1. १. सृष्टि
दक्क खँया शुरू थुकथं जुल। परमेश्वरं दक्व पृथ्वीया व अन दुगु फुक्क चिजत खुन्हुया (६) न्हिइ सृष्टि यानादिल। परमेश्वरं पृथ्वी सृष्टि यानादिल अन तसकं खिउँसे च्वं अले शुन्य, अले अन छुं नं चिजत सृष्टि यानातःगु मदु। अय्नं परमेश्वरया आत्मा लःया च्वँच्वं चाहुला च्वंगु खः।
अनंलि परमेश्वरं धयादिल, “तुयगु जः दयेमा।”
सृष्टिया निन्हु खुन्हु, परमेश्वरं धयादि अले पृथ्वीया च्वय् सर्ग सृष्टि यानादिल। वय्कलं पृथ्वीया च्वय् अले पृथ्वीया क्वय् दुगु लःयात निब्व यानादिल।
स्वन्हु खुन्हु, परमेश्वरं धयादिल अले लःयात गंगु बँपाखें ब्यगल यानादिल। वय्कलं गंगु बँयात “पृथ्वी” धयादिल, अले लःयात “समुद्र” धयादिल। थम्हं सृष्टि यानादीगु फुक्क चिजतय्त परमेश्वरं स्वयादिल अले वय्कःयात थ्व बांला ताल।
अनंलिपा परमेश्वरं धयादिल, “पृथ्वीं फुक्क कथंया घाँय्मात, पुसा दइगु अन्नमा, सिसाबुसा सइगु सिमात बुइकेमा।” अले अथे हे जुल। परमेश्वरं स्वयादिल अले वय्कःयात थ्व बांला लात।
सृष्टिया पेन्हु खुन्हु, परमेश्वरं धयादिल अले सूर्य, तिमिलाः व नगूत दय्कादिल। परमेश्वरं इमित पृथ्वी जः बीत अले न्हि व चा छुटे यायेत, ऋतुत व दँत छुटे यायेगु निंतिं दय्कादिल। अनंलि परमेश्वरं स्वयादिल अले वय्कःयात थ्व बांला लात।
न्यान्हु खुन्हु परमेश्वरं धयादिल अले लःखय् च्वनीपिं फुक्क कथंया जन्तुत अले फुक्क कथंया पंछीत दय्कादिल। परमेश्वरं इमित स्वयादिल अले थ्व बांला लात, अनंलि वय्कलं इमित आशिष बियादिल।
खुन्हु दुखुन्हु, परमेश्वरं धयादिल, “अन फुक्क कथंयापिं बँय्जुइपिं जीवजन्तुत दयेमा।” अले परमेश्वरं धयादीथें हे जुल। छुं पशुत छेँय्लहिपिं खः, छुं बँय्घिस्रय्जुइपिं अले छुं धाःसा गुँइ च्वनिपिं खः। परमेश्वरं इमित स्वयादिल अले थ्व बांला लात।
अनंलि परमेश्वरं धयादिल, “झीसं मनूतय्त झीगु हे ख्वाःलसि वय्क झीपिं थें हे च्वंक दय्के। इमिसं फुक्क पृथ्वी व पृथ्वी च्वंपिं जीवजन्तुतय्त अधिकार याइ।”
अय्जूगुलिं परमेश्वरं बँय्च्वंगु चा कयादिल अले उकियात मनू दय्कादिल, अले उकि जीवनया सासः थनाबिल। व मनूयागु नां आदम खः। परमेश्वरं छगू क्यब दय्कादिल अन आदम च्वने फुगु खः। क्यबयागु बिचाः यायेत परमेश्वरं वयात अन तयादिल।
क्यबया दथुइ, परमेश्वरं निम्हा बिशेष सिमात पिनादिल- जीवनया सिमा अले भिं व मभिंया ज्ञान बीगु सिमा। परमेश्वरं आदमयात धयादिल, अन दुगु फुक्क सिमाया फलत संका मयासे नयेफु अय्नं भिं व मभिंया ज्ञान बीगु सिमाया फल धाःसा नये मते। छुं जुया वं व फल नल धाःसा व सीगु खः।
अले परमेश्वरं धयादिल, “मनूयात याकःचा च्वनेगु बांलाः मजू।” अय्नं अन दुपिं सुं नं पशुत आदमयात ग्वाहालि याइपिं जुइ मफुत।
अथे जुयाः परमेश्वरं आदमयात स्याक न्ह्यः वय्काबिल। अले परमेश्वरं आदमया बपि क्वँय्त मध्य छपु बपि क्वँय्कयादिल अले उकिं छम्ह मिसा दय्कादिल अले वयात आदमयाथाय् हयादिल।
आदमं वयात खंबलय्, लिपतय्वं धाल,“थ्व ला जिगु हे क्वँचं दुगु क्वँय्व लां दुगु ला खः।”
परमेश्वरं मिजं व मिसायात थःगु ख्वाःलसि वय्कः दय्कादिल। वय्कलं इमित आशिष बिया धयादिल, “यक्व सन्तानत दय्की अले मचाखाचा यक्व दयाः पृथ्वीइ जायेमा।” अले पमरेश्वरं थःम्हं दय्कूगु दक्व चिजत खनाः वय्कःयात बांला ताल, अले थुपिं फुक्कपाखें वय्कः तसकं लय्तायादिल। थुपिं फुक्कया सृष्टि खुन्हुतक जूगु खः।
न्ह्यय्न्हुया दिं वल, थुखुन्हु परमेश्वरं थम्हं फुक्क ज्यात सिधय्कादी धुंकूगु खः। अथे जुयाः वय्कलं थम्हं यानागु फुक्क ज्यापाखें आराम कयादिल। वय्कलं न्ह्यय्न्हुया दिंयात आशिष बियादिल अले पवित्र यानादिल, छाय्धाःसा उखुन्हु वय्कलं थःगु ज्यापाखें आराम कयादीगु खः। थुकथं परमेश्वरं फुक्क पृथ्वी व अन दुगु फुक्क चिजयात सृष्टि यानादिल।
बाइबलया बाखं : उत्पत्ती १-२ अध्याय पाखें
खुले लाइसेंस (CC BY-SA 4.0) के अंतर्गत उपयोग करने, बदलने और साझा करने के लिए निःशुल्क।