीकै ङाकी होला डाङ्‍ले।”