1. बोनावट
इह केरीन सुरुवात माय बोगवान सोब वोस्तूह बोणायील। तो सोव दिह्याम केली एने केलीम जो भी हि ताह बोणायील। बोगवान बोणावणेन पेल केलीम अंधारो एने हुनालीच एती, काहाकाय उंजू ताह वोर बोगवान कायीच वोस्तू नाह बोणायील एतो। पुण बोगवान आत्मा पाणी पोर फिरतालो।
ओवतो बोगवान कियो, "उजालो एय जा!" एने उजालो एय गियो। बोगवान देख्यो का उजालो हाजो हि एने तो उजालाह "दिह" केयो। एने तो उजालाह अंधाराह अलेग केऱ्यो एने ताह तो अंधाराह "रात" केयो। बोगवान केलीह बोणावणेन पेहले दिह उजालाह बोणाव्यो
केली बोणावणेन दूसरे दिह बोगवान कियो, "पाणीन भाग एयजा।" एने एक भाग एय गियो। बोगवान ता भागाह "जुग" केयो।
तीसरे दिह बोगवान कियो, "पाणी एक जागे एकठो एय जा एने हुकाली भूय देखा।" तो हुकाली भुयीह "पृथ्वी" केयो एने पाणीह "समुद्र" केयो। बोगवान देख्यो का जो तो बोणाविल एतो तो हाजो एतो।
पोशो बोगवान कियो, "पृथ्वी पोर सोब जातीन झाडे एने खेळ उग जाय।" एने तोहलोच एनो। बोगवान देख्यो का जो तो बोणायील एतो तो हाजो एतो।
केली बोणावणेन चौथे दिह बोगवान कियो, "जुगा माय उजालो आपण्या रेती।" एने दिह, चांद एने तारा बोणना। बोगवान ताह पृथ्वी पोर उजालो आपणे एने दिह रात, प्रकाश देने के लिए और दिन और रात, वातावरण एने वोरह्या माय भाग पाळणेन केरता बोणाव्यो।
पाचवे दिह बोगवान कियो, "जीवताला जीवा से पाणी बोराय जाय जुगा माय चिडा उडी।" इह केरीन बोगवान पाण्या माय रेणारा जिद एने चिडाह बोणाव्यो। बोगवान देख्यो का ज्यो हाजो एतो एने ताह आशीष आप्यो।
केली बोणावणेन साहावे दिह बोगवान कियो, "भूयी पोर रेणारे सोब बातीन जेनवार बोणी।" एने बोगवान केयो तोहलोच एय गियो। थोळाक जेनवार पालण्या एता, थोळाक भूयी पोर हेरेकण्या, एने थोळाक जेगली जेनवारे एता। एने बोगवान देख्यो का ज्यो हाजो एतो।
ओवतो बोगवान कियो, "आओ आपु माणहाह आपणा रूपाम आपणे हारकाच बोणावता। ता पृथ्वी पोर एने सोब जेनवारा पोर राज केरती।"
ओवतो बोगवान माटळ्या केरीन माणहाह बोणाव्यो एने ताम जीवनान श्वास फुक देनो। ज्या माणहाण नाव आदम एतो। बोगवान आदमान रेणेन केरता एक मोठलो बोगीच्यो बोणाव्यो एने ता बोगीच्याह राखणेन केरता आदमाह ता मेल दिनो।
ता बोगीच्यान विच माय बोगवान दुय खास झाड लागाळयो – जीवानान झाड एने चोखो एने एठान ज्ञानान झाड। बोगवान आदमाह कियो कि तो ता बोगीच्यान जीवनान झाड एने चोखा एठान ज्ञान ने झाडाह छोडीन दिहरा काल्ला भी झाडान फोल खाय सकीह। एने जेर तो ता झाडान फोल खाय ते तो मोर जाय।
ओवतो बोगवान कियो का “अदम्यान एखालो रेणेन हाजो नाह सोथो।" पुण कानलोच जेनवार आदमान हाथी नाह बोणनो।
केरीन बोगवान आदमाह निंद माय पाड देनो। ओवतो बोगवान आदमान एक फाकली काळीन तीसे एक बायकुह बोणाव्यो एने तीह आदमा फाय लीन आवो।
तेवी आदम तीह देखीन केयो, "कमी ते कोमी जी तीभी मार गेतुच हि! जी बायकु केवाय, काहाकाय जी एदम्याम रीन बोणील हि।" ज्या वजेसे एदमी तान आईक आबाक छोड दिथी एने तान बायकु हेरी एक एय जाथी।
बोगवान एदमी एने बायकुह तान रुपाम तान गेतुच बोणाव्यो। तो ताह उसने आशीष आप्यो एने केयो, " जुलुम सोरा पोयदा केरो एने पृथ्वीह भोर दिवो!" एने बोगवान देख्यो का जो तो बोणायील एतो तो जुलुम हाजो एतो, एने तो ता सोब से खुस एतो। ज्यो आखो केली बोणावणेन सहावे दिह एयील एतो।
जेवी सातवो दिह आवो ते जो काय बोगवान केरतालु तो ता आखा कामाह निवराव्यो। तो सातवा दिहाह आशीष आप्यो एने ताह पवित्र ठेराव्यो, काहाकाय ति दिह तो आखी वोस्तुह बोणावणेन कामाह निवरायील एतो। इह केरीन बोगवान केली एने केलीम जो काय भी हि ता सोबाह बोणायील।
उत्पत्ति अध्याय 1-2 से बाइबल ने एक कहाणी
खुले लाइसेंस (CC BY-SA 4.0) के अंतर्गत उपयोग करने, बदलने और साझा करने के लिए निःशुल्क।