1. उत्पति

एहेकोय पोयला देवाय यो बाद्यो वस्तु बोनाव्यो. त्याय सोव दिह्यामाय बादी दुनिया आन जी काय त्यामाय हेय ती बोनाव्या. देवाय बोनाडली दोरतीवोय पासे आंदारा आन रिकामी आती काहाका आमी हुदी देवाय तीवोय कोहीबी वस्तुल नाय बोनाडला आतां. पेन देवा आत्मा पायांवोय फिरतां आतां.

पासे देवाय आख्या, उजवाडो ओय जाय., आन उजवाडो जायो. देवाय उजवाडो देख्यो, का तो हारो हेय. आन त्याल देवाय दिही आख्या, आन त्याय त्याल आंदारा पाने जुदा कोअया त्याल त्याय रात आख्या. देवाय जुग बोनावा पोयला दिह्या उजवाडो बोनाव्यो.

दुनिया बोनावा दूसरा दिह्याम देवाय आख्या, पायांहिने योक अंतर ओय जाय आन योक अंतर ओय गोया, देवाय त्या अंतराल जुग आख्यां,

तिसरा दिह्याम देवाय आख्या, पांय योका जागावोय योखठा ओय जाय आन उखाली जमींन देखाये, त्याय उखाली जमिनील दोरती आख्या, आन पायांल दोर्यो आख्या. देवाय देख्या का जी त्याय बोनाव्या ती हारां हेय.

पासे देवाय आख्या, दोरतीवोय बादी जाती जाड़े आन वेली उदे आन एहेके जाया, देवाय देख्या का जी काय बोनाव्या ती हारां हेय.

दुनिया बोनावा चौथे दिही देवाय आख्या, आकाशामाय बेन ज्योति ओय जाय आन दिही, चाँद आन चांदाले उजब्ये, देवाय त्याहाल दोरतीवोय उजवाडो दा आन दिही आन रात, रुतु आन वोरहामाय जाण कोराहाटी बोनाव्या.

पाचवे दिही देवाय आख्या जीवते जनावरे, पायांम बोय देय आन आकाशामाय उड़नारे चिडे उड़े, एहेके त्याय पायांवोय जेपनारे बादे जीव जंतुल आन चिडहाल बोनाव्या. देवाय देख्या का ई हारा हे आन त्याहाल बोरकात देना.

दुनिया बोनाव्या त्या सहावा दिह्याम देवाय आख्या. दोरतीवोय रोनारे बादी जाती जनावरे ओय आन देवाय आख्या तेहेके ओय गोया, आरदे जनावरे पालतू, आरदे दोरतीवोय होपलूनारे, आन आरदे डोगाम रोनारे, आन देवाय देख्या का ई हारा हेय.

पासे देवाय आख्या, चाला आपा माहाल आपे रुपामाय आन आपे रोका बोनावुहू, ती दोरतीवोय आन बादा जनावरहावोय राज कोय.

सेले देवाय कादू लेदो, त्याकोय माहाल बोनाव्या आन त्यामाय जीवना वारो फुकी देनो, त्या माअहा नाव आदाम आता, देवाय आदामा रोयनाहाटी योक मोठो बगीचों बोनाव्यो आन त्या राखवाळयो आदामाल थोवी देनो.

त्या बगीचा विसमाय देवाय बेन हारे जाड़े लाव्ये, जीवना जाड आन खोरा-खोटा होमजुना जाड. देवाय आदामाल आख्या का त्या बगीचा माअने जीवना जाडा आन खोरा-खोटा होमजुना जाडाल सोडिन बिजा कोहाबी जाड़ा फळ खाय सकतेहे जर तू त्या जाडा फळ खाहे ते मोय जाहे.

पासे देवाय आख्या, माअहु योखलो रोय सके ई हारा नाय हेय. पेन कोहाबी जनावर आदामा आर्या नाय रोय सके.

त्याहाटी देवाय आदामाल खूब नींद देनी, पासे देवाय आदामा योक आड्की लीन तिकोय योक स्री बोनावी, आन तील आदामा पाही ली येनो.

जोवे आदामाय तील देख्या त्याय आख्या, कमीत-कमी इते मां रोकी हेय! तील बाई आखी, काहाका ती माहामाने बोनावीही. याहाटी माअहु आपे आयहील-आबहाल सोडी देहे आन त्या थेयी आरे योक ओय जाहे.

देवाय माअहु आन बाई आपे रूपामाय बोनाव्या. त्याय त्याहाल बोरकत देनी, आन त्याहाल आख्या, खूब पोहे आन पोहा-पोहाल जन्म दा. आन दोरती बोय दा. आन देवाय देख्या का जी बी त्याय बोनाव्या, ती खूब हारा हेय, आन तो या बादाकोय खूब खुश जायो. ई बादा सहावे दिही बोनाव्या.

जोवे सातवो दिही येनो, तोवे जी काय देव कोय रोयलो त्याय त्या कामाल पारवाड्या, त्याय सातवा दिह्याल बोरकात देना. आन त्याल पवित्र कोयो, काहाका त्या दिही त्याय बादी वस्तु बोनावी पारवाड्या. एहेकोय देवाय दुनिया आन जी काय त्यामाय हेय ती बोनाव्या.