2. २. पृथ्वी पाप दुहां वःगु
परमेश्वरं इमिगु हे निंतिं दय्कादीगु बांलाःगु क्यबय् आदम व हव्वा तसकं लय्ताया च्वना च्वंगु खः। इपिं निम्हं वसः मदय्कः नांगा हे च्वना च्वंगु खः, अय्नं थ्व खँय् इमित मछा धयागु हे मदु, छाय्धाःसा पृथ्वी छुं नं पाप मदु। इपिं अप्वः याना क्यबय् चाहिलेगु व परमेश्वरनापं खलाःबलाः यायेगु याना च्वनिगु खः।
अय्नं व क्यबय् छम्ह तसकं चलाखम्ह ताहाः दु। व ताहाः नं मिसायात न्यन, “छु धात्थें हे परमेश्वरं क्यबय्च्वंगु छुं नं सिमाय् च्वंगु फलत नये मते धयादीगु खः ला?”
मिसां ताहाःयात लिसः बिल, “परमेश्वरं जिमित भिं व मभिंगु ज्ञान बीगु सिमायागु फल बाहेक मेगु फुक्क सिमायागु फल नसां ज्यू धयादीगु खः। परमेश्वरं जिमित धयादिल, छुं जुयाः छिमिसं व सिमायागु फल नल वा थिजक थ्यूसां नं छिपिं सी।”
व ताहाःनं मिसायात धाल, “व सत्य मखु।
मिसां व सिमाय्च्वंगु फल स्वये हे यइपुसे च्वंगु व नये ल्वःवनापुसे च्वंगु खन। अले वं ज्ञां कायेगु इच्छा यात अथे जुयाः वं क्यबय् च्वंगु व सिमायागु फल खानाः नल। वं छुं फल थः नापं दुम्ह भाःतयात नं बिल, अले वं नं व फल नल।
थुकथं छक्वलं हे इमिगु मिखा चाल, अले थःपिं नांगां जूगु इमिसं वाचाय्कल। इमिसं सिमा हःया लं सुयाः थःपिनिगु म्हं त्वपुइत स्वल।
अनंलि मनू व वया कलाः नं परमेश्वर क्यबं जुयाः झायादीगु सः ताल। इपिं निम्हं परमेश्वरपाखें सुलाच्वन। अले परमेश्वरं मनूयात सःता धयादिल, “छ गन दु?” आदमं लिसः बिल, “जिं छि क्यबय् जुयाः झायादीगु सः ताःगु खः, अले जि ग्यात, छाय्धाःसा जि नांगाम्ह खः। अथे जुयाः जि सुला च्वना।
अले परमेश्वरं मनूयात न्यनादिल,“छ नांगां धकाः सुनां धाल? जिं नये मते धकाः धयागु फल छं नया ला? मनुखं लिसः बिल, “छिं जिलिसे तयेहःम्ह मिसां जितः व फल बिहल।” अले परमेश्वरं मिसायात न्यन,“छं थ्व छु यानागु? मिसां लिसः बिल, “व ताहाः नं जितः झंगःलात।”
परमेश्वरं ताहाःयात धयादिल, “छन्त सराः लाःगु दु।
अनंलि परमेश्वरं मिसायात धयादिल, “जिं छन्त मचाबू ब्यथा अज्ज अप्वय्काबी। अय्नं छंगु इच्छा भाःतपाखे हे क्वसालाच्वनी अले वं छन्त अधिनय्तइ।”
परमेश्वरं मनूयात धयादिल, “छं थः कलाःया खँ न्यना जिगु आज्ञा मानय्मयागुलिं छंगु कारणं थ्व बुंइ सराः लाःगु दु। छं तसकं दुःख सिया ज्यायाना नयेमालि। अनंलिपा छ सी, अले छ चाय्हे मिलय्जुइ।” व मनुखं थः कलाःया नां हव्वा तल, गुकिया अर्थ “जीवन बीगु” खः, छाय्धाःसा वयात फुक्क जातिया मा धकाः धायेगु याइ। अले परमेश्वरं आदम व हव्वायात पशुया छेंगूया लँ सुया पुंकादिल।
अले परमेश्वरं धयादिल,“आः मनूत नं झीपिं थें भिं व मभिं स्यूम्ह जुइ धुंकल”, अथे जुयाः इमिसं जीवनया सिमाया फल नया सदां म्वाना मच्वनेमा धकाः परमेश्वरं आदम व हव्वायात व तसकं बांलाःगु क्यबं पितिनादिल। परमेश्वरं जीवनया सिमाय् पाः च्वनेत तसकं शक्तिं जापिं स्वर्गदूतय्त क्यबया मू ध्वाखाय् पिवाःकथं तयादिल।
बाइबलया बाखं : उत्पत्ति ३ अध्याय पाखें
खुले लाइसेंस (CC BY-SA 4.0) के अंतर्गत उपयोग करने, बदलने और साझा करने के लिए निःशुल्क।