۲۲- ب دنیا اَمِدَنِ یوحنای تعمید دهنده

از قِدیم تا هَ خدا هادِ پیامبرونِ خوش هادِ قَومِ خوش دَم شَدا. ولی، بعد از ۴۰۰ سال کُ خدا هادِ قَومِ خوش دَمِش نُدادِ بُ، یَقَرطِ فرشته خدا دیم کاهِنِ پیری کُ اسمش زکریا بُ ظاهر گِردا. نُما و جَنِش الیزابت، آدِمونِ خداترسی بُدِندَ و الیزابت وَچِ دار نَبُ.

فرشته خدا به زکریاش بُوات: «جَنِ تو ایی پیر بَزایِ. تو اسم نُ یوحنا کیمی نا. خدا نُ را از روحِ خوش بَساجِ و یوحنا مردم را برای اَمِدَنِ مسیح موعود آمادَ کیمی ساخت.» زکریا در جُواب بَشوات: «مَ و جَنِم وَچِ دار بُبُدَن را خیلی پیرُمَ! چِطَوری زوونُم کُ راشتِش دِ مَ اَواجِ؟»

فرشته خدا به زکریا جُوابِش بُدا: «مَ از طِرَفِ خدا بَمِدُم تا نِ خِبَرِ خوش دِ تو دُم. هَ کُ تو سُخَنونِ مَ باور نَکِرِ، قدرتِ نِ کُ دَم بدِ از دست اَدِ تا وقتی کُ نُ وَچَ ب دُنیا بورِ.» همون موقَع اَی زکریا دَم نَشتونا بِدِ. بَدِش فرشته خدا پَلی زکریا د بوشو. زکریا به کییَ واگرِدا و طولِش نِکِشا کُ جَنِش وَچِ دار بُبُ.

وقتی کو الیزابت شش ماهَ باردار بُ، همون نُ فرشتَ یَقَرطَ دیم فامیل الیزابت کُ اسمِش مریم بُ ظاهر گِردا. نوما باکِرَ بُ و نامزِد مِردِه‌ای بُ به اسم یوسف. فرشتَ به نُش بُوات: «تو وَچه‌دار اَبه و پیره‌ای کیمیزا و اسمش عیسی کیمی نا. نُ پیرِ خدای متعال و سلطنتِش اَبَدی کیم بُ.»

مریم جُواب شادا: «چگونه نِزَ چی اَبِ وَقتی کُ مَ باکره اُم؟» فرشتَ توضیح شادا: «روح القدس دیم تو اَتٌِ و قدرت خدا دیم تو سایَ کیمی اَکِرِ. نِزینی نُ پیرَ، قدوس و پیرِ خدای متعال واج کیم اَکِرِند.» مریم به چیگَلی کُ نُ فرشتَ بَشوات ایمانِش باهارد و قِبیلِش کٕ.

وَقتِ کمی بَدِ نِ اتفاقَ، مریم به خانه الیزابت بُشُ. همین کُ الیزابت صدای مریمِش بَشَشنُفت، وَچَ رو رَحِمِش حرکتِش کَ. نُمین ب خاطرِ کارونی کُ خدا نُمین را بَشکَردِ بُ خیلی شادیشون کَ. مریم نزدیکِ سه ماه پَلی الیزابت بِمَند و بَدِش ب کییَ واگرِدا.

ب‍دِ نِ اتفاق الیزابت پیره ای به دنیاش باهارد. نُ و زکریا اسمِ وَچَشون همون طَوری کُ فرشتَ بَشواتِ بُ یوحنا شون تا. بَدِش دوبارَ خدا دَهَنِ زکریاش داغنیا و زکریا بَشوات: «خداروشکر، چون کُ ب یاری قَومِش بَمِدَ! و تو پیرِمَ، پیامبر خدای متعال کیمی گِردادِ و به آدمون بَواجِ کُ چِطوری اَتوننِدَ راهی پیدا کِرِندَ تا گناهانِشون آمرزیدَ گِردِ!»